5 سال بعد از بازنشستگی هنوز هم تام برامل دوست داشت که ایستگاه شماره 6 آتش نشانی Livermore را ببیند. او روزی در آنجا فرمانده عملیات بود اما امروز دیگر همه چیز فرق کرده بود. همه چیز عوض شده بود.
اما او اعتراف می کرد که یک چیز هنوز هم عوض نشده بود. در حقیقت آن سالها بود که عوض نشده بود. درست در بالای طبقه های وسایل یک لامپ آویزان بود. آن 107 سال بود که اویزان بود و هنوز هم روشن!
دیگر همه کتابهای جهان نام این لامپ اسرار آمیر را که با ولتاژ کمی کار می کند در دل خود ثبت کرده اند. این لامپ رکورددار روشن ماندن همزمان در بین تمام لامپهای جهان است. هیچ شرکتی ادعا نمی کند لامپی می سازد که 107 سال روشن بماند و آن هم مستمر.
جالب است بدانید آمریکایی ها به این لامپ با دیدن تحسین می نگرند. شاید هم بالاترو این لامپ به عنوان سمبل مقاومت و ابتکار آمریکایی مدتی است که نامش بر سر زبانها افتاده است. سناتورها و رئیس جمهورها همه از آن تمجید کرده اند.
در سال یک میلیون بار از سایت این لامپ بازدید صورت می پذیرد و دو وب کم به جامعه بزرگ هواداران این لامپ اجازه می دهد که لحظه به لحظه آن را ببینند.هنوز راز بزرگی است که این لامپ چگونه این همه سال روشن مانده است و حتی باعث ایجاد شک و گمانهای بسیاری هم شده است.نگهبانان به شدت به این لامپ علاقه دارند. آنها برای حفظ لامپشان از یک محافظ تغییر ولتاژ، یک دیزل ژنراتور و یک باتری پشتیبان استفاده می کنند. جالب است بدانید آنها این لامپ را نماد تعهد اخلاقی خود می دانند!
برای سالها برامل به طور غیر رسمی به عنوان نگهبان لامپ شناخته می شد و وظیفه راهنمایی عموم و توریستها را برای دیدن لامپ بر عهده داشت. برامل می گوید این فعل روشن بودن را صرف می کند. برامل می گوید مردم نظرات بسیار گوناونی درباره عمر این لامپ دارند اما من معتقدم که هر چه باشد این لامپ بسیار عمر کرده است چون سازنده ان به شدت آن را در براربر هوا مهرو موم کرده است و هیچگونه هوایی برای سوختن کامل رشته کربنی داخل آن وجود ندارد. چون این لامپ در خلا کار می کند نمی سوزد. این راز آن است.
حالا سوال این است که این لامپ چرا ساخته شد؟ در آن زمان این لامپ شب و روز روشن بود تا در شبها آتش نشانها برای روشن کردن چراغهای نفتی خود مجبور به کورمال کورمال دست کشیدن به در و دیوار نباشند. Shelby Electric Co وظیفه ساخت این لامپ را قبول کرد. به زودی اما این لامپ از سازنده خود نیز بیشتر عمر کرد. کارخانه در سال 1914 بسته شد.
اما بد داستان این بود که هیچ کس به این لامپ توجهی نداشت. این لامپ در طی جنگهای جهانی دوم و ویتنام هم روشن ماند اما کسی به وجودش توجهی نکرد. در سال 1972 ناگهان یک خبرنگار محلی درباره این یادگار بزرگ شروع به مصاحبه کرد. اینجا بود که آتش نشانان به گنجشان نگریستند.
در سال 2001 در جشن صد سالگی این لامپ جشنی بزرگ با حضور 600 میهمان برگزار شد. امروز این لامپ بیش از یک میلیون ساعت روشن بوده است و به جشن تولد دویست سالگی خود می نگرد. شاید هم دیگر نخواستند چنانچه جف زولفارلی نگهبان جدید آتش نشانی می گوید آن روشن بماند. در هر حال این یک نماد است. شاید هم قسمت این است که آیندگان با دیدن این لامپ به خود بگویند شاید دیروزی هم بود!
پیشنهاد می کنم مطلب « ساعت ساخته شده از کشتی تایتانیک » را هم بخوانید.
مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!
21, 2, 1387
واقعا عالی بود
پاسخ به این نظر
21, 2, 1387
جالب بود بسیار !!!
پاسخ به این نظر
21, 2, 1387
اوکی…
پاسخ به این نظر
21, 2, 1387
تصاویر خیلی جالبی بود
پاسخ به این نظر
21, 2, 1387
با سلام خدمت شما
همیشه از خواندن مطالب زیبای شما لذت می برم.
موفق باشید
پاسخ به این نظر
21, 2, 1387
حالا این لامپه ساخت کجاست؟
پاسخ: ان کارخانه در اوهایو آمریکا بوده است دلزده جان.
پاسخ به این نظر
21, 2, 1387
ما از نوع حمومش را دشتیم که خرابش کردند
حمام شیخ بهایی :!:
پاسخ به این نظر
22, 2, 1387
اگر در ایران بود ، میگفتند ماله زمان طاغوت هست ، نابودش کنید !!!
پاسخ: بسیار جالب بود. البته اصلا تو ایران هیچی سالم نمی ماند. چه برسد به یک لامپ. لامپ اتاق من رسما یک هفته به زور دوام می آورد!
پاسخ به این نظر
22, 2, 1387
خیلی جالب بود فتحی جان. فقط یک نکته گرامری کوچولو (مثل نخی است که بر لباس زیبایی باشد). در متن بالا آنجا که میگویی:
—– در حقیقت او سالها بود که عوض نشده بود. درست در بالای طبقه های وسایل یک لامپ آویزان بود. او 107 سال بود که اویزان بود و هنوز هم روشن! ——
ضمیر “او” باید به “آن” تبدیل شود که در باره شیئ داری صحبت میکنی و نه موجود جاندار.
با تشکر، سارا
پاسخ: سارا جان. این چه حرفی است. شما تازه باید بیای دست ما را رو کنی که من متوجه قضایا بشوم و آنقدر بی ادبیاتی نمانم!
اما راستش در این مورد من عمدا برای زیباتر کردن استفاده کردم و نمی دانستم اشتباه است. فکر می کردم مثلا صنعت به کار بردم. ببخشید شما. الان درستش می کنم
پاسخ به این نظر
22, 2, 1387
so beautiful
پاسخ به این نظر
22, 2, 1387
آخرین جمله متنت به کل متنت میارزید. ایول خیلی خوب بود.
پاسخ: قربانت رضا جان. لطف دارید
پاسخ به این نظر
23, 2, 1387
اگه تو ایران بود خارجیا با اجازه مقامات ایران میومدن میشکستنش تا ببینن چطوری کار میکنه مثل منار جنبون و همون حمام شیخ بهایی و خیلی چیزای دیگه که یا خراب کردن یا غارت
پاسخ به این نظر
23, 2, 1387
جل الخالق!
پاسخ به این نظر
24, 2, 1387
ای کاش میشد این لامپ به تولید انبوه میرسید البته شرکتهای انها بر شکست میشد ولی خوب به نفع ما بودددددددددددد. چرا چون مدام این لامپ مسترابمون هی میسوزه نمیدونم این سوسکا با تیر کمون میزنن بهش بشکنه که تو تاریکی عشق کنن یا خود به خود هر هفته میسوزه
در هر صورت جالب بود قبلاً من تو سایت رسمیش دیده بودم
پاسخ به این نظر
4, 3, 1387
محشره کیف کردم دمت گرم
پاسخ به این نظر
28, 8, 1387
شاید دیروزی هم بود!…
پاسخ به این نظر
29, 8, 1387
چه جالب 107 سال٬ ولی لامپهای ایران سر ماه یا شایدم اگر خوب کار کنه 3ماه ریغ رحمت رو سر میکشند!
پاسخ به این نظر
30, 8, 1387
باید چندتایی سفارش بدم برا مستراحموووون!!!!
پاسخ به این نظر
30, 8, 1387
خیلی جالبه
پاسخ به این نظر
11, 10, 1387
خیلی جالب . خیلی خوب
ای کاش ما درس عبرت بگیریم.
از داشته هامون خوب استفاده کنیم که بمونه واسه نسلهای بعد
پاسخ به این نظر
13, 10, 1387
سلام کوچولو!؟!
والا چی بگم ؟
که ناگفتنش بهتره!
پاسخ به این نظر
15, 10, 1387
جالب بود
پاسخ به این نظر