***

***

واقعیتی که در مورد من اتفاق افتاد سناریوی دوم بود و واقعا جادی دوست بسیار عزیز و درستکاری برای من است. اما به راحتی می‌شود اشتباه کرد و عین مورد اول فریب یک کرکر ( هکر خرابکار ) را خورد. دلیلش هم یک عامل است که نوعی امنیت کاذب در ما ایجاد می‌کند. آدرس ایمیل!

من دوست ندارم مطالبی را بنویسم که دیگر دوستان درباره آن نوشتند. اما هم چون وبلاگ جادی فیلتر است ( و شاید به همین علت این مطلب نادیده بماند ) و هم این که می‌ترسیدم چنین ایمیلی با ایمیل من برای شما فرستاده بشود بد ندیدم این مطلب را بنویسم.

کلا هم یک حرف می‌خواهم بزنم: آدرس ایمیل به راحتی قابل جعل کردن است. هیچ وقت به آدرس فرستنده اعتماد نکنید و همیشه موقع خواندن ایمیل احتیاط کنید!

معمولا چنین ایمیلهایی حاوی حرف مهمی نیستند و می‌شود به راحتی آنها را نادیده گرفت. اگر مورد خیلی مهمی بود رپلای نزنید. یک ایمیل جداگانه بفرستید و بپرسید. هر چند باز هم خیلی قابل اعتماد نیست این روش و بهتر است مثلا تلفنی اطمینان حاصل کنید که ایمیل از نظر امنیتی مشکلی ندارد.

خیلی از کسانی که الان توی زندان هستند به یک دلیل الان دارند آب خنک می‌خورند. این که عقل را گذاشتند کنار و رفاقت را چسبیدند! توی دنیای واقعی نزدیک‌ترین رفیقتان هم از شما بخواهد کار احمقانه‌ای بکنید، می‌کنید؟

توی دنیای مجازی که خیلی قضیه مسخره‌تر است! من دکتر مجیدی را می‌شناسم و دوستش دارم. ولی دلیلی ندارد بدون دلیل یک فایل مشکوک اجرایی را به توصیه ایشان دانلود کنم. عقل را خدا پس داده برای چی؟ :)

توی این مورد قضیه خیلی آماتوری و مسخره بود. شاید خرابکار قصه ما می‌خواسته ببیند چه کسی تا این حد به مسئله امنیت بی‌توجه است که چنین ایمیل بچگانه‌ای فریبش می‌دهد؟

بهتر بود مثلا از زبان یک فرد ناآشناتر ایمیل فرستاده می‌شد که رسانه‌ای برای انتشار چنین سوژه‌ای نداشته باشد. یا حداقل از یک ایمیل غیرجیمیلی که بلافاصله جیمیل متوجه قضیه نشود :)

ولی باید حواسمان را جمع کنیم. مرگ همیشه برای همسایه نیست. اگر فایل مناسبی باشد مطمئن باشید برای شما ایمیل نمی‌کنم. توی وبلاگم معرفی می‌کنم. وبلاگ برای همین کارهاست دیگر.

یک نکته دیگر. تا کی باید به ما بگویند که آنتی‌ویروس باید آپدیت باشد. برخلاف ادعای این کرکر محترم اکثر آنتی‌ویروسهای به روز شده به راحتی مشکوک بودن این فایل را تشخیص می‌دهند.

درست است که ما اینترنت درست و درمانی نداریم اما باز هم توصیه می‌کنم آخرین آپدیت آنتی ویروستان را هر چقدر که حجمش بود باز هم دانلود کنید و خودتان را به روز نگه دارید. دانلود کردن آخرین آهنگ مجید خراطها مهم‌تر است یا دانلود کردن آخرین آپدیت آنتی ویروس ؟ آهنگ معین و سیاوش قمیشی بود باز حرف شما قبول :) 

+ بهترین آنتی ویروس ها

این روزها استفاده از هدفون و هدست بسیار بسیار رایج شده است. مخصوصا در میان جوانان که بدون اینکه دیگر لازم باشد نگاه‌های متعجب دیگران را تحمل کنند از این وسیله بسیار کاربردی استفاده کنند.

هر روز عده زیادی را می‌بینیم که مثلا سعی می‌کنند راه‌های طولانی رسیدن به محل کار را با شنیدن کتاب‌های صوتی از بطالت نجات بدهند. یا با شنیدن یک موسیقی لایت از طریق هدفون بر روی کارهایشان تمرکز کنند. اگر یادتان باشد موسیقی پاسخی است برای « چی کار کنم که حواسم از کار پرت نشود؟»

اما از میان همین عده بسیار زیاد، کم هستند کسانی که راه و رسم تمیز نگاه داشتن هدفونشان را هم بدانند. مسئله مهمی که همیشه در موردش غفلت کرده‌ایم. اما چرا این مسئله مهم است؟

اولین دلیل بافت حساس درون گوش است. حالا هر چیزی که ما نمی‌بینیم دلیل بر این نیست که مشکل پیدا نمی‌کند! مشکلات شنوایی بسیاری از جمله عفونت‌های شایعی وجود دارند که با استفاده از هدفون آلوده خیلی امکانش بیشتر می‌شود.

اگر هم فرض کنیم که شما مثل مسواک، از یک هدفون شخصی استفاده می‌کنید که مختص خودتان است با این حال همیشه که نمی‌توانید سلامت آن را تضمین کنید. یک بار بگذارید توی جیب‌تان با انواع و اقسام موجودات فضایی آشنا می‌شود.

یک مورد دیگر هم زیبایی است. کلی هزینه می‌کنید یک هدفون خوشگل می‌خرید ولی بعد از یک مدت اصلا قابل نگاه کردن نیست بس که چرک و از شدت چربی بدرنگ شده است! دلیل بعدی هم کیفیت صداست. بهترین هدفون‌ها هم اگر تمیز نباشد تحت تاثیر کثیفی‌ها نمی‌توانند کیفیت صدای ایده‌آلی را به گوش شما برسانند.

اما معمولا ما بلد نیستیم از این هدفون‌ها درست مراقبت کنیم. به همین خاطر هم پایونییر یک هدفون قابل شستشو ساخته است که می‌توانید حتی آن را در ماشین لباسشویی بیاندازید! اما شخصا اگر من باشم ترجیح میدهم یاد بگیرم چطور هدفونم را تمیز کنم تا این که 60 دلار برای این هدفون بپردازم :)

این کار عموما خیلی ساده است. در اولین مرحله باید هدفون را از ابزاری که داریم ( مثلا Ipod یا هر نوع mp3 پلیری ) جدا کنیم.

- شستن هدفون زیر شیر آب بهترین روش است. فرو کردنش توی محلولهای شوینده هم همینطور. آنها را تمیز تمیز می‌کند. ولی بعدش دیگر آن هدفون برای شما هدفون نخواهد شد.

- بعضی هدفون‌ها مثل بعضی محصولات اپل تکه تکه می‌شوند و می‌شود قطعات آنها را از هم جدا کرد و بعد دوباره سر هم کرد. مثلا بعضی قسمتهای سیلیکونی. آنها را اول کار جدا کنید و جدا جدا با روشی که در ادامه می‌گوییم تمیز کنید.

- برای شست شو به یک ماده شوینده نیاز داریم. آب گرم ( و نه داغ ) می‌تواند در کنار یک ماده شوینده نه چندان سنگین به کار ما بیاید. مثلا می‌توانید مایع دستشویی را رقیق کنید با آب گرم و استفاده کنید.

- برای تمیز کردن هدفون به یک پارچه نرم هم احتیاج داریم. پارچه نرمتان را پرت نکنید داخل ظرف محلول. یک گوشه از آن را کمی با شوینده مرطوب کنید و خیلی نرم بکشید روی هدفون. پارچه شما نباید موقع تمیز کردن پرز بدهد.

- بعضی قسمتهای فلزی هستند که کمی تمیز کردنشان مشکل است. برای تمیز کردن آنها از یک مسواک نرم استفاده کنید. مسواک‌های زیر می‌توانند روی آنها خش بیاندازند. تمیز کردن با مسواک می‌تواند گرد و غبار روی آنها را هم تمیز کنید.

- از پنبه آغشته به الکل طوری که اصلا حالت خیسی نداشته باشد، می‌توانید برای جاهایی که خیلی ظریف و حساس هستند استفاده کنند. اصلا آنها را خیس نکنید چون اگر آب به داخلش نفوذ کند دچار دردسر می‌شوید. شاید مجبور شوید از روشهای خشک کردن موبایل خیس شده استفاده کنید! 

- iPod Earbud شما که کابل سفیدی دارد بعد از مدتی ممکن است رنگش زرد بشود. عذر می‌خواهم ولی به این حالت می‌گویند چرک مرده! معمولا اگر لیوان چای را هم سریع نشورید این رنگی می‌شود. برای دچار نشدن به این حالت مرتبا آن را با الکل و پنبه ضدعفونی و تمیز کنید.

سعی کردم به صورت خلاصه و بدون حاشیه تمام راه‌های تمیز کردن هدفون / ایرفون را بررسی کنم. با این حال ممکن است شما تجربه دیگری داشته باشید. لطفا با ما بیان کنید. همه ما نیاز داریم که بتوانیم در کنار استفاده از هدفون از دست عفونت های گوش مان هم جلوگیری کنیم. 

راستش پیش از این هیچ‌گاه نمی‌توانستم از کسانی که ایمیل مرا در اختیار دیگران می‌گذاشتند انتقاد کنم چون می‌دانستم حتما درباره این کارشان اطلاعاتی ندارند. من بعد، این نوشته را تقدیم این دوستان می‌کنم و تقدیم دیگر دوستانی که از دست این ایمیل‌‌های گروهی به ستوه آمده‌اند!

• قضیه BCC و اسپم‌های ایمیلی چی است؟
  بعضی وقتها نیاز است که شما به تعداد بسیار زیادی یک ایمیل واحد را ارسال کنید. مثلا می‌دانید وقت نمی‌شود به 5 تا از دوستان‌تان تبریک عید بگویید. برای همین یک ایمیل می‌نویسید و با استفاده از CC برای 5 تا از دوستان‌تان یک ایمیل می‌فرستید. این ایمیل برای هر 5 تا دوست‌تان فرستاده می‌شود.

می‌توانید با این روش برای کلی آدم یک ایمیل یکسان را بفرستید. فقط نیاز است آدرس ایمیل‌شان را در قسمت CC ( زیر قسمت TO که آدرس ایمیل گیرنده ایمیل را می‌نوشتید ) بنویسید و با یک کاما آن‌ها را از هم جدا کنید.

اما این کار یک اشکال عمده دارد. هر 5 دوست‌تان ایمیل بقیه ( 4 دوست دیگر ‌) را می‌بینند. این کار یک سری دردسرهایی درست می‌کند که اصلا شایسته نیست.
می‌خواهید تبریک عید بگویید مثلا ولی با این کار طرف‌تان را چنان عصبانی می‌کنید که حتی ایمیل شما را به عنوان اسپم گزارش می‌کند.
در حقیقت این روزها این نوع ایمیل فرستادن هم به نوعی اسپمینگ ( ارسال ایمیل ناخواسته و مزاحم ) تلقی می‌شود. شما که نمی‌خواهد دیگران شما را به عنوان مزاحم بشناسند؟ یا خدای نکرده قصدتان مزاحم شدن نیست؟ پس با استفاده از BCC به راحتی این مشکل را حل می‌کنیم. قول می‌دهم اصلا سخت نباشد :)

• چرا این که آدرس ایمیل گیرنده‌های نامه برای دیگران قابل مشاهده نباشد آنقدر مهم است؟
  مثلا فرض کنید که شما مسئول دادن اطلاعاتی به مشتریان هستید. وقتی آدرس همه آنها در دسترس باشد آن وقت رقیب شما می‌تواند از آن ایمیل‌ها برای ضربه زدن به جامعه مشتری‌های شما استفاده کند.

بدون در نظر گرفتن این موارد هم که بخواهیم حساب کنیم، شاید کسی دوست نداشته باشد ایمیلش در اختیار دیگران باشد. اسپم‌های زیادی که روزانه می‌آید از کجا می‌آید؟
آدرس ایمیل از طریق همین بی‌احتیاطی‌ها به دست اسپمر‌ها می‌افتد و آن‌ها هم یا از این ایمیل‌ها برای فرستادن ایمیل‌های تبلیغاتی یا هرزنامه استفاده می‌کنند یا آنها را به مشتریان این ایمیل‌ها که خودشان اسپمر هستند می‌فروشند.
جدیدا نمی‌دانم چرا این نکته دیگر گوشزد نمی‌شود که ویروس‌های بسیاری هستند که از طریق ایمیل منتقل می‌شوند و از لیست‌های ایمیل موجود در حساب کاربری ایمیل شما برای گسترش‌شان استفاده می‌کنند.
ایمیل‌های گروهی خوراک خوبی برای این ویروس‌ها هستند.
بدی استفاده از CC کم نیست. مثلا شما یک ایمیل تبریک نوروزی برای من می‌فرستید. من هم از شما تشکر می‌کنم و مثلا می‌گویم محمد‌جان ممنون از لطفت. این تشکر کردن من ناخواسته برای نقی و تقی و قلی و فری و صغری و کبری و … هم که ایمیل تبریک شما را دریافت کرده‌اند فرستاده می‌شود. بعد از یک مدت می‌بینیم یک تبریک ساده شده 500 ایمیل که 498تا از آنها اصلا به من مربوط نمی‌شود!
سوءاستفاده‌ها آنقدر در این روش زیاد است که اصلا باز کردنش خودش یک مطلب می‌طلبد. چندی پیش دوستی آدرس ایمیل خانمی را از این راه پیدا کرده بود و شروع کرده بود به اذیت کردن و تا مدتها این جریان ادامه پیدا کرد. نمونه‌های به این صورت، هر روز و هر روز تکرار می‌شود چون یک نکته ساده را رعایت نمی‌کنیم.
چون نمی‌خواهم بحث را سیاسی – امنیتی کنم همین جا قضیه را فیصله می‌دهم ولی دیگر خودتان تا ته قضیه را می‌توانید بخوانید فکر کنم :)

• حالا راه حل چیست؟ من قصد ندارم برای دیگران ایجاد مشکل کنم.
  راه حل ساده است. فقط کافی است به جای CC از BCC استفاده کنید و همان کاری را بکنید که موقع فرستادن ایمیل گروهی با استفاده از CC می‌کردید. عکس زیر را ببینید.
  اگر دقت کنید می‌بینید که آدرس گیرنده‌های نامه برای دیگران نمایش داده نخواهد شد. من قسمت آدرس فرستنده را هم ادیت کردم ولی در واقعیت، بعد از گرفتن آدرس ایمیل، این قسمت برای گیرنده نمایش داده می‌شود.
  

• چگونه از BCC استفاده کنیم؟
  من BCC در Gmail را توضیح می‌دهم. بقیه مانند همین است. در Gmail بعد از این که Compose Mail را فشار دادید در زیر قسمت To یک گزینه Add Bcc  است.

اگر آن را بزنید یک کادر هم برای BCC اضافه می‌شود. ایمیل‌هایی که می‌خواهید نمایش داده شود را در قسمت TO یا CC اضافه کنید ولی اگر می‌خواهید ایمیل دوستان‌تان مخفی بماند از BCC استفاده کنید و آدرس ایمیل آن‌ها را در BCC بنویسید و با کاما آن‌ها را از هم جدا کنید.

در یاهو ( Yahoo mail ) یک گزینه Show BCC در سمت راست قسمت To هست. Outlook 2003 یک گزینه View دارد که از طریق آن می‌توانید BCC را پیدا کنید. در اوت‌لوک 2007 یک ایمیل بنویسید و از قسمت Options آیکون BCC را پیدا کنید. بقیه هم به همین ترتیب هستند.

راستش را بخواهید من دیگر نکته‌ای در مورد BCC به ذهنم نمی‌رسد پس به کمک شما نیاز دارم برای تکمیل این نوشته :) همان‌طور که گفتم از این به بعد برای کسانی که از BCC استفاده نکنند را با این نوشته می‌خواهم آشنا کنم چون می‌دانم ما انسان‌های مزاحمی نیستیم. حتما نمی‌دانستیم چطور از امکانات وب استفاده کنیم.

سال نو مبارک :)

+ هفت آدرس ایمیل بدردبخور اما ناشناخته
+ راه هایی برای دسترسی و وارد شدن به Gmail بدون نیاز به مرورگر
+ گوگل و تمهیداتی برای شب جمعه
+ راه هایی برای دسترسی و وارد شدن به Gmail بدون نیاز به مرورگر

در این نوشتار به معرفی 5 پایگاه داده و سایت قدرتمند می‌پردازم که از طریق آنها بتوانید ebook های خود را به راحتی پیدا کنید :)

Planet eBook یک سرویس رایگان است که اساتید و دانشجویان می‌توانند مقالات سنتی موجود در آن را، رایگان دانلود کنند. سیاره eBook به صورت مرتب کلی عنوان جدید اضافه می‌کند که شما می‌توانید با عضویت در خبرنامه یا مشترک شدن در وبلاگ، آمار آنها را به دست آورید.
این سرویس همچنین یک پیش‌زمینه‌ای از عنوانی که مدنظر شماست ارائه می‌دهد که اگر چیزی را خواستید دانلود کنید بدون ترس و واهمه باشد و با خیال راحت بروید برای دانلود Ebook موردنظرتان :)

E-Books Directory یک سرویس بسیار خوب و کامل حاوی 3089 عنوان از انواع مقالات و کتب و متون است و شما می‌توانید بوسیله جستجوی خوب این سرویس در میان دسته‌بندی‌های بسیار متنوع این سرویس به یافتن کتابهای به درد بخور برای خودتان بپردازید و آنها را دانلود کنید.

Science Books Online یک دایرکتوری از انواع کتاب‌های الکترونیکی در سرتاسر وب است. و هر روز هم اضافه می‌شود به لیستی که این سرویس ارائه می‌کند. شما می‌توانید کتابهایی را که معرفی می‌کند و شامل PDFهای سبک، تا کتابهای الکترونیکی گرانقیمت و سنگین هستند را به رایگان دانلود کنید. اگر کتاب خاصی مدنظرتان نباشد نگاه کردن به لیست‌های این یکی واقعا عالی است.

Free Book-s یک موتور جستجوی بسیار زحمتکش است که در بین تمام منابع رایگانی که می‌شناسد می‌گردد برای پیدا کردن عنوانی که شما در جستجوی آن هستید. چند مورد سرچی که انجام شده است همه از همخوانی خوب نتایج با چیزهایی که مدنظر ما بوده است حکایت دارد. شما هم تست کنید. شاید به چیزهایی که دوست داشتید رسیدید که من امیدوارم همین طور هم شود :)

BookServer یک موتور جستجوی فوق‌العاده است برای پیدا کردن، قرض گرفتن، دانلود کردن، خرید کردن و کلا هر حرکت موزونی که بشود به صورت دیجیتال انجام داد. یک خوبی بوک سرور این است که از طریق آن می‌توانید به لیستهایی از کتابهایی دست پیدا کنید که هم شامل کتابهای رایگان باشد و هم شامل کتابهای فوق‌العاده‌ای برای خریدن.

Flat World Knowledge یک شاهکار به تمام معنا برای کسانی است که دسترسی به اساتید فوق‌العاده قدرتمند در رشته خودشان ندارند. توی فلت ورلد نولیج شما با کتابهایی روبرو می‌شوید که توسط یک سری از غولهای رشته‌های تخصصی نوشته شده است و در آکادمی‌های بسیاری در آمریکا تدریس هم می‌شوند.

و در پایان می‌رسیم به غول دنیای E-book.
Google Books یک میزبان است برای هزاران هزاران کتابی که در سرتاسر نت به صورت قانونی در دسترس دیگران قرار گرفته است. یک خورده سر و کله اگر با گوگل بوکز بزنید به چیزهای خارق‌العاده‌ای می‌رسید.  مثلا در جستجوی پیشرفته می‌توانید یک نگاهی به Full view only books بندازید و از دنیای از کتابهایی که گوگل برای شما تدارک دیده است استفاده کنید.

اگر در پیدا کردن کتاب در این سرویس‌ها مهارت پیدا کردید دست ما را هم بگیرید چون شما یک کتابخانه فوق‌العاده عالی و بی‌همتا در اختیار دارید. مبارکتان باشد :)

توصیه : بزرگترین مرجع E book در سطح نت

پی‌نوشت: این نوشتار برای تمام علاقه‌ای که به خواندن و معرفی E-book ها دارد به دوست عزیزم امیرعباس، تقدیم می‌شود که از مشوقین خوبم برای نوشتن این وبلاگ است.
در ضمن امیرعباس یک طرح عالی برای ترجمه یک کتاب به صورت گروهی دارد. اگر شما دست به ترجمه خوبی دارید اینجا کامنت بگذارید یا تماس بگیرید که علاقه‌مندی شما را به گوش امیرعباس برسانم. امیدوارم هنوز جا برای شرکت در این طرح عالی باقی مانده باشد :)

اما قضیه را از زبان کامیار بشنویم:
جدیدا توی وبلاگ‌های فارسی مد شده که در جهت افزایش خوانندگانشون بخصوص از طریق فید یکسری جمله‌هایی رو مینویسن حالا به عنوان تبلیغ یا هرچیز دیگر.
این عبارات برای همه‌ی ما آشنا هستن: “اولین باشید” “سریعترین باشید” “بهترین باشید” و از این جور جمله‌هایی که توی تمام تبلیغات دنیا استفاده میشه. اما یک جمله هست که گاها و بیشتر در وبلاگ‌های زرد دیده میشه (زرد واقعی و بعضا تازه کار)  “با عضویت در خوراک ما مطالب را رایگان دریافت کنید!”

چون دوست عزیزم محمد از وبلاگ یک فتحی به عنوان یکی از کسانی که از این کلمه رایگان استفاده می‌کنند نام بردند بگذارید کمی بحث را بکشم بین خوانندگان اینجا!

من با حدود نسبی دانش شما آشنایی دارم. یعنی وقتی یک پست می‌نویسم حدس می‌زنم چه مقدار از مطالب آن نوشته استفاده می‌کنند و چه مقدار یک کلمه هم متوجه نمی‌شوند!
بنابر تجربه در این زمینه ( خودم نمی‌توانم کتمانش کنم. هر چند کسی قبولش نداشته باشد! ) می‌توانم با قاطعیت بگویم تکنولوژی‌های جدید حداقل بین خوانندگان این وبلاگ ترس عجیبی را به همراه دارد.
حالا نه اینکه خوانندگان اینجا اصلا با هیچ چیز آشنایی ندارند. نه! اتفاقا از محبت شما خوانندگانی در بالاترین سطح خوانندگان فارسی هستند که اینجا را می‌خوانند. ولی باید برای وبلاگنویسی به همه مخاطبین‌تان ( مخصوصا کم‌ دانش‌ترین در زمینه‌ای که می‌نویسید ) توجه کنید.

بارها و بارها زمانی که از کلمه رایگان استفاده نمی‌کردم با سوالاتی از این دست روبرو می‌شدم که هزینه اشتراک چقدر است یا آیا هزینه‌های این وبلاگ از طریق آبونمان‌های مشترکین پرداخت می‌شود؟ شما پس از برخورد با این سوالات چگونه برخورد می‌کنید؟

من در طی دوران وبلاگنویسیم همواره سعی کردم در ارائه ساده مطالب و مفاهیم به دیگران که اطلاعات کمتری ممکن است از من داشته باشند گام بردارم. موفق بودن یا نبودنم با شما!  بدیهی است نوشته‌هایی مانند «فید، وبگردی با بالاترین سرعت»‌ دقیقا به همین دلیل نوشته شده است.
کلماتی مانند رایگان را نه برای جذب مخاطب بیشتر – که این هدف هم شیرینیش است :) – بلکه برای این اضافه می‌شود که مخاطبی که اطلاع چندانی از جریان ندارد نترسد. حداقل برود مطلب را بخواند و متوجه بشود که فید یک ابزار رایگان است. این هم خیلی بخواهم مظلوم‌نمایی کنم می‌گویم در راستای همان هدف ارائه به مخاطبینی است که گیک تکنولوژی نیستند :)

• فقط من این جوری فکر می‌کنم؟
  برای این که ببینیم آیا فقط من این جوری فکر می‌کنم کمی در وبلاگستان جهانی می‌چرخیم و به وبلاگ dailyblogtips می‌رسیم. این وبلاگ، شاید از نظر کامیار وبلاگ بزرگی نباشد چون تنها 32 هزار مشترک دارد! اما من شخصا دوستش دارم و تفاهم خاصی با مطالبش حس می‌کنم. این وبلاگ در سال 2007 نامزد Best Web Development Blog در وبلاگ آواردز بوده است و یکی از 500 وبلاگ پربازدید جهان از دید تکنوراتی ( تکنوراتی چیست؟ )  است.

نکته‌ای که در این وبلاگ جلب توجه می‌کند Subscribe for free است که در این وبلاگ در گوشه بالایی ( راست ) این وبلاگ به چشم می‌خورد. برای اینکه فهمیم چرا از این کلمه Free استفاده کرده است به مقاله  50Simple Ways to Gain RSS Subscribers رجوع می‌کنیم. در این مقاله نوشته شده است:

Mention that subscribing to your blog is free. It might sound strange, but many people actually get confused with the “Subscribe” terminology. I received dozens of emails over the past year from people that wanted to know if there was any cost associated with subscribing to my RSS feeds! To avoid any confusion, it could be worth mentioning that subscribing to your blog is free, so instead of “Subscribe to my RSS feed” you could use “Receive our updates for free.”

ترجمه را به خودتان واگذار می‌کنم. انگار توانستم کسی را پیدا کنم که با من هم‌عقیده باشد :)‌

به وبلاگ MakeUseOf می‌رویم. این وبلاگ از قبلی هم بزرگتر است. 101 هزار مشترک فیدی دارد و با توجه به نوشته کامیار به نظر می‌رسد کامیار آن را وبلاگ خوبی می‌داند. زمانی که من به این وبلاگ رفتم 379 دیگر هم مشغول خواندن این وبلاگ بودند.

در پایان این صفحه اصلی این وبلاگ هم بروید به عبارت زیر برخورد می‌کنید: MakeUseOf Downloads -Free Guides. سوالی که مطرح می‌شود این است که چیزهایی که در این وبلاگ برای دانلود گذاشته می‌شود عموما غیر رایگان است که این راهنماها رایگان باشد؟ اصلا برای دانلود پولی چیزی در این وبلاگ آپلود می‌شود؟ یا هزینه‌های این وبلاگ نه از دانلود، که از تبلیغات تامین می‌شود؟

سوال مهم‌تری هم هست! آیا راهنماهای این سایت (Guides) عموما غیر رایگان است و فقط این فایل‌های برای دانلود، رایگان است؟

بعید نمی‌دانم MakeUseOf بزرگ هم در مورد PDFهایش چنین رویکردی برای استفاده از Free داشته باشد :) PDF های پولی این سایت ( اگر PDF پولی داشته باشد ) بیشتر است؟ یا PDFهای رایگان که این چنین می‌نویسد: FREE PDF Guides from MakeUseOf

بحث را بخواهم همین‌جوری ادامه بدهم خیلی بسط پیدا می‌کند. پیشنهاد می‌کنم برویم سراغ سوالات کامیار. شما هم می‌توانید جواب‌های‌تان به این سوالات را اینجا بنویسید که من هم استفاده کنم از نظرات شما.

آیا عرضه مطالب از طریق خود وبلاگ رایگان نیست؟
رایگان است. ترجیح می‌دهم به جای کسب درآمد از کسی که برای پیدا کردن اطلاعاتی که برایش مفید باشد به اینجا آمده است از تبلیغات کسب درآمد کنم. بماند که مطالب اینجا به درد کسی نمی‌خورد عموما و یا برعکس مخاطبین، اسپانسرها به اینجا لطف زیادی ندارند :)

آیا عرضه مطالب از طریق فید یا ایمیل در کاهش‌هزینه‌های کاربر موثره؟
صد در صد! استفاده از فیدخوان باعث کاهش زمان وبگردی می‌شود { برای اطلاعات بیشتر اینجا را بخوانید }  و کاهش زمان وبگردی باعث بالاتر رفتن بهره‌وری در راستای مدیریت زمان بهینه { درباره مدیریت زمان اینجا را بخوانید }
با سرعت پایین اینترنت در ایران هر چه مطالب سریع‌تر به دست کاربر برسد در هزینه‌هایش صرفه‌جویی می‌شود.

آیا شما این حق را به خودتون میدید که مطالبتون رو به صورت پرداختی عرضه کنید؟
همان‌طور که در سوال اول گفتم ترجیح می‌دهم هزینه‌های وبلاگ را از خوانندگان که دوستان فوق‌العاده عزیزی برایم محسوب می‌شوند تهیه نکنم و به جایش از خوانندگانم انتظار دارم با ایراد گرفتن از مطالب یا کامنت‌گذاری من را از اطلاعاتشان بی‌نصیب نگذارند. اگر این خواسته زیادی است بفرمائید همین را هم نداشته باشم :(

آیا بخشی رو در وبلاگ یا وب‌سایتتون جهت کاربران پرمیوم تدارک دیده‌اید که حالا باقی کاربران بتونن از طریق فید رایگان بهره‌مند بشن؟
نه. تنها تبلیغات در این وبلاگ و سایت‌هایی که من فعالیت می‌کنم غیررایگان است. حتی اگر بخشی برای کاربران پرمیوم بود باز ترجیح می‌دادم فید را رایگان عرضه کنم تا یک قدم خیلی ریز برای کمک در وقت خوانندگانم کرده باشم.

آیا شما احساس میکنید مایکل ارینگتون هستید؟
نه :) من فتحی هستم و فکر می‌کنم از مایکل ارینگتون خوش‌بخت‌ترم چون مخاطبینم به جای این‌که مانند ارینگتون خوانندگانم برایم حکم پول بیشتر را داشته باشند حکم دوست و رفیق دارند :)

آیا شما فکر می‌کنید در حال رقابت با MakeUseOf هستید؟
خیر. به جایش با دیروز خودم رقابت می‌کنم. اگر از دیروز خودم موفق‌تر بودم در وبلاگنویسی خوشحال می‌شوم و اگر افت کرده باشم ناراحت. این بیشتر به من کمک می‌کند تا رقابت با MakeUseOf :)

آیا میدونید که مطالبی که شما و من مینویسیم به هیچ دردی نمی‌خورن و خواننده‌ی محترم میتونه با تبدیل عنوان به انگلیسی بهترین‌ها رو پیدا کنه؟
نوشته‌های شما را مطمئنم این طور نیست. اما در مورد اگر بدونم چیزی که می‌خواهم بنویسم به درد خوانندگانم نمی‌خورد هیچ وقت آن مطلب را نمی‌نویسم. اخلاقا این کار درست نیست. اگر به درد شما نمی‌خورد دلیل بر به درد نخور بودن مطلب نیست. حکایت از دانش بالای شما دارد. البته استثنا در این مورد ( به درد بخور بودن ) پذیرفته می‌شود :)

خواننده‌ی محترم می‌تواند با تبدیل عنوان به انگلیسی بهترین‌ها را پیدا کند. من برای کسانی می‌نویسم که نمی‌خواهند این کار را بکنند ( حالا به هر دلیل ).
یا کسانی که سلیقه من را تا حدی قبول دارند و پیش خودشان می‌گویند بد نیست به جای روزانه کلی اخبار و مقاله، هر روز یکی را به انتخاب فتحی بخوانیم. هر چند اکثر کسانی که اینجا را می‌خوانند از روی محبت‌شان است.

