طلای المپیک بر سینه هادی ساعی درخشیدن گرفت
جمعه, شهریور 1م, 1387 | سرگرمی, نوشته های خارج از صفر و یک
شاید هیچ گاه فکر نمی کردم با طلا در المپیک پکن برای خوشحال شوم. شاید دوست داشتم ایران هیچ طلایی نگیرد تا شاید ضعف سیستم ورزشی ایران قابل چشم پوشی نباشد. اما این تفکر من وقتی که تلوزیون را روشن کردیم و طلای این ورزشکار اررزشمند را دیدیم سریعا غلط از آب درآمد. خوشحالی شدیدی که فکر می کنم هیچ چیز دیگر در آن لحظه نمی توانست به من منتقلش کند.
در زیر نگاهی می اندازیم به برشی از زندگی ورزشی هادی ساعی.
بچه های شهرری توی محله های تهران به یک چیز معروف اند. به قهرمان پروری! در این محل تقریبا از همه رشته های مهم ایران یک ورزشکار سرشناس هست. در تکواندو اما بی شک سرشناس ترین همین هادی ساعی بوده است. او متولد سال 55 در شهرری است.
در بازیهای غرب آسیای سال 97 او بالاخره توانست اولین مدال طلای بین المللی خودش را برای ایران به دست بیاورد. هادی ساعی 21 ساله مزد زحمات 15 ساله خودش را اما از دو سال قبلش در رقابتهای ارتش های جهان با مدال نقره گرفته بود.
اما هادی اصلا آدم کم توقعی نبود. همین کم توقعی باعث شد او حالا هفت مدال جهانی داشته باشد. اولین طلای او در ادمونتون کاندا در سال 99 به دست آمد. او با این مدال قدم به المپیک 2000 سیدنی گذاشت. همان المپیکی که رضازاده به عنوان برترین ورزشکار تاریخ المپیک ایران از آنجا خودش را نشان داد.
همه چیز خوب پیش می رفت تا این که ساعی به ناگهان و در کمال ناباوری در نیمه نهایی طعم شکست را در برابر ورزشکار کره ای چشید و به صورت فوق العاده ناراحت کننده، از المپیک با یک مدال برنز وداع کرد.
در سال 2003 ساعی به مدال نقره مسابقات آلمان بسنده کرد. این همان مدالی بود که ساعی به خاطر زلزله بم به حراج گذاشت. ساعی بعد از این حرکت به عنوان یک ورزشکار مردمی شناخته شد و مانند جهان پهلوان، اسطوره ورزش ایران، غلامرضا تختی که در زمان زلزله بی کار ننشسته بود ساعی هم به یاد مردم ماند.
المپیک آتن 2004. همان جایی که در دور اول با ضربه استثنائی ( که مسلما یادتان نرفته است ) از حریف ایتالیایی خود گذشت. کابوس نیمه نهایی اما آغاز شد. رقابت با یک حریف کره ای آماده که تا آخرین ثانیه ها هم ادامه داشت و این بار ساعی بود که به لطف پوئن شکنی به فینال راه یافت. طلای آتن ناگهان چهره واقعی ساعی را نشان داد.
در سال 2005 باز هم ساعی مدال طلا را این بار در رقابت های قهرمانی جهان برگردن آویخت. تا مدال جهانی بعدی یعنی در رقابت های پکن 2007 دو سالی برای ساعی این مدال گرفتن ها با تاخیر همراه بود.
این دو سال فرصت خوبی بود تا ساعی بخت خود را در جبهه اصلاح طلبان در انتخابات شورای شهر بیازماید. نتیجه قابل پیش بینی بود. آنقدر مردم ایران با اطلاعات در انتخابات شرکت می کنند که انتخاب ورزشکاری برای این مقام نه صد در صد اما بسیار محتمل بود. ساعی هنوز هم در این عرصه فعالیت می کند.
سال 2007 پکن اما چیزی بیشتر از یک برنز نصیب ساعی نشد. همین مدال برنز در جایی که مدال نقره به یک ورزشکار افغان بی نام و نشان رسیده بود شد بلای جان ساعی.
مسئولان ورزش ایران که شاید موافق حضور یک ورزشکار سیاسی نبودند به سن بالای ساعی ( 32 سال ) اشاره می کردند و با انواع مسابقات راه او را برای ورود به المپیک 2008 پکن سخت می کردند. مشکل اما اینجا بود که ساعی تمام حریفان را در تمام مسابقات شکست داد تا ثابت کند در دسته 80 کیلوگرم هیچ کس را یارای مقابله با او نیست.
المپیک 8 آگوست آغاز شد. روزها یکی بعد از دیگری می گذشت و ایران در جدول مدالها در قسمت نماینده طلاها فقط و فقط یک خط تیره می دید. المپیک پکن به کابوسی برای ورزش ایران بدل شده بود. روزها گذشت تا رسید به امروز. 22 آگوست
دانشکده علوم و فناوری. آوردگاه
از ساعت 11 صبح به وقت پکن رقابت های دسته 80 کیلو استارت خورد. هادی برای شروع کار سختی نداشت و موفق شد حریف نپالی را با نتیجه 7 بر صفر در هم بکوبد. در دور بعد هم حریف چینی در مقابل او شکست را پذیرا شد. اینجا همان جایی بود که لوپز برنده مدال طلای 2000 سیدنی ( در وزن ساعی ) و 2004 آتن ( در همین دسته 80 کیلوگرم ) در مقابل سرمینتو ایتالیایی 
شکست خورد.
می توانستیم پیش بینی کنیم که سرمینتو برای رسیدن به فینال کار سختی در پیش نداشت. جایی که قهرمان ما بعد از شکست دادن حریف آذری خودش به فینال رسیده بود.
رقابت در بیست و سی دقیقه به وقت پکن آغاز شد. نتیجه اما چیزی بود که ما می خواستیم. بعد از این که ما نفس ها را به خاطر تساوی 4-4 در راند دوم در سینه حبس کرده بودیم هادی ساعی شش بر چهار پیروز میدان شد و ایران را به اولین مدال طلای المپیک 2008 پکن رساند.
ساعی با این طلا توانست با دو مدال طلا و یک برنز از رضازاده با دو طلا پیشی بگیرد و به عنوان برترین ورزشکار تاریخ المپیک ایران شناخته شود. این افتخاردر کنار عنوان برترین تکواندوکار تاریخ جهان ( از نظر سازمان آمار فدراسیون جهانی ) افتخاری است که به ساعی این اجازه را می دهد.
این اجازه که اشباع شود و دیگر به افتخارآفرینی فکر نکند. کاری که قهرمانان ما خوب می دانند. باید منتظر ماند و دید. دید که ساعی چه برای آینده تکواندو ایران انجام می دهد.
اما اگر بخواهیم از نسیه بگذریم نقدا می گوییم
هادی عزیز. مدال طلا بر تو و مردم ایران مبارک
پی نوشت: امیدوارم فردا زهرا کریمی عزیز، بتواند به فینال رقابت های ووشو راه پیدا کند. هر چند مدال برنز او هم اکنون قطعی است اما در هر حال ما دلمان طلا می خواهد :)
با تشکر از ویکیپدیا
+ برای تبدیل شدن به پرافتخارترین المپیکی تاریخ چه باید بخورید
30 Responses to “طلای المپیک بر سینه هادی ساعی درخشیدن گرفت”
Leave a Reply
مشترک ایمیلی این وبلاگ شوید
جستجو بفرمائید :)
خواندنیهای جذاب و مفید از سرتاسر وب
- " ترین" های سال 88
- وردپرسی دلپذیرتر با Admin Toolbar Bookmarklet
- توجه بیش از حد زوج کرهای به فرزند مجازی آنلاینشان، منجر به مرگ فرزند واقعیشان شد!
- 15 مکان آلوده زمین برای زندگی
- خطر استفاده از مبدلهای تبدیل برق SATA برای هارد دیسک !
- وبگردی و فناوری، صدای از دست رفته «راجر ایبرت» را به او بازگرداندند
- ماهی قرمز بخریم یا نه؟
- روباتهای بدل: از تخیل تا واقعیت!
- بعد باز هم بگویید فوتبالیستها پول مفت می گیرند
- ورود شوالیه انگلیسی به بازار خودرو ایران
آخرین نوشتهها
دسته بندی موضوغی نوشتهها
- daily
- wordpress
- ادب و هنر
- اوپن سورس
- تبلیغات دیدنی
- توییتر
- جالب
- خلاقیت
- ساماندهی!!
- سرویسهای وطنی
- سرگرمی
- عکس و عکاسی
- عکسهای تحسین برانگیز
- فایرفاکس
- فرهنگ دیجیتال
- فیس بوک و شبکه های اجتماعی
- متفرقه های وب
- مذهب
- معرفی سایت و وبلاگ
- معرفی سرویس
- موبایل
- نرم افزار
- نوروز87
- نوشته های خارج از صفر و یک
- وب2
- وبلاگ نویسی
- وردپرس
- ویندوز و مایکروسافت
- گوگل و یاهو
- گیک
منم مثل شما ارزو میکردم ایران هیچ مدالی نگیره..
اما با رفتن ساعی به فینال تمام مدت خدا خدا میکردم که برنده بشه..همین که بین اون همه آدم و با فرهنگهای مختلف سرود ملی کشورم رو شنیدن و پرچم رو دیدم برای من کلی خوشحال کننده بود.
ساعی شاید بی سروصدا ترین ورزشکار ما باشه..امیدوارم از مدالش سواستفاده نکنند و اشتباهات خودشون رو پوشش ندهند..
سلام.
به همه تبریک می گم.
دقیقا! من هم دوست نداشتم مدال بیاریم ولی وقتی ساعی طلا گرفت داشتم ذوق مرگ می شدم. فکر میکنم سنش 32 باشه.
حالم از این مدال به هم میخوره
پ
منم تبریک می گم
خیلی خوشحال شدم.خیلی خیلی خیلی. دمش گرم.دل ملیون ها ایرانیرو شاد کرد
kheili hal dad kaf kardam 4-1 shod 6-4
یه خبر درست حسابی هم که بخواید بزنید اینطوری میزنید
اون عکس کوچیکه از ساعی عکسه که گذاشتید؟
انگار عکس قاتله که گذاشتید یا متهم فراریه
با نظر شما که نوشته بودید که می خواستم ساعی مدال نیاورد تا دمار از روزگار مسولین ورزش کشور برآوریم درست است ولی ساعی باید نشان میداد که ایرانی ا
گر بخواهد می تواند.
باتشکر از این کار زیبا شما
vay khoda man cheghar on moghe ehsase ghoror kardam kole tashvighesh kardamo hora keshirdam man sae ro kheyle dost daram adame dorosto sar beziro oftadeie na mesle reza zade ke ghoror kole vojodesh o gerefte bood.tabrik migam be hame irani ha dar sartarasre kore khaki
ًروحیه این مرد به همراه ضربات فوق العاده تیزهوشانه اش مرا به یاد دلاوری های دیگر قهرمانان همچون:
تختی. حسین رضازاده. علی دایی و… میاندازد.
البته هادی ساعی از لحاظ شخصیتی بسیار به جوانمرد ورزش کشتی مان یعنی جهان پهلوان تختی شباهت دارد.
آخرین مصاف ساعی در المپیک بسیار باشکوه و زیبا بود. اقتدار کامل و اعتماد به نفسی بالا و مثال زدنی….
هادی دوست داریم. امیدوارم هیچ وقت نامت از تاریخ ایران پاک نشه و همیشه نامت جاودان بماند.
باز عرق ملی شروع کرد به فوران کردن…
سلام.
کارش عالی بود واقعا قهرمانه. فامیلیش دقیقا برازندشه
منم همینطور اصلا دلم نمیخواست ایران مدال بیاره تا بعدا با ایشالا اگه خدا بخواهد و …. بتونن سرپوش روش بذارن اما از این مدال طلای گرفته شده خوشحالم
من سره قهرمانی ساعی از 4 روز پیش با بابام شرط بسته بودم
چون بابام ازش خوشش نمیاد منم هی حرصش میدادم
مردی یعنی اینکه بعد از بردن بگی دستم شکست نه بعد از باخت جلوی دوربین دستتو بگیری
شیر مادرت حلالت پهلون .
lمن که خیلی جلو خودمو گرفتم مثلا گریه نکنم
والله سخت بود ولی تونستم نمی دونم چرا یه حس غرور به ادم دست میاد
سلام ، تبریک . بازم ای ول به هادی …
salam be tamame dostan be khosos doste azizam M.K_soft.faghat ino migam ke hadi saei mardone jangid.dige inke hadi ye delavar marde vaghei ast. zelzele bam tmame medalasho be zelzele zadeha ehda kard be in migan ye marde.
منم دیدگاه تو و آتوسا رو داشتم ولی تلویزیون رو که روشن کردم تا بازی رو ببینم ، تا بازی تموم بشه دستام یخ کرده بودن! انصافاً حقش بود و البته الان با این طلا هم کسی نمیگه المپیک خوبی داشتیم.
ً
منم دقیقا دلم نمیخواست ایران هیچ مدالی بگیره و اون یارو هم که برنز رو گرفته بود خیلی بدجور رو اعصاب بود! :)) اما واقعا از ته دل دعا می کردم و از خدا میخواستم که ساعی با مدال طلا برگرده! دقیقا مث احساس شما ….
همه خوشحال شدیم ولی فکر کنم جای ناراحتی هم فراوان بود در این اتفاق.من در این مورد مطلبی نوشتم
منم قبل از هادی ساعی اصلا نمیخواستم مدال بگیریم ولی نمی دونم چرا منم وقتی هادی رو دیدم منم دلم با اون بود
ایشون واقا حقشون بود که مدال طلا ببرند.
انی Reply:
شهریور 4م, 1387 at 9:49 ب.ظ
سلام دوست من
از سایبت هایی که با فایرفاکس وطابقت ندارن منتنفر هستم
این همه از وب نوشتن و این همه کد نویسی خوب اما با سازگار نبودن با فایرفاکس یعنی 0
تبریک من رو هم پذیرا باشید.
منهم میخواستم یا ساعی مدال بیاورد یا هیچکس. متاسفانه بهانه برای کوچک جلوه دادن ناکامی ورزش ما مجددا برای مسوولان فراهم شد. از صمیم قلب این افتخارآفرینی را به همه هموطنانم و خانواده محترم ایشان تبریک می گویم و امیدوارم این بار عزیزان سارق از ربودن مدال ایشان صرفنظر نمایند!
salam jenabe 1fathi.
mikhastam ye Nteghad ya shayadm pishnahad behetoon bedam.
be nazare man ghablan webetoon kheili jazab tar bood,matalebe akhiretoon ziad jaleb nistan,ghablan kheili khas va motefavet bood vali alan mesle site ya webaye dg shode,
mamnoon misham ahamiate bishtari bedin,
bye
فتحی Reply:
شهریور 4م, 1387 at 9:57 ب.ظ
کلا حق می دهم و یک دنیا ممنونم به خاطر انتقادتون. سعی می کنم بهتر کنم کار رو.اما متاسفانه مشکلات زندگی خیلی زیاد است. همین طوری که می بینید تازه ساعت 22 توانستم به خونه برسم و آنلاین شوم. این بعضی وقتها به شدت من رو شرمنده شما می کند. در هر حال اما چیزی از خوشحالی من به خاطر داشتن خواننده تیزبین و تحسین برانگیزی چون شما ، کم نمی کند.