اگر تازه وبلاگنویسی را شروع کردید یا فکر می‌کنید اصولش را نمی‌دانید ما پستهای زیادی برای شما داریم. مثلا خواندن این پستها را توصیه می‌کنم :

اما اگر وبلاگنویس خوبی هستید ولی می‌خواهید جزو آن چند وبلاگنویس مشهور وبلاگستان فارسی بشوید و سری توی سرها در بیاورید، آن وقت باید همین مطلب پیش رو را بخوانید.  

من مسلما وبلاگنویسی در سطح عالی نیستم. خیلی بخواهم به خاطر محبت‌های بی‌کران شما مغرور شوم می‌گویم وبلاگنویس بدی نیستم. برای همین این مطلب ( ایده ) سعی می‌کند اول از همه به خودم کمک کند.

لباسهای شیک بپوشید
وقتی به یک مهمانی می‌روید برای این که به چشم بیایید چی کار می‌کنید؟ دسته چک‌تان را می‌کشید و به هر کسی یک چک مبلغ بالا می‌دهید؟ می‌روید بالای میز و هوار هوار می‌کنید؟ من باشم چنین کاری نمی‌کنم.

دنیای اینترنت مثل یک مهمانی می‌ماند. شاید بشود با لباسهای پاره و ژنده توجه‌ها را جلب کرد اما در آخر همه چشم‌شان دنبال خوش لباس‌هاست و همه می‌خواهند مثل آنها باشند. اگر می‌خواهید به چشم بیایید یک دستی به سر و صورت وبلاگتان بکشید. یادتان است گفتم ظاهر وبلاگتان قابل تحمل است یا نه؟ اینجا می‌گویم باید عالی باشد.

یکی از ویژگی‌های عالی بودن این است که نشانه شما باشد. مثلا قالب قبلی P30download.com را یادتان است. کلی وبسایت دانلود دقیقا از همان طرح کپی کردند. نتیجه فقط مشهور شدن طرح رقیب‌شان ( پی سی دانلود ) بود. هر طرحی که یک وبلاگنویس مشهور انتخاب کرد را کپی نکنید. ظاهر وبلاگ شما باید همه را به یاد وبلاگ شما بیاندازد.

به احترام فرمانروا … محتوا
ما بارها گفته‌ایم که محتوا فرمانرواست. اگر می‌خواهید عالی باشید باید محتوای عالی تولید کنید. طبیعتا عالی بودن یک سوژه به نظر شخصی نویسنده و علایقش برمی‌گردد. بحثم امروز چیز دیگری است.

چیزی که می‌خواهم بگویم این است که سوژه شما اگر به نظر شما عالی است، پس باید حرفه‌ای هم منتشر بشود. یک مقاله بسیار طولانی هر چقدر هم که سوژه و نگارش خوبی داشته باشد به درستی خوانده نمی‌شود. بهتر است در چند پست منتشر کنید.
یک مقاله بدون عکس جذابیتش را از دست می‌دهد. استفاده نکردن از مثلا ویرگول خوانایی را کم می‌کند. حرف من اینهاست. سوژه و سبک نگارشی شما به خودتان مربوط است. اما سعی کنید همان سوژه را حرفه‌ای بنویسید و حرفه‌ای به خواننده بدهید. در یک فتحی.کام نکات زیادی در این مورد توضیح داده‌ایم. این شمایید که باید به کار بگیریدشان.

تعداد پستها
دو مسئله مهم وجود دارد که بسیاری نادیده می‌گیرند. این دو مسئله را تعداد و فرکانس پستهاست که مثلا با پست در روز یا هفته سنجیده می‌شود.

مشکل شما نداشتن یک فرکانس درست است. درست یعنی چی؟ یعنی شما مثلا برنامه‌ریزی هفتگی می‌کنید. می‌گویید 3 پست در هفته. اگر این روند را طی کردید ( مهم نیست چند پست در هفته باشد ) فرکانس درستی داشتید.
 4 هفته این کار را کردید یک ماه درست نوشتید. اما مثلا اگر اولین هفته 10 پست بنویسید و بعد کلی ننویسید خوانندگان را سر در گم کردید. این جوری هیچوقت چشم انتظار مطلب بعدی شما نخواهند بود.

تعداد پستها هم مطلب مهمی است. این بستگی به زمینه‌ای دارد که شما می‌خواهید در آن زمینه بنویسید. مثلا برای وبلاگها هفته‌ای 2 پست حداقل است. در روز هم نباید خیلی منتشر کنید. مثلا 5 پست در روز برای هر وبلاگی به نظرم زیاد است. خبرگزاری که نیستید!
اگر تعداد پستها زیاد باشد شما نمی‌توانید انتظار داشته باشید همه مخاطبین به همه مطالب توجه کافی را داشته باشند.

از هر دری سخنی
یکی از وبلاگنویسان فارسی بود که عادت داشت در هر زمینه‌ای حرف بزند. به طرز عجیبی هم روی این قضیه تاکید دارد. امروز یک نگاه کردم دوباره به وبلاگش. نگفته مشخص است که موفق نشده است. چرا؟ چون هیچ قشری را نتوانسته جذب کند!
وبلاگنویسان کمی هستند که در دسته‌بندی‌های متنوع می‌نویسند و در میان اقشار زیادی مخاطب پیدا می‌کنند. اینها استثنا هستند و دلایل زیادی برای این استثناء شدن دارند. مثلا خیلی خیلی خیلی قدیمی هستند و به مرور این همه مخاطب پیدا کردند.

اگر شما می‌خواهید سریع پیشرفت کنید نباید اینطوری باشید. وبلاگنویسان انگلیسی زبان را نگاه کنید. روی یک موضوع انقدر فوکوس می‌کنند تا بشوند غول آن موضوع. آن وقت هر کسی که به دنبال این موضوع بگردد سریعا جذب آنها می‌شود.
وبلاگنویسانی را گاهی می‌بینم که در یک موضوع نه چندان جذاب می‌نویسند و شاید اندازه مشترکین کل وبلاگهای فارسی مشترک دارند!! حتما یک خط فکری کلی داشته باشید.