پس از این که یادآوری کردم به شدت از دانستن نظر شما استقبال می‌کنم این مطلب را به دوست قدیمی‌ام، کامیار ندیمی عزیز به خاطر این همه درسی که در وبلاگنویسی از ایشان گرفتم تقدیم می‌کنم. هر چند فکر کنم مدتی است کمتر حالی از من می‌پرسد :)
و به دوست تازه‌ام، محمد غفاری که علاوه بر اینکه علاوه بر اینکه خیلی خوب قضیه را توضیح داد ( کلا خوب می‌نویسد در وبلاگش هم ) در اینجا خیلی هم به من محبت داشت. محبتی که بیش از لیاقت من بود.

توصیه می‌کنم شما هم به «رایگان» مشترک مطالب این وبلاگ بشوید یا مطالب اینجا را در گوگل‌ریدر بخوانید ( از اینجا )

یک/ باور داشته باشید مدیریت زمان یک افسانه است!
خوب این خیلی عنوان خوبی برای اولین قانون یک مقاله درباره مدیریت زمان نیست. اما شما که نمی‌خواهید خود را گول بزنید؟ برای شروع باید باور داشته باشید شما به هیچ عنوان نمی‌توانید مدیریت زمان داشته باشید!
در واقع یک روز فقط و فقط 24 ساعت است و این 24 ساعت هم خواه ناخواه می‌گذرد. شما به جای تلاش برای مدیریت زمان، باید «خودتان را مدیریت کنید» برای انجام به موقع کارها. این راز بسیار مهم شما را وادار می‌کند به شخصیت خودتان دقیق‌تر بشوید.

دو/ به دنبال جاهایی بگردید که زمان را تلف می‌کنید.
اولین قدم این است که به دنبال سارقین زمان بگردید. ببینید کجا وقت‌تان به صورت نادرست هدر میرود و شما نمی‌توانید از آن زمان‌ها استفاده مناسبی در جهت بهره‌وری ببرید.
خیلی وب‌گردی الکی می‌کنید؟ همیشه تلفن می‌سوزانید؟ به خداوندگار SMS تبدیل شدید؟ برای وقت‌گذاری کارتون‌هایی مانند فوتبالیست ها را هم نگاه می‌کنید؟ انتظار هم دارید وقت کم نیاورید؟ بحث طولانی می‌شود، برای همین توضیح روش‌های محاسبه وقت مصرفی برای کارهای روزمره را به نوشته‌های بعدی موکول می‌کنیم.

سه/ برای تلاش‌هایتان برای مدیریت زمان هدف بگذارید.
یادآوری می‌کنم، توجه مدیریت زمان روی تغییر رفتارهای شماست و نه تغییر زمان  [گام شماره یک].  یکی از بهترین جاها برای شروع این تغییر رفتار تلاش برای حذف جاهایی است که وقت شما الکی تلف می‌شود [گام شماره دو]
برای مثلا یک هفته سعی کنید یک هدفی بگذارید و حتما هم انجامش بدهید. نگاه نکردن برنامه عمو پورنگ که سخت نیست! هدف می‌تواند نزدن SMS برای یک هفته باشد.

چهار/ برنامه‌های مدیریت زمان‌تان را اجرایی و گسترده کنید.
این شاید یک جورهایی با گام شماره سه از یک رده باشند. شما توانستید یک هدف را برای یک مدت محدود تنظیم کنید و به آن عمل کنید. در این گام شما باید یک خورده به خودتان فشار بیاورید. نترسید به ذخایر چربی شما آسیبی وارد نمی‌شود.
شما کم‌کم باید این زمان‌های محدود را افزایش بدهید و در عین حال تعداد اهداف را هم زیاد کنید. برای مثال برای یک ماه نه SMS بزنید. نه برنامه‌های وقت‌گیر و بعضا وقت تلف‌کن تلوزیون را نگاه کنید. نه وبگردی بیهوده کنید و نه …
طبیعتا وقتی قدم سوم را با موفقیت برداشتید با کمی تلاش این قسمت را هم می‌توانید پشت سر بگذارید. هر چند شاید خیلی ساده به نظر نرسد!

پنج/ از ابزارهای مدیریت زمان استفاده کنید.
خوب بدیهی است که حتی یک برگ کاغذ هم می‌تواند ابزار مدیریت زمان باشد، اگر شما کارهای‌تان را مرتب و منظم روی آن بنویسید و تحلیل کنید. در حقیقت قسمت مهم کار هم همین جاست.
چه نرم افزارهای بسیار پیشرفته و چه Outlook ساده همه می‌توانند شما را در رسیدن به مقصودتان کمک کنند. مهم این است که شما خودتان بتوانید به نوبه خودتان کمک کنید. با استفاده از ابزارهای زیادی که وجود دارد زمان بندی روزانه خودتان را بنویسید و کلاه‌تان را قاضی کنید ببینید کجای کار را اشتباه کردید و کجاها را هم درست رفتید. پشت گوش نندازید خیلی زود عیب و ایرادهای کارتان را متوجه می‌شوید.

میان‌نوشت: اگر شما در سایت یا وبلاگ‌تان چنین ابزارهایی را معرفی کرده‌اید برای اضافه شدن به این مقاله لطفا اطلاع بدهید.

شش/ بی‌رحمانه اولویت‌ بندی کنید.
ممکن است شما 10 تا کار داشته باشید. آیا شما انسانی هستید که بتوانید در یک لحظه هر 10 کار را انجام دهید؟ اگر می‌توانید انسان نیستید. فرشته‌ای چیزی هستید احتمالا!
کارهای‌تان را اولویت‌بندی کنید. مسلما به کارهایی برمی‌خورید که سریع‌تر باید انجام شوند یا کارهایی که اگر عقب بیافتند ضرر بیشتری را به شما تحمیل می‌کنند. یادتان باشد اگر اشتباه اولویت‌بندی کنید ضرر می‌کنید پس برای جلوگیری از آسیب‌های زمانی هم که شده است بی‌رحم و خشن باشید.

هفت/ «به دیگران محول کردن» را یاد بگیرید.
این بیشتر برای بیزینس و مدیریت تجاری کاربرد دارد اما می‌شود به زندگی شخصی هم تعمیمش داد. مهم نیست شرکت شکت چقدر کوچک است؟ بزرگ است که بحثش کلا جداست!
شما مدیر شرکت هستید و نه کسی که بخواهد همه فن حریفی خود را به رخ دیگران بکشد. سعی کنید یاد بگیرید چطور بار کارها را میان افرادی که سوپروایزر یا سرپرستشان هستید تقسیم کنید. Decide To Delegate یک منبع انگلیسی خوب برای آشنایی با مبانی تقسیم کار به این سبک است.

هشت/ یک برنامه روزمره تنظیم کنیم.
یک برنامه روزمره برای خودتان درست کنید. برای مثال فکر کنید صبح که بیدار شدید کار شماره یک را بکنید ( مثلا ایمیل چک کردن ) و سپس کار شما دو را بکنید ( مثلا رفتن به بانک برای امور مالی ) و … در آخر هم یک برنامه جمع‌بندی داشته باشید
[گام شماره پنج ].
در مواقع پیدایش بحران‌های زمانی اگر بتوانید هر چه بیشتر به برنامه روزمره خود وفادار بمانید، کمتر دچار مشکل می‌شوید. حالا شما کم‌کم به یک مدیر زمان موفق تبدیل می‌شوید.

