چرا باید به خوانندگان وبلاگ درباره رایگان بودن فید توضیح داد

در وبلاگستان فارسی همیشه نقدهای مطرح می‌شود که خیلی نقدهای سنگینی نیستند و عمدتا از بی‌اطلاعی محض نوشته می‌شوند. زیاد نمی‌شود طرف این نقدها رفت.
اما وقتی کسی مثل کامیار ندیمی سابقه فوق‌العاده زیاد و مهارت مثال‌زدنی در وبلاگنویسی دارد ( من برای کامیار حکم شاگرد را دارم ) یک بحثی را باز می‌کند به این سادگی نمی‌شود از کنارش گذشت.

اما قضیه را از زبان کامیار بشنویم:
جدیدا توی وبلاگ‌های فارسی مد شده که در جهت افزایش خوانندگانشون بخصوص از طریق فید یکسری جمله‌هایی رو مینویسن حالا به عنوان تبلیغ یا هرچیز دیگر.
این عبارات برای همه‌ی ما آشنا هستن: “اولین باشید” “سریعترین باشید” “بهترین باشید” و از این جور جمله‌هایی که توی تمام تبلیغات دنیا استفاده میشه. اما یک جمله هست که گاها و بیشتر در وبلاگ‌های زرد دیده میشه (زرد واقعی و بعضا تازه کار)  “با عضویت در خوراک ما مطالب را رایگان دریافت کنید!”

چون دوست عزیزم محمد از وبلاگ یک فتحی به عنوان یکی از کسانی که از این کلمه رایگان استفاده می‌کنند نام بردند بگذارید کمی بحث را بکشم بین خوانندگان اینجا!

من با حدود نسبی دانش شما آشنایی دارم. یعنی وقتی یک پست می‌نویسم حدس می‌زنم چه مقدار از مطالب آن نوشته استفاده می‌کنند و چه مقدار یک کلمه هم متوجه نمی‌شوند!
بنابر تجربه در این زمینه ( خودم نمی‌توانم کتمانش کنم. هر چند کسی قبولش نداشته باشد! ) می‌توانم با قاطعیت بگویم تکنولوژی‌های جدید حداقل بین خوانندگان این وبلاگ ترس عجیبی را به همراه دارد.
حالا نه اینکه خوانندگان اینجا اصلا با هیچ چیز آشنایی ندارند. نه! اتفاقا از محبت شما خوانندگانی در بالاترین سطح خوانندگان فارسی هستند که اینجا را می‌خوانند. ولی باید برای وبلاگنویسی به همه مخاطبین‌تان ( مخصوصا کم‌ دانش‌ترین در زمینه‌ای که می‌نویسید ) توجه کنید.

بارها و بارها زمانی که از کلمه رایگان استفاده نمی‌کردم با سوالاتی از این دست روبرو می‌شدم که هزینه اشتراک چقدر است یا آیا هزینه‌های این وبلاگ از طریق آبونمان‌های مشترکین پرداخت می‌شود؟ شما پس از برخورد با این سوالات چگونه برخورد می‌کنید؟

من در طی دوران وبلاگنویسیم همواره سعی کردم در ارائه ساده مطالب و مفاهیم به دیگران که اطلاعات کمتری ممکن است از من داشته باشند گام بردارم. موفق بودن یا نبودنم با شما!  بدیهی است نوشته‌هایی مانند «فید، وبگردی با بالاترین سرعت»‌ دقیقا به همین دلیل نوشته شده است.
کلماتی مانند رایگان را نه برای جذب مخاطب بیشتر – که این هدف هم شیرینیش است :) – بلکه برای این اضافه می‌شود که مخاطبی که اطلاع چندانی از جریان ندارد نترسد. حداقل برود مطلب را بخواند و متوجه بشود که فید یک ابزار رایگان است. این هم خیلی بخواهم مظلوم‌نمایی کنم می‌گویم در راستای همان هدف ارائه به مخاطبینی است که گیک تکنولوژی نیستند :)

• فقط من این جوری فکر می‌کنم؟
  برای این که ببینیم آیا فقط من این جوری فکر می‌کنم کمی در وبلاگستان جهانی می‌چرخیم و به وبلاگ dailyblogtips می‌رسیم. این وبلاگ، شاید از نظر کامیار وبلاگ بزرگی نباشد چون تنها 32 هزار مشترک دارد! اما من شخصا دوستش دارم و تفاهم خاصی با مطالبش حس می‌کنم. این وبلاگ در سال 2007 نامزد Best Web Development Blog در وبلاگ آواردز بوده است و یکی از 500 وبلاگ پربازدید جهان از دید تکنوراتی ( تکنوراتی چیست؟ )  است.

نکته‌ای که در این وبلاگ جلب توجه می‌کند Subscribe for free است که در این وبلاگ در گوشه بالایی ( راست ) این وبلاگ به چشم می‌خورد. برای اینکه فهمیم چرا از این کلمه Free استفاده کرده است به مقاله  50Simple Ways to Gain RSS Subscribers رجوع می‌کنیم. در این مقاله نوشته شده است:

Mention that subscribing to your blog is free. It might sound strange, but many people actually get confused with the “Subscribe” terminology. I received dozens of emails over the past year from people that wanted to know if there was any cost associated with subscribing to my RSS feeds! To avoid any confusion, it could be worth mentioning that subscribing to your blog is free, so instead of “Subscribe to my RSS feed” you could use “Receive our updates for free.”

ترجمه را به خودتان واگذار می‌کنم. انگار توانستم کسی را پیدا کنم که با من هم‌عقیده باشد :)‌

به وبلاگ MakeUseOf می‌رویم. این وبلاگ از قبلی هم بزرگتر است. 101 هزار مشترک فیدی دارد و با توجه به نوشته کامیار به نظر می‌رسد کامیار آن را وبلاگ خوبی می‌داند. زمانی که من به این وبلاگ رفتم 379 دیگر هم مشغول خواندن این وبلاگ بودند.

در پایان این صفحه اصلی این وبلاگ هم بروید به عبارت زیر برخورد می‌کنید: MakeUseOf Downloads -Free Guides. سوالی که مطرح می‌شود این است که چیزهایی که در این وبلاگ برای دانلود گذاشته می‌شود عموما غیر رایگان است که این راهنماها رایگان باشد؟ اصلا برای دانلود پولی چیزی در این وبلاگ آپلود می‌شود؟ یا هزینه‌های این وبلاگ نه از دانلود، که از تبلیغات تامین می‌شود؟

سوال مهم‌تری هم هست! آیا راهنماهای این سایت (Guides) عموما غیر رایگان است و فقط این فایل‌های برای دانلود، رایگان است؟

بعید نمی‌دانم MakeUseOf بزرگ هم در مورد PDFهایش چنین رویکردی برای استفاده از Free داشته باشد :) PDF های پولی این سایت ( اگر PDF پولی داشته باشد ) بیشتر است؟ یا PDFهای رایگان که این چنین می‌نویسد: FREE PDF Guides from MakeUseOf

بحث را بخواهم همین‌جوری ادامه بدهم خیلی بسط پیدا می‌کند. پیشنهاد می‌کنم برویم سراغ سوالات کامیار. شما هم می‌توانید جواب‌های‌تان به این سوالات را اینجا بنویسید که من هم استفاده کنم از نظرات شما.

آیا عرضه مطالب از طریق خود وبلاگ رایگان نیست؟
رایگان است. ترجیح می‌دهم به جای کسب درآمد از کسی که برای پیدا کردن اطلاعاتی که برایش مفید باشد به اینجا آمده است از تبلیغات کسب درآمد کنم. بماند که مطالب اینجا به درد کسی نمی‌خورد عموما و یا برعکس مخاطبین، اسپانسرها به اینجا لطف زیادی ندارند :)

آیا عرضه مطالب از طریق فید یا ایمیل در کاهش‌هزینه‌های کاربر موثره؟
صد در صد! استفاده از فیدخوان باعث کاهش زمان وبگردی می‌شود { برای اطلاعات بیشتر اینجا را بخوانید }  و کاهش زمان وبگردی باعث بالاتر رفتن بهره‌وری در راستای مدیریت زمان بهینه { درباره مدیریت زمان اینجا را بخوانید }
با سرعت پایین اینترنت در ایران هر چه مطالب سریع‌تر به دست کاربر برسد در هزینه‌هایش صرفه‌جویی می‌شود.

آیا شما این حق را به خودتون میدید که مطالبتون رو به صورت پرداختی عرضه کنید؟
همان‌طور که در سوال اول گفتم ترجیح می‌دهم هزینه‌های وبلاگ را از خوانندگان که دوستان فوق‌العاده عزیزی برایم محسوب می‌شوند تهیه نکنم و به جایش از خوانندگانم انتظار دارم با ایراد گرفتن از مطالب یا کامنت‌گذاری من را از اطلاعاتشان بی‌نصیب نگذارند. اگر این خواسته زیادی است بفرمائید همین را هم نداشته باشم :(

آیا بخشی رو در وبلاگ یا وب‌سایتتون جهت کاربران پرمیوم تدارک دیده‌اید که حالا باقی کاربران بتونن از طریق فید رایگان بهره‌مند بشن؟
نه. تنها تبلیغات در این وبلاگ و سایت‌هایی که من فعالیت می‌کنم غیررایگان است. حتی اگر بخشی برای کاربران پرمیوم بود باز ترجیح می‌دادم فید را رایگان عرضه کنم تا یک قدم خیلی ریز برای کمک در وقت خوانندگانم کرده باشم.

آیا شما احساس میکنید مایکل ارینگتون هستید؟
نه :) من فتحی هستم و فکر می‌کنم از مایکل ارینگتون خوش‌بخت‌ترم چون مخاطبینم به جای این‌که مانند ارینگتون خوانندگانم برایم حکم پول بیشتر را داشته باشند حکم دوست و رفیق دارند :)

آیا شما فکر می‌کنید در حال رقابت با MakeUseOf هستید؟
خیر. به جایش با دیروز خودم رقابت می‌کنم. اگر از دیروز خودم موفق‌تر بودم در وبلاگنویسی خوشحال می‌شوم و اگر افت کرده باشم ناراحت. این بیشتر به من کمک می‌کند تا رقابت با MakeUseOf :)

آیا میدونید که مطالبی که شما و من مینویسیم به هیچ دردی نمی‌خورن و خواننده‌ی محترم میتونه با تبدیل عنوان به انگلیسی بهترین‌ها رو پیدا کنه؟
نوشته‌های شما را مطمئنم این طور نیست. اما در مورد اگر بدونم چیزی که می‌خواهم بنویسم به درد خوانندگانم نمی‌خورد هیچ وقت آن مطلب را نمی‌نویسم. اخلاقا این کار درست نیست. اگر به درد شما نمی‌خورد دلیل بر به درد نخور بودن مطلب نیست. حکایت از دانش بالای شما دارد. البته استثنا در این مورد ( به درد بخور بودن ) پذیرفته می‌شود :)

خواننده‌ی محترم می‌تواند با تبدیل عنوان به انگلیسی بهترین‌ها را پیدا کند. من برای کسانی می‌نویسم که نمی‌خواهند این کار را بکنند ( حالا به هر دلیل ).
یا کسانی که سلیقه من را تا حدی قبول دارند و پیش خودشان می‌گویند بد نیست به جای روزانه کلی اخبار و مقاله، هر روز یکی را به انتخاب فتحی بخوانیم. هر چند اکثر کسانی که اینجا را می‌خوانند از روی محبت‌شان است.

پس از این که یادآوری کردم به شدت از دانستن نظر شما استقبال می‌کنم این مطلب را به دوست قدیمی‌ام، کامیار ندیمی عزیز به خاطر این همه درسی که در وبلاگنویسی از ایشان گرفتم تقدیم می‌کنم. هر چند فکر کنم مدتی است کمتر حالی از من می‌پرسد :)
و به دوست تازه‌ام، محمد غفاری که علاوه بر اینکه علاوه بر اینکه خیلی خوب قضیه را توضیح داد ( کلا خوب می‌نویسد در وبلاگش هم ) در اینجا خیلی هم به من محبت داشت. محبتی که بیش از لیاقت من بود.

توصیه می‌کنم شما هم به «رایگان» مشترک مطالب این وبلاگ بشوید یا مطالب اینجا را در گوگل‌ریدر بخوانید ( از اینجا )