یک فتحی

5 روش برای اینکه وقتهایی که می‌خواهید گریه کنید، بخندید !

دوشنبه, اسفند 17م, 1388 | جالب, نوشته های خارج از صفر و یک | 29 نظر

زندگی فوق العاده ست! زندگی یک شاهکاره! زندگی محشره!
در حقیقت زندگی همه‌ی اینهاست. متاسفانه واقعیتی که هست، زندگی می‌تواند لحظه به لحظه خرد کننده‌تر از آنی باشد که در موردش می‌گویند. اغلب اوقات این روزها خیلی عادی است اگه بخواهی گریه کنی!
غوطه ور شدن در یک دوره‌ی کوتاه خود‌خوری ایرادی ندارد. نکته اینجاست که این دوره باید کوتاه باشد. خودخوری بیش از اندازه، هیچ نتیجه‌ای ندارد.

وقتی برای تغییر وضعیت آماده هستید 5 راه هست جلوی پای شما. 5 راه برای اینکه بخندید وقتی دنیا میخواد که گریه کنید‍!

نکته : من در مورد تراژدی واقعی، مثل وقتی که عزیزی از دست رفت، صحبت نمی‌کنم. من در مورد مواقعی حرف می‌زنم که یک مهمانی خودخوری برای خودمان راه می‌اندازیم چون دلتنگ شدیم یا تنها موندیم یا یک ترفیع را از دست دادیم یا … › ادامه مطلب

Tags: خنده, زندگی, گریه

10 خانه وارونه‌ی وارونه‌ی وارونه [بناهای عجیب]

دوشنبه, بهمن 26م, 1388 | جالب, خلاقیت, سرگرمی, نوشته های خارج از صفر و یک | 10 نظر

یک / همیشه چیزهایی که حالت طبیعی نداشته باشند برای من جذاب بوده‌اند. نه به خاطر غیرعادی بودن، بلکه به خاطر خلاقیتی که در ساخت این چیزها نمایانگر است. روحی عصیانگر که روزمرگی را بر نمی‌تابد و به زیبایی می‌رسد.
دو / خانه‌ را دوست دارم. خانه‌ مامن است. آرامش است. همراهی است. پس چرا دوست نداشته باشم خانه‌ای خاص داشته باشم؟ چرا چشم نگردانم به هر سو برای یافتن خانه‌هایی که چیزی برای متمایز شدن داشته باشند؟
سه / وارونگی خطرناک است. ولی جذاب. وارونه زیبا را باید شاهکار نامید چون بیرون کشیدن روح زیبایی، از چیزی که مردم وارونه‌اش را با خود نزدیک حس نمی‌کنند و به ظهور رساندن زیباییش کاری بس بزرگ است. زیبا وارونه کردن هنر می‌خواهد.

این نوشتار را اختصاص می‌دهیم به خانه‌هایی که برعکس و سر و ته ساخته شده‌اند. آدمیزاد است دیگر. هر کاری ازش بر می‌آید :) به نظر شما جالب می‌شود؟ با هم ببینیم :)

از این دست مقالات قبلا هم داشته‌ایم
لاغرترین خانه‌های جهان
دیدن 10 خانه با ساختاری عجیب

› ادامه مطلب

Tags: خانه, ده

یک کسی که میتونه همه چی رو خاص کنه

یکشنبه, بهمن 18م, 1388 | نوشته های خارج از صفر و یک, گوگل و یاهو | 7 نظر

الان 18 ثانیه مانده است. 18 ثانیه به ساعت 18 روز 18 بهمن‌ماه. سال پیش همین ساعت را خوب یادم است. از ساعت چهار بود تا شش.
امسال برنامه‌ام این بود که یک جوری تا ساعت 18 یک چیزی بنویسم که یک چیزی را بگویم. کلا آدم خیلی خوش‌ذوق و خوش‌کلامی نیستم که بتوانم خوب مفاهیم را با کلمات بنویسم. آن هم مفاهیمی که تا این حد برایم ارزش دارند.
الان هم بعد از مدت‌ها هنوز نتوانستم بر حس کمال‌گرای خودم غلبه کنم و یک چیزی بنویسم که بتواند توضیح بدهد.

که بعضی‌ آدم‌ها آنقدر خاص هستند که می‌توانند یک روز را خاص کنند. یک اتفاق را خاص کنند. یک ساعت را خاص کنند. یک نگرش را خاص کنند. یک ایدئولوژی را خاص کنند.

و بعضی‌ها آنقدر خاص هستند که می‌توانند تمام این کارها را با همدیگر بکنند. آن وقت حتی یک زندگی را هم می‌توانند خاص‌تر می‌کنند.

زندگی یک آدمی که تیپ‌های گنگستری می‌زند و یقه کاپشن چرمیش را تا بالا می‌کشد و وقتی دارد از گلودرد می‌میرد می‌رود رنگی‌ترین و یخ‌ترین بستنی یک کافی‌شاپی را می‌خورد که دقیقا از 18 بهمن پارسال همین ساعت، آنجا نرفته است :)‌
آدم پلید قصه ما امسال هم رفت توی یک کوچه باغ سردِ سردِ سرد قدم زد به خاطر یک سال پیش، که دقیقا همین‌جا بود و همین وقت، که رفتند و یک خاطره دو نفره معرکه ساختند. که این جور خاطرات را نمی‌شود با کس دیگری ساخت.

شاید من آدمی باشم که برای روزگاری که دارد می‌گذرد اسم می‌گذارم و تفسیرش می‌کنم و تقسیم‌بندیش می‌کنم و بهش حس و حال می‌دهم ولی این کار را دوست دارم. چون من یادم است مثلا از سال پیش چقدر چیزها فرق کرده است.

زندگی توی یک کلمه زیباتر شده است. و مسلما هیچ‌کدام از اینها به وقوع نمی‌پیوست فقط و فقط فقط اگر آن آدمهای خاص 18 بهمن به دنیا نمی‌آمدند

5 فوریه 2009 : می رویم برای یک تولد فوق العاده! تولد خانم بهار معروف به وارش است. آبجی  من. لایک نزنید جدا دلخور میشما :))

10 راز برای اینکه مانند یک حرفه‌ای لیست کارهای روزانه درست کنیم

چهارشنبه, بهمن 14م, 1388 | نوشته های خارج از صفر و یک | 29 نظر

تحقیقات دیرینه شناسان و دانشمندان پس از سالها این حقیقت را آشکار ساخت که مردم غارنشین هم برای اینکه بتوانند برنامه‌ریزی درستی روی کارهایشان داشته باشند بر روی دیواره غارها از لیست‌های To-do استفاده می‌کردند.
از همان زمان بشریت به این پی‌برد که به کار بردن لیست برای انجام کارها عموما نتیجه رضایت‌بخشی ندارد. نه این که لیست نوشتن کار اشتباهی باشد، بلکه این طریقه نوشتن این لیست‌هاست که عموما با اشتباهاتی روبرو می‌گردد.

این اشتباهات هر جور که باشد به دلسردی می‌انجامد زیرا یا شما می‌بینید کلی کار نکرده دارید و دلسرد می‌شوید کلا! یا اینکه می‌بینید آخر روز هر چقدر هم زور زدید نتوانستید به کارهایتان برسید. واقعا هم این دلسردی می‌آورد دیگر :)

با توجه به استقبال فوق‌العاده‌ای که از پست « 11 گام موثر برای شروع مدیریت زمان » شد، در این پست 10 راز کوچک را به شما می‌گویم که گاها آنها را می‌دانیم، ولی نمی‌دانیم رموز to do list نوشتن هستند و به آنها بی‌توجهی می‌کنیم. برای نوشتن این رموز از تجربیات ارزشمند Daniel Scocco استفاده می‌کنیم.

› ادامه مطلب

رونوشت به یک فتحی

دوشنبه, دی 21م, 1388 | نوشته های خارج از صفر و یک | 29 نظر

در گوشی: این مطلب خیلی طولانی بوده است که تیغ سانسورچی نالوطی کلی برشش داده است و عکسهای قاصدکیش را حذف کرده است. همین یک عکس هم یک جورهایی شباهت‌های زیادی با خود فتحی دارد وگرنه این هم … برای همین است که جز تشکر چیزی از این مطلب باقی نمانده است.

دیشب خیلی به کسی که همصحبتم شود نیاز داشتم. راستش را بخواهید خیلی‌ها را هم اذیت کردم و نصف شبی با  SMSو زنگ بیدار کردم. چنین آدم دیوانه و مردم‌آزاری هستم من!
از تک تک کسانی که دیشب به خاطر من از خواب شیرینشان زدند و تا وقتی که حالم بد شد و دکتر رفتم پیشم بودند  و نگذاشتند این شب سخت را با آن حال، تنهایی به پایان ببرم ممنونم. راهی برای جبران این همه محبت در چنته‌ام نیست. ببخشایید.

وقتی کمی حالم بهتر شده بود و به خواب می‌رفتم ( فکر کنم ظهر بود با توجه به سر و صداها )، ناباورانه آرام بودم چون تمام عزیزانم را کنارم حس می‌کردم … به جز او. به جز او که … بگذریم. دیشب شب سختی بود که گذشت و هم‌اکنون بعد از ساعت‌ها استراحت کمی بهترم.
به جرئت می‌توانم بگویم در یک سال اخیر چنین شب ناجوانمردانه تلخی نداشتم.

باز هم ممنونم از همه کسانی که دیشب اذیتشان کردم. بودن این همه عزیز که واقعا نگرانی را در صدای تک‌تکشان می‌دیدم چیزی ماورای تصورات ساده من بود. مرسی. مرسی. مرسی.