سوگواری چیزی است که در فرهنگ های مختلف با آن به صورت مختلفی برخورد می شود. اما به وضوح می توان در رفتارهای دورانی ویکتوریایی نشانه های آن را یافت. آنها همواره در جهت باقی گذاشتن یک یادگار بودند. به این نگاه کنید.
در واقع بیشتر عکسهایی که گرفته می شد به خصوص در آمریکا عکسهای پس از مرگ بود. در دوران ویکتوریا به دقت صحنه مرگ برای یک عکاسی دقیق بازسازی می شود. در کتابی در این مورد می خوانیم:
این نوع عکس انداختن به بخشی از مراسم سوگواری در فرهنگ آمریکایی تبدیل شده بود. بازماندگان به آنها افتخار می کردند و عکسهای آنها را به دیوار آویخته، برای دوستانشان فرستاده و یا در قابی کوچک یا در کنار آینه جیبی همیشه همراه داشتند.
تذکر مهم: اگر احساس می کنید که مایل نیستید از مسائل بعد از مرگ بشنوید و یا احساس می کنید که ناراحتی روحی – قلبی دارید پیشنهاد می کنم همینجا مطالب را کنار گذاشته و ادامه ندهید. ممنون.
در آن زمان اتاقی که بیمار در آنجا جان می داد بسیار مهم بود. بخش مهمی از تشییع جنازه و رسومات ان به آنجا بستگی داشت. عکس زیر عکس کودکی است که درون تابوت به خوابی ابدی رفته است. اینجا «اتاق مرگ» است.
راستی به گوشه عکس آن سایه تاریک دقت کردید؟ آن دستیار عکاس است که در تابوت را باز نگه می دارد تا عکس پرتره مرگ را به یادگار بردارد.
در این عکس چه نکته ای را می بینید؟ پسر کوچک بالای سر برادر مرحومش ایستاده است. ترسناکترین قسمت کار اینجاست. که کسی که در صحنه مرگ بوده است بخواهد همان حالت قبل را داشته باشد. ذره ای احساس جایز نیست.
نوع دیگری از تصویربرداری آن زمان برداشتن عکس از زمان سوگواری است. این هنگام که معمولا بار احساسی بسیار زیادی را به دنبال دارد نه به متداولی حالت قبل اما خود نیز طرفدارانی داشت.
البته عکاس بیرحم در اینجا برای بالابردن میزان سوگواری موجود در عکس یکی از جذابیتهای آن دوران را در این عکس به کار برده است. روح نگاری. چنین به نظر می رسد که تصویری از مادر به صورت محو بر روی این عکس اعمال شده است و با حالتی شبیه پرتونگاری جلوه ای از روح مادر را به نمایش می گذارد.
نوع دیگری از عکاسی مرگ در آن زمان شاید بسیار دور از ذهن باشد. فرد مرحوم شده را چون فردی زنده قرار می دهند و در حالتی مثلا حالت خواب عکس او را بر می دارند. مانند این عکس که مرد در حال روزنامه خواندن خوابیده است. اما این خواب بیشتر کمی طولانی است. او مرده است.
پی نوشت: شما می توانید در این ارتباط مطلب « مردی که با قوطی نوشیدنی به سفر آخرت می رود » را نیز بخوانید. اما می خواهم نظر شما در اینباره چیست؟ شخصا دوست دارم ادامه هایی بر این نوشته در این وبلاگ باشد. در حال بررسی بیشتر هستم و مطلبی نیمه تمام آماده دارم. ممنون می شوم اگر نظرتان را در اینباره بدانم. برای اطلاع بیشتر این مطلب فوق چکیده ای بود از اینجا!
مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!
18, 2, 1387
با سلام. مطلب شما منو یاد فیلم دیگران با بازی نیکول کیدمن انداخت که فکر کنم ایده فیلم (شاید) با دیدن همین عکسهای دوره ویکتوریایی در ذهن سناریست جرقه زده. اتفاقا ترسناک ترین قسمت فیلم قسمتی است که عکسهای مردگان را در یک آلبوم نشان میدهد. اگه ندیدید حتما ببینید. بسیار زیباست . ضربه هولناک فیلم هم در آخرشه که یک عکس پیدا میشود. مرسی .
پاسخ: اتفاقا دیدم و بسیار هم لذت بردم. به فیلم خوبی اشاره کردید.
پاسخ به این نظر
18, 2, 1387
شروین جان هنوز عکس ها برام باز نشده ، من فردا امتحان دارم ، واسه روحیم خوب نیست حالا که فردا امتحان دارم عکس میت ببینم :))
پاسخ به این نظر
18, 2, 1387
دلم برای اون برادرا سوخت، اصلا دوست ندارم که من یا داداشم از این عکسا بگیریم :(
مطلب جالبی بود. ممنون
پاسخ به این نظر
18, 2, 1387
من هم یاد فیلم دیگران افتادم.
پاسخ به این نظر
18, 2, 1387
من اصلا یاد فیلم دیگران نیافتادم ! کجایش شبیه به فیلم دیگران است ؟!
بیشتر شبیه به سکانس پایانی فیلم ( قتل جسی جیمز توسط رابرت فورد بز دل ) است که مردم جمع شدند تا با جنازه جسی جیمز عکس یادگاری بگیرند
پاسخ به این نظر
18, 2, 1387
اگرچه یه کم عجیب غریب و شاید دردناکه…(بخصوص برای کسانی که از نزدیک مرگ نزدیکانشون رو به چشم دیده اند)
اما فکر می کنم کنجکاوی بشر در مورد این راز هم انقدر باشه که به جنبه های ناخوشایند این مسئله غلبه کنه…
حداقل من که کنجکاوم …باز هم از این پست ها بذار!
پاسخ به این نظر
18, 2, 1387
با دیدن این مطلب یاد موضوعی افتادم که شاید زیاد بی ربط هم نباشه.
هنگامی که یک نفر می میرد معمولا دو حالت وجود دارد. یا با چشمانی باز می میرد یا با چشمانی بسته.
مرگ هنگامی که سراغ فرد می آید حتی دیگر به او به اندازه یک پلک زدن نیز مهلت نمی دهد.
کسانی که با چشمان باز می میرند فرصت نکرده اند که حتی چشمهای خود را ببندند و کسانی که با چشمانی بسته می میرند، فرصت نکرده اند که برای آخرین بار چشمان خود را باز کنند
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
جالب مرسی
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
چقدر هولناک.
یاد فیلم دیگران افتادم. صحنه ای که نیکول کیدمن در حال ورق زدن آلبوم عکس مردگان اون خونه بود اما نمی دونست چی توی دست هاشه
وقتی از مستخدم می پرسه چرا همه توی آلبوم چشم هاشون رو بستن، مستخدم با حالتی رعب انگیز می گه: اینها چشمشون رو نبستن خانوم، اینها همه مردن
راستی چرا سوژه بیشتر عکس ها از بین اطفال انتخاب شدن؟
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
به نظر من زمینه قابل توجهی است که کمتر به آن پرداخته شده.
من که خوشم آمد بسیار.
ارادت
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
من هم میخواستم بگم فیلم the others، دیدم چند نفر دیگه هم با من هم عقیدهاند. توی اون فیلم هم عکسهایی از افراد مرده داشتند و نیکول کیدمن از روی اون عکسها فهمید که خدمتکارهای خونه مردهاند.
با این مطلب، گویا که قضیه عکس گرفتن از مردهها داستان طولانیای داره.
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
این تصاویر مرگم جالب بودند. مطالبتون رو همیشه دنبال می کنم.
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
سلام
خیلی جالب بود و لذت بردم منم اون فیلم رو دیدم خیلی جالب بوده مخصوصا در انتهای فیلم خیلی جالب بود هرکسی به صورت جداگانه در حال جنگیدن برای مالکیت خانه بودند.
سلامت باشی.
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
والا نمی دونم چی بگم . فقط همین که از این بشر دو پا همه چی برمیاد
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
جالب بود
مرسی
من مدتهاست که از طریق فید دنبالتون می کنم و بهتون هم لینک دادم و خوشحال می شم که بهم لینک بدید.
پاسخ: فعلا در حال پیاده سازی جدید برای بلاگرول هستم و به کسی لینک نمی دهم. شرمنده. تا چند روز آینده آماده می شود.
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
مسلما یک کار بی خود بوده که مثل یک بیماری که الانم همه یه جوریشو دارن مردم دچارش بودن
اگه اون موقع گرفتن عکس از مرده ها مد بوده یا کلاس داشته الان رنگ مبل چه می دونم هزارتا از این مزرخرفا کلاس داره…..
مرسی
سالار
امروز امماه امسال
پاسخ به این نظر
19, 2, 1387
تو یه فیلم این نوع عکسبرداری خیلی برجسته شده بود..اسمش یادم رفته متاسفانه ..تام هنکس یه آدم خلافکار بود، البته فکر کنم از رو بدشانسی تو هچل افتاده بود و دست به خلاف زده بود، یه پسر کوچیک داشت، آخر فیلم زدن کشتنش و یکی هم اومد ازش عکس گرفت، با همون وضع خونین مالینش… پسرش آخرش گفت چدر من هر کسی که بود پدرم بود !
یادت اومد ؟
پاسخ به این نظر
20, 2, 1387
همه ادما وقتی روح از بدنشون خارج میشه چهره جسدشون وحشتناک به نظر میاد..به نظر میرسه با رفتن روح دیگه جسم محکوم به نابودیه..اینجاست که اهمیته این جمله مشخص میشه که انسان روح است نه جسد
پاسخ به این نظر
20, 2, 1387
سلام منم به شما تبریک میگم و براتون آرزوی شادی و موفقیت دارم :) من خودم باورم نمیشد راستش خیلی تعجب کردم که دوستان این همه به من لطف دارن.در مورد مطلبتون فیلم دی آدرز با بازی نیکل کیدمن همین موارد رو داشت به نظر من کلا کار جالبی نیست فراموشی به ما کمک میکنه که با وجود داشتن غمهای بیشمار به زندگی ادامه بدیم با این کار یعنی عکس گرفتن از مرده غم رو برای خودمون جاودان میکنیم و من موافق نیستم.
پاسخ به این نظر
20, 2, 1387
یاد Others افتادم…! همون وقتی که از رو عکسا فهمیدن اون خدمتکارا سالها قبل مرده ن!… ولی هیچ وقت فکر نمیکردم چیزی شبیه رسم و سنت باشه!
پاسخ به این نظر
20, 2, 1387
خیلی جالب بود
من یاد فیلم ترور جسی جیمز افتادم
منتظر قسمت های بعدیه مطلب هستم
ممنون
پاسخ به این نظر
20, 2, 1387
top movie من فیلم دیگران یا همان the others است. با دیدن این عکس ها یاد اون فیلم افتادم و کلی حال کردم. دمت گرم.
پاسخ به این نظر
22, 2, 1387
others…
پاسخ به این نظر
25, 2, 1387
فیلم The Others و فیلم های استنلی کوبریک فیلمهایی بودند که منو ترسوندند.
پاسخ به این نظر
29, 2, 1387
جالب بود
ولی من نظرم اینه که این گونه عکس ها ارزش زیادی ندارن و باعث افسردگی انسان ها میشن و…
پاسخ به این نظر
26, 3, 1387
ایناهم چکارایی می کنن .
منوقتی داشتم مطالبو می خوندم تنها بودم ساعت 2 شب تلفن زنگ خورد از جام پریدم :(( (سکته زدم)
اونایی که این عکسهارو گرفتن یه جورایی عکاس و هنر تو ذاتشونه ،چطور موقع چاپ که فضای تاریکخونه که تاریک هست اینا رو چاپ کردن.
از روحیه یه هنرمند خیلی بدوره
پاسخ به این نظر
26, 3, 1387
ایناهم چکارایی می کنن .
من وقتی داشتم مطالبو می خوندم تنها بودم ساعت 2 شب تلفن زنگ خورد از جام پریدم :(( (سکته زدم)
اونایی که این عکسهارو گرفتن یه جورایی عکاس ، هنر تو ذاتشونه ،چطور موقع چاپ که فضای تاریکخونه که تاریک هست اینا رو چاپ کردن.
از روحیه یه هنرمند خیلی بدوره
پاسخ به این نظر
27, 3, 1387
khub shod baram 1 ide shod ke vasiyat konam ax amo begiran bezaran tu takhche
پاسخ به این نظر
27, 3, 1387
ba salam.bazam mesle hamishe behtarini.apar az sweden
پاسخ به این نظر
5, 5, 1387
یک فتحی دست درد نکنه. لذت بردم.
پاسخ به این نظر
19, 6, 1387
به یاد فیلم دیگران نیکول کیدمن افتادم .اتفاقا همین دیشب سه باره دیم این فیلمو . یه البوم عکس پر از مرده های تمیز وشیک پوش .
ولی من یه حس ترس ونفرت داشتم نسبت به البوم واگر همچین البومی می داشتم فکر کنم هرگز شبها که تنها بودم از سه فرسخیش هم رد نمی شدم .
پاسخ به این نظر
19, 6, 1387
راستی من دوست دارم وقتی مردم ازم عکس بگیرن .چون با چشم بسته قشنگترم !!!!!!!!!!می گم خوب مرده که بدنش منقبض می شه ودیگه نمی شه اون را صاف کرد .چه جور بهش حالت می دادن ؟چه جور بعد دفنش می کردن وتو تابوت می گذاشتنش !
پاسخ به این نظر
19, 6, 1387
سلام
حیف نیس توکه کارتم درسته وقت و نیرو رو همچی موضوعی بذاری؟ مرگ!؟ اینهمه موضوع ردیف هست نه جون من؟
پاسخ به این نظر
23, 6, 1388
جــــــــــــــــــالب ناک بود عزیز …
کاری ندارم کی و یاد چی یا کی انداخته…
مهم اینکه عزیز فتحی زحمت نوشتنو کشیده تا بگه این یک رسم بوده در گذشته ها…
ممنون فتحی جان
پایدار باشین
SAfiLO
پاسخ به این نظر