تاب بازی یکی از آنهاست که با آن شعر معروفش قسمتی از خاطرات خوش همه ما را ساخته است. هنوز هم با 2 متر قد ممکن است سیزده به در ها هوس کنید آن کودک 6 ساله می‌شدید و پدرتان هل‌تان می‌داد می‌رسیدید به آسمان.

اما این فرنگی‌ها عین من نمی‌نشینند و به این بازیها فکر کنند. آنها ایده‌پردازی می‌کنند و با اجرایشان دل و دین ما را می‌برند. در ادامه با یک سری تاب ( یا چیزهایی در این سبک ) آشنا می‌شویم ( منبع ) که می‌شود گفت عاشق همه‌شان شدم!

پروژه‌های تاب ساختن Jeff Waldman مسلما یکی از آنهاست. جف یک روز به این فکر کرد که از محیط مرتفع زیر پل‌ها چه استفاده‌ای می‌شود کرد؟ از آن به بعد جف زیر پل‌های زیادی در لوس آنجلس و سان فرانسیسکو و جزایر مارشال و پاناما تابهای بلند خودش را برپا کرده است. تصور تاب بازی با این ارتفاع روی آب، قند توی دل آدم آب می‌کند.

یک نمونه خوب دیگر تابی است که Kamila Szejnochon توی وارساو لهستان ساخته است. توی این شهر یک مجسمه برای یادبود یک سرباز هست که دستش را بلند کرده است. بدیهی است مثل ایران خودمان سال به سال کسی به این مجسمه‌ها توجه نمی‌کرد. به غیر از مجسمه دزدها البته!

اما حالا با تابی که کامیلا به دستان این مجسمه بسته است هم مردم به آن علاقه‌مند شدند و هم رسانه‌ها. سوار نشده هم هیجانش را می‌توانید لمس کنید.

این روزها Shenzhen ( شهری در هنگ کنگ ) هم از این تابهای مرتفع دارد. تاب این شهر کاری از هنرمند و معمار مشهور فرانسوی – پرتغالی Didier Faustino است. این اثر با نام شادی مضاعف به نوعی دهان کجی به مدرنیسم پول پرست گسترده شده در این شهر صنعتی است.

اگر دقت کنید این تاب داخل یک بیل بورد درست شده است که نمادی از تبلیغات ( که خودش کنایه از مسائل اقتصادی ) دارد ساخته شده است. چه کسی دوست دارد توی این ارتفاع تاب بازی نکند؟ :)

اما من فقط تابهایی را که دامنه بالا  و بلندی برای بازی دارند را دوست ندارم. این تاب که داخل یکی از متروهای سان فرانسیسکو درست شده است واقعا معرکه است.

متروهای تهران را نگاه نکنید که سال به سال کسی سوارشان نمی‌شود و مردم ترجیح می‌دهند با ماشین شخصی توی خیابانها تردد کنند تا نگویند خدای نکرده شهرشان سوت و کور است. اما توی آمریکا مردم خیلی از مترو استفاده می‌کنند. خیلی بامزه باید باشد توی مترو تاب بازی کنید و سرتان توی آغوش آقای سیبیلوی کناری نرود.

Bruno Taylor یک ایده مشابه را اجرا کرد. او یک تاب توی ایستگاه اتوبوس نصب کرد تا واکنش مردم را ببیند. گذشته از این که به نظرم ایستگاه اتوبوس یک جای عالی برای تاب است جالب است که بزرگسالان بیشتر از کودکان از این تاب استقبال کردند!

اما بیشتر از تابهایی که احساس هیجان به آدم می‌دهند من به چیزهایی با ساختاری مثل تاب ( معلق در هوا ) که احساس آرامش می‌دهند علاقه دارم. رسما از شدت علاقه به چنین تختخواب‌هایی به خودزنی می‌رسم : 

البته این تابها به خاطر بنیان نامتعادلی که دارند بیشتر به درد خوابهای آرام می‌خورد! اما واقعا نمی‌توانم تصور کنم بشود از روی آنها بلند شد.

حالا آن نوشیدنی‌های غیرمجاز را کنار بگذاریم، تصور کنید دختر کوچکتان را بغل کنید و برایش روی چنین چیزی کتاب بخوانید. دیگر از این که من عاشق چنین چیزی بشوم تعجب نخواهید کرد.

+ تختخوابی برای جلوگیری از حملات تروریستی
+ جذابترین بازیهای فیس بوک
+ 10 بازی کامپیوتری اعتیادآور بدون نیاز به نصب 

اگر چه کلا تایم لاین قرار است شما را بیشتر برای دوستان‌تان معرفی کند اما در میان میان باید عمده سهم این کار را به بخش مهمی از این طراحی یعنی کاور ( Cover photo ) مربوط بدانیم.

کاور عکس بزرگی است که توی تایم لاین می‌بینید و به نوعی تصویر روی جلد مجله زندگی شما خواهد بود! می‌توانید از بین آلبوم‌ها عکسی برای این قسمت انتخاب کنید یا یک عکس خاص برای این قسمت آپلود کنید.  FBProfileCover.com هم سرویسی است که برای همین قضیه ایجاد شده و عکسهایی متناسب با سایز کاور برای شما تهیه می‌کند.

اما کاور یک ویژگی شاید بد هم دارد. این که کاور نه فقط برای کسانی که در لیست دوستان شما هستند، بلکه برای همه قابل نمایش است و اصطلاحا پابلیک ( public ) است. اما می‌شود از این قضیه بسیار عالی استفاده کرد.

یادتان است گفتم کاور معرف شماست؟ به این خاطر گفتم که به راحتی می‌شود افراد خلاق را از افرادی که به دنبال کار کلیشه‌ای هستند شناسایی کرد. برای مثال به عکس کاور Mohammad L. Azzam نگاه کنید.

چه کسی می‌تواند چشم بر روی خلاقیت فوق‌العاده این کاور ببندد! این اولین و شاید جالب‌ترین کاوری بود که توانست نظر من را به خودش جلب کند. امروز که تایم لاین اکتیو شد جستجوی کوچکی انجام دادم و حاصل شد این مجموعه از خلاقانه‌ترین و بهترین کاورهای فیس بوک.

توضیح : عمده ایده‌هایی که مربوط به تایم لاین است ارتباطی میان عکس پروفایل ( عکس کوچکتر و اصلی اکنت فیس بوک ) و عکس کاور ( عکس بزرگ ) است. در عکسهایی که در ادامه می‌بینید این قضیه نقطه آغاز خلاقیت خواهد بود.

Andrew Grojean مسلما اولین کسی است که اسمش در لیست خلاقترین‌ها آورده می‌شود. او راهی پیدا کرده است که تایم لاین توی فیسبوکش فعال نشود هیچ وقت :)

Nirajan Bom Malla هم اکانت گوگل پلاسش را به درون فیس بوک آورده است. چه عذابی که مارک زاکربرگ از دست این کاربران نمی‌کشد!

کاور Scott Lamb یک حس خوب را برایش به ارمغان می‌آورد :

Richard Kårström در کاورش یک جور حس حرکت رو به جلو را نشان می‌دهد که با مفهوم تایم لاین در تطابق است :

نسبت عکس پروفایل به کاور Florim I. Qerimi هم همین حس را می‌دهد.

مثال دیگری از این قضیه را در کاور Emanuele Bartolomucci می‌بینیم. من اگر از این دست دوستانی بودم که در پروفایلم زیاد عکس از خودم عکس آپلود می‌کردم مسلما از این ایده استفاده می‌کردم!

Enk Shahbaz Mehdi در کاورش می‌گوید به این فکر می‌کند که آیا روزی کاربرانی پیدا می‌شوند که از کاورشان برای تبلیغ استفاده کنند

غافل از این که  Oliver Alexander قبل از آن این فکر را به مرحله عمل رسانده بود :)

استفاده از عکس عکس پروفایل ( عکس کوچک ) در یک جای متناسب با عکس کاور ( عکس بزرگ ) بعضی وقتها نتیجه خیلی بامزه‌ای می‌دهد. مثل کاور Aly Moffatt

این کاور تایم لاین هم که لحظه خورده شدن Nagaraj Vijayarangan عالی است. عالی :) الان هم که عوض کرده است و یک تایم لاین با محوریت پک من گذاشته است باز هم بامزه شده است.

اجرای Niels Langeveld را هم خیلی دوست داشتم. یک نمونه خوب دیگر از تنظیم عکس کاور و پروفایل.

یا مثلا Delphin Hauchard که پروفایلش دقیقا در عکس کاورش adjust شده است.

Oliver Elsner هم با عکسش کاورش به خوبی هنر عکاسی و طراحی خودش را نشان داده است.

وقتی می‌گویند تایم لاین فیسبوک پر شده است از عکسهایی که یک کله گنده گذاشتند توی کاور و از ذوق و قریحه خودشان هم بسیار کیفور شده‌اند !! انقدر این کار کلیشه‌ای است که برایم جای تعجب است چرا Jeremy Bronson که انقدر خلاق بوده است که ایده سقوط را به این خوبی اجرا کند چرا از این کلیشه استفاده کرده است.

به نسبت از این قضیه در کاور Kay Int Veen بهتر استفاده شده است. یک جورهایی به نظرم حس ترس از ربرو شدن با تایم لاین فیس بوک که در میان بسیاری وجود دارد در این کاور نشان داده شده است.

ایده تماس انگشتها (finger touching  ( یکی از ایده‌های خوبی است که نمونه‌های جذابش را در کاورهای فیسبوک می‌بینیم. برای مثال کاور Giuseppe Draicchio که نشانی از کاراکتر محبوب ئی تی دارد.

اما Menteş Nihat Baran پا را یک قدم فراتر گذاشته و از طریق کاور فیس بوکش ارتباط با خدا را تجربه کرده است!

قبل از پایان باز گردیم به اول پست. تایم لاین راهی است که شخصیت شما را نشان می‌دهد. برای مثال شخصیت بازیگوش Fabio Maravilla به خوبی در کاورش مشخص است.

به عنوان حسن ختام طرح فوق‌العاده Antonio Fadda را تقدیم شما می‌کنم. طرحی که به خوبی ترسی که بسیاری از سیاستهای جدید فیس بوک دارند را نشان می‌دهد. آیا فیس بوک به اندازه کافی به حفظ حریم خصوصی آنها احترام می‌گذارد؟

یک فتحی در فیسبوک

در وبلاگهای فناوری انگلیسی و ژاپنی زبان هم هر روز رباتهای ریز و درشت زیادی رونمایی می‌شوند. امروز 6 تا از این روبات‌ها را انتخاب کردم که حس می‌کردم ایده خیلی خوبی پشتشان هست و یا در آینده خیلی کاربردی خواهند شد.

روباتی که به توییتهای دوستان شما حساس است!
این روبوت برای کسانی مثل ما که گیک شبکه‌های اجتماعی محسوب می‌شویم خیلی جذاب می‌تواند باشد. مخصوصا برای کاربران شبکه محبوب توییتر ( توییتر چیست؟ ) که روزانه ممکن است ساعات زیادی را به خواندن توییتهای دوستان‌شان بگذرانند. 

این روبات کارش مانیتور کردن توییتهای دوستان شماست و می‌گردد تا بتواند نشانه‌ای از ناراحتی یا خوشحالی آنها پیدا کند و بعد هم واکنش نشان می‌دهد. خیلی حرکات محیرالعقولی انجام نمی‌دهد اما از آنهاست که مطمئنم توی اتاق من یک جای مخصوص خواهد داشت. خیلی خیلی بامزه است :)
{ ویدیو }  

آیفون و آی پدی که راه می‌روند
این روزها دنیای بزرگ اپلیکیشن‌های آیفون و آی پد از آنها ابزارهایی بسیار قدرتمند ساخته است. حتی گران ترین اپلیکیشنهای آیفون هم بیشترین از این که جنبه تزئینی داشته باشند حالت کاربردی دارند. 

اما روبات این قسمت در حقیقت گجتی است که به آیفون و آی پد شما اجازه می‌دهد راه بروند و این ور و آن ور بروند. چشم‌های خوشگلشان را هم فراموش نکنید! در آینده خیلی کاربرد ممکن است داشته باشند اما فعلا فقط برای سرگرم کردن بچه‌های فامیل به درد ممکن است بخورند. آن هم اگر شما دلش را داشته باشید و از افتادن و به در و دیوار خوردن موبایل و تبلت گرانقیمت تان نترسید :)
{ ویدیو }  

روباتی برای حل مشکل خروپف
توی دور و اطرافیان خودتان اگر نگاه کنید عده زیادی را می‌بینید که خر و پف می‌کند. اگر آن فرد از نزدیکان ( مثلا همسر ) شما باشد که بی‌خوابی مفرط امان شما را خواهد برید. اگر به یاد داشته باشید اینجا توضیح دادم که کم خوابی می‌تواند حتی باعث دیوانگی شما هم بشود! 

متاسفانه باید بگویم که مشکل بزرگتری هم از بی‌خوابی شما هست. خروپف این عزیزان می‌تواند میزان اکسیژن رسیده به مغزها آنها را هم به خاطر تنفس نادرست تحت تاثیر قرار بدهد که در طولانی مدت به شدت خطرناک است.

ربات Jukusui- kun دقیقا برای همین افراد تهیه شده است. این روبات شبیه یک خرس است و اگر از من می‌پرسید خیلی خوشگل و نرم و فانتزی هم هست !

این ربات به دو صورت متوجه می‌شود که شخص باید با نوازش‌های آرام این خرس بیدار شود! اول با بررسی صداهایی که با صدای خر و پف تطابق دارند و دوم بررسی اکسیژن موجود در خون فرد. این روبات به نظر من می‌تواند حتی در مواقعی که اکسیژن کم می‌شود مثل گازگرفتگی هم کاربرد داشته باشد اما در هر حال کاربرد اصلی آن کمک به حال بسیاری از مبتلایان به خرناس است.
{ ویدیو }  

گلدانی که  در جستجوی آفتاب است!
اگر می‌توانستم مسلما یکی از این روبات‌ها را برای مادرم می‌خریدم! این روبات با کمک 4 پایی که دارد در تمام گوشه و کنار خانه می‌تواند جستجو کند. خیال‌تان راحت باشد. یک گلدان روی این روبات بگذارید و مطمئن باشید این روبات می‌گردد و آفتاب مناسب را برای گل شما پیدا می‌کند. 

ممکن است مادر من از آن خوشش بیاید اما مطمئن نیستم خانه را برای مهمانان متعجب شما جهنم نکند :)

روباتی که شما را کنترل می‌کند!
در فیلمهای علمی تخیلی مرتبط با موضوع روباتیک بسیار با موضوع از کنترل خارج شدن روبات‌ها روبرو شده‌ایم. همه ما انسان‌ها ترجیح می‌دهیم وضع به همین منوال بماند و ما باشیم که آنها را کنترل می‌کنیم. اما این روبات برای چیز دیگری ساخته شده است.
بله. این روبات ساخته شده است که ما را کنترل کند. این کار از طریق ارسال یک سری پالس‌های الکتریکی صورت می‌گیرد که بوسیله الکترودهایی به سمت ساعد شخص نیازمند کمک گسیل می‌شود.

همانطوری که در این ویدیو می‌بینید شخص می‌تواند با این روش توپ را داخل سبد بیاندازد. مهارتی که در صورت پیشرفته‌تر و گسترده‌شدن شاید بتواند به نیازمندان به کمک و معلولین جسمی – حرکتی کمک شایانی بکند. مخصوصا که می‌تواند با کمک در جهت یابی به نابینایان هم کمک کند.
{ ویدیو }  

روباتی که به غذا سس می‌زند 
آخرین روبات یک خورده حالت سرگرمی دارد. این روبات می‌تواند به غذای شما سس بزند. باز هم بد نیست. علاوه بر تنبل‌ها می‌تواند باعث جذابیت رستوران‌ها هم بشود :)
{ ویدیو } 

این مجموعه فقط حاوی 6 روبات است. دوست دارم روباتهای بیشتری معرفی کنم پس فرصتی است که اگر روبات جالبی پیدا کردید به من بگویید تا در آینده به اسم خودتان معرفی بشود :) 

در دنیای فرمول‌بندی شده امروز بررسی و مشاهده این دست عجایب فقط یک تفکر را در ذهن ما تکرار می‌کند. این که همه چیز لازم نیست همانطور که به نظر می‌رسد انجام بشود. شاید راه دیگری هم باشد.

در این مطلب به همان شکلی که خوانندگان قدیمی ما به یاد دارند سراغ بناهای جالبی رفتیم ( منبع ) که بعضی ممکن است برای شما آشنا باشند و بعضی دیگر را خود من هم اولین بار است که اسمشان را می‌شنوم.

از آنجایی که مدتهاست از این دست مطالب نداشتیم خیلی کوتاه شده است این مطلب. اگر ببینیم باز هم مشتاق این دست مطالب هستید قول می‌دهم مطالب بعدی از این دست، جذابتر و دیدنی‌تر باشد.

باریک‌ترین خانه جهان
برخلاف چیزی که به نظر می‌رسد این خانه بسیار بسیار باریک بسیار جادار و عالی است. چندین اتاق خواب، آشپزخانه و حتی اتاق ماشین لباسشویی دارد.  

اما بیشتر از این که این همه خلاقیت به خلق یک خانه باریک منجر شده باشد به خلق یک خانه جذاب منجر شده است. مردم نسبتا فقیر روستاهای برزیل به توریستها به چشم فرشتگان نجات نگاه می‌کنند و توریستها به این خانه به عنوان جایی که نباید دیدنش را از دست داد.  

+  لاغرترین خانه‌های جهان 

باریکترین خیابان جهان
وقتی به اسم مجلس و معماری در کنار هم می‌آید یک بنای خیلی بزرگ و درندشت با هزار و یک گوشه و کنار و مجمعی بزرگ به یادمان می‌آید. اما مردم شهر  Exeter در قلب انگلستان نظر دیگری دارند.

خیابان مجلس ( Parliament Street ) نامش را از دفتر کنسول این شهر در قرن 19 گرفته است. قبلا البته به اسم کوچه کوچولو شناخته می‌شده است اما الان مردم این شهر از این که چنین خیابان بامزه و البته گاهی ترسناک در شهرشان دارند که چنین اسم پرطمطراقی دارد خیلی خوشحال هستند.
این خیابان فقط و فقط 64 سانت عرض دارد و معمولا یک نفر می‌رود یا یک نفر می‌آید :)

پر پیچ و خم‌ترین خیابان جهان
نزدیکانم به خوبی می‌دانند که چقدر از زندگی در خیابان‌های یک طرفه متنفر هستم. حالا فکر کنید یک خیابان یک طرفه با شیب تند داشته باشیم که با هشت پیچ نزدیک بهم لقب پر پیچ و خم‌ترین خیابان جهان را داشته باشد. ایده‌آل من است اصلا!!
اما ساکنان این دو بلوک در خیابان لومبارد سانفرانسیسکو انگار اصلا مثل من فکر نمی‌کنند. آنها از داشتن چنین محله بامزه‌ای بسیار خوشحالند و حتی جشن‌های زیادی برای این محله می‌گیرند که باعث شهرت این منطقه شده است.

این شهرت حتی باعث شده است این محله در فیلمها و بازی‌های بسیاری دیده بشود که GTA نسخه سن آندریاس ( Grand Theft Auto: San Andreas ) مشهورترین آنها محسوب می‌شود. در جایی از این بازی این خیابان را با عنوان Windy Windy Windy Windy street می‌بینیم.
خیابانی که راستش را بخواهید با دیدن عکس زیر من هم هوس کردم روزی در آنجا زندگی کنم بس که پر از گلکاری‌های زیباست :) 

بلندترین فواره جهان
375 کیلومتر بر ساعت عدد خاصی برای مردمان غرب شهر بندری جده است. این سرعتی است که موتور‌ جت و سیستمهای مهندسی فواره فوق‌العاده عظیم این شهر می‌دهند. اما به چه؟
این موتور جتها با تولید 18 تن توده پرفشار هوا در ثانیه هزاران گالن آب را تا ارتفاع 260 متر پرتاب می‌کنند. اگر می‌خواهید متوجه شوید این عدد چقدر بزرگ است تصور کنید که 5 تا برج آزادی را بگذاریم روی هم باز این فواره از آن هم بالاتر می‌رود! 

مرتفع‌ترین برج مسکونی ایران فکر می‌کنم برج بین‌المللی تهران است. جالب است بدانید این فواره می‌تواند مثلا روی سقف این برج آب بپاشد یا مثلا از اینور برج آب بپاشد آن ور برج!!

عجیب‌ترین مرز شهری جهان
مرز شهری معمولا به یک نوع مرز مشخص بین دو منطقه گفته می‌شود که به جدا شدن دو گروه با عقاید سیاسی یا مذهبی کمک می‌کند. اما در منطقه شهر بهشت سن پائولو برزیل، این مرز بین قسمت فقیرنشین و غنی شهر کشیده شده است.
گاهی قابل تشخیص نیست این تفاوت‌ها چقدر عمیق هستند اما با دیدن عکس زیر که به صورت هوایی از قسمتی از این مرز گرفته شده است این تفاوت به شدت توی ذوق می‌زند. استخرهای کوچک در بالکن‌ها و زمین‌های تنیس در سویی و …

چطور بود؟ دست به عصا راه رفتن را بگذارم کنار و مطالب دیگری از این دست هم در میان آموزشها و مطالب مربوط به دنیای کامپیوتر تقدیم شما کنم؟ شما هستید که باید در این مورد تصمیم بگیرید :)

+ 10 خانه با ساختاری عجیب 

یک / همیشه چیزهایی که حالت طبیعی نداشته باشند برای من جذاب بوده‌اند. نه به خاطر غیرعادی بودن، بلکه به خاطر خلاقیتی که در ساخت این چیزها نمایانگر است. روحی عصیانگر که روزمرگی را بر نمی‌تابد و به زیبایی می‌رسد.
دو / خانه‌ را دوست دارم. خانه‌ مامن است. آرامش است. همراهی است. پس چرا دوست نداشته باشم خانه‌ای خاص داشته باشم؟ چرا چشم نگردانم به هر سو برای یافتن خانه‌هایی که چیزی برای متمایز شدن داشته باشند؟
سه / وارونگی خطرناک است. ولی جذاب. وارونه زیبا را باید شاهکار نامید چون بیرون کشیدن روح زیبایی، از چیزی که مردم وارونه‌اش را با خود نزدیک حس نمی‌کنند و به ظهور رساندن زیباییش کاری بس بزرگ است. زیبا وارونه کردن هنر می‌خواهد.

این نوشتار را اختصاص می‌دهیم به خانه‌هایی که برعکس و سر و ته ساخته شده‌اند. آدمیزاد است دیگر. هر کاری ازش بر می‌آید :) به نظر شما جالب می‌شود؟ با هم ببینیم :)

از این دست مقالات قبلا هم داشته‌ایم
لاغرترین خانه‌های جهان
دیدن 10 خانه با ساختاری عجیب

در این رده از خانه‌ها مشهورترین خانه، خانه‌ای که نورمن جانسون در سال 1961 در فلوریدا ساخت. ویژگی بارز این خانه دوج کانورتیبلی است که به صورت سر و ته در پارکینگ این خانه پارک است.

برای این که بفهمید این خانه در حقیقت چه شکلی است می‌توانید عکس آن را سر و ته کنید و ببینید چقدر خوب همه چیز در کنار هم چیده شده است. ولی درخت نخلی که به اشتباه، درست کار شده است بزرگترین لطمه را به این خانه مشهور می‌زند.

هر ساله هزاران نفر به دیدن این خانه در فلوریدا رفته و بر خالق آن آفرین می‌فرستند. شما می‌توانید با مبلغی حدود 200 میلیون تومان صاحب این خانه شوید.
یک افسانه قدیمی است که می‌گوید اگر نوک یک کلیسا را دنبال کنیم به بهشت می‌رسیم. من آن را امتحان نکردم ولی از کسانی که تست کردند می‌پرسم، پس دوزخ کجاست؟

Dennis Oppenheim اولین بار آن را در ونکوور ساخت و سپس آن را به پارک کلگری آلبرتا انتقال داد. 25 فوت بلندی با قامت ساخته شده از آلومینیوم، با شیشه‌های قرمز رنگ. رئیس جمهور آن را اثری نامناسب برای دانشگاه کلگری نامید اما دنیس آمریکایی همیشه از کار خود دفاع کرد. او می‌گفت «ابزاری برای رسیدن به سرمنشا شیاطین» اگرچه خیلی خشن به نظر می‌رسد اما نمی‌توان او را نامید اثری کفرآمیز

در دو جا می‌توانید سراغ Wonderworks را بگیرید. هم در تنسی و هم در فلوریدا دو ساختمان کاملا مشابه به چشم می‌خورد که بیشتر از چشم برای مغز شما اعجاب برانگیزست. برای همین است که مردم محلی نام پارک تفریحی برای ذهن را برای این دو خانه برگزیده‌اند.

فکر می‌کنید این بناها به چه دردی می‌خورند؟ 100 نمایشگاه و 12 سالن تئاتر در این ساختمان‌ها برگذار می‌گردد که به خاطر جذابیت بیرونی ساختمان، عمدتا هم با استقبال روبرو می‌شوند.

از آمریکا خارج شویم و به آسیا برویم. به قلب تکنولوژیک آسیا یعنی ژاپن. استان ناگانو. شهر ماتسوموتو. رستورانی که قلب تمام معاملات ملکی‌های منطقه را تصاحب کرده است. رستوران ساکاسا

البته من اصلا نسبت به رستوران ساکاسا احساس خوبی ندارم ولی این فقط نظر من است. مردم منطقه بسیار آن را دوست دارند و دوست دارند از کف آن منظره‌های بیرون را تماشا کنند! نصب چراغ‌ها در سطل‌های آبی که روی سقف فیکس شده‌اند یکی از خلاقیت‌هایی است که در طراحی این رستوران به کار رفته است تا عنوان مشهورترین بنای واژگون آسیا را به دست آورد.
و می‌رسیم به اروپا. اروپا کلا پر است از این خانه‌ها. حالا پر می‌گوییم منظورمان پنج شش بنا بیشتر نیست ولی خودتان حساب کنید وقتی تعداد خانه‌های برعکس اروپایی بیشتر از تعداد خانه‌های این چنینی در بقیه جهان است چرا نباید این جوری بگوییم؟ :)
از حق هم نگذریم خانه‌های اروپایی بسیار دلنشین‌تر هم هستند. مخصوصا خانه‌ای که در پائیز 2008 با عنوان Die Welt Steht Kopf افتتاح شد و دربهای آن به روی مردم باز شد. معنی اسمش می‌شود دنیایی که روی سرش ایستاده است یا چیزی شبیه به این که می‌بینید کاملا بامسماست :)

این خانه که توسط Klaudiusz Golos  و  Sebastian Mikiciuk بنا شده است در جزیره‌ای در دریای بالتیک قرار دارد که به آلمان تعلق دارد. یکی از جذابیت‌های این خانه حمام آن است و توریست‌ها آن را از دست نمی‌دهند زیرا به نظر نمی‌رسد در هیچ کجای جهان یک سرویس بهداشتی به این تمیزی ببینیم که سر ناسازگاری با نیروی جاذبه داشته باشد!

خانه بعدی که خدمت شما معرفی می‌کنم در سن پترزبورگ روسیه قرار دارد ولی با وجود این که در یکی از مهم‌ترین شهرهای جهان قرار دارد اما هیچ اطلاعات خاصی از آن در دسترس نیست.

با این حال من بسیار بسیار دوستش دارم چون در زمستان شبیه کبکی می‌شود که سرش را زیر برف پیدا کرده است :) خیلی بامزه‌تر هم می‌شد لانه سگش هم برعکس بود :)

Daniel Czapiewski را به عنوان یک بشردوست و تاجر بزرگ در لهستان می‌شناسند. اما عمده شهرت او به خاطر خانه کوچکی است که در دهکده‌ Szymbark در لهستان ساخته است. برعکس همتای روسیه خود او می‌دانست که چه می‌کند برای همین به یک گروه از پیمانکاران فشار وارد کرد تا این خانه را فقط و فقط در 114 روز به پایان برسانند.

او این خانه را برای یک هدف خاص ساخت. او از این خانه برای تبلیغات خود بر علیه کمونیست استفاده کرد تا بسیاری او را به خاطر خلاقیتش تحسین کنند. به جهت بحران مسکن در لهستان به نظر می‌رسد دنیل خانه بعدی خود را در آمریکا بسازد.

یکی از ساختمان‌های بسیار دوست داشتنی که در جهان به این صورت ساخته می‌شود خانه‌ای است که به House-Attackمشهور است. این خانه یک یادآوری از آخرین باری است که کسی در وین فریاد کشید … Attack!! هر چند همه ما امیدواریم به حمله به سرنوشت بهتری دچار شود. Erwin Wurm در سال 2006 این خانه را بر روی سقف موزه هنرهای مدرن وین ساخت.

این خانه سر و ته در آنتالیای ترکیه واقع شده است و آنتالیا هم پر است از کسانی که راهی برای خرج پولهایشان ندارند. این است که این خانه به شدت مورد استقبال خریداران ملک این منطقه قرار گرفته است. البته مردم این منطقه آن را آنطور که روی آن نوشته شده است مرکز توریسم GoldCity نمی‌نامند اما چیزی که بدیهی است این است که این ساختمان توسط عده‌ای از سودجویان ترکیه‌ای با الگوبرداری از خانه‌ای که نورمن جانسون ساخت، و کمک گرفتن از معماری بومی ساخته‌اند.

چیزی که بدیهی است آن است که این خانه توانسته است بدون هیچ شکی عنوان یکی از پربازدیدکننده‌ترین امکان گردشگری آنتالیا را از آن خود کند.

این خانه خیلی هم سر و ته نیست و به غیر از سقف و بالکن و پنجره‌ها چیزی دیگر سر و ته ندارد و اتاق‌ها و حمام آن کاملا معمولی هستند. اما چیزی که آن را بسیار جذاب ساخته است درختی است که در بیرون از خانه به صورت کاملا برعکس کار گذاشته شده است. بالاخره بازاریابی ترکیه‌ای یک جایی به درد خورد :)

و در آخر هم می‌رسیم به خانه کاتماندو. خانه کاتماندو در سال2007 از تلفیق یک موزه در جزیره مایورکا اسپانیا بنا شده است.

نام گذاری آن به خاطر معماری آن است که شبیه خانه‌های تبتی است و هر بیچاره‌ای که بخواهد وارد آن شود باید مانند فیلم‌های ایندیانا جونز از میان دالان‌ها و عناصر باستانی شبیه‌سازی شده در آن گذر کند. همان اول راه شما با یک راهب باستانی و یک افسونگر باشکوه برخورد می‌کنید که نوید یک بازدید بسیار جذاب از این خانه را به شما می‌دهد.

ده خانه بالا هر کدام فقط یک ویژگی مشترک با هم ندارند. ویژگی مشترک آنها با هم در جذابیت آنها برای توریست‌هاست. دولت‌های آنها با تبلیغات وسیعی که برای آنها می‌کنند سعی در جذب توریست به محل این خانه می‌کنند.
این در حالی است که این دیدن این خانه‌ها به نسبت بسیاری از آثار باستانی کشور ما، ایران واقعا لطفی ندارد. ولی ما چقدر به جذب توریست بها داده‌ایم؟ شرح این حدیث دردناک برای وقتی دیگر. فعلا اگر خانه خاصی مدنظرتان است معرفی کنید برای معرفی در اینجا. وبلاگ خودتان است :)
پی‌نوشت: این پست و تمام متعلقاتشبه عنوان تشکر به هومن یارمحمدی تقدیم می‌شود که دستی بر آتش و معماری دارد. اتفاقا از آنهایی هم هست که با پست‌هایم ارتباط برقرار نمی‌کند. اما خوب این دلیل نمی‌شود که من ازش به خاطر وبلاگش تشکر نکنم. ایشان حال نمی‌کند من که با یک معمار ایشان حال می‌کنم :)

اگر مشترک این وبلاگ باشید مسلما بعد از این هم از این بناها با هم خواهیم دید.

روایت نیمکت‌های خالی و نور

یک عشق صمیمی

نگاه‌های سرد

ایستا و روان

چهره‌‌ی بی‌نور زیبا

پلی به سرنوشت

خیره به بی‌نهایت

مردی در برابر دنیای بزرگ و ترسناک اما روشن

شاید آخرین قدم

تنها در شهر

سعی شده است عکس‌ها از کمی خوب تا فوق‌العاده مرتب شوند. از عکسی که نسبت به دیگر عکسها هنر کمتری به کار رفته در آن تا عکس معرکه تنها در شهر که کلی شخصا به من چسبید!
خوب در عکس‌ها دقت کردید؟ می‌دانم همواره این مرام‌تان است اما این بار برای تشکر از این همه ریزبینی‌تان یک مسابقه هم دور هم برگذار می‌کنیم :)

از 10 عکس بالا دو عکس پیشنهاد شخصی دیگر است. شما باید دقیقا حدس بزنید که آن دو عکس کدام جفت از عکسهای بالاست. فقط هم دو گزینه می‌توانید کاندید کنید. دو گزینه طلایی یا شاید هم سیاه و سفید!

طبیعی است با دقت در سلیقه من باید بتوانید حدس بزنید. یک جوری داستان‌مان روانشناسانه است که حدس بزنید کدام یک را ذهن دیگری انتخاب کرده است از دیگر عکس‌ها.
فقط هم دو گزینه حق دارید کاندید کنید. وگرنه اگر این جوری باشد من 10 گزینه کاندید می‌کنم و حتما یکی هم جواب است دیگر!
برای شیرینی مسابقه هم من بنا را گذاشتم بر روی این که اگر از یک تا بیست کامنت گذاشته شد به یک نفر جایزه بدهم. اگر از بیست و یک تا چهل کامنت شد به دو نفر و سپس به ازای هر 10 کامنت اضافه یکی به تعداد جوایز اضافه کنم.
جایزه را هم هنوز مطمئن نیستم ولی اگر چیزی که فکر کنم بشود از نظر مادی ارزش زیادی ندارد اما جایزه خوبی می‌شود. شما هم می‌توانید اسپانسر بشوید و جایزه بدهید که خودض بحث جدایی است. جایزه‌ها اصلا گران‌قیمت نیست و صرفا بحث یادگاری و دور هم بودن است مگر این که کسی قبول جایزه کند :)

خوب سخن را کوتاه کنیم. این شما و این قدرت روان‌شناسی و حدس زدن‌تان. با توجه به این که جواب تا لحظه آخر اعلام نمی‌شود هر وقت که خواستید می‌توانید رای‌تان را عوض کنید برای همین به نظر من سریع‌تر کامنت بگذارید بهتر است چون اگر یک نفر از بین بیست نفر اول درست جواب بدهد حتما یک جایزه می‌برد.
حتی اگر صد نفر بعد از ایشان بیایند و جواب درست بدهند! اینجاست که مسئول مسابقه خودش می‌شود یار شرکت‌کنندگان :)

اگر به مجموعه عکس‌های این چنین علاقه مند هستید ابدا از دست ندهید:
+ 10 عکس از بهترین عکس‌های مسابقه عکاسی سونی
+ 10 عکس خیره کننده از بازی باران و نور
+ عکس‌های تیتارنکو از شهر ارواح
+ عکس‌هایی که بعد از مرگ گرفته شد
+ عکس‌هایی که در دیدنشان نمی‌توانید به چشم‌های‌تان اعتماد کنید
+ جالب‌ترین عکس‌های گرفته شده توسط گوگل ارث

شما می‌خواهید در ساعت مثلا سه در یک جلسه شرکت کنید. برای همین در جایگاه ساعت سه ( یا هر ساعتی که می‌خواهید ) کلمه Meeting را یادداشت می‌کنید. با چی؟ با یک ماژیک وایت‌برد چون سطح این ساعت از نوعی شیشه و استیل درست شده است که به راحتی پاک می‌شود.
اوه. معلوم است چطوری پاک می‌شود :) وقتی عقربه ساعت از روی آن رد بشود به وسیله نوعی پاک‌کننده که روی عقربه تعبیه شده است پاک می‌شود. تخیلات قدرتمندی نمی‌خواهد فهمیدن طرز کارش :)

این ساعت فارغ از این که ساعت است می‌تواند یک تخته وایت‌برد هم باشد برای یادداشت‌های شما. عالی نیست؟

اما یک چیز دیگری هم می‌خواستم مطرح کنم. طبیعی است تا به حال تعداد بسیار زیادی از ابزارهایی که دوست داشتم را در این وبلاگ معرفی کردم. اما سوالی که از شما دارم این است که واقعا تا به حال به فکر افتاده‌اید آن‌ها را در ایران عملی کنید؟

دور از ذهن نیست که بعضی از شما بتوانید خودتان بعضی از این ابزارها را در ایران تهیه کنید یا به کسانی که در این امور هستند معرفی کنید. یعنی واقعا هیچ‌کدام از شما ساعت‌ساز نیستید یا ساعت‌سازی را نمی‌شناسید؟
استفاده از خلاقیت‌هایی که هر روزه در گوشه گوشه جهان می‌بینیم کار پسندیده‌ای نیست اما ما باید به تولیدکننده‌های بزرگ یا محلی‌مان بگوییم که کسانی هستند که از این ایده‌ها استقبال می‌کنند. این گونه است که از این خلاقیت‌ها در ایران هم شاهد خواهیم بود.
یک راه دیگری هم این است که یک فروشگاه آنلاین بانی خیر شود و تعدادی از این وسایل را به تولید‌کنندگان این امر سفارش بدهد.  این تعداد لازم نیست خیلی زیاد باشد فقط کافی است خرید آن از نظر قیمت برای اکثریت مقدور باشد.
از این جور راه‌ها کم نیست فقط کمی ریسک‌پذیری و خلاقیت می‌خواهد تا از دیگران یاد بگیریم نواندیشی را. من نمی‌خواهم ایده بدهم بلکه فقط می‌خواهم از شما خواهش کنم فکر کنید در این مورد. به شدت به هوش و ذکاوت شما اعتقاد دارم :) این چیزی است که من را خوشحال می‌کند. شاید روزی ما هم از این ابزارهای گیکی استفاده کردیم. شاید خیلی زود.

این‌ سه مقاله را هم از دست ندهید لطفا :)
+ ساعتی طراحی شده برای شگفتی
+ ساعتی ساخته شده از کشتی تایتانیک
+ برای خلاصی از دست این ساعت چشمانت را باز کن!

حال یک اپلیکشن ( ابزار کاربردی ) جدید با نام iSnort ارائه شده است که نتوانست اجازه حضور در اپ استور را به دست آورد اما با این‌حال خیلیها به موفقیت خیره کننده آن امیدوار هستند.

آی اسنورت ابزار خوبی برای علاقه‌مندان به کوکائین است! :)

این روزها که انواع و اقسام شبیه‌سازی‌ها برای مواد مخدرهای گوناگون برای درمان این مشکلات ارائه می‌شود شاید بتوان گفت آی‌اسنورت توانسته است یکی از دوست‌داشتنی‌ترین و بامزه‌ترین شبیه‌سازی‌ها را در این زمینه ارائه کند.

ویدئوی زیر به خوبی می‌تواند روش کار iSnort را نشان دهد:

یکی از نکات جذاب این ویدئو مجری بسیار بامزه این ارائه است که در آخر بعد از صرف کوکائین بسیار «شنگول» هم می‌گردند ایشان :)

راستش را بخواهید ما که کوکائین در عمرمان مصرف نکرده و اطلاعی چندانی از چند و چون استعمال این مخدر گرانقیمت نداریم اما اهل فن به طبیعی بودن روند کار این اپلیکیشن اعتراف کرده‌اند. باز نظر شما چه باشد :)

در هر حال چه بخواهید خود را از دام کوکائین رهایی سازید و چه بخواهید کمی تمرین کنید برای روز مبادا می‌توانید این اپلیکیشن را با قیمت 5 پوند انگلیس خریداری کنید :)

+ گوشی الماس نشان، گرانترین آیفون جهان

آقای فتحی قبلا در نوشتار « یک وال ئی خوشمزه » اعلام داشته بود که چقدر آرزومند است این انیمیشن، عنوان انیمیشن برتر آکادمی را برای خود کند. حالا که این عاشق حقیقی، اسکار را با اقتدار لمس کرده است، بد ندیدم ما هم از خودمان با یک کیک پذیرایی کنیم و یادمان باشد هنوز هم چیزهای باورنکردنی اتفاق می‌افتد.

هنوز هم می‌توان ساعاتی خیره به پرده جادو شد و عشق حقیقی را در بی‌کلامی Wall-E جستجو کرد؛ و به حال خود افسوس خورد!

پی‌نوشت: وال ئی یک تجربه جالب بود. اگر نمی‌دیدمش یک خلا بزرگ در لیست فیلم‌هایی که دیده‌بودم، پرنشده می‌ماند! باز هم بگویید انیمیشن دیدن سن و سال می‌شناسد :)
کیک‌ها اثر:‌ http://flickr.com/photos/donbuciak

بنزی که مشاهده می‌کنید یک Mercedes-Benz SL600که انگار صاحبش علاقه‌ای به موتور قدرتمندش نداشته است و فقط دنبال زیبایی ظاهری بوده است چون با 300 هزار قطعه کریستال پوشیده شده است و حتما قرار است چشم ما را خیره کند.

بیایید صادق باشیم. اگر یک SL600 همین طوری هم در ایران سرها را به طرف خود برگرداند. حال حساب کنید این طوری هم در زیر کریستال‌ها دفن شده باشد!
ویدئوی کوتاهی که در یوتیوب می‌بینیم نشان می‌دهد که هنوز هم هستند کسانی که با یک ایده نو سعی در بدست آوردن بازار داشته باشند. در مورد قیمت آن اطلاعات زیادی در دست نیست اما همین قدر می‌دانم که در نمایشگاه قطعات جانبی توکیو در 9 ژانویه 2009 کمپانی Garson/D.A.D توانست توجه‌های زیادی را به سوی غرفه خود معطوف کند.
همین برای فروش بیشتر دیگر محصولات کافی است!

پیشنهاد می‌کنم اگر به محصولات گرانقیمت علاقه‌مند هستید از دست ندهید:
+ گرانترین موس، کیبورد و موس پد جهان!!
+ نگاهی به گرانترین دامنه‌های سایت‌های اینترنتی
+ سیستم خانگی 5.5 میلیارد تومانی
+ گوشی الماس نشان، گرانترین آیفون جهان