به صورت هوشمند برای خودتان هدف داشته باشید
ترجمه کلمه Smart می‌شود هوشمند. ما یک چیزی داریم به اسم هدف‌گذاری اسمارت. این قضیه چی می‌گوید؟ برای این که هوشمندانه ( Smart ) هدف‌هایتان را تعیین کنید باید هدفتان مشخص ( Specific ) و قابل اندازه‌‌گیری ( Measurable ) و قابل دست یابی ( Achievable ) و مرتبط ( Relevant ) و برای یک بازه زمانی خاص ( Time-Bound ) باشد.

توی وبلاگنویسی هم باید به همین صورت بود. بدون هدف نمی‌فهمید چقدر جلو رفتید و چقدر کم کاری کردید. این اهداف هم باید برای شما قابل دسترس باشد و صد البته منطقی.

مثلا هدف بگذارید که توی یک ماه به 10 هزار مشترک برسید از صفر. این احمقانه است و تقریبا محال است. یا مثلا 9900 مشترک دارید و بگویید 6 ماهه این را بکنم 10 هزار. منطقی نیست. همه چیز دقیقا بستگی به خود شما و موقعیت خود شما دارد. برای نمونه من یک نمونه می‌نویسم شما ایده بگیرید

تا عید 91 …

اهداف بالا برای نمونه بود. شما آنها را به صلاحدید خودتان تغییر بدهید یا اگر هدف جالبی به ذهنتان می‌رسد در قسمت نظرات به ما هم بگویید. مهم این است که یک جوری باشد که خود شما بتوانید بفهمید چقدر به هدف نزدیک شدید.

اما یادتان نرود برای وبلاگنویس عالی شدن هنوز هم یک مسئله در مرکز وجود دارد. این که باید عالی بنویسید و مسئولانه. جز این باشد هر کاری کنید بی‌فایده است. 

یک نکته مهم: «همسر» در این نوشته واقعا وجود خارجی ندارد و برای تفهیم مطالب استفاده می‌شود. یک ذره اغراق در این مطلب زیاد خواهد بود برای تفهیم بهتر مطالب. امیدوارم ایجاد سوءتفاهم نکند.

جذاب ننویسید. پرخواننده نمی‌شوید
دوستی را تصور کنید که وبلاگی مربوط به اخبار رشته کامپیوتر دانشگاه پیام نور واحد فلان شهر دور افتاده را می‌نویسد. در این وبلاگ به شیوایی و به بهترین وجه و بسیار دقیق درباره اوضاع این رشته در این واحد پیام نور توضیح می‌دهد. عالی هم توضیح میدهد. اما کلا 5 نفر هم خواننده ثابتش نیستند. چرا؟ چون موضوعی که می‌نویسد واقعا برای دیگران جذاب نیست. حتی به زحمت هم‌رشته‌ای‌های خودش علاقه‌ای نشان می‌دهند به خواندنش.
جذابیت نوشته شما نشان دهنده این است که چقدر نوشته شما به کار مخاطب احتمالی شما می‌آید؟ چه مشکلاتی از او حل میکند؟ چه اطلاعاتی به او می‌دهد؟ آیا حس می‌کند شما می‌دانید که دنبال چه اطلاعاتی است یا با خودش می‌گوید این نویسنده اصلا در این باغ نیست؟
هر جوری بنویسید بدانید که من شما را تشویق می‌کنم و برای شما آرزوی سلامتی می‌کنم. این عالی است. اما بعید است با نوشتن درباره اطلاعاتی که فقط به درد عده بسیار معدودی می‌خورد نویسنده بسیار پرمخاطبی شوید. حتی من هم به عنوان مشوق‌تان ترجیح می‌دهم دیگر به وبلاگ شما برنگردم.

با دیگران ارتباطی ندارید؟
با دیگر نویسندگان رشته خودتان ارتباط دارید؟ توی وبلاگها یا وبسایت‌های آنان کامنت می‌گذارید؟ با دیگران سر صحبت را باز می‌کنید؟ راهنمایی می‌خواهید؟ بحث می‌کنید؟ از ابزارهای اجتماعی استفاده می‌کنید؟ لینک می‌دهید؟ این‌ها اصول اولیه ارتباط هستند. اگر به آنها به عنوان قسمت مهمی از وبلاگنویسی توجه ندارید، از این که گمنام هستید تعجب نکنید.
ارتباط با دیگران همیشه یکی از بهترین کارهایی بوده است که می‌توانستید انجام بدهید تا کلاس وبلاگنویسیتان را چند درجه بالاتر ببرید. این‌ کار علاوه بر اینکه خواننده‌های فوق‌العاده‌ مهمی را با وبلاگ یا وبسایت شما آشنا می‌کند، باعث می‌شود که شما متوجه ایرادهای کارتان بشوید و بتوانید روی نقاط قوت خودتان تمرکز کنید.
البته باید از دام‌های رایج ارتباطات، دوری کنید. مثلا وقتی می‌گویم در وبلاگ یا وبسایت آنها کامنت بگذارید منظورم کامنتهایی مثل آنهایی نیست که 5 سال پیش وبلاگهای درجه 6 برای دیگران می‌گذاشتند. اگر به کسی بگویید “به روز کردم عزیزم. بیا به من سر بزن” و یک عکس گل هم بگذارید احتمالا آن گل را از پشت مانیتور در سیستم گوارشی شما فرو خواهد کرد.
اگر از طریق اشتراک، خواننده ثابت اینجا باشید در آینده نزدیک روش‌های درست جذب کردن همکاران‌تان را بررسی خواهیم کرد. فعلا دست به کار شوید و در سرویسهای اجتماعی مهم عضو شوید که کاربران ارزشمندی منتظر آشنایی با شما هستند.

اصلا کسی نمی‌داند شما وبلاگ می‌نویسید؟
شاید دلیل اصلی خوانده نشدن نوشته‌های ارزشمند وبلاگ یا وبسایت شما این است که اصلا کسی از وجودش اطلاع ندارد! اگر  گام قبلی را درست انجام داده باشید بدون شک از تاثیر فوق‌العاده آن شگفت زده خواهید شد. اما این همه چیز نیست. راه‌های بسیار هوشمندانه‌تری هم هست! «نوشتن به صورت مهمان» یکی از آن راه‌هاست.

در این راه شما باید وبلاگنویس معتبری را پیدا کنید که یکی از مطالب نوشته شده توسط شما را در وبلاگ یا وبسایت خودش قرار بدهد. اگر مطلب شما مطلب خوبی باشد کاملا قابل پیش‌بینی است چه اتفاقی می‌افتد. مخاطبین آن وبلاگ که بعضا خودشان نویسندگان مشهوری هستند با شما آشنا می‌شوند و از شما خوش‌شان می‌آید و این جوری می‌توانید ره صدساله را یک شبه بروید.
برای شروع می‌توانید از همینجا شروع کنید. اول اینجا را ببینید تا اطلاعات بیشتری به شما بدهیم یا کمک‌تان کنیم که مطلبی که نوشتید در یک وبلاگ یا سایت عالی مرتبط با رشته شما منتشر بشود. اینجا هم یک نمونه عالی از پست مهمان.

یک سری راه‌ها هم هستند که کمی احتیاج دارند دست به جیب بشوید. مثلا ایمیل مارکتینگ ( تبلیغات از طریق ایمیل ) یا تبلیغ در سایت یا وبلاگهای معتبر یکی از آن راه‌هاست. یادتان باشد پیدا کردن اولین مخاطبین بسیار بسیار مشکل است. اما به مرور مخاطبین، خودشان برایتان مخاطبین بیشتر می‌آورند.

با نیازهای خواننده درگیر نمی‌شوید؟
خوب این واقعا بد است. شما می‌خواهید در زمینه ماهی صحراهای کالاهاری بنویسید؟ خوب بنویسید. این عالی است که درباره چیزی که درباره‌اش تخصص دارید بنویسید. اما لازم نیست بنویسید شما یک متخصص ماهی صحراهای کالاهاری هستید و از کودکی در دل آنها بزرگ شدید و خیلی درباره آنها می‌فهمید. این حرف زدن درباره خودتان است و نه ماهی‌ها!
خواننده‌های شما نیاز دارند حس کنند که شما آنها را درک می‌کنید. می‌دانید چی می‌خواهند. چه نیازهایی دارند و شما آنجا هستید به چیزی که آنها می‌خواهند برسانیدشان. شما باید برای آنها یک هم‌تیمی باشید که کمک می‌کند به چیزی که می‌خواهند برسند. حتی اگر آن چیز نحوه تشخیص بیماری‌های کبوتر کاکل به سر باشد. این، به دردشان می‌خورد و نه حرف زدن درباره زیبایی‌های این دسته از جانوران.
از خواننده‌هایتان درخواست کنید که به شما نیازهایشان را بگویند و شما سعی کنید به مهم‌ترین‌های آنها از طریق وبلاگ یا وبسایت و به آنها که موردی هستند به صورت خصوصی پاسخ بدهید. در اطلاعات دادن بخشنده باشید. قول می‌دهم خوانندگانتان عاشقتان می‌شوند.

اما هدیه ما به شما. من یک تیم جمع کردم که به سوالات شما پاسخ بدهیم. من قبلا روزانه به 50 ایمیل از خوانندگان وبلاگم پاسخ می‌دادم. الان فکر میکنم وضع بهتر هم بشود! به Yek.Fathi در Gmail ایمیل بزنید. اگر سوال‌تان خیلی تخصصی نباشد و بتوانیم پاسخ بدهیم خصوصی به شما و یا به صورت عمومی در یک فتحی.کام پاسخ می‌دهیم. این جوری به ما هم فرصت می‌دهید که یاد بگیریم :)

به اندازه کافی نمی‌نویسید؟
وبلاگنویسی یک امر یک شبه نیست. بی‌نهایت سریع خیلی بعید است که موفق بشوید. من به شما می‌گویم چطور سریع موفق بشوید اما این به آن معنا نیست که شب بخوابید و فردا صبح مردم عکس شما را زده باشند به دیوار اتاقشان. باید تلاش کنید و تلاش کنید و تلاش کنید. و این تلاش در نوشتن است که نشان داده می‌شود.
اگر وقت و حوصله کافی ندارید و دوست دارید وقت‌تان را با بازی کردن پلی استیشن 3 پر کنید به خودتان مربوط است. اما اگر از من می‌پرسید که چطور تعداد خوانندگانم را زیاد کنم، آن وقت من می‌گویم با نوشتن منظم.
من خودم یک وسواس شخصی دارم موقعی که می‌خواهم دکمه انتشار را بزنم. اما اگر شما اول راه هستید اصلا سعی کنید عین من نباشید چون شما زمانی اشکال کارتان را پیدا می‌کنید که بنویسید. اگر ننویسید خوانده نمی‌شوید و اگر خوانده نشوید کسی ازتان ایراد نمی‌گیرد. اگر از شما ایراد نگیرند هیچ نمی‌شوید. هیچی!

اما یادتان باشد در بعضی زمینه‌ها وسواس داشتن خیلی‌ هم بد نیست. یک غلط املایی کوچک هم از چشم خوانندگان‌تان دور نمی‌ماند. امروز هیچی. یک زمانی می‌رسد که شما هزاران خواننده پیدا می‌کنید. از الان باید تلاش کنید که درست بنویسید وگرنه هزار نفر هزار نفر شما را مسخره می‌کنند! مطمئن باشید یک بار بازبینی مطلب قبل از انتشار راه دوری نمی‌رود.

ظاهر وبلاگتان اصلا قابل تحمل نیست؟
اولین چیز یک صدای رعد و برق شدید است. بعد همه چیز تیره و تار می‌شود. نورهای شدیدی که باعث می‌شدند چیزی دیده نشود کنار می‌روند و باران آغاز می‌شود. اما به جای قطرات باران، قلب‌ و گل از آسمان می‌آید. گل و بلبل از زمین می‌روید و صدای یک خواننده غیرمجاز همه چیز را تکمیل می‌کند. اگر خواننده‌های شما با اولین چیزی   که مواجه می‌شود چیزی مثل این است، به نظرم کمی باید روی قالب وبلاگ‌تان کار کنید.
زمان کدهای جاوا اسکریپتی که اسم شما را می‌پرسیدند و مثلا می‌گفتند سلام و نیم ساعت احوال‌پرسی می‌کردند دیگر به سر آمده است. این روزها سادگی اهمیت بسیار بیشتری دارد. جذابیت در چیزهای دیگری نهفته است. خواننده‌ها وبلاگهای پر از چیزهای واقعا زائدی مثل ساعت و تقویم و اوقات شرعی را نمی‌خوانند. به نظر آنها شما بی‌کلاس به نظر می‌رسید.
از یک حرفه‌ای یا کسی که کمی از شما بیشتر تجربه دارد سوال کنید. یادتان باشد بهترین غذاهای دنیا در ظرفی که سال به سال شسته نمی‌شود قابل خوردن نیستند. اما رستوران‌های ما بدترین غذاها را در ظروف شیک و زیبا به خورد ما می‌دهند.

این هم شش دلیلی که واقعا می‌تواند مانع رشد ما بشود. اکثر شما واقع وبلاگنویسان تازه‌کاری نیستید. این مطلب هم برای تازه‌کارها نوشته نشده است. این مقاله یادآوری 6 نکته بسیار کلیدی و حساسی بود که گاهی از یاد ما می‌رود.
شما فکر میکنید من نکته مهمی را در این فهرست فراموش کرده‌ام؟ شاید. خوشحال می‌شوم در بخش کامنت‌ها بفرمائید. همه ما منتظریم از شما یاد بگیریم :)

ایده این مطلب از اینجاست. پیشنهاد می‌کنم مطلب « پست مهمان نوشتن، راهی برای رشد یک وبلاگنویس باهوش » و « 27 نکته وبلاگنویسی، چند سال تجربه را دو ساعت » را هم بخوانید.

الگوی گوگل برای اعطای پیج‌رنک چیزی سرّی است ولی بعضی موارد در آن کاملا قابل تشخیص است. مثلا همه ما می‌دانیم که وقتی تعداد زیادی از صفحات ارزشمند، به یک صفحه لینک می‌دهند، گوگل برای آن صفحه ارزشی قائل می‌شود که آن را  با پیج‌رنک نشان می‌دهیم.

در این میان یک الگویی وجود دارد که مانند شکل زیر است.

توی این الگو به شما گفته می‌شود که سایت شما مثل یک سطل آب است. هر چقدر به شما لینک بدهند این سطح پر از آب می‌شود. طبیعی است لینکی که شما به یک وبسایت دیگر می‌دهید از پیج رنک شما کم می‌کند و به پیج‌رنک مقصد اضافه می‌کند. برای همین است که اگر شما 100 لینک در یک پست‌تان باشد، پیج‌رنک آن پست‌تان را از بین می‌برید (با 100 تا سوراخ خیلی زود آب توی سطل خالی می‌شود)

این منطقی است اما نحوه کار کردن الگوریتم پیج‌رنک را نشان نمی‌دهد!!!

در واقع PageRank یک مقدار غیر صحیح است ( یعنی یک یا دو یا 7 و این‌ها نیست ولی برای قابل فهم بودن با عدد صحیح قبل از خودش نشانش می‌دهیم ) که تحت تاثیر کیفیت لینک‌های ورودی است و نه لینک‌های خروجی.
خلاصه عرض کنم: «عموما» مهم نیست به چه کسانی لینک می‌دهید. مهم است چه کسانی به شما لینک می‌دهند.

این را می‌توانید از الگوریتم گوگل بفهمید اما چون مسئله‌ ساده‌ای نیست از توضیح آن می‌گذریم چون دانستنش فقط کنجکاوی در یک الگوریتم ریاضی و تغییرات آن است. اما می‌توان به سادگی توضیح داد چرا در الگوریتم گوگل این مورد نادیده گرفته شده است.

• چرا گوگل به لینک‌های خروجی توجهی نمی‌کند؟
  فکر کنید من ببینم که به دیگران لینک بدهم پیج‌رنکم کاسته می‌شود. شما ببینید که کاسته می‌شود. همه ببینند که کاسته می‌شود. آن وقت دیگر کسی به کسی لینک نمی‌دهد و کلا بساط پیج‌رنک در هم پیچیده می‌شود :)

در ثانی بعد از مدتی پیج‌رنک به یک موج‌شکن در زمینه ارتباطات داخل نت تبدیل می‌شود. اینترنت در حقیقت بر اساس لینک است که کاربران را به همدیگر متصل می‌کند.
بعد از مدتی افراد در یک دوراهی قرار می‌گیرند. بی‌توجهی به پیج‌رنک گوگل یا بی‌توجهی به نوشته‌های دیگران. مسلما این خواسته گوگل نیست که عده‌ای را از خود مایوس کند.
گوگل بر اساس همین ارتباطات سالم است که می‌تواند بهترین نتایج را برای ارائه به شما آماده کند.

• گوگل شما را به لینک‌دادن به دیگران تشویق می‌کند.
  گوگل در فرمولش شما را به لینک دادن به دیگران هم تشویق می‌کند. در حقیقت گوگل این مطلب را به عنوان افزوده اعتبار مطلب شما محسوب می‌کند. یعنی وقتی گوگل می‌بیند که مطلب شما به چند صفحه ارزشمند دیگر در همان دسته، لینک داده است، می‌فهمد که شما اهل لینک دادن الکی نیستید.

درست است که ما می‌گوییم اگر به لینکهای بیرونی لینک بدهید از پیج‌رنک شما کم نمی‌شود اما همین لینک‌های خروجی هم برای گوگل اهمیت دارد چون می‌تواند با استفاده از آن متوجه بشود که لینک‌های شما از روی معرفت بالای شما ناشی شده است یا از روی ارتباط مطلب لینک شده با مطلب شما :)
یادتان باشد هر چقدر مطالب بهتری را در مطلب‌تان لینک کنید گوگل به عنوان اعتبار مطلب شما آن را قلمداد می‌کند و حتی ممکن است نوشته شما را چندین گام در نتایج جستجوی خودش بالاتر هم قرار بدهد :)
بدیهی است بین مطلبی که به چند مطلب مرتبط خوب وصل است به نسبت مطلبی که به هیچ‌جایی وصل نیست اولویت با اولی است.

• چرا گفتیم «عموما» مهم نیست به چه کسانی لینک می‌دهید؟
  لینک دادن به وبلاگهای دیگران عموما باعث کاهش پیج‌رنک شما نمی‌شود. اما گوگل برای اینکه شما شروع نکنید به بی‌رویه لینک دادن به وبلاگ‌های دیگران، یک ساختاری را طراحی کرده است که اگر شما بی‌رویه لینک دهید شما را به عنوان اسپم شناخته و مورد برخورد قرار می‌دهد.

مثلا شما فرض کنید در یک صفحه به یک وبلاگ 1000 لینک بدهید. گوگل می‌فهمد یک جای این کار طبیعی نیست و شما این کار را برای بالا بردن پیج رنک صفحه دوم کرده‌اید. برای همین شما را متقلب می‌شناسد و ممکن است حتی از فهرست کردن وبلاگ شما خودداری کند.
یا مثلا لینک دادن به وبلاگهای غیراخلاقی یا ناقض کپی‌رایت نیز به همین صورت می‌تواند به ضرر شما تمام شود.
اگر به صفحات مرتبط لینک بدهید و هدف‌تان دور زدن گوگل نباشد، می‌توانید با خیال راحت لینک بدهید و از کم شدن پیج‌رنک نترسید.

و در آخر:
لینک بدهید اما درست. با لینک دادن به مطالب خوب دیگران، یا به منبع مطالب‌تان می‌توانید خوانندگانتان را از رضایت بیشتری برخوردار کنید. این گونه است که مطلبتان غنی‌تر می‌شود و خواننده بیشتر از آن لذت می‌برد.
بحث امروز کمی تخصصی بود و زیاد ساده نمی‌شد توضیحش داد. هر چند من هم سعی کردم خیلی وارد جزئیاتش نشوم. فقط امیدوارم دیگر از لینک دادن نترسید :) صفحات زیادی هستند که لینک‌های خروجی زیادی دارند ولی از پیج‌رنک بالایی هم برخوردارند.
امیدوارم لینک دادن به مطالب یک فتحی را فراموش نکنید. لینک‌های شما کمک زیادی به رشد وبلاگ کوچک یک فتحی می‌کند. وبلاگ خودتان :)

+  6 گام نخستین برای بهینه سازی وبلاگ برای موتورهای جستجو
+ 5 گام کوچک برای یک درخواست ( تبادل ) لینک خوب
+ پیج رنک چیست؟
+ غولهای دنیای پیج‌رنک. آیا چیزی پشت پرده‌هاست؟

توزیع چیست؟
پروژه گنو/لینوکس از پیوستن ابزار سیستم عامل گنو و هسته لینوکس به وجود آمد. حالا فرض کنید شما بخواهید آن را نصب کنید. چکار باید بکنید؟ در حالت قدیم، باید یک متخصص کامل یونیکس باشید. باید هسته را بگیرید و کمپایل کنید. بعد یک دیسک را فرمت کنید و بوت سکتور را جوری تنظیم کنید که از این کرنل بوت شود. بعد دستورات (برنامه‌های) دیگر را روی آن کپی کنید و تمام وابستگی‌ها را هم رعایت کنید… اگر فکر می‌کنید سخت نیست، باید بگویم که یا واقعا حرفه‌ای هستید یا متوجه اصل جریان نشده‌اید :)‌ این روند از نظر من غیرممکن است  :)
وقتی جادی بعد از این که این همه عمر خودش را روی لینوکس و یونیکس گذاشته است این جوری می‌گوید، کسی که لینوکس کار نکرده است چی بگوید؟ :)  بعضی‌ها که دیدند این روند خیلی سخت است یک توزیع نوشتند.
بوسیله توزیع شما از شر این همه کار سخت خلاص می‌شوید و یک سیستم عامل ( که یک رابط بین سخت‌افزار و نرم‌افزارتان باید باشد ) نصب می‌کنید. آن هم به چه راحتی.
فرق توزیع‌ها در بسته‌ها و هدف‌هایی است که تشکیل دهنده یک دیسترو ( توزیع است ) و کار کردن با لینوکس را برای شما ساده‌تر و دلچسب‌تر می‌کند.

اما در میان حرفه‌ای‌ها هم چنین دغدغه‌ای وجود دارد زیرا آنها می‌دانند دنیای لینوکس، دنیایی بسیار کارا و گسترده است و می‌توان همیشه به یافتن چیزهای ارزشمند امیدوار بود.
اما اینها تنها کسانی نیستند که به دنبال یافتن یک توزیع ( Distribution ) لینوکسی هستند. شاید برای شما جالب باشد یک نگاهی به این صفحه از DistroWatch بزنید تا با 650 توزیع مختلف از میان توزیع‌های لینوکس آشنا شوید!
البته شما می‌توانید با استفاده از List of Linux distributions هم به دنبال توزیع مناسب خودتان بگردید. یک ابزار خوب برای پیدا کردن نسخه مناسب شما هم اینجاست.  اما …
اما امروز می‌توانید با استفاده از چیزهایی که از این نوشته می‌آموزید ( به خاطرش از آمیت آگاروال ممنونیم )  به دنبال توزیع مناسب خودتان بگردید. راه بهتری نیست؟ :)

اگر بخواهید، می‌توانید از زبان لینوکس‌کارها بخوانید که چرا باید به لینوکس مهاجرت کنیم.

