دکتر قریب مرد

به مناسبت در­گذشت دکتر قریب در 1 بهمن ماه

مردی که از نظر محافل و مجلات دنیا پدر طب اطفال ایران و یکی از چند بنیانگذار طب اطفال دنیا بوده، در طبابت خود از طب سنتی و گیاهی هم استفاده می­کرده است. در بقیه کارها هم همین طور بود. سخنرانی­های علمی­اش را مانند قدما با حمد و سپاس خدا و درود بر معصومین شروع می­کرد و با گیوه به تنیس می­رفت. برخلاف رسم آن دوران، همسرش را به کوه و سینما می­برد و دخترانش را به ورزش تشویق می­کرد و در عین حال بر سر مسئله حفظ حجاب اصلا شوخی نداشت. شاگردان دختر بی­حجاب را اصلا به کلاس درسش راه نمی­داد. هم مدرن بود و هم سنتی، هم ­پای درس آیت­الله طالقانی می نشست و هم با استادان طب آمریکایی و کانادایی رفاقت و صمیمیت داشت. برای آنها سعدی می خواند و برای آیت­الله طالقانی اخبار و مقالات تایم را ترجمه می­کرد. معروف­ترین پزشک ایران بود و در عین­حال نرخ ویزیت­اش از همه ارزان­تر بود. دکتر علی­اکبر ولایتی، خاطره آخرین دیدار با استادش را این گونه تعریف کرده که سه روز قبل از مرگ دکتر او را در مطبش دیده؛ ضمن حرف و بحث از مقالات علمی جدید، به مقاله­ای درباره توارث می رسند. دکتر قریب یاد پدرش می­افتد و به جای ادامه بحث علمی، خاطراتش از پدر و از کودکی را تعریف می­کند و به یکباره به گریه می افتد. می­گوید:
پدرم طوری بود که همه به او می­گفتند “خدا پدرت را بیامرزد” اما من نتوانستم کاری کنم که مردم برای پدرم دعا کنند.
 

پی نوشت: ممنون از دوستی که این مطلب را در همشهری جوان معرفی کرد.

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید