تولد یک دوچرخه!

همین طوری که می دانید دیروز جهانی دوچرخه بود که فکر می کنم از سال 1945 به این سمت گرامی داشته می شود. البته این اتفاق به هیچ عنوان در ایران نمی افتد زیرا سوار شدن دوچرخه توسط یک فرد بالغ در ایران یک نوع بی کلاسی بوده و باید این فرد را به خاطر آلوده نکردن هوا مجازات نمود.

بانوی دوچرخه سوار – 1890

امروز کمی می خواهیم درباره دوچرخه با هم بحث کنیم. دوچرخه به عنوان چیزی که دوچرخه نامیده شود در سال 1818 توسط فردی به نام کارل فون دریس که مخترعی آلمانی بود ساخته شد و به همین خاطر مالکیت معنوی ایده هر نوع وسیله دوچرخ به ایشان تعلق دارد. اما این دوچرخه با دوچرخه های امروزی کمی تفاوت دارد. ببینید

برای استعمال این دوچرخه راکب بر روی دوچرخه می نشسته و به همین صورت پاهای خود را از دو طرف عبور داده و می دویده! حتما می پرسید که پس چرا همین جوری نمی دویده؟ پاسخ ساده است. این بار وزن روی فرم یا همان بدنه دوچرخه سوار می شده و راکب دیگر وزن خود را حمل نمی کرده و به این وسیله می توانسته با سرعت زیادی با خستگی کمتری حرکت نماید.

اما راه حل ساده تری هم بوده است. کیرک پاتریک مک میلان توانست در سال 1830 یا 1839 دوچرخه ای را بسازد که پدال هم داشته باشد. این دوچرخه که به مفهوم شناخته شده ما اولین دوچرخه عادی است.

البته این دوچرخه کمی پدالش با پدال دوچرخه های ما تفاوت دارد. پدال این به گونه ای بود که پا ها را بر روی پدال گذاشته و به عقب و جلو حرکت می دادیم.

در سال حدود سال 1860 پیر مچاکس و پیر لالمنت توانستند طرح جدید پدال را هم وارد تاریخ این وسیله کنند که پدال بر روی چرخ جلو سوار می شد. سه چرخه های کوچک امروزی را تصور کنید.

در سال 1870 دوچرخه هایی که ظاهری بسیار عجیب دارند توسط نام جیمز استرلی فرانسوی ساخته شد. این دوچرخه ها که حتما در فیلمها نمونه ای از آنها را دیده اید دوچرخه هایی بودند که چرخ جلویی بسیار بزرگ و چرخ عقبی بسیار کوچک داشتند. این دوچرخه بسیار محبوب شدند و بازار اختراع انواع دوچرخه را باز کردند تا این که در 1885 شخصی انگلیسی به نام جان کمپ استرلی توانست انقلابی بزرگ در عرصه دوچرخه سازی را بر پا سازد و تسمه یا زنجیر را در این دوچرخه ها وارد کند. این شاید بزرگترین گام در این عرصه بود و باعث شد دوچرخه های آتی همه بر این اساس دوچرخه بهبود یابند. این دوچرخه پدر دوچرخه هایی که هنوز هم در ایران استفاده می شود و به دوچرخه های افغانی مشهور است می باشد.

در سالهای بعد انواع دوچرخه مانند دوچرخه های تور ( دورچرخه هایی که فرمانی نیم دایره مانند دارند ) و دوچرخه های کوهستان ( دوچرخه هایی با فرمان صاف ) ساخته شدند.

امروزه بازار ارائه انواع دوچرخه هنوز هم داغ است. البته هنوز دوچرخه های بسیاری هم هستند که در ایران استفاده نمی شوند. مثلا دوچرخه هایی هستند که به دوچرخه های معاشرتی فکر می کنم مشهور هستند. این دوچرخه ها که دو نفره است به صورتی است که برخلاف دوچرخه های دونفره رایج توسط هر دو طرف رانده می شود و هر دو نفر در کنار همی می نشینند. عکس زیر اولین عکس به جا مانده از این دوچرخه را نمایش می دهد.

بسیار عجیب است که چقدر با دیدن این عکس من به یاد خانم شریف و آقای فتحی ( همسر ایشان ) افتادم. حتما باید یکی از اینها را امتحان کنند.

در چند سال اخیر دوچرخه های بسیاری مانند دوچرخه های خمیده هم به بازار ارائه شدند که با اقبال خوبی روبرو گشتند. نمونه اخیر این دوچرخه های نوظهور دوچرخه جامپ بایک است که می توانید اینترنتی هم بخرید ( سایت )

به شروع مقاله نگاهی کنید. آیا علم عقب گردی 200 ساله داشته است یا زمانه مونوتریسر است؟ شما آخرین باری که با دوچرخه سواری به خودتان لطف کرده اید چه زمانی بوده است؟ شاید هم مانند من به زمان کودکی باید رجوع کنید؟ روز دوچرخه مبارک..

این مطلب را تقدیم می کنم به خانم شریف و همسرشان که در نوشتن این مقاله در تک تک لحظات نوشتن این مقاله به یاد ایشان بوده ام. که همسر یکی از همسایگان این وبلاگ با من هم اسم است!

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید. اگر نمی دانید فید چیست بر روی همین جمله کلیک کنید