• فقط دنبال یک توزیع مناسب می‌گردم برای تست کردن لینوکس
  برای این دسته از کاربران توصیه ما استفاده از توزیع‌هایی است که به Live CD distributionها معروف هستند. این دسته از توزیع‌ها بدون اینکه احتیاج به نصب هیچ برنامه‌ای روی سیستم داشته باشند اجرا می‌شوند و شما چشمتان به جمال بی‌مثالشان روشن می‌شود.
  توی این نسخه‌ها شما می‌توانید بعضی نرم‌افزارها را اجرا کنید و مثلا یک فایل متنی را ویرایش کنید ولی باید پیه سرعت پایین‌تر این نسخه‌ها را نسبت به نسخه‌هایی که روی سیستم‌تان نصب می‌شوند به تنتان بمالید.
  خوبی این نسخه‌ها این است که شما می‌توانید با استفاده USB درایوها و CD‌ها بدون اینکه کاری انجام بدهید لینوکس را ببینید و بعد هم اگر نخواستید CD مربوطه را به فاصله دوری پرتاب بفرمائید و بدون دردسر به تبادل احساسات با ویندوزتان بپردازید.
  یک توزیع بسیار مناسب برای این دسته از توزیع‌ها Knoppix است.

اما اگر از سرعت پایین این نسخه‌ها ناراضی هستید می‌توانید از غولی به نام Wubi استفاده کنید. Wubi به شما کمک می‌کند بدون درد و خونریزی یک دیسترو اوبونتو لینوکس روی سیستم‌تان نصب کنید.
چرا Wubi؟ چون به شما اجازه می‌دهد اوبونتو را مانند یک نرم‌افزار ویندوزی نصب و آنیستال کنید. چرا اوبونتو؟ چون تعداد کاربران بالایی دارد که می‌توانند به شما کمک کنند. توی یک دوره منظم 6 ماهه هم یک نسخه ارائه می‌کند و زیاد چشم‌انتظارتان نمی‌گذارد. کلا توزیع بدون دردسری است که به درد شروع کار می‌خورد.

• منی که یک تازه‌کار هستم توی لینوکس چی کار کنم؟
  اگر سوال شما هم این است به شما توصیه می‌کنم حتما یک نگاهی به Linux Mint بندازید. مینت از آن جهت به درد آماتورها می‌خورد که یک سیستم نصب راحت و بدون دردسر دارد و جان می‌دهد برای سر و کله زدن و خرابکاری کردن برای مهارت پیدا کردن در لینوکس.
  مینت یک توزیع بر پایه اوبونتو است و اوبونتو یک توزیع بر پایه دبیان که یک توزیع سنگین برای شروع کار است. بهتر است با مینت شروع کنید که عمده ابزارهای اوبونتو و دبیان را در محیطی ساده‌تر در اختیار داشته باشید.
  یک خوبی دیگر مینت هم این است که با کلی نرم‌افزار همراه است که نیازهای اولیه شما را کاملا برطرف می‌کند و شما را همان اول کار اسیر پیدا کردن نرم‌افزار نمی‌کند.
  mint4win یکی از ابزارهای مینت است که به شما اجازه می‌دهد به سادگی یک مینت روی ویندوزتان داشته باشید و خیالتان را راحت می‌کند که شما می‌توانید با استفاده از Add/Remove applications ویندوز مینت را از روی سیستم پاک کنید. بالاخره شاید نیاز شد از توزیع‌های سنگین‌تری استفاده کنید :)

اما اگر فکر می‌کنید دیگر برای این عزیزان چیزی نیست، باید عرض کنم Ubuntu هم هست که دیگر اسم و رسم وحشتناکی در دنیای لینوکس برای خود دست و پا کرده است. شما می‌توانید اوبونتو را از سایت این شرکت سفارش بدهید تا دی‌وی‌دی نصب آن در هر جای جهان که باشید به صورت رایگان برای شما ارسال بشود.
اما مثال مفت باشد کوفت باشد را فراموش کنید. این یکی در عین مفت بودن واقعا ارزشمند است چون با آپدیت منظم و پشتیبانی قوی، خیال شما را راحت می‌کند که جایی گیر نمی‌کنید. کلی نرم‌افزار عالی هم برای آن نوشته شده است که شما را به شک می‌اندازد که شاید برای خالی کردن آب استخر هم توانستید از اوبونتو استفاده کنید :)

• دنبال یک سیستم عامل خوب برای کامپیوتر قدیمیم هستم. لینوکس چیزی دارد؟
  خوب جایی آمده‌اید. درست است که سیستم‌‌های دسکتاپ این روزها بسیار ارزان و قوی‌ شده‌اند ولی هنوز هم کامپیوترهای ضعیف بسیاری در سطح جهان است که حتی نمی‌توانند یک ویندوز 98 ساده را به خوبی اجرا کنند. برای این جور کامپیوترها یک سیستم عامل، بلکه می‌توانید یک سیستم عامل عالی پیدا کنید.

Puppy Linux یک توزیع لایو است که باید با CD اجرایش کنید ولی برای کامپیوترهای قدیمی بسیار عالی است چون به شما اجازه می‌دهد روی کامپیوتری با RAM پایین‌تر از 64 هم یک سیستم‌عامل خوب داشته باشید. فقط چیزی که باید مدنظر قرار دهید این است که پاپی لینوکس روی رم اجرا می‌شود و حتما باید حواستان باشد که قبل از خاموش کردن کامپیوتر، اطلاعات مدنظرتان ذخیره شده باشد.
Xubuntu یکی از شاخه‌های اوبونتو است که از میز کار xfce استفاده می‌کند که از میزکار Gnome کمتر انرژی و امکانات مصرف می‌کند. هر سال، دو بار، بعد از به روز شدن اوبونتو، شاهد به روز شدن زوبونتو هم هستیم.
antiX توزیعی است که به درد شما می‌خورد، اگر سیستم‌تان زورش به ویندوز 98 هم نمی‌رسد. کامپیوترهای نسل پنتیوم 2 می‌توانند به خوبی از این سیستم‌عامل استفاده کنند. موارد بیشتری در دنیای لینوکس هست که می‌توانند کامپیوترهای قدیمی شما را جان تازه‌ای ببخشند که سه دیسترو بالا، جز‌‌ء دسته مشهورهای این رده محسوب می‌شوند.

• برای کارهایم به لینوکس نیاز دارم. مثلا برای سرور چی پیشنهاد می‌کنی؟
  اگر کار سروری سنگین دارید که اصلا سراغ ویندوز نروید. قدرت بلامنازع در این زمینه در دستان سرورهای لینوکسی است. Redhat Enterprise Linux و SUSE Linux Enterprise Desktop دو توزیع بسیار قدرتمند لینوکس هستند که می‌توانند به شما در زمینه‌های کاریتان کمک فوق‌العاده‌ای بکنند. Redhat این روزها مهمان بسیاری از سرورهای قدرتمند جهان است و می‌توان آن را ستاره سیستم‌ عامل‌های دنیای تجارت نامید.

بسته‌های امنیتی این توزیع‌ها، به همراه بسته‌های بسیار عالی نرم‌افزاری قدرتی بسیار بالا به این سیستم‌ها بخشیده‌ است.

• یک Netbook خریدم و دنبال یک توزیع مناسب لینوکس هستم.
  Netbook یک چیزی شبیه نوت‌بوک‌های معمولی است با این تفاوت که صفحه نمایش کوچکتری دارند و کمی از لحاظ سخت‌افزاری ضعیف‌تر هستند. در عوض ارزان هستند و به علت وزن کم و ابعاد کوچکتر برای کسانی که زیاد لپتاپ این ور و آن ور می‌برند مناسب هستند.

اگر از پردازنده‌های Atom که از محصولات شرکت اینتل ( Intel ) است استفاده می‌کنید می‌توانید نگاهی به توزیع قدرتمند Ubuntu Netbook بیاندازید. البته شما می‌توانید یک اوبونتوی معمولی هم نصب کنید اما اوبونتو نت‌بوک بسیار برای نت‌بوک‌ها بهینه سازی شده است و می‌توانید با خیال راحت از یک توزیع قوی در این رده استفاده کنید و از هماهنگی آن با نت‌بوکتان مطمئن باشید.
Jolicloud یک توزیع بسیار ارزشمند برای سیستم‌هایی است که قدرت زیادی ندارند از Ram یا هارد خوبی برخوردار نیستند. نصب این سیستم‌عامل بسیار ساده است و چون بر پایه اوبونتو است بسیاری از نیازهای شما را برطرف می‌کند.
Moblin یک پروژه از اینتل است تحت نام Linux Foundation عمل می‌کند و قرار است کلی دنیا را به کام نت‌بوک‌بازها بکند. موبلین به نوعی برادر Maemo است و فکر می‌کنم چیز خوبی در بیاید اما فعلا پیشنهادش نمی‌کنم چون هنوز کار دارد به اوبونتو نت‌بوک برسد.

• یک حرفه‌ای لینوکس هستم. می‌توانی به من هم پیشنهادی بدهی؟
  من؟ چنین جسارتی نمی‌کنم :) در عوض از شما خواهش می‌کنم اگر اشکالی در این مقاله می‌بینید گوشزد بفرمائید. اما برای این که کسانی که زیاد اطلاعاتی از دنیای توزیع‌های حرفه‌ای لینوکس ندارند دو توزیع عالی لینوکس را معرفی کنم.

Arch Linux یک توزیع فوق‌العاده عالی برای حرفه‌ای‌های لینوکس است که به شما اجازه می‌دهد از اولین گام نصب، روی عملیات نصب سیستم‌عامل‌شان کار کنند و آن را برای خودشان بهینه کنند. آن طور که من اطلاع دارم آرچ لینوکس یک رابط گرافیکی برای عملیات نصب را به صورت پیش‌فرض در اختیار ندارد.
زمانی که برای اولین‌بار نصب آن به پایان می‌رسد شما به جای یک صفحه ورود یا یک صفحه حساب کاربری، یک صفحه پر از تنظیمات پیشرفته می‌بینید که به شما کمک می‌کند هر سوراخ سنبه‌ای که دلتان می‌خواهد را برای خودتان شخصی سازی کنید.
این صفحه به شما اجازه می‌دهد کامپیوترتان را تا بالاترین سطحی که بتواند شما را راضی کند شخصی‌سازی کنید و سیستم‌عاملی مناسب حال خودتان داشته باشید.

Slackware دیگر توزیعی است که در این پست لایق تکریم است. در تقابل با آرچ لینوکس، اسلکویر بسته‌های پایدارتری را به همراه دارد و برای همین توزیعی محافظه‌کارانه و بسیار پایدار است.
البته آرچ لینوکس هم بسته‌هایی بسیار کاربردی برای حفظ پایداری سیستم به همراه دارد که از آرچ سیستمی فوق‌پایدار ساخته است. اما سرعت و پایداری اسلکویر مسلما هر حریفی را به چالش می‌کشد.
Slackware قدیمی‌ترین توزیع لینوکس است. درباره موفق‌ترینش نمی‌توان با قدرت پاسخ داد اما می‌توان او را دارای عظمتی خارق‌العاده نامید.

شخصا به توزیع دیگری برای شروع بسیار علاقه‌مند هستم. اما فعلا باید اعتراف کنیم که اوبونتو یک توزیع خارق‌العاده در اکثر زمینه‌هاست. اما با این حال اگر مشترک این وبلاگ باشید به زودی درباره توزیع دیگری، مفصل‌تر در خدمت شما خواهیم بود. همراه باشید :)

+ چرا به لینوکس مهاجرت کنیم؟ { از زبان لینوکس کارها }

نکته مهم: نوشته‌های قهوه‌ای رنگ، نکات کوچکی است که خودم اضافه کرده‌ام. حتما حتما حتما آنها را هم با دقت بخوانید.

