مطلب زیبا و به درد بخوری بود.

با تشکر

مطلب جالبی بود اما نکته‌ای هست که از دید من، نوشتار را کاملتر می‌نماید. شما در بخشی به “گزیده‌نویسی” اشاره کردید، با این توضیح که شاید اشاره به برخی قسمتها واجب نباشد.

در این میان اما یک استثناء وجود دارد: هنگامیکه وجود یکایک گزارگان – دسته‌کم از دید نویسنده – ضروریست. نمود این مسئله در موضوعاتی که از چند دید نیاز به بررسی دارند بویژه، دوچندان می‌شود.

در اینجا پیشنهاد من، اتکا به میان‌بری به نام “اشاره” است. بخصوص با کاربست آرایۀ تشبیه، می‌توان بخوبی با ذکر یک یا نهایتا دو کلمه، منظور و مفهوم را به خواننده رساند، بی آنکه یک یا دو خط (و بلکه بیشر) بیشتر را در متن ببینیم.

از دید من، این یکی از سرمشقهای بسیار خوبیست که قرآن بما اهدا کرده. در این کتاب آسمانی هم می‌بینیم که برای نمونه در ْیۀ ششم سورۀ مبارکۀ نبأ، داریم: “آیا زمین را [مانند] گهواره‌ای ننهادیم؟” حالا فکر می‌کنید چه نکتۀ جالب و مهمی در واژۀ “گهواره” و تشبیه آن به زمین هست؟ به نظر شما آیا گهواره تکان نمی‌خورد؟ تکانی آرام که نه‌تنها آزاردهنده و محسوس نبوده، بلکه کودک را آرام می‌کند و بدین طریق سود می‌رساند. چیزی دقیقا مانند حرکت زمین بدور خود! طبیعیست، دشواری درک این مسئله برای مردمان عرب آن دوران. اما قرآن با نهایت ظرافت سخن را بیان کرده، باشد که اهل درک به علم عظیم نهفته در آن پی برند.

بدین ترتیب ما می‌توانیم از ظرافت بیکران کلام الهی، بخوبی الگو گرفته و بهره وریم.

تندرست باشید.

پاسخ: دور از جان آمیر جان

پاسخ: خواهش می کنم. کوچکترین کار بود.