نهم/ عادت بدهید به قرار دادن زمان‌های محدودی در میانه فعالیت‌ها
خودتان را عادت بدهید بین کارهایی که می‌کنید یک زمان محدود هم در نظر بگیرید برای یک سری کارهای خاص. بگذارید مثال بزنم.
شما نمی‌توانید کل روز را به ایمیل جواب دادن بگذرانید. ولی می‌توانید بین فعالیت‌های‌تان زمان‌های کوتاه 15 دقیقه‌ای به پاسخ دادن به Email اختصاص بدهید. همان 15 دقیقه هم باید اصولی پاسخ داد و بی‌جهت ایمیل چک کردن را کش نداد! یک زمانی قصد داشتم یک راهنمای سریع ایمیل پاسخ دادن هم بنویسم ولی از آنجایی که حدس می‌زنم اکثر شما تعداد ایمیل‌تان بسیار کم ( مثلا 7 یا 8 ) در روز باشد زیاد کاربردی نمی‌شود.

دهم/ مطمئن بشوید همه چیز مرتب و منظم است.
از کودکی همیشه به ما یاد داده‌اند که هر چیز را که بر می‌دارید سر جای خود بگذارید یا همه چیز را در جای مناسب خود قرار دهید اما ما وقتی کمی مشغولیت پیدا می‌کنیم دیگر این دو اصل را فراموش می‌کنیم.
برای مثال همیشه به دنبال فایل‌ها در کامپیوتر خود می‌گردیم در حالی که اگر یک بار آنها را در کامپیوتر مرتب کرده بودیم و نظم بخشیده بودیم دیگر هر بار این همه دچار اتلاف وقت نبودیم. همین را تعمیم بدهید به چیزهای دیگر در محیط کار.
نظم و ترتیب بزرگترین عامل در جلوگیری از سرقت وقت شما توسط خودتان است. به زیردستان خود ( مثلا به بچه‌ها وقتی مادر آنها هستید یا کارگران وقتی سرکارگر هستید ) یاد دهید چگونه با نظم در بهینه‌سازی وقت کل سیستم یاری‌گر باشند.

یازدهم/ وقت‌تان را طوری تنظیم کنید که اسیر انتظار نشوید.
شما می‌توانید به مطب دندان‌ پزشک تان بروید و منتظر بمانید تا وقت ویزیت‌تان برسد. اما راستش را بخواهید شما اصلا نیازی ندارید بروید آنجا و با انگشت‌های‌تان بازی کنید یا مجلاتی بخوانید که تاریخشان حداقل برای سال 85 است.
با موبایل یا  PDA یک لیست از کارهایی که باید بکنید درست کنید. برای یک زن خانه‌دار این می‌تواند خرید مایحتاج، تلفن زدن به مادر مثلا، انجام کارهای خانه، رفتن دنبال بچه‌ها یا کارهایی از این دست باشد که بعضا بسیار وقت‌گیر هم هست.
حالا خیلی راحت‌تر هستید که طوری برنامه‌ریزی کنید در صف یا انتظار نایستید یا حداقل از قبل بتوانید پیش‌بینی درستی از شرایط پیش رو داشته باشید. تکنولوژی به کمک شما می‌آید.

دیگر شما هستید که باید تلاش کنید این 11 گام را به ترتیب در زندگی پیاده کنید و تاثیرات شگفت‌انگیز آن را در طولانی مدت ببینید. اگر ببینم به چنین پست‌هایی علاقه دارید ( با بررسی Share و Like‌ها و نظرات محبت‌آمیز شما ) این مبحث را هم سعی می‌کنم بیشتر توی این وبلاگ پیگیری کنیم.
شما هم می‌توانید از تجربیات خود در زمینه مدیریت زمان برای ما بنویسید و به عنوان پست مهمان برای انتشار در اینجا ارسال کنید [اطلاعات بیشتر درباره پست مهمان]

زمان را مدیریت نکنید. خودتان را مدیریت کنید ای اربابان ثانیه‌ها

مشکل وحشتناک‌تر نه پاک شدن سرور و از دست‌رس خارج شدن آن بلکه دی‌فیس شدن صفحه ایندکس 1Fathi.com بود که به سیستم‌های بازدیدکنندگان، در صورت استفاده نکردن از مرورگرهای مطمئنی مانند فایرفاکس آسیب وارد می‌ساخت. ترسناک‌ترین بخش جریان تشویق کردن کاربران به دانلود کردن یک بسته حاوی یک ویدئو بود که به سیستم قربانیان شدیدا ضربه وارد می‌کرد.

در همان دقایق اولیه حمله، خوشبختانه به خاطر دل‌درد شدید بیدار بودم و شروع به کار کردن روی سرور کردم. با همکاری دوست فوق‌العاده عزیزم «خانم ب.ف» موفق شدیم کنترل سرور را بازپس بگیریم و قبل از ایجاد مشکل سریعا فایل‌های آلوده را از روی سرور پاک کنیم.

روند کار کمی کند و طاقت‌فرسا بود ولی موفق شدیم در طی سه ساعت کلا سیستم آلوده را از روی سرور پاک کنیم و طوری تنظیم کنیم کاربرها با پیغامی روبرو می‌شدند که به آنها اعلام می‌کرد اجازه دسترسی به محتویات سایت را ندارند.

به مرور تنظیمات به جای خود بازگشت و عملیات کار بر روی پشتیبان‌ها آغاز شد. به طرز هولناکی روند بازگردانی اطلاعات با مشکل روبرو شد به طوری که تا عصر عملا پشتیبان‌های زیادی ( به غیر از پشتیبان‌های ذخیره شده به صورت آنلاین ) تست و بررسی شد که متاسفانه هیچ‌کدام نتوانست  کمک زیادی در این زمینه بکند.

اضطراب و استرس شدید در برخورد با یکی از سخت‌ترین آزمایش‌هایی که با آن روبرو بودم اجازه برخورد درست با مشکلات را از من گرفته بود تا این که یکی از کسانی که در این چند ساله حتما شاهد کمک‌های او به بنده بودید وارد ماجرا شد.

بعد از برقراری یک تماس طولانی تلفنی و فعالیت به صورت مکالمه‌ای، جادی بزرگ وارد ماجرا شد، که مسلما همه از جایگاه دست نیافتنی‌اش در وبلاگستان فارسی و کلا وب فارسی آگاه هستید.
بعد از غروب آفتاب در حالی که من به علت گرسنگی و ضعف شدید دیگر توان کار کردن بیشتر بر روی سرور را نداشتم، جادی همچنان دست از تلاش نکشید تا من بتوانم کمی آسوده‌تر بروم و روزه خودم را افطار کنم. 4 ساعت بعد تلاش‌ها نتیجه داد و یکی از بک آپ‌‌ها ( که صد در صد یادم بیاندازید درباره آن یک پست بنویسم، اگر به وبلاگ‌تان علاقه دارید! ) بازگردانی شد و بعد از تست نهایی توسط جادی، وبلاگ یک فتحی.کام احیا شد.
جادی بعدتر در توییترش نوشت:

Spent 4 hours to fix a friends website. That was hacked by an Anti-Shi’i group. Now it is up and running again.

• عملیات هک توسط چه کسانی صورت پذیرفته بود؟

آن طور که به نظر می‌رسد شخص یا گروهی به اسم Red-D3v1L اقدام به هک سرور کرده است. هنوز ردیابی‌ها برای یافتن روش نفوذ بدون نتیجه مانده است ولی هکر(ها) خود را ضد شیعه معرفی کرده و با توهین به مقدسات شیعی چون عزاداری‌های امام حسین(ع) و اعتقادات هموطنانمان چون قمه‌زنی توحش خودشان را نشان دادند. [ آپدیت: برای اطلاعات بیشتر بخوانید چه کسی یک فتحی را هک کرد؟ ]

هر چند من به شخصه به قمه‌زنی اعتقادی نداشته و آن را دوست ندارم ولی خودم را ملزم می‌دانم که احترام آن را به عنوان یک مراسم آئینی حفظ کنم ولی هکرها جسورتر از این بوده و به آئین باستانی ما ( چهارشنبه سوری ) هم بی‌احترامی کردند. در هر حالت تنها موردی که صراحتا اعلام شد ضدشیعی بودن این حمله بود که متاسفانه دامن یک وبلاگ صلح آمیز و شخصی با رویکرد آموزش IT را هم از طرف سرور مشغول پیگیری بیشتر هستم، هر چند امید چندانی نیست به یافتن اطلاعات تخصصی بیشتر نیست.

• تخریب تا چه حد رخ داد؟

متاسفانه تمام اطلاعات روی سرور، اعم از اطلاعات این وبلاگ و وبلاگ‌ها و وبسایت‌هایی که روی این سرور بودند از بین رفته‌ است. در این دو روز به شدت مشغول بازیابی اطلاعات هستم و موفق شدم بخش اعظمی از آن‌ را که مربوط به همین وبلاگ است بازیابی کنم. اطلاعاتی چون قالب و تنظیماتش از بین رفت که من هم ترجیح دادم از یک قالب موقت ( که هم‌‌اکنون روی وبلاگ می‌بینید ) استفاده کنم تا در آینده ببینیم کسی زحمت طراحی قالب برای وبلاگ را تقبل خواهد کرد یا نه؟‌
هم‌اکنون مشغول بازیابی وبلاگ‌ها و سایت‌های تابعه هستم که به زودی آن‌ها هم دوباره در دسترس خواهند بود.

• یک گیک باید از هر چیزی درس بگیرد

اگر قرار باشد این پست چیزی یاد بدهد دوست دارم یک نکته حیاتی باشد. شما ممکن است الان بخوابید و نیم ساعت دیگر زحمت چندین ساله‌تان از بین رفته باشد. تنها چیزی که شما را نجات می‌دهد بک‌آپ‌هاست.

آنقدر مقوله بک‌آپ در همه زمینه‌ها مهم است که به زودی شروع به معرفی یک سری ابزارهای بک‌آپ می‌کنم تا شما دیگر دچار مشکل نشوید. متاسفانه یک تفکر ساده این است که یک فایل بک‌آپ هر چند قدیمی برای نجات سیستم کارساز است. درسی که شخصا گرفتم این بود که بک‌آپ‌ها باید همیشه به روز و با سیستم‌های مختلف باشند که اگر یکی از دسترس خارج شد بقیه به داد دل شما برسند.

• عذرخواهی با لباس تمام رسمی

در مدت این چند ساله به قدری با شما مانوس شدم که هک شدن این وبلاگ ضربه روحی فوق‌العاده بدی را به من وارد ساخت به طوری که اگر اطلاعات بازیابی نمی‌شد احتمالا این وبلاگ تعطیل و یک وبلاگ روزنوشت برای نوشتن اتفاقات یومیه جای آن را می‌گرفت!
شاید برای شما عجیب باشد اما دوستانی که من را می‌شناسند به خوبی از علاقه شدید من به این وبلاگ و مخصوصا جامعه خوانندگان این وبلاگ باخبرند و می‌دانند برای این‌که امروز چندین هزار مخاطب داشته باشم متحمل چه سختی‌هایی شدم.
مخصوصا در این دو ساله اخیر با وجود این که فشار کاری بسیار زیاد بوده است، این وبلاگ را با تمام وقت‌گیریش رها نکردم و با تمام وجودم برای نوشتن مطالبی که به درد شما خوانندگان عزیز بخورد تلاش کردم.
خدا را شکر می‌کنم که الان در جایگاهی هستم که از خودم راضی هستم چون مطالبی که می‌نویسم همه و همه به قصد تبادل دانش با دوستان عزیزم بوده است و تنها دلخوشیم همین محبت شما در به کار بستن مطالب این وبلاگ است. خوشبختانه شما هم با لایک زدن در گوگل‌ریدر، شیر کردن مطالب و بوکمارک کردن در دلیشس من را دلگرم می‌کنید :)
به پاس همین محبتتان به خاطر مشکلات این دو روز از شما عذر می‌خواهم، از صبری که برای راه‌اندازی دوباره این وبلاگ کردید تحسین می‌کنم و به خاطر مهربانی‌های‌تان تعظیم کرده و روی ماه شما را می‌بوسم :)

در این رابطه توصیه می‌کنم بخوانید: وقتی یک فتحی هک می‌شود!!!

مدت زیادی بود که باراک اوباما عنوان محبوب‌ترین کاربر توییتر را از آن خود داشت اما هیچ‌کس باور نمی‌کرد بریتنی با فقط شش ماه سابقه در توییتر بتواند به این عنوان دست پیدا کند. اوباما هم‌اکنون 812 هزار و بریتنی 896 هزار فالور دارد.

قضیه از جایی شروع شد که 50Cent رپر پرآوازه آمریکایی برای گسترش دامنه محبوبیت خود شروع به توییت کرد. فیفتی سنت فوق‌العاده پیش رفت و توانست در مدت محدودی به آمار خیره‌کننده 365901 فالور ( دنبال کننده ) برسد.

آنجا بود که خیلی‌ها به این فکر افتادند که ستاره‌ها چه کارها که نمی‌‌توانند بکنند در عرصه وب2!

البته فقط افرادی از تبار هنر و سیاست نیستند که جذب توییتر شدند. در دنیای ورزش هم می‌توان به شکیل اونیل، ستاره افسانه‌ای بسکتبال تیم فونیکس اشاره کرد که هم‌اکنون 637860 دنبال کننده دارد و اتفاقا فعال هم هست نسبتا :)

این در حالی است که از دنیای هنر، موسیقی، سیاست، یا کلا شهرت هیچ ایرانی خاصی را در توییتر سراغ نداریم. شهره‌های خارجی با شناختی که از سرعت انتقال و سهولت در امر ارتباط با توییتر یافتند توانستند بهره‌های فوق‌العاده چشمگیری از این سرویس فوق‌مشهور ببرند.

نمونه خوب آن را در تبلیغات ریاست‌ جمهوری آمریکا یافت که باراک اوباما، رئیس‌جمهور محبوبی که هم‌اکنون ما عکسش را آتش می‌زنیم با تیزهوشی خاصی توانست از توییتر برای اطلاع‌رسانی فوق‌سریع استفاده کرده و نخبگان بسیاری را در صنعت IT با خود همراه سازد.

بدیهی است اوباما یک توییترباز حرفه‌ای نیست چرا که همانطور که مشاهده می‌کنید بعد از مراسم سوگند ریاست جمهوری فقط یک توییت کرده است اما هیچ کس نمی‌تواند از تاثیری که توییتر بر سرنوشت او و میلیون‌ها آمریکایی گذاشت چشم بپوشد.

از سوی دیگر مقایسه این روند با ستارگان وبلاگستان فارسی چیزی نیست جز خلایی که در این زمینه بین ستارگان ایرانی موجود است. تاکنون ستاره‌ مشهوری در توییتر ندیده‌ایم ( شما دیده‌اید؟ )

• محمدرضا گلزار در توییتر :))

تصور این امر اصلا مشکل نیست. فرض می‌کنیم آقای محمدرضا گلزار به عنوان یک بازیگر پرطرفدار فارسی ( شاید از ایشان خوشتان نیاید اما طرفدارانشان قابل انکار نیستند ) یک اکانت توییتر داشته باشند.

خیل عظیمی از طرفداران به جایی که اخبار زندگی شخصی ایشان را از مجلات زرد دنبال کنند و بعضا با اخبار دروغ روبرو شده و خود ایشان دچار مشکل شوند، این اخبار را از خود ایشان و به صورتی که خود ایشان می‌خواهند بشنوند.
این راه ارتباطی نزدیک به آقای گلزار قدرت جذب طرفدار را با چند ثانیه کار خواهد داد و از سقوط محبوبیت ایشان بین طرفداران دنیای آنلاینشان جلوگیری خواهد کرد ( البته با توییت‌های فکر شده! )

این اصلا خواب و خیال نیست و چیزی قابل دسترس است و فقط کمی هوش و ذکاوت و دانش یک سوپراستار ( در اینجا مثلا آقای گلزار ) را می‌طلبد که تا امروز جایی نشانی از آن نیافتم.

آیا این روند به سود ستاره‌های ایرانی خواهد بود؟ این چیزی است که اولین ستاره ( نمی‌دانم چرا یاد رضا کیانیان عزیز افتادم! ) به آن پاسخ خواهد گفت. فقط امیدوارم آن روز دیر نشده باشد و توییتر نیز از این طریق بین مردم ناآشنا با دنیای وب2 مقبولیتی چشمگیر یابد.

اکانت جدید من را در توییتر دیده‌اید؟ در این اکانت می‌توانید با برخی اتفاقاتی که برای من در دنیای واقعی می‌افتد مطلع بشوید و ببینید این وبلاگنویس تنبل در طی روز چه کار می‌کند :)) {فتحی در توییتر}

از هفته پیش شرکت معظم بلوهاست، تهیه‌کننده هاست این وبلاگ، و پیشنهاد شماره یک وردپرس برای وبلاگ‌نویسان وردپرسی علی‌رغم سابقه بسیار درخشان خود اقدام به مسدود کردن حساب‌های کاربران ایرانی خود کرد یا به آنها یک مهلت کوتاه برای برداشتن نسخه‌های پشتیبان از اطلاعات را داد.
این در حالی است که بسیاری از این کاربران، از جمله دکتر آرش آبادپور، هیچ‌گونه وابستگی سیاسی به دولت ایران نداشته و برای بیان عقاید آزاد خود مجبور به استفاده از سرویسهای خارجی است.

دقت داشته باشید بلوهاست هیچ‌گونه عمل خلاف قوانینی مرتکب نشده است و اگر هم حتی این بند را تازه اضافه کرده باشد کاربران موظف هستند این بند را بپذیرند یا با این شرکت قطع همکاری نمایند ( در اینجا هر دو، یک پاسخ می‌گیرد! )

بلوهوست هفته پیش حساب کاربران ایرانی خود را بلوکه و دسترسی آنان را به اطلاعاتشان مسدود کرده است. آنها توجه مشتریان را به بند 13 قسمت اول از شرایط ارائه خدمات جلب می‌کنند که در آن به کشورهای تحت تحریم ایالات متحده اشاره کرده است. در این بند صراحتا ایران هم جزو کشورهای تحت تحریم معرفی شده که باید حساب کاربران آن بسته شود.

Sanctioned Countries presently include, among others, Balkans, Belarus, Burma, Cote d’Ivoire (Ivory Coast), Cuba, Democratic Republic of the Congo, Iran, Iraq, former Liberian Regime of Charles Taylor, North Korea, Sudan, Syria, and Zimbabwe

همچنین در بند 13 بخش 01-A بلوهاست قانونا این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که به کاربرانی از کشور‌های تحریم شده خدمات ندهد.

Each individual which is a National or Citizen of a Sanctioned Country is hereby prohibited from registering or signing up with, subscribing to, or using any service of BlueHost.Com, regardless of where said individual is located.

برای همین ما کاربران ایرانی کاملا به حقوق بلوهاست احترام گذاشته و آن را می‌پذیریم. برای ما امنیت کاری بلوهاست از درجه بالایی از اهمیت قرار دارد و ما به هیچ وجه خواستار هیچ گونه مشکلی برای بلوهاست نیستیم.
اما بد نیست توجه شما را نکته‌ای جلب کنم. بر طبق قوانین جاری هر کشوری، ارائه خدمات به ارگان‌هایی/افرادی که برخلاف آن کشور فعالیت می‌کنند غیرقانونی است. این‌گونه است که وبلاگنویسان ایرانی مخالف دولت جمهوری اسلامی ایران حق تهیه هاستینگ از شرکت‌های داخلی را نداشته و وبلاگ‌های آنان بلوکه خواهد شد.
حال با این اقدام بلوهاست، راه انتشار مطالب انتقادی بر ضد دولت ایران، بسیار ناهموار خواهد شد و بدین وسیله این وبلاگنویسان از هر سو تحت فشار قرار می‌گیرند.

طبیعی است از آنجایی که بلوهاست شرکتی پیشرو و صاحب نام در زمینه ارائه خدمات هاستینگ است به زودی شاهد اعمال این فشارها از سوی دیگر خدمات دهنده‌ها هم خواهیم بود.

هر چند ما این حق را برای بلوهوست محترم می‌شماریم و در این زمینه به جهت ارائه خدمات عالی که بلوهاست برای ما در این مدت فراهم آورده بود، از هیچ کمکی فروگذار نمی‌کنیم، اما امیدواریم بلوهوست با ادامه ارائه خدمات، در راه گسترش تفکرات و اندیشه‌های وبلاگنویسان مانعی ایجاد نکند.

وبلاگ نویسانی که بر روی سرورهای شرکت بلوهاست وبلاگ‌های خود را ارائه می‌کنند عمدتا وبلاگ‌نویسانی غیر وابسته به مرزهای جغرافیایی هستند و برای مخاطبان فارسی زبان، از جمله بازدیدکنندگانی از ایران، افغانستان، تاجیکستان و دیگر کشورهای جهان، به بروز عقاید “آزاد” خود می‌پردازند.
این حرکت شرکت بلوهاست و دیگر شرکت‌های آمریکایی، هرچند عملی کاملا قانونی است اما به راستی در آینده برای وبلاگنویسان ایرانی مشکلات جدی پدید خواهد آورد که مسلما خواست مسئولان بلوهاست نیز نیست.

امیدوارم این وبلاگ تا عید باستانی نوروز دوام بیاورد و بتوانم در خدمت باشم. بدیهی است اگر این مشکلات ادامه نیابد با دست پر در خدمت خوانندگان خود خواهم بود. هر چند امیدمان فقط خداست. مشکلات انتقال و هزینه‌های تحمیلی، شاید باعث گردد غمگینانه‌ترین اتفاق برای من به وقوع بپیوندد و 1Fathi.com برای همیشه خاموش گردد.

اطلاعات بیشتر را در روم بلوهوست – ایران در فرندفید ببینید

همانطور هم که انتظار می‌رود هیچ‌کدام از بنگاه‌های خبرپراکنی ایرانی مانند فارس این خبر را منتشر نکرده‌اند و این جریان در سکوت خبری کامل پیگیری می‌شد. امیدوارم کسانی که هک شدن بالاترین را تائید کرده‌اند و آن را اقدامی صحیح خواندند این بار نیز لب به تحسین هکرها بگشایند!!!

من نیز مثل همیشه معتقدم هر نوع هکی نکوهیده است و نباید صورت بگیرد و امیدوارم هکرها خودشان بدون آسیب جدی سایت سروش  را بازپس بدهند. راستش را بخواهید زیاد به پس گرفتن توسط مدیران سایت امیدوار نیستم!!

دامنه هک‌ها در حال گسترده شدن است. بالاترین همچنان تحت فشار است و اکانت توییتر خودم هم دیروز هک شد. آیا این بازی‌های کثیف به پایان می‌رسد؟

+ بالاترین و بازگشتی که دور از انتظار نبود.
+ هک شدن اکانت توییترم؛ تجربه‌ای تلخ

اگر شما هم خبر دسته اول، داغ و جالبی دارید از طریق فرم تماس مطرح کنید تا در صورتی که مایل بودید با نام یا بدون نام خودتان منتشر شود. همین خبر هم ارسالی است!