یک / به دیگران ( بازدیدکننده گان وبلاگتان ) کمک کنید ، این یکی از قدرتمندترین راههایی است که میتواند به شما این اطمینان را بدهد که آنان دوباره به سایت شما سر خواهند زد.

دو / بلاگ نویسی صرفا یک راه مناسب برای درآمدزایی نیست. زیاد هم به این مسئله که فلانی درباره ی بدست آوردن پولهایی ازین راه چه میگوید توجه نکنید. این کار نیاز به استعداد، تلاش و صبر دارد.
تنها در صورتی آن را انجام دهید که به نوشتن علاقمند باشید و چیزی برای نوشتن داشته باشید. قبل از دیدن هرگونه بازگشت جدی در این زمینه خودتان را برای سرمایه گذاری آماده کنید.
توی ایران که اصلا چیزی بر نمی‌گردد پس لطفا اگر عاشق نوشتن نیستید از اول، خودتان را مسخره خاص و عام نکنید :)

سه / برای خوانندگان وبلاگتان ساده‌ترین راه برای مشترک شدن به فیدهایتان را فراهم کنید. مشترک وبلاگی شدن ، یکی از بهترین راه‌هایی است که یک خواننده‌ی وبلاگ می‌تواند داشته باشد.
اینجا را نگاه کنید. یک مثال خوب است برای این مورد :)

چهار / تمام فیدتان را برای خواندن ارائه کنید.حتی اگر این بدان معنی باشد که افرادی که از سایت شما بازدید میکنند کمتر ببینید.یک خواننده ی دائمی بهتر از یک خواننده ای است که مطالب شما را هرگز نمیخواند.سخت نگیرید !
من خودم شخصا فیدهایی را که مشکل داشته باشند یا نصفه ارائه بشوند دنبال نمی‌کنم. هر چند ممکن است استثنا‌ هم داشته باشد ولی شما ریسک نکنید و فیدتان را کامل ارائه کنید. مشترکین بیشتر بهتر از شاید کلیک بیشتر است :)

پنج / اگر از مفید و خوب بودن پستی که نوشته اید مطمئن نیستید، یک مقداری برایش وقت بگذارید و سبک سنگین کنید. اگر هم در نهایت نتوانستید خودتان را متقاعد کنید که پست خوبی است، آن پست را حذف کنید.یک پست بد از بی‌پستی بدتر است. پست های نامناسب باعث ایجاد سوالات مبهمی در ذهن خوانندگان وبلاگتان خواهد شد. زمانی که یک پست بد می‌نویسید، به آن گونه نوشتن ادامه خواهید داد.
این جوری یک جایی می‌بینید واقعا نوشته‌هایتان فقط به درد وقت تلف کردن می‌خورد و شما هم هیچ راهی ندارید که از این وضعیت خلاص شوید. بگذارید توقع خواننده‌هایتان از شما برود بالا و اجازه بدهید یقه شما را بچسبند رسما :)

شش / خودتان را آماده کنید برای اینکه بعد از سه یا چهار ماه از هرگونه ایده خالی شوید. تمام تلاشتان را بکنید تا در مقابل وسوسه الکی نوشتن مقاومت کنید و از نوشتن هر چیزی که باعث ایجاد ضعفی در وبلاگ شما می‌شود، خودداری کنید. آن حس‌هایی که قبلا داشته‌اید و حس می‌کردید چیزی به شما وحی می‌شود تا آن را بنویسید کم‌کم به سوی شما باز می‌گردد.
این یک چیز خیلی عجیبی نیست. همه به نوبه خودشان دچارش می‌شوند. تا یک مدت نتوانستید بنویسید وبلاگنویسی را رها نکنید.

هفت / همیشه آن چیزی که می‌دانید مهم نیست، اینکه چه کسانی را می‌شناسید هم مهم است. در واقع مطالب و محتوای خوب بازگشت ویزیتورهای وبلاگتان را برای شما به ارمغان خواهد آورد. اما در ابتدای شروع وبلاگ نویسی‌تان ، شما نیاز به یک گروه دوستان اینترنتی دارید برای ایجاد تعاملات مجازیتان.قطعا شگفت زده خواهید شد زمانی که ببینید چقدر از این که شما بهترین مطالب‌تان را به اشتراک میگذارید خوشحال خواهند شد.
این یک چیز عادی است که در وبلاگستان فارسی به مافیا مشهور شده است!

هشت / سرفصل‌ها و عنوان خبرهای جذاب را بنویسید و پست‌هایی را که در سایت های اجتماعی دارای بازخورد بالا هستند و با استقبال خوانندگان روبرو شدند را نیز لیست کنید.این راه یکی از بهترین راه هاست برای آنکه خوانندگان مطلب خاصی به وسیله‌ی معرفی کردن شما، وب‌سایت شما را پیدا کرده و مطالب آن را بخوانند.
کسی که این نکته را بسیار عالی فراگرفته است صادق جم است. اگر می‌خواهید منظور این نکته را خوب متوجه بشوید به لیستی که آخر این پست است رجوع کنید.

نه / هر آنچه در توان دارید را برای انتخاب سرخط مطلب‌تان وقت بگذارید و شروع پاراگراف‌تان را تا جایی که ممکن است جذاب آغاز کنید. اگر خواننده در همان ابتدای مطلب برای خواندن ادامه‌ی آن ترغیب نشود، عملا کیفیت مقاله‌ی شما از بین خواهد رفت و نادیده خواهد گرفته شد.
این قضیه توی هر چیزی مثل کتاب نوشتن یا فیلم ساختن هم هست. خیلی خیلی خیلی جدی بگیرید لطفا! یک مطلب یادم بیاندازید بعدا در این مورد بنویسم حتما.

ده / از دوستان، خانواده و دیگر آشنایان‌تان مودبانه خواهش کنید تا مطالب شما را به اشتراک بگذارند و به آنان رای مثبت دهند.ممکن است یک مقدار تقلب‌گونه به نظر برسد اما باور کنید تمام رقبای شما هم از همین روش استفاده می‌کنند.
من این را از بسیاری از دوستان مجازیