یک فتحی

آیا آیتمهایت با من به اشتراک می گذاری؟

دوشنبه, دی 3م, 1386 | نوشته های خارج از صفر و یک

همیشه خواستم  مطلبی بنویسم که بقیه ننوشته باشند. وقتی همه می دانند که مثلا فلان چیز خوب است من چرا بگویم. ولی مثلا این مورد کمی تفاوت دارد!

گوگل را باید هیولایی دانست که ایده های نوین را می بلعد و در خود هضم می کند و ناگهان یک محصول جالب ارائه می دهد. نمونه هم که بسیار است. برای همین عجیب است که ببینیم گوگل در یک زمینه به فناوری های نوین چشم ندوزد. یکی از این فناوریها وب2 است که بر اصل تشریک اطلاعات استوار است. گوگل در یکی از آخرین تغییرات خود ویژگی شرینگ را به گوگل ریدر خود افزود.

روش کار بسیار ساده است. شما یک مطلب را که در گوگل ریدرتان می پسندید با زدن دکمه شیر بین دوستانتان شیر می کنید. این اشتراک گذاری بین کاربرانی انجام می شود که با شما یک مبادله داشته اند و حالا به هر نحوی حساب کاربری آنان در حساب شما موجود است. مهمترین آن ارسال یک ایمیل ساده است. ما این کاربران را دوست خطاب می کنیم.

نکته مهم این است که همواره گشن بین مقدار زیادی آیتم که هرکدام هم احتمالا مطلبی طولانی هستند کاری وقت گیر و زمانبر است. این کار به شدت باعث دلزدگی کاربر می گردد. چاره چیست. شما می توانید اول مطالبی را که دوستی با شما به اشتراک گذاشته است را بخوانید. به همین راحتی.ولی اگر هم خواننده باشند که مسلما نتیجه ای نخواهیم داشت پس شما هم می توانید مطالب جالبی که می بینید را با دوستانتان به اشتراک گذارید. حالا واقعا کسی به این مطالب اهمیت می دهد؟ مسلما بله!

افراد زیادی هستند که به مطالب به اشتراک گذاشته شما توجه فراوانی نشان می دهند. برای نمونه می توان از  روبو از دوستان دو در دویی! نام برد:

حالا چرا پای دودردو به میان آمد؟ از آنجا که بهترین وسیله برای معرفی وبلاگهای خوب به دودردو همین گوگل شیرینگ است. کافی است زحمت بکشید و کلید Share زیر هر مطلبی را که خوشتان آمد فشار بدهید و من در لیست خودم خواهم دید اگر بین شما و من حداقل یک ایمیل رد و بدل شده‌باشد و شما هم میتوانید ایمیل مرا به لیست خودتان اضافه کنید:

(robo.rend@gmail.com) و مطمئن باشید که اگر مطلب برای من جالب باشد و اگر آن وبلاگ را نشناسم حتما پیگیر خواهم بود که آیا به درد لیست دودردو میخورد یا نه؟

 یا نمونه دیگر دکتر مزیدی است که می گوید :

به گوگل ریدر می‌روم فقط و فقط برای مطالعه لینکهایی که شما پیشنهاد خواندن آن را به من می‌دهید. از خلال همین لینکهاست که می‌توانم تمایل شما را حدس بزنم و از این به بعد مطالب این وبلاگ را متناسب با سلیقه شخصی شما تنظیم کنم. پس از همین حالا شروع کنید و لینکهای جالب را share کنید.

خودشان به خوبی توضیح داده اند که این کار را چقدر مهم می دانند. برای من هم بسیار مهم است. دلیل ساده است. من می توانم با این کار از سطح سلیقه دوستانم با خبر گردم. در ضمن می توانم بفهمم که دوستانم چه وبلاگهایی را مطالعه می کنند. این کار باعث می گردد تا من هم به آن وبلاگها سر بزنم و انها را مطالعه کنم و اگر پسندیدم من هم مخاطب آن وبلاگها گردم. در ضمن در کل این مطالب به صورت گلچین شده در خدمت من می باشد پس دلیلی ندارد که من اول به مطالعه آنان نپردازم.

حالا آیا آیتمهایت را با من به اشتراک می گذاری؟

متن اصلی روبو و مزیدی را از اینجا بخوانید.

Tags: اشتراک گذاری, وب 2, گوگل, گوگل ریدر