توضیحاتی درباره طرح افزایش مشترک

شنبه, آذر 2م, 1387 | daily, وبلاگ نویسی

بعضی کارها حسی است. دلی است. خلاصه یک جوری است که الان ذهنم یاری نمی دهد بگویم اسم دقیقش چی است؟ :) مثال اگر بخواهید همین طرح افزایش مشترک که فکر می کنم برای کمک به وبلاگهای تازه شروع کرده خیلی مفید می تواند باشد. بیایید قبل از هر چیز ببینیم این طرح اصولا جریانش چی است؟

این طرح دنبال رسیدن به چه چیزی بود؟

ببینید. راحت ترین کاری که در وبلاگستان فارسی می شود کرد این است که نالید از انجام نشدن کار گروهی!!! اغلب کارهای گروهی هم به مشکل بر می خورند. یک نمونه از کارهایی که خدا را شکر به مشکل نخورد طرح جشنواره نوروزی بود که خدا را شکر انجامش دادیم و برای من یک تجربه شیرین بود.

این طرح می خواست به همچنین چیزی برسد. این کار که می خواستم از شرکت کنندگان درخواست کنم این بود که در یک موضوع همه یک مطلب بنویسیم. مثلا پیشنهاد من این بود که به خواننده های وبلاگهایمان پدیده فیدخوانی را معرفی کنیم. البته این یک پیشنهاد بود! حساب کنید در یک بازه خاص مثلا 100 وبلاگ درباره یک پدیده بنویسند. چقدر در گسترش آن پدیده موثر خواهد بود :)

پس فتحی این وسط چه کاره است؟ رشد تعداد مشترکین پس چه شد؟‌

این که وبلاگها همه درباره یک موضوع خاص بنویسند کمی عجیب نیست؟ اگر وبلاگ نویسان انقدر متحد بودند که خدا رحم باید می کرد بر بدخواه وبلاگستان :))

برای این که وبلاگ نویسان تشویق بشوند من گفتم از خودم مایه می گذارم. هر کس که در این حرکات گروهی شرکت کرد وارد یک پروسه تبلیغاتی هم می شود. به این صورت که از طریق لینک دادن در بین لینکهای خوشمزه که در فید هم نمایش داده می شود، از طریق معرفی در پی نوشت فید، و از طریق معرفی در شبکه های اجتماعی چون فرندفید و بالاترین سعی می کردم افراد بیشتری را با این وبلاگها آشنا کنم.

طبیعی است مثلا وقتی چند هزار بار در پی نوشت فید وبلاگم جمله ای جذاب درباره وبلاگ شما باشد یا مثلا یک تصویر مربوط به وبلاگ شما باشد بالاخره هر کدام از مشترکین وبلاگ من که با وبلاگ شما آشنا نیستند برای یک بار هم که شده تشویق می شوند یک سر به وبلاگ شما بزنند. درست است؟ حدس زدن این که این چقدر می تواند برای یک وبلاگ با مثلا 100 مشترک مفید باشد با شما!

وبلاگهای بزرگ کجای این طرح بودند؟

به دلایلی این کار از فتحی تنها بر نمی آمد. وبلاگهای بزرگ دیگر که نفوذ خوبی دارند اینجا وارد طرح می شوند و آنها هم در حدی که مایل هستند از وبلاگهای کوچکتر حمایت می کنند. اینکه من طرح را اول اعلام نکردم برای این بود که با آنها هم کمی مشورت کنم.

وقتی حرف از یک حرکت دسته جمعی می زنیم چه اشکالی دارد وبلاگهای بزرگ و اساتید من هم وارد طرح بشوند و به دیگران کمک کنند؟ بالاخره همه ما یک روز از صفر شروع کردیم دیگر!

چرا من گفتم این طرح برای وبلاگهایی با زیر 540 مشترک مناسب است؟

این سوال خیلی در ایمیلها پرسیده شده بود. زمانی که برای اولین بار این طرح به ذهن من خطور کرد تعداد مشترکین ایمیلی من 541 مشترک بود. الان 812 است.

من می خواستم اگر خواستم درباره طرح بیشتر توضیح بدهم بگویم که حداقل می توانید مطمئن باشید که اشتراک ایمیلی شما به 541 مشترک ایمیلی من توصیه می شود.

یک مقدار هم باید حدی می گذاشتم که کسی با 4000 مشترک پا نشود و فکر کند با این طرح 4000 می شود 6000 :)) دیدم همان 540 بهترین حد است برای شروع طرح. وگرنه از استقبال وبلاگهای پرمخاطب بسیار هم خوشحال می شوم!

و چقدر به طرح امید دارم؟

این طرح را خودم خیلی می پسندم. از آن طرحهاست که می توان به سادگی هم به وبلاگهای کم مشترک تر کمک کرد و هم یک کار گروهی ساده و روان کرد. حساب کنید این طرح برای وبلاگی که بعد از 4 ماه حدود 20 مشترک دارد چقدر می تواند فوق العاده باشد. اما به دو دلیل امید من به این طرح برابر صفر است!

عدم استقبال بزرگان وبلاگستان

وقتی هنوز چند ساعت از اعلام اولیه طرح نگذشته است و بزرگان وبلاگستان در این باره پست می نویسند و کسانی که امید داشتم برای کمک به وبلاگهای ضعیفتر پیش قدم شوند نه تنها حمایت می کنند بلکه با شوخی کردن به من امید می دهند یعنی این که امید داشتن به اجرای یک کار گروهی برای کمک به وبلاگنویسان تازه کارتر بلاهت است.

درست است وبلاگنویسان خوبی هستند که در این طرح کمک کنند اما متاسفانه این طرح از آن طرح هاست که یک نفر به آن نتیجه فوق العاده که پیش بینی می شد نمی رسد. بهتر است فکرش را از سر بیرون کنم :(

این طرح حسی است!

ببینید. بعضی وقتها آدم شور انجام کاری را دارد و سخت مصمم است که آن را انجام بدهد. بعد که با فیدبک مناسبی روبرو نمی شود کلا از آن حس می افتد. برای من هم همین طور شده است.

قرار نبود چیزی از این طرح به من برسد. تنها عاملی که باعث می شد آن را انجام بدهم یک دل خوشی کوچک بود که آن هم دیگر نیست!

خواهش می کنم و ایضا استدعا می کنم که فکر نکنید من از دست کسی ناراحتم. به قول یکی از دوستان باید دید نکته اصلی آن شوخی دوستان چه بود؟ من عمیقا معتقدم دوستانی که به نوعی با این طرح شوخی کردند علاوه بر این که استاد من هستند بسیار هم خیرخواه هستند.

احتمالا اشکالی دیده اند که به نظرشان بهتر بوده است این طرح انجام نشود. مسلما آنها اگر بخواهند آنقدر قدرت دارند که این طرح را اجرا کنند.

البته یک نکته برای من ناراحت کننده بود. من اصلا متوجه ایراد این طرح نشدم. دوست داشتم دوستان اول اجازه می دادند تا من کلا درباره طرح توضیح بدهم ( تا الان به غیر از آن پست قبلی هیچ توضیح دیگری به هیچ کس نداده ام ) و سپس ایرادات را توضیح می دادند. این جوری حداقل یک چیز یاد می گرفتم.

البته یک نکته یاد گرفتم. بهتر است به همکاری در وبلاگستان دل خوش نکنم. از تعبیرات بسیار زشتی که یکی از دوستان کردند هم ناراحت نشوم!

که نسبت به طرح لطف داشتند و ابراز آمادگی کرده بودند تشکر می کنم. به خاطر این که نمی توانم خدمتی ارائه کنم هم عذرخواهی می کنم. الان همان یک ذره دل خوشی هم از بین رفته است و به نوعی دلسردی جای آن را گرفته ست. از برخورد دوستان معلوم بود که این طرح زیاد خوب نیست. راستش این به عقل من بیشتر از این نمی رسید. شرمنده :(

از این به بعد فقط و فقط هر کس خواست برای معرفی یک فتحی کاری بکند سعی می کنم جبران کنم. در غیر این صورت سعی می کنم دیگر از کارهایی برای معرفی وبلاگهای دیگر به شدت پرهیز کنم که حرف و حدیثی پیش نیاید. سنگین و رنگین بنشینیم و این وبلاگ کوچولو را می نویسیم و دعا به جان شما می کنیم. والله :)

پی نوشت: آقای فتحی از هر گونه سوژه کردن این مطلب استقبال می کند!

Tags: , , ,

33 Responses to “توضیحاتی درباره طرح افزایش مشترک”

  1. پدرام می‌گه:

    خب بهتر بود به جای این که اول یه پست بنویسی توش از ملت بخوای ایمیل بزن و … همون اول همین چیزا رو می‌نوشتی.

    به نظر من که کاملا بی‌فایده است.مشترک فید یه چیزی نیست که بشه زوری یا با این کارا بدستش آورد.هر وبلاگ‌نویسی که خوب بنویسه وبلاگش رشد می‌کنه و بیشتر خوانندگانی که به یه وبلاگ نیاز دارن پیداش می‌کنن و مشترک فیدش میشن.

    الان بیشتر اونایی که روزانه ساعتی رو در اینترنت می‌گذرونن و وبلاگ می‌خونن (نه اونایی که اینترنت‌و فقط با چت می‌شناسن) می‌دونن فید چیه.پس این که همه پست بزنن و بگن فید چیه همچین کار جدیدی نیست.

    ضمن این که من دلیل این همه اشتیاق برای افزایش این عدد ساده رو نمی‌فهمم.طبیعی خواننده بیشتر خوبه ولی آدم برای چی وبلاگ می‌نویسه؟فقط برای این که تعداد خواننده‌هاش بالا برن؟خب حالا n میلیون هم خواننده داشتیم.قراره چه اتفاقی بیافته؟

    اگه آدم فقط به فکر خوب نوشتن باشه اون عدد هم خود به خود بالا میره.هیچ نیازی به تبلیغ نیست.

    پاسخ به این نظر

  2. Ãmir می‌گه:

    من که دیگه آب از سرم گذشت نه مشترک میخوام نه هیچ فتحی جان!
    ولی روش خوبیه. موفق باشین

    پاسخ به این نظر

  3. پنگوئن می‌گه:

    ای بابا دوباره که کم طاقت شدی … به هر حال همین که نیتت خیر بود خودش کلی ارزش داره (;

    پاسخ به این نظر

  4. نیما می‌گه:

    چی بگم

    0 = 0

    برگشتیم سر خط .

    پاسخ به این نظر

    فتحی Reply:

    چیزی از دست ندادیم آقا نیما. عوضش من با وبلاگ یک مهندس آشنا شدم که مسلما قبلا آشنا نبودم :))

    پاسخ به این نظر

  5. خسروبیگی می‌گه:

    سلام
    فتحی عزیز
    من از این طرح خبر نداشتم
    الآن مشترک فید شما شدم
    باید بیشتر بخوانم و بدانم که موضوع چیست؟
    اما قبل از خواندن اعلام آمادگی برای همکاری میکنم و بعنوان یک سرباز کوچک به گوشم!
    امر؟

    پاسخ به این نظر

  6. خسروبیگی می‌گه:

    دلخور نشو!
    خدا با ماست

    پاسخ به این نظر

    فتحی Reply:

    دلخور نیستم. خوشحالم از وجود دوستانی که کنارم هستند :)

    پاسخ به این نظر

  7. عرفان طاهری می‌گه:

    سلام! زود تسلیم شدی!!! به نظر من که طرح به صورت کلی خوب بود… اما یک اشکال بزرگ وجود داره و دقیقا تاثیرات نا مطلوب اون هست، هرچند من با این طرح موافقم اما این اشکالات به ذهنم رسید.
    1) یه وبلاگ بی ارزشی مثل وبلاگ من ممکنه مخاطبی را پیدا کنه که دنبال مطالب خاصی می گرده مثلا با مخلوط شدن مطالب بی خودی من، با موضوع، مخاطبینی مشترک می شوند که به دنبال مطالب بی خودی نمی گردند!

    2)فکر می کنم هر وبلاگی که خوب باشه خودش مشترکین خودش را پیدا می کنه.

    3)سوژه کردن کاره بدی است!

    4)اینکه 100 تا وبلاگ در یک موضوع یک مطلب بنویسند، شاید حوصله مخاطبین را سر ببرد. مثلا موضوعاتی که یک باره همه حا منتشر شدند مشابه “مدرک جعلی فلان آقا” “قهرمانی فلان تیم” و… باعث این می شد تا در هر وبلاگی می رفتم همون موضوع را ببینم اصلا جالب نیست به نظر من.

    5)اینکه 100تا وبلاگ در یک موضوع یک مطلب بیشتر مشابه تهاجم می ماند و شاید دیگه حق انتخاب از مخاطب گرفته می شود. مثلا شاید مخاطب نمی خواهد مشترک فید شود.

    6) ممکن است برخی از نویسندگان، بدون آنکه خودشان به موضوع واقف باشند و یا با آن موافق باشند صرفا برای جذب خواننده مطلب بنویسند که این دو تاثیر بد دارد:
    الف: مطالب با عجله و زودگذر و کم ارزش در یک موضوع پر ارزش
    ب: نویسنده خود از مطلبی را که به سختی می نویسد چون در آن موضوع اطلاعاتی ندارد، قبول ندارد و یا اطلاعات کافی ندارد.

    پاسخ به این نظر

  8. عرفان طاهری می‌گه:

    فکر می کنم وجود حلقه ها را در وبلاگ نویسی قبول داشته باشی، فکر می کنم باید این حلقه ها را باز تر کرد. کاره خوبی که gajamoo می کنه اینکه چند تا پست که به نظرش توی وبلاگ های دیگه براش جالبه پایین وبلاگش می نویسه. باید نویسندگان تازه کاری که مطالب جالبی دارند را معرفی کرد. مثلا من در وبلاگ خودم که خواننده های کمی داره، در ابتدای صفحه اصلی مشابه قسمت “روزنوشت” شما یک قسمت “یادداشت” ایجاد کردم و یک موضوع را در هر هفته در آن قسمت قرار می دهم و وبلاگ های دیگر را نیز به مخاطبینم معرفی می کنم.

    البته فکر می کنم درد وبلاگ من تخصصی بودن آن هست… شاید در آینده قدری مطالب عمومی تری در زمینه IT بنویسم. می دانم که مطالب من برای همه با کاربرد نیست. هرچند که در زمانی که این وبلاگ که سومین وبلاگ من از سال 81 است را راه اندازی کردم می دانستم کم مخاطب خواهد بود. اما حالا به فکر آن افتاده ام تا یک وبلاگ با مخاطبین بیشتر داشته باشم. فعلا یک Tumblr راه انداختم که ظاهرا داره جواب می ده!

    پاسخ به این نظر

    عرفان طاهری Reply:

    ببخشید انقدر تو نظرات حرف زدم! فکر کنم سردرد بگیری تا اینها را بخوانی. اما فکر نمی کردم انقدر زیاد بشه!

    پاسخ به این نظر

    عرفان طاهری Reply:

    من چندتا از این فیدبک های این قضیه رو تو وبگردی های امروزم اتفاقی دیدم! بعضی هاشون واقعا برای وبلاگستانی ها خوب نبود! یعنی فکر نمی کردم فلان بلاگر این طوری در خصوص یکی از وبلاگستانی ها بنویسه! البته شروین خان میشه هم خوشحال باشی انفدر فید بک داشته! حالا بی خیال نشو… چرا پیشنهاد ویژه یک فتحی عوض نمیشه!

    پاسخ به این نظر

  9. دوشیزه شین می‌گه:

    به نظر من طرح خوبیست.
    البته فکر می کنم وبلاگی مانند وبلاگ من ظرفیت حتی 500 مشترک را هم نداشته باشد که خب این در مورد وبلاگ دوستان صادق نیست و امدیدوارم که با کار گروهی دوستان به نتیجه خوبی برسد.از من که فکر نکنم کاری بر بیاید ولی اگر آمد دریغ نمی کنم.

    پاسخ به این نظر

    فتحی Reply:

    ممنون دوشیزه شین عزیز.
    فعلا که من هم منصرف شدم. مگر این که دوستان بخواهند پی کار را بگیرند :)

    پاسخ به این نظر

  10. Ali DANG3R می‌گه:

    سلام
    ما که با دید مثبت به این قضیه نگاه کردیم و قصد داشتم همکاری دو طرفه ای باهم داشته باشیم …
    اگر شما از اجرای این طرح منصرف شدید ، بنده هنوز هم مایل به همکاری دو طرفه هستم … ;)
    ایمیل بنده رو هم که دارید ;)
    موفق و پیروز باشید.

    پاسخ به این نظر

  11. مهدی می‌گه:

    سلام فتحی جان
    اولا من نمیدانم چرا این وردپرس کامنت شخصی ندارد مثل بلاگفا (شاید من انجامش دادم) ثانیا من نمیدانم چرا احساس میکنم تو یک فرد متفاوت هستی حالا چرا
    1- وقتی آن پست پاییزت را خواندم یک احساس متفاوتی به من دست داد(بار ها حس درون آن پست را تجربه کرده ام)
    2- میبینم اصلا روی کاری که احساس میکردی حتما موفق است پافشاری نکردی
    (خیلی جالی یود)

    و اما در مورد این طرح ببینید چون چند نفر مخالف بوند مضحکه کردند یا هرچی اصلا مهم نیست که نباید یک ایده زیبا را فراموش کرد
    و اما من هم یک ایده خوبی دارم و اینکه همین وبلاگ نویس های کوچک (مثل خودم) هم گوشه ای از این سفره را بگیریند و اما چگونه؟
    خوب خود همین کوچک تر ها هم هرکدام در خوشمزه چند تا از دیگران شرکت کنندگان را لینک کنند خوب این خودش در یک زمان یک مقدار بلند تر همان نتیجه قبلی را میدهد.
    (در ضمن به خدا من و هزار کوچک دیگر به این طرح شما دل خوش کرده بودیم حالا نزن زیرش(بشنو و دلسرد نشو تو 1 فتحی هستی و باید نباید فتح قله را به این سادگی رها کنی))

    قربان تو مهدی ;-)

    پاسخ به این نظر

  12. مهدی مشتاقی می‌گه:

    سلام
    این طرح می‌تونه خیلی به نفع هر دو طرف (وبلاگ‌های بزرگ و کوچک)باشه. همونطور که سایت‌های کوچک با رشد مشترک مواجه می‌شن وبلاگ‌های بزرگ و پشتیبان هم به اعتبار و محبوبیت خودشون در وبلاگستان اضافه می‌شه.
    من یکی از تازه‌کارترین‌های این وبلاگستانم و شدیداْ نیازمند به این دست حرکت‌های گروهی!!!

    امیدوارم جون بگیره!!!

    پاسخ به این نظر

  13. sahandram می‌گه:

    پسر همیشه تو استارت زدن یه کار بزرگ این مسائل وجود داره،دوست من فتحی جان نا امید نشو مطمئنم خیلی ها هم ازش استقبال می کنند.
    خود من حاضرم همین الان شروع کنم،برم همین الان تو وبلاگم در موردش بنویسم؟ فقط اوکی بده!

    پاسخ به این نظر

    sahandram Reply:

    یه چیزی یادم رفت حتی اگر این طرح موفق نشه زمینه ای خواهد بود برای کارهای گروهی آینده!

    پاسخ به این نظر

  14. چشم شیدا می‌گه:

    این که همه در مورد یک موضوع بنویسند خوبه اما نه همیشه،
    مثل موضوع google chromeهر جا میرفتم در مورد اون نوشته بود
    دیگه حالم ازش بهم می خورد
    تنوع هم چیز خوبیه
    و ایده های نو

    پاسخ به این نظر

  15. فرید می‌گه:

    نباید زود دلسرد شوید موفقیت با تلاش بسیار بدست می اید خیلی از صاحبان وبلاگ با بازدید کننده کم هستند که از صمیم قلب به طرح شما خواهند پیوست شاید چند هزار وبلاگ به طرح شما بپیوندند و مطمئن باشید که همینطور خواهد بود از طرح خود بگویید برای ما که بازدید کننده کمی داریم و به پیشکسوتهای دیگر کاری نداشته باشید به قول معروف هر کس از ظن خد شد یار من.
    منتظرم…

    پاسخ به این نظر

  16. جام طلا می‌گه:

    مثل اینکه کامنت من به دست شما نرسید.
    گفته بودم:
    چه شوخیهایی با طرح شما کرده بودند که منصرف شدید؟ من که چیزی در این باره نخوندم.
    تازه میخواستم بیام ازتون بپرسم وبلاگهای با یکی دو تا خواننده رو هم توی طرحتون شرکت میدید یا نه، که من هم بیام شرکت کنم که کل موضوع منتفی شد.

    پاسخ به این نظر

  17. محبوبه می‌گه:

    جدا از همه ی این حرف یه سوال جدی دارم، که دوست دارم جوابش رو بدونم، چقدر از وقت 24 ساعت یک روزتون رو در اختیار نت و وبلاگ نویسی و در کل دنیای مجازی قرار میدین؟!

    پاسخ به این نظر

  18. شو وب می‌گه:

    سلام
    بعضی ها نمی خوان پیشرفت بقیه رو
    ببینن
    آخه ببینم وبلاگستان که به همین
    چی چی نیست که شما بزرگید باشه
    کسی نمی خواد کوچیکتون کنه که!!

    آقای فتحی ناراحت نباش
    همینکه پایه کار را گزاشتی بقیش هم
    گزاشته می شه

    پاسخ به این نظر

  19. سروش می‌گه:

    در مورد کار گروهی عرض کنم که من یه تجربه در این زمینه داشتم که شرکت در انجام ایده ی رادیووبلاگستان بود که تقریبا مسیر خوبی رو داره طی میکنه و کار گروهی وبلاگنویسان به موفقیت رسید تقریبا. برای شرکت افراد در این جور طرح ها نباید منتظر موند تا خودشون پا پیش بذارن بلکه بانی طرح باید از طرق مختلف مثل ایمیل و کامنت از تک تک کسانی که امید به کمکشون داره درخواست کنه

    پاسخ به این نظر

Leave a Reply

مشترک ایمیلی این وبلاگ شوید

آدرس ایمیلتان را برای اشتراک وارد کنید:

بوسیله سیستم مطمئن فیدبرنر

جستجو بفرمائید :)