یک فتحی

کابوس بیداری

دوشنبه, آذر 26م, 1386 | نوشته های خارج از صفر و یک

تصور کنید که در حال عمل شدن هستید و ناگهان متوجه می شوید که شما احساس دارید. سردی تیغ جراحی را حس می کنید و متوجه مرگ می شوید. در حالی که دکترها متوجه نمی شوند که شما احساس دارید. عمل چند ساعته انجام می شود و شما در این چند ساعت با تمام سلولهای بدنتان درد را احساس می کنید. چند ساعت بعد عمل تمام می شود و کادر جراحی به هم به خاطر این عمل مشکل تبریک می گویند در حالی که بارها چنین عمل هایی را انجام داده اند. شما می مانید و یک عمل جراحی که در آن بارها از خداوند طلب مرگ کرده اید. آرزوی زیبای مرگ.

 

اتفاق دردناک بالا ممکن است که اتفاق بی افتد. کسانی که به پدیده آنستسیا اویرنس مبتلا می شوند در حین بیهوشی چنین حالتی را تجربه می کنند. راستش یک خورده دست دست کردن باعث شد که دکتر مجیدی زودتر از من مطلبش را با عنوان جنجال فیلم Awake بنویسد. مطلبشان هم کامل است. برای همین نوشتن مطلب در این باره را به زمانی موکول می کنم. فیلم به ایران رسید. شاید در آن موقع من هم  تجربیاتم در ابن مورد بیشتر شد. تجربه هوشیاری در بیداری!

Tags: فیلم