بگذارید واقع بین باشیم. من یک نویسنده بازنشسته هستم که بعد از مدتها دوباره نوشتن را شروع کردم. احتمالا تنها کسی که وبلاگ من را به غیر از شما میخواند همسرم است. پس چیزهایی که اینجا گفته میشود اول از همه باید به درد خودم بخورد چون من اگر میخواستم برای ایشان بنویسم ترجیح میدادم به جای این همه زحمتی که برای انتشار آنلاین باید بکشم در دفترچه خاطراتش شعرهای رومانتیک بنویسم. بعید میدانم همسرم دلش پر بکشد برای اینکه متوجه بشود چطور میشود فایلهای PDFی که پسورد دارند را خواند :)
اما واقعا چطوری باید بنویسیم که بقیه هم رغبت کنند نوشتههای ما را بخوانند؟ اینجا به بررسی شش دلیلی میپردازیم که احتمالا همه را از وبلاگ شما متفرق میکند جز یک همسر عاشق!
یک نکته مهم: «همسر» در این نوشته واقعا وجود خارجی ندارد و برای تفهیم مطالب استفاده میشود. یک ذره اغراق در این مطلب زیاد خواهد بود برای تفهیم بهتر مطالب. امیدوارم ایجاد سوءتفاهم نکند.
جذاب ننویسید. پرخواننده نمیشوید
دوستی را تصور کنید که وبلاگی مربوط به اخبار رشته کامپیوتر دانشگاه پیام نور واحد فلان شهر دور افتاده را مینویسد. در این وبلاگ به شیوایی و به بهترین وجه و بسیار دقیق درباره اوضاع این رشته در این واحد پیام نور توضیح میدهد. عالی هم توضیح میدهد. اما کلا 5 نفر هم خواننده ثابتش نیستند. چرا؟ چون موضوعی که مینویسد واقعا برای دیگران جذاب نیست. حتی به زحمت همرشتهایهای خودش علاقهای نشان میدهند به خواندنش.
جذابیت نوشته شما نشان دهنده این است که چقدر نوشته شما به کار مخاطب احتمالی شما میآید؟ چه مشکلاتی از او حل میکند؟ چه اطلاعاتی به او میدهد؟ آیا حس میکند شما میدانید که دنبال چه اطلاعاتی است یا با خودش میگوید این نویسنده اصلا در این باغ نیست؟
هر جوری بنویسید بدانید که من شما را تشویق میکنم و برای شما آرزوی سلامتی میکنم. این عالی است. اما بعید است با نوشتن درباره اطلاعاتی که فقط به درد عده بسیار معدودی میخورد نویسنده بسیار پرمخاطبی شوید. حتی من هم به عنوان مشوقتان ترجیح میدهم دیگر به وبلاگ شما برنگردم.
با دیگران ارتباطی ندارید؟
با دیگر نویسندگان رشته خودتان ارتباط دارید؟ توی وبلاگها یا وبسایتهای آنان کامنت میگذارید؟ با دیگران سر صحبت را باز میکنید؟ راهنمایی میخواهید؟ بحث میکنید؟ از ابزارهای اجتماعی استفاده میکنید؟ لینک میدهید؟ اینها اصول اولیه ارتباط هستند. اگر به آنها به عنوان قسمت مهمی از وبلاگنویسی توجه ندارید، از این که گمنام هستید تعجب نکنید.
ارتباط با دیگران همیشه یکی از بهترین کارهایی بوده است که میتوانستید انجام بدهید تا کلاس وبلاگنویسیتان را چند درجه بالاتر ببرید. این کار علاوه بر اینکه خوانندههای فوقالعاده مهمی را با وبلاگ یا وبسایت شما آشنا میکند، باعث میشود که شما متوجه ایرادهای کارتان بشوید و بتوانید روی نقاط قوت خودتان تمرکز کنید.
البته باید از دامهای رایج ارتباطات، دوری کنید. مثلا وقتی میگویم در وبلاگ یا وبسایت آنها کامنت بگذارید منظورم کامنتهایی مثل آنهایی نیست که 5 سال پیش وبلاگهای درجه 6 برای دیگران میگذاشتند. اگر به کسی بگویید “به روز کردم عزیزم. بیا به من سر بزن” و یک عکس گل هم بگذارید احتمالا آن گل را از پشت مانیتور در سیستم گوارشی شما فرو خواهد کرد.
