عکسی گرفته شده است از کودکی که لباس بابانوئل پوشیده و منتظر است تا به کلیسی کاتولیکهای شهر برود. اما چیزی که باعث شده است این عکس را در دومین شماره از عکسهای تحسین آمیز ببینیم این است که این کودک با کودکهایی که همیشه عکسهای شان در شروع کریسمس در هیئت بابانوئل میبینیم کمی فرق دارد.
او یکی از 20000 مسیحی فلسطینی است که در نوار غزه زندگی می کنند و این کودک – که چقدر هم تنها به نظر میرسد – هم میخواهد به همراه خانواده به کلیسایی در شهر غزه برود تا در مراسم آخرین یک شنبه قبل از کریسمس دعای سالی پر از صلح کند.
اما انگار دعاهایشان مستجاب نشد!
ارائه هوشمندانه این عکس گرفته شده توسط محمودحمس بعد از حوادث غزه، آن هم در این قاب حیرتانگیز که تنهایی کودک را بدجور به چشممان میآورد شخصا تحسین من را برانگیخت.
- مسیح را نجات بده
در روز 6 ژانویه هر سال که فکر میکنم به روز تجلی ( یا چیزی مانند اینها معروف باشد ) در سرتاسر یونان رسمی است که اینروزها به نوعی رقابت هم تبدیل شده است. در این روز یک عدد صلیب بر دریا، رودخانه، دریاچه یا اصولا هر آبی که از آن انتظار برکت میرود افکنده میشود و شرکت کنندهها که شناگران قابلی هستند به درون آب پریده و در صدد یافتن صلیب بر میآیند.
این عکس دستان جاشوا سامیس را نشان میدهد که موفق شده است در مراسمی که در بندر پرامای یونان برگزار شود صلیب را زودتر از دیگران از آب بگیرد.
اگر سلیقه من و علاقه من به قطرات معلق در هوا نتواند من را به تحسین این عکس وادارد چیز دیگری میتواند :) انسانی در زیر آب است و به جای اینکه خود را از آب بیرون بکشد اول صلیب ( نماد مذهب ) را از آب بیرون میآورد.
راستش تا زمانی که از جریان این عکس باخبر نبودم فکر میکردم کسی در حال غرق شدن است و میخواهد آخرین چیزی که با او غرق شود علامت مذهبی باشد. این کمی هولناک است ولی وادارم می کند عکاس آن پتروس جیاناکوریس را ستایش کنم.
توجه: این انتخاب عکس به هیچ عنوان قصد پیش کشیدن بحث هایی در لزوم دین را ندارد. هر چند شما می توانید در این مورد در کامنتها نظر خود را بگویید.
- آتشی برای پاسداشت ظهور
این عکس هم در 6 ژانویه گرفته شده است از هزار مشعل روشن در اطراف و ایضا داخل دهکده ای که دقیق نمیدانم کجاست. رقص نور آن هم با این کیفیتی که میبینید نمیدانم چرا آنقدر ایرانی جماعت را مسحور خود میکند. من هم یک ایرانی هستم دیگر :)
منتظر نظرات شما در مورد این سه عکس هستم. اگر روی عکسها کلیک نکرده باشید یک چیزی را از دست دادید :))
مرتبط: آیا شما دوست داشتید از نزدیک این منظره را ببینید؟
بخش عکسهای تحسین برانگیز










21, 10, 1387
هر سه عکس فوق العاده اما داستان پشت عکس اول آدم رو خیلی متاثر می کنه. کودک در هرجای دنیا کودک است و دوست دارد شادمانه سال نو را جشن بگیرد .
پاسخ به این نظر
21, 10, 1387
عکس سوم واقعا قشنگه. آخه ما ایرانی جماعت که درست حسابی از این اتش بازی نمی بینیم که، واسه همین دوست داریم.
پاسخ به این نظر
21, 10, 1387
عکس های جالبی بودند .
من با دیدن عکس اول ،این احساس بهم دست داد که زود بپرم توی عکسو دست بچه رو بگیرم و از وسط خیابون ببرمش کنار-عکس آخری هم آدمو یاد چهارشنبه سوری خودمون میندازه
پاسخ به این نظر
22, 10, 1387
من فکر کنم مردم باید بتونند آتش بازی رو خودشون اجرا کنند نه این که ارتش خودش بیاد یک چیز هایی رو ول کنه تو آسمون
پاسخ به این نظر
فتحی Reply:
دی 22م, 1387 at 11:20 ق.ظ
این کار کمی خطرناک است و بعضا نیاز به دانش زیادی هم برای اجرای درست نمایش دارد اما در مورد عکس آخر میبینیم که مردم خودشان چه تصویر زیبایی خلق کردند :)
پاسخ به این نظر
22, 10, 1387
شما هم که عاشق نارنجی..!
پاسخ به این نظر
فتحی Reply:
دی 22م, 1387 at 6:04 ب.ظ
این قدر مشخص است؟؟؟ :))
پاسخ به این نظر
22, 10, 1387
هر سه تا عکس زیبا بود – مخصوصا عکس اولی که ذوق و شوق کودکانه ی مراسم سال نو رو میشد توی چهره این بچه دید ولی به برگشتن به عقب انگار منتظر پدر و مادرشه که زودتر بهش برسن ( مثل سالهای پیش که ازش عقب می موندن ) ولی جنگ انگار پدر و مادر را از بچه گرفته …
پاسخ به این نظر
Kazar Reply:
دی 25م, 1387 at 2:40 ق.ظ
بهتره که از دید خوب بهش نگاه کنی . . .
پاسخ به این نظر
Kazar Reply:
دی 26م, 1387 at 2:24 ب.ظ
ببخشید ، همچین حرفی زدم . متن رو نخونده یه چیزی گفتم .
پاسخ به این نظر
11, 11, 1387
مطمئن نیستم که اگر قرار بر این بود که این پست را من بنویسم، آیا همین عکسها را انتخاب میکردم یا نه! ولی اعتراف میکنم که این عکسها را هرگز نمیشود تحسین نکرد! مرحبا هم به عکاسان این عکسها و هم به انتخاب کنندهی آنها.
این پست شما واقعاً تحسین برانگیز بود.
پاسخ به این نظر