10 خانه وارونه‌ی وارونه‌ی وارونه [بناهای عجیب]

یک / همیشه چیزهایی که حالت طبیعی نداشته باشند برای من جذاب بوده‌اند. نه به خاطر غیرعادی بودن، بلکه به خاطر خلاقیتی که در ساخت این چیزها نمایانگر است. روحی عصیانگر که روزمرگی را بر نمی‌تابد و به زیبایی می‌رسد.
دو / خانه‌ را دوست دارم. خانه‌ مامن است. آرامش است. همراهی است. پس چرا دوست نداشته باشم خانه‌ای خاص داشته باشم؟ چرا چشم نگردانم به هر سو برای یافتن خانه‌هایی که چیزی برای متمایز شدن داشته باشند؟
سه / وارونگی خطرناک است. ولی جذاب. وارونه زیبا را باید شاهکار نامید چون بیرون کشیدن روح زیبایی، از چیزی که مردم وارونه‌اش را با خود نزدیک حس نمی‌کنند و به ظهور رساندن زیباییش کاری بس بزرگ است. زیبا وارونه کردن هنر می‌خواهد.

این نوشتار را اختصاص می‌دهیم به خانه‌هایی که برعکس و سر و ته ساخته شده‌اند. آدمیزاد است دیگر. هر کاری ازش بر می‌آید :) به نظر شما جالب می‌شود؟ با هم ببینیم :)

از این دست مقالات قبلا هم داشته‌ایم
لاغرترین خانه‌های جهان
دیدن 10 خانه با ساختاری عجیب

در این رده از خانه‌ها مشهورترین خانه، خانه‌ای که نورمن جانسون در سال 1961 در فلوریدا ساخت. ویژگی بارز این خانه دوج کانورتیبلی است که به صورت سر و ته در پارکینگ این خانه پارک است.

برای این که بفهمید این خانه در حقیقت چه شکلی است می‌توانید عکس آن را سر و ته کنید و ببینید چقدر خوب همه چیز در کنار هم چیده شده است. ولی درخت نخلی که به اشتباه، درست کار شده است بزرگترین لطمه را به این خانه مشهور می‌زند.

هر ساله هزاران نفر به دیدن این خانه در فلوریدا رفته و بر خالق آن آفرین می‌فرستند. شما می‌توانید با مبلغی حدود 200 میلیون تومان صاحب این خانه شوید.
یک افسانه قدیمی است که می‌گوید اگر نوک یک کلیسا را دنبال کنیم به بهشت می‌رسیم. من آن را امتحان نکردم ولی از کسانی که تست کردند می‌پرسم، پس دوزخ کجاست؟

Dennis Oppenheim اولین بار آن را در ونکوور ساخت و سپس آن را به پارک کلگری آلبرتا انتقال داد. 25 فوت بلندی با قامت ساخته شده از آلومینیوم، با شیشه‌های قرمز رنگ. رئیس جمهور آن را اثری نامناسب برای دانشگاه کلگری نامید اما دنیس آمریکایی همیشه از کار خود دفاع کرد. او می‌گفت «ابزاری برای رسیدن به سرمنشا شیاطین» اگرچه خیلی خشن به نظر می‌رسد اما نمی‌توان او را نامید اثری کفرآمیز

در دو جا می‌توانید سراغ Wonderworks را بگیرید. هم در تنسی و هم در فلوریدا دو ساختمان کاملا مشابه به چشم می‌خورد که بیشتر از چشم برای مغز شما اعجاب برانگیزست. برای همین است که مردم محلی نام پارک تفریحی برای ذهن را برای این دو خانه برگزیده‌اند.

فکر می‌کنید این بناها به چه دردی می‌خورند؟ 100 نمایشگاه و 12 سالن تئاتر در این ساختمان‌ها برگذار می‌گردد که به خاطر جذابیت بیرونی ساختمان، عمدتا هم با استقبال روبرو می‌شوند.

از آمریکا خارج شویم و به آسیا برویم. به قلب تکنولوژیک آسیا یعنی ژاپن. استان ناگانو. شهر ماتسوموتو. رستورانی که قلب تمام معاملات ملکی‌های منطقه را تصاحب کرده است. رستوران ساکاسا

البته من اصلا نسبت به رستوران ساکاسا احساس خوبی ندارم ولی این فقط نظر من است. مردم منطقه بسیار آن را دوست دارند و دوست دارند از کف آن منظره‌های بیرون را تماشا کنند! نصب چراغ‌ها در سطل‌های آبی که روی سقف فیکس شده‌اند یکی از خلاقیت‌هایی است که در طراحی این رستوران به کار رفته است تا عنوان مشهورترین بنای واژگون آسیا را به دست آورد.
و می‌رسیم به اروپا. اروپا کلا پر است از این خانه‌ها. حالا پر می‌گوییم منظورمان پنج شش بنا بیشتر نیست ولی خودتان حساب کنید وقتی تعداد خانه‌های برعکس اروپایی بیشتر از تعداد خانه‌های این چنینی در بقیه جهان است چرا نباید این جوری بگوییم؟ :)
از حق هم نگذریم خانه‌های اروپایی بسیار دلنشین‌تر هم هستند. مخصوصا خانه‌ای که در پائیز 2008 با عنوان Die Welt Steht Kopf افتتاح شد و دربهای آن به روی مردم باز شد. معنی اسمش می‌شود دنیایی که روی سرش ایستاده است یا چیزی شبیه به این که می‌بینید کاملا بامسماست :)

این خانه که توسط Klaudiusz Golos  و  Sebastian Mikiciuk بنا شده است در جزیره‌ای در دریای بالتیک قرار دارد که به آلمان تعلق دارد. یکی از جذابیت‌های این خانه حمام آن است و توریست‌ها آن را از دست نمی‌دهند زیرا به نظر نمی‌رسد در هیچ کجای جهان یک سرویس بهداشتی به این تمیزی ببینیم که سر ناسازگاری با نیروی جاذبه داشته باشد!

خانه بعدی که خدمت شما معرفی می‌کنم در سن پترزبورگ روسیه قرار دارد ولی با وجود این که در یکی از مهم‌ترین شهرهای جهان قرار دارد اما هیچ اطلاعات خاصی از آن در دسترس نیست.

با این حال من بسیار بسیار دوستش دارم چون در زمستان شبیه کبکی می‌شود که سرش را زیر برف پیدا کرده است :) خیلی بامزه‌تر هم می‌شد لانه سگش هم برعکس بود :)

Daniel Czapiewski را به عنوان یک بشردوست و تاجر بزرگ در لهستان می‌شناسند. اما عمده شهرت او به خاطر خانه کوچکی است که در دهکده‌ Szymbark در لهستان ساخته است. برعکس همتای روسیه خود او می‌دانست که چه می‌کند برای همین به یک گروه از پیمانکاران فشار وارد کرد تا این خانه را فقط و فقط در 114 روز به پایان برسانند.

او این خانه را برای یک هدف خاص ساخت. او از این خانه برای تبلیغات خود بر علیه کمونیست استفاده کرد تا بسیاری او را به خاطر خلاقیتش تحسین کنند. به جهت بحران مسکن در لهستان به نظر می‌رسد دنیل خانه بعدی خود را در آمریکا بسازد.

یکی از ساختمان‌های بسیار دوست داشتنی که در جهان به این صورت ساخته می‌شود خانه‌ای است که به House-Attackمشهور است. این خانه یک یادآوری از آخرین باری است که کسی در وین فریاد کشید … Attack!! هر چند همه ما امیدواریم به حمله به سرنوشت بهتری دچار شود. Erwin Wurm در سال 2006 این خانه را بر روی سقف موزه هنرهای مدرن وین ساخت.

این خانه سر و ته در آنتالیای ترکیه واقع شده است و آنتالیا هم پر است از کسانی که راهی برای خرج پولهایشان ندارند. این است که این خانه به شدت مورد استقبال خریداران ملک این منطقه قرار گرفته است. البته مردم این منطقه آن را آنطور که روی آن نوشته شده است مرکز توریسم GoldCity نمی‌نامند اما چیزی که بدیهی است این است که این ساختمان توسط عده‌ای از سودجویان ترکیه‌ای با الگوبرداری از خانه‌ای که نورمن جانسون ساخت، و کمک گرفتن از معماری بومی ساخته‌اند.

چیزی که بدیهی است آن است که این خانه توانسته است بدون هیچ شکی عنوان یکی از پربازدیدکننده‌ترین امکان گردشگری آنتالیا را از آن خود کند.

این خانه خیلی هم سر و ته نیست و به غیر از سقف و بالکن و پنجره‌ها چیزی دیگر سر و ته ندارد و اتاق‌ها و حمام آن کاملا معمولی هستند. اما چیزی که آن را بسیار جذاب ساخته است درختی است که در بیرون از خانه به صورت کاملا برعکس کار گذاشته شده است. بالاخره بازاریابی ترکیه‌ای یک جایی به درد خورد :)

و در آخر هم می‌رسیم به خانه کاتماندو. خانه کاتماندو در سال2007 از تلفیق یک موزه در جزیره مایورکا اسپانیا بنا شده است.

نام گذاری آن به خاطر معماری آن است که شبیه خانه‌های تبتی است و هر بیچاره‌ای که بخواهد وارد آن شود باید مانند فیلم‌های ایندیانا جونز از میان دالان‌ها و عناصر باستانی شبیه‌سازی شده در آن گذر کند. همان اول راه شما با یک راهب باستانی و یک افسونگر باشکوه برخورد می‌کنید که نوید یک بازدید بسیار جذاب از این خانه را به شما می‌دهد.

ده خانه بالا هر کدام فقط یک ویژگی مشترک با هم ندارند. ویژگی مشترک آنها با هم در جذابیت آنها برای توریست‌هاست. دولت‌های آنها با تبلیغات وسیعی که برای آنها می‌کنند سعی در جذب توریست به محل این خانه می‌کنند.
این در حالی است که این دیدن این خانه‌ها به نسبت بسیاری از آثار باستانی کشور ما، ایران واقعا لطفی ندارد. ولی ما چقدر به جذب توریست بها داده‌ایم؟ شرح این حدیث دردناک برای وقتی دیگر. فعلا اگر خانه خاصی مدنظرتان است معرفی کنید برای معرفی در اینجا. وبلاگ خودتان است :)
پی‌نوشت: این پست و تمام متعلقاتشبه عنوان تشکر به هومن یارمحمدی تقدیم می‌شود که دستی بر آتش و معماری دارد. اتفاقا از آنهایی هم هست که با پست‌هایم ارتباط برقرار نمی‌کند. اما خوب این دلیل نمی‌شود که من ازش به خاطر وبلاگش تشکر نکنم. ایشان حال نمی‌کند من که با یک معمار ایشان حال می‌کنم :)

اگر مشترک این وبلاگ باشید مسلما بعد از این هم از این بناها با هم خواهیم دید.