اگر از طریق اشتراک، خواننده ثابت اینجا باشید در آینده نزدیک روشهای درست جذب کردن همکارانتان را بررسی خواهیم کرد. فعلا دست به کار شوید و در سرویسهای اجتماعی مهم عضو شوید که کاربران ارزشمندی منتظر آشنایی با شما هستند.
اصلا کسی نمیداند شما وبلاگ مینویسید؟
شاید دلیل اصلی خوانده نشدن نوشتههای ارزشمند وبلاگ یا وبسایت شما این است که اصلا کسی از وجودش اطلاع ندارد! اگر گام قبلی را درست انجام داده باشید بدون شک از تاثیر فوقالعاده آن شگفت زده خواهید شد. اما این همه چیز نیست. راههای بسیار هوشمندانهتری هم هست! «نوشتن به صورت مهمان» یکی از آن راههاست.
در این راه شما باید وبلاگنویس معتبری را پیدا کنید که یکی از مطالب نوشته شده توسط شما را در وبلاگ یا وبسایت خودش قرار بدهد. اگر مطلب شما مطلب خوبی باشد کاملا قابل پیشبینی است چه اتفاقی میافتد. مخاطبین آن وبلاگ که بعضا خودشان نویسندگان مشهوری هستند با شما آشنا میشوند و از شما خوششان میآید و این جوری میتوانید ره صدساله را یک شبه بروید.
برای شروع میتوانید از همینجا شروع کنید. اول اینجا را ببینید تا اطلاعات بیشتری به شما بدهیم یا کمکتان کنیم که مطلبی که نوشتید در یک وبلاگ یا سایت عالی مرتبط با رشته شما منتشر بشود. اینجا هم یک نمونه عالی از پست مهمان.
یک سری راهها هم هستند که کمی احتیاج دارند دست به جیب بشوید. مثلا ایمیل مارکتینگ ( تبلیغات از طریق ایمیل ) یا تبلیغ در سایت یا وبلاگهای معتبر یکی از آن راههاست. یادتان باشد پیدا کردن اولین مخاطبین بسیار بسیار مشکل است. اما به مرور مخاطبین، خودشان برایتان مخاطبین بیشتر میآورند.
با نیازهای خواننده درگیر نمیشوید؟
خوب این واقعا بد است. شما میخواهید در زمینه ماهی صحراهای کالاهاری بنویسید؟ خوب بنویسید. این عالی است که درباره چیزی که دربارهاش تخصص دارید بنویسید. اما لازم نیست بنویسید شما یک متخصص ماهی صحراهای کالاهاری هستید و از کودکی در دل آنها بزرگ شدید و خیلی درباره آنها میفهمید. این حرف زدن درباره خودتان است و نه ماهیها!
خوانندههای شما نیاز دارند حس کنند که شما آنها را درک میکنید. میدانید چی میخواهند. چه نیازهایی دارند و شما آنجا هستید به چیزی که آنها میخواهند برسانیدشان. شما باید برای آنها یک همتیمی باشید که کمک میکند به چیزی که میخواهند برسند. حتی اگر آن چیز نحوه تشخیص بیماریهای کبوتر کاکل به سر باشد. این، به دردشان میخورد و نه حرف زدن درباره زیباییهای این دسته از جانوران.
از خوانندههایتان درخواست کنید که به شما نیازهایشان را بگویند و شما سعی کنید به مهمترینهای آنها از طریق وبلاگ یا وبسایت و به آنها که موردی هستند به صورت خصوصی پاسخ بدهید. در اطلاعات دادن بخشنده باشید. قول میدهم خوانندگانتان عاشقتان میشوند.
اما هدیه ما به شما. من یک تیم جمع کردم که به سوالات شما پاسخ بدهیم. من قبلا روزانه به 50 ایمیل از خوانندگان وبلاگم پاسخ میدادم. الان فکر میکنم وضع بهتر هم بشود! به Yek.Fathi در Gmail ایمیل بزنید. اگر سوالتان خیلی تخصصی نباشد و بتوانیم پاسخ بدهیم خصوصی به شما و یا به صورت عمومی در یک فتحی.کام پاسخ میدهیم. این جوری به ما هم فرصت میدهید که یاد بگیریم :)
به اندازه کافی نمینویسید؟
وبلاگنویسی یک امر یک شبه نیست. بینهایت سریع خیلی بعید است که موفق بشوید. من به شما میگویم چطور سریع موفق بشوید اما این به آن معنا نیست که شب بخوابید و فردا صبح مردم عکس شما را زده باشند به دیوار اتاقشان. باید تلاش کنید و تلاش کنید و تلاش کنید. و این تلاش در نوشتن است که نشان داده میشود.
اگر وقت و حوصله کافی ندارید و دوست دارید وقتتان را با بازی کردن پلی استیشن 3 پر کنید به خودتان مربوط است. اما اگر از من میپرسید که چطور تعداد خوانندگانم را زیاد کنم، آن وقت من میگویم با نوشتن منظم.
من خودم یک وسواس شخصی دارم موقعی که میخواهم دکمه انتشار را بزنم. اما اگر شما اول راه هستید اصلا سعی کنید عین من نباشید چون شما زمانی اشکال کارتان را پیدا میکنید که بنویسید. اگر ننویسید خوانده نمیشوید و اگر خوانده نشوید کسی ازتان ایراد نمیگیرد. اگر از شما ایراد نگیرند هیچ نمیشوید. هیچی!
اما یادتان باشد در بعضی زمینهها وسواس داشتن خیلی هم بد نیست. یک غلط املایی کوچک هم از چشم خوانندگانتان دور نمیماند. امروز هیچی. یک زمانی میرسد که شما هزاران خواننده پیدا میکنید. از الان باید تلاش کنید که درست بنویسید وگرنه هزار نفر هزار نفر شما را مسخره میکنند! مطمئن باشید یک بار بازبینی مطلب قبل از انتشار راه دوری نمیرود.
ظاهر وبلاگتان اصلا قابل تحمل نیست؟
اولین چیز یک صدای رعد و برق شدید است. بعد همه چیز تیره و تار میشود. نورهای شدیدی که باعث میشدند چیزی دیده نشود کنار میروند و باران آغاز میشود. اما به جای قطرات باران، قلب و گل از آسمان میآید. گل و بلبل از زمین میروید و صدای یک خواننده غیرمجاز همه چیز را تکمیل میکند. اگر خوانندههای شما با اولین چیزی که مواجه میشود چیزی مثل این است، به نظرم کمی باید روی قالب وبلاگتان کار کنید.
زمان کدهای جاوا اسکریپتی که اسم شما را میپرسیدند و مثلا میگفتند سلام و نیم ساعت احوالپرسی میکردند دیگر به سر آمده است. این روزها سادگی اهمیت بسیار بیشتری دارد. جذابیت در چیزهای دیگری نهفته است. خوانندهها وبلاگهای پر از چیزهای واقعا زائدی مثل ساعت و تقویم و اوقات شرعی را نمیخوانند. به نظر آنها شما بیکلاس به نظر میرسید.
از یک حرفهای یا کسی که کمی از شما بیشتر تجربه دارد سوال کنید. یادتان باشد بهترین غذاهای دنیا در ظرفی که سال به سال شسته نمیشود قابل خوردن نیستند. اما رستورانهای ما بدترین غذاها را در ظروف شیک و زیبا به خورد ما میدهند.
این هم شش دلیلی که واقعا میتواند مانع رشد ما بشود. اکثر شما واقع وبلاگنویسان تازهکاری نیستید. این مطلب هم برای تازهکارها نوشته نشده است. این مقاله یادآوری 6 نکته بسیار کلیدی و حساسی بود که گاهی از یاد ما میرود.
شما فکر میکنید من نکته مهمی را در این فهرست فراموش کردهام؟ شاید. خوشحال میشوم در بخش کامنتها بفرمائید. همه ما منتظریم از شما یاد بگیریم :)
ایده این مطلب از اینجاست. پیشنهاد میکنم مطلب « پست مهمان نوشتن، راهی برای رشد یک وبلاگنویس باهوش » و « 27 نکته وبلاگنویسی، چند سال تجربه را دو ساعت » را هم بخوانید.
25, 8, 1390
استاد برای شروع سنگ بنا رو محکم بذار. منبع دادن شما باعث میشه بقیه از شما یاد بگیرن.
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 26م, 1390 at 5:07 ب.ظ
@جادی, بعد از یک مدت که نمینویسی کمی سخت است که دوباره درست نوشتن را یاد بگیری. اصلاح شد و حواس نویسنده بیش از این جمع شد جادی بزرگ :)
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
سلام
من دنبال کننده مطالب وبلاگ شما بودم
ولی به یکباره کل وبلاگتان جم شد
حتی اگر دیده باشید بعضی به دنبالتان می گشتند
از این که نوشتن را دوباره آغاز کرده اید خیلی خوشحلم
حالا نمی دانم شما از چه زمانی دوباره می نویسید ولی من الآن فهمیدم
موفق باشید
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 26م, 1390 at 5:00 ب.ظ
@کیناز, این دومین نوشته است. نوشته قبلی را هم خوشحال میشوم ببینید :)
پاسخ به این نظر
رضا Reply:
آذر 24م, 1390 at 9:10 ب.ظ
نوشتن مرتب کار مشکلیست بخصوص اگر هر چه را که فکر میکنی نتوانی بنویسی
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آذر 25م, 1390 at 7:58 ق.ظ
@رضا, برای همین است که پوست بنده کنده شده است در این راه :)
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
سلام
مطلبتان را خواندم
خوب بود و به نکات خوبی هم اشاره شده بود
ممنون
ولی
یک چیزی که من را به عنوان یک خواننده آزار داد این عکس سیب ها بود که با منگنه به هم وصل شده اند
خدایی ربطش را هم به موضوع مورد بحث متوجه نشدم
و بنده را فقط به یاد پستر فیلم های ژانر وحشت انداخت
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 26م, 1390 at 5:00 ب.ظ
@کیناز, سلام. میخواستم شدت درگیر شدن با خواننده را نشان بدهم اما انگار موفق نشدم :)
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
با سلام و خسته نباشید
مطلب خوبی بود بزرگترین عامل فراری دادن خواننده ها می دونی چیه؟؟
مطالب طولانى
تو این روزگار سرعت و پرخبری کی دیگه وقت میکنه یه مطلب 120-150 خطی رو بخونه؟؟
بنظر من مطالب هرچی گزیده تر باشن و بیشتر اشاره به اصل موضوع داشته باشن بهتره تا استفاده از تعاریف و مقدمه های طولانی و خسته کننده…
مطمئن باش مقدمه یا مزه مزه کردن های طولانی قبل از گفتار اصلی 98% عامل فراری دادن مخاطبین میشه.
به شما دوست خوب و پر تلاش هم توصیه می کنم اگر بعد از این بازگشتت قصد ادامه دادن رو داری حتما” این موضوع رو مد نظر بگیر و از اضافه نویسی بپرهیز
با آرزوی پیروزی روز افزون
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
ظاهزا کسی جز همسرتان اینجا را نخواند. چون اثری از هیچ کامنت و نظری نیست
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 26م, 1390 at 5:01 ب.ظ
@reader, البته شما کسی زود نظر گذاشتید. من که همسر ندارم. خدا را شکر بعد از سالها نوشتن دوستانی هستند که اینجا را تنها نگذارند :دی
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
نکات خوب و قابل تاملی بودند.فی.لترینگ هم باید به عوامل کاهش مراجعات به سایتهااضافه شود. دوستان زیادی را سراغ دارم که خوب مینوشتند و اکنون دیگر نمینویسند. به هموان علتی که گفتم.
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 26م, 1390 at 5:03 ب.ظ
@delzadeh, دقیقا همینطور است. جدیدا وقتی دقت میکنم میبینم که تعداد زیادی از وبلاگنویسان دچار مشکل هستند. اما این واقعا نمیتواند انقدر شدید باشد. بسیاری وبلاگ فوق محبوب هم هستند که مسدود هستند در ایران و خیلی هم بازدیدشان کم نیست!
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
تو زنده ای فتحی! خوشحالیم:)
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
با سلام مطلب شما بسیار زیبا و هوشمندانه بود معلومست حرفه اهستید استاد ! خوشحال میشوم از این دست نوشته ها بیشتر برای ما بگذارید
با تشکر اوستا
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 26م, 1390 at 5:08 ب.ظ
@اوستا, لطف دارید. چشم. توصیه میکنم نوشتههای مربوط به وبلاگنویسی ما را هم بیشتر دنبال کنید
http://1fathi.com/category/blogging-2
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
سلام
و ممنون از مطلبتون جالب بود و حتما سعی می کنم از آن استفاده کنم
متاسفانه باید بگم در ایران وبلاگستان هم مافیایی شده یعنی می بینید مطالب خواص فقط از طریق بعضی افراد مطرح در وبلاگستان به اشتراک گذاشته می شه که همین کار به نویسنده های تازه کار صدمه می زنه.
عدم راهکار مناسب برای تبلیغات و مسدود کردن بعضی از سرویس های تبلبغ دهی و همچنین عدم اطمینان به سرویس های تبیلیغ دهنده داخلی یکی از عوامل دلسرد کننده برای نویسندگان است جالب تر آنکه بار ها در وبلاگستان دیده ام که همان خواص سیر فکری جامعه کاربری را هم تغییر می دهند مثلا من اصلا لزومی نمی بینم برای کاربر عام که هنوز نمی تواند از سرویس های گوگل که در دسترس است استفاده کند در مورد اپل آی پد و یا لینوکس بنویسم بنابراین در وبلاگستان فارسی گاهی مجبور به تقلید از همدیگر می شویم که خود عاملی خواهد بود که در آینده مخاطب از ما زده شود به سمت منبع به زبان های دیگر باشد.
خلاصه این که ما گرفتار خود شده ایم به جای اینکه به مخاطب فکر کنیم به همین دلیل است دیگر حتی همسرمان هم وبلاگمان را نمی خواند
موفق باشید
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
جا داشت برای شروع دوباره بعد از یک سال٬ یک پست کامل با توضیح می نوشتید.
نظر دادم که به اطلاع جهانیان برسانم یک وبلاگ کلاسی راه انداخته ام. بازدید و نظم در انتشار و … مهم نیست. فقط این که این وبلاگ باعث ایجاد ارتباطات بیشتر با هم کلاسی ها بشود کافی است!:)
ebaz.bloghaa.com
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
سلام
از اینکه میبینم دوباره وبلاگت رو راهاندازی کردی خیلی خوشحالم
برات آرزوی موفقیت دارم
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
سلام آقای فتحی عزیز. ببخشید من فید شما رو حذف کرده بودم. امروز به طور اتفاقی از یک پزشک دوباره به اینجا رسیدم. فقط تبریک میگم. شما خیلی خواننده داشتی و باز هم خواهی داشت. مطمئنا دوباره همه شون رو بدست میاری. البته دلیل این همه غیبت رو نمیدونم چیه، ولی هرچی بوده مهم اینه که شما دوباره با قدرت زیاد برگشتی…
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 29م, 1390 at 9:43 ب.ظ
@محمد, شاید به زودی درباره علت غیبت من اطلاعات بیشتری منتشر بشود. امیدوارم آن روز بفهمم چرا وبلاگ شما این جوری است :دی
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
جای شما در بلاگستان فارسی واقعاً خالی بود. خوشحالم که دوباره میتونم از شما یاد بگیرم. :)
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
سلام شروین جان
عالی و آموزنده بود رفیق
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
یک فتحی عزیز،از اینکه دوباره مطالب مفیدتان را می خوانم بسیار خوشحالم. این مدت کجا بودی؟
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 28م, 1390 at 7:21 ب.ظ
@Aidi, آن هفتاد من کاغذت را بیاور دوست عزیز بگویم بنویس :دی
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
خوشحالم که دوباره یکی از نوشتههات رو خوندم شروین جان عزیز :)
ایندفعه یه دفعه نذار برو لوووووول
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 28م, 1390 at 7:20 ب.ظ
@پاپیون, من هم خوشحالم با وبلاگ شما آشنا شدم. وبلاگ بامزهای بود :دی
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
اینقدر ننوشتید که من فیدتون رو برداشتم از گودر،البته به لطف دوستان تو گوگل پلاس لینک مطلب جدیدتون رو دیدم.
خودم رو در حدی نمیبینم که یک مورد به مواردی که گفتید اضافه کنم.در جایگاه یک کاربر و خواننده وبلاگها این مواردی رو بیان میکنم:
یک مطلب مفید هر چقدر هم خوب نوشته شده باشه،زمانی که با یک فونت مناسب(رنگ و سایز)به همراه رنگ زمینه مناسب ارائه نشه براحتی از قید خوندنش میگذرم،مگه اینکه زیاد کارم گیرش باشه.
به موارد بالا پاراگراف بندی کوتاه و استفاده بجا از لیستها و نقل قولها و تصاویر جذاب و مرتبط رو هم میشه اضافه نمود.
موفق باشید،همراهتون هستیم ;)
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 28م, 1390 at 7:14 ب.ظ
@حامد, خودم را در این حد نمیبینم یعنی چی؟ شما یک طراح حرفهای هستید و ما خوشحال میشویم که نظراتتان را با من در میان بگذارید :) کاملا با نظر شما موافق هستم. امیدوارم باز هم بتوانم از نظرات شما استفاده کنم. شکسته نفسی نفرمایید :)
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
هم اکنون این نظر ۱۷۵۶۹ را خواندم٬ بسی نوبانه به نظر آمد. تبلیغ در کامنت همان طور که نوشتید دست چندم است٬ آن هم برای چند سال پیش.
این معرفی وبلاگم٬ بیشتر مرتبط با شروع پست بود. این که یک نفری برای اخبار دانشگاه وبلاگ زده.
==========================================
در قالب وبلاگ که دقت کردم یک چیزی به نظر جالب آمد. این قالب مجانی است٬ یا هزینهاش را پرداخت کردهاید؟
اگر هزینهاش را پرداخت کردهاید٬ خوشحال میشوم اطلاع رسانی کنید٬ می تواند موضوع یک پست جالب برای یک سایت کپیرایتی باشد.
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 28م, 1390 at 7:05 ب.ظ
@saeed, مرسی از بیان نظر شما. هر چند نوبانه را متوجه نشدم :) در مورد قالب هم هزینه این امر توسط دوست عزیزی پرداخت شده است و توسط دوست دیگری فارسی سازی شده است. باید دربارهاش بنویسم چون قالبهای پولی مبحث بسیار جذابی هستند. البته به موقعش چون باز هم قالب پولی قرار است خریداری کنم برای دیگر دوستان
پاسخ به این نظر
26, 8, 1390
merci fathi jan
kheili mofid bud mataleb
mamnun babate link haee ke moarefi kardi
پاسخ به این نظر
27, 8, 1390
خوشحالم که دوباره برگشتی
پاسخ به این نظر
28, 8, 1390
سلام
و باز ما شما را می خوانیم و از این بابت مسروریم ، بنویسید قربان
پاسخ به این نظر
28, 8, 1390
سلام ببخشید من که نفهمیدم چرا فیلتر شدید.درواقع غیب شدید.خوشحالم که سلامتید.
پاسخ به این نظر
28, 8, 1390
سلام یک فتحی سالهای دور اول وبلاگ نویسی
دوباره برپاشدن این وبلاگت وسوسه ام کرد تا برایت یک پست میهمان بنویسم
حوصله که هست اگر وقت باشد این خانه همان خانه ی پیشواز قدیم است
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 28م, 1390 at 6:44 ب.ظ
@نصور, عالی است! اگر سوژه دارید اول اینجا را بخوانید http://1fathi.com/guest-post/write-for-us و اگر میخواهید در ترجمه سوژههای بنده کمک کنید اول اینجا را بخوانید http://1fathi.com/guest-post/translate-for-us/ و بعد با من تماس بگیرید :)
پاسخ به این نظر
28, 8, 1390
سلام
ممنونم که در مورد وبلاگ نویسی برام ایمیل کردید . مطالب بسیار مفیدی بود خصوصا برا من که چند ماهی هست وبلاگ نویسی رو شروع کردم. ممنون میشم ادرس وبلاگتون رو داشته باشم
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 28م, 1390 at 6:40 ب.ظ
@گوهر, آدرس وبلاگ بنده http://1fathi.com است. شما میتوانید این صفحه را به دوستانتان هم معرفی کنید که دیگر دوستان شما هم عضو شوند و هر روز صبح آخرین خبرها برای آنها ارسال بشود http://1fathi.com/eshterak
پاسخ به این نظر
28, 8, 1390
خوشحالم از اینکه دوباره در بلاگستان فارسی فعالیت می کنید و آرزوی موفقیت هرچه بیشتر رو براتون دارم.
پاسخ به این نظر
29, 8, 1390
@یک فتحی,
این قالبتان امکان ارسال پاسخ را ندارد؟
———————————————-
به امید این که این مطلب مربوط به قالب اصلتان زود رونمایی شود.
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 29م, 1390 at 9:12 ب.ظ
@saeed, متوجه منظورتان نشدم
پاسخ به این نظر
29, 8, 1390
حرفتون را قبول دارم همه کار کردم به غیر از نظر دادن برای دیگران
چه اشکال داره ما که همه راه ها را رفتیم این بار به حرف یه حرفه ایی گوش می کنیم ببینیم چی میشه :دی
پاسخ به این نظر
29, 8, 1390
خوشحالم که یکی از 1 های گم شده ام دوباره برگشته است.
تبریک.
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آذر 26م, 1390 at 10:51 ب.ظ
@سرطان ذهن, مرسی :)
پاسخ به این نظر
29, 8, 1390
درود بر یک فتحی عزیز :)
چ خوب برگشتی من دیر خبر دار شدم :)
بلاگستان فارسی به یک فتحی ها و بلاگ نوشت ها و … نیاز دارد :)
شاد و برقرار باشی همیشه
پاسخ به این نظر
30, 8, 1390
منظور یک دکمه ای برای ارسال پاسخ برای نظر دهنده است. مثلا من که برای یک نظری پاسخی دارم بتوانم مشخصا برای آن نظر پاسخم را ارسال کنم و به نظر دهنده اطلاع داده شود.
همان طور که شما در زیر نظرات پاسخ می دهید.
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آبان 30م, 1390 at 7:47 ب.ظ
@saeed, فکر میکنم به خاطر شما درستش کردم. تست میکنید؟
پاسخ به این نظر
2, 9, 1390
آدم دوست نداره بعضی چیزارو غزیبه ها بخونن . همون همسر بهتره
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آذر 2م, 1390 at 3:09 ب.ظ
@ali, از یک جایی به بعد کار به جایی می رسه که اصلا دیگه نمیشه شخصی نویسی کرد. من اگر بخواهم مثلا از اتفاقات روزمره خودم بگم خیلی فیدبک منفی می گیرم. در این حالت بهتره یک وبلاگ خصوصی داشت
پاسخ به این نظر
4, 9, 1390
salam
bebakhshid farsi nadare system
be ma goftan to feed kholase benvisim behtare ta inke kamel bashe
va ma inkaro kardim
roozi 2nafar daran unsubscribe mikonan
che konim ? mundim bekhoda
پاسخ به این نظر
یک فتحی Reply:
آذر 4م, 1390 at 6:52 ب.ظ
@ali, اتفاقا میخواستم همین را توی یک مطلب بنویسم. دیدم مطلب به اندازه کافی غنی نمیشود. درباره علل این که آنساب میکنند. یکی از دلایل اصلی همین است. کسانی که فید را میخوانند عمدتا میخواهند که سریع بخوانند. نه اینکه یک ذره بخوانند و بعد بروند بقیه را توی وبلاگ بخوانند. اگر این راه درست بود همه وبلاگنویسان پرمشترک خیلی زودتر از شما عقلشان به اینجا میرسید :))
پاسخ به این نظر
5, 9, 1390
بحث اینا به کنار . اگر فید کامل باشه
هم اینکه مطالب چپ چین و راست چینش بهم میخوره و کلی مشکل داره
هم اینکه اگر مثلا بخواد feedburner امروز 3تا پست ایمیل کنه خیلی زیاد میشه و طرف ناراحت میشه
و اگر هم خلاصه باشه که اعصابش خورد میشه طرف
کاش افزونه ای برای مدیریت فید ها بود که بشه راحت این کارو کرد
فعلا با هر پستم 2نفر فرار میکنن . پست نزارم بهتره
پاسخ به این نظر
24, 9, 1390
وبلاگ خوبی دارید.موفق باشید
پاسخ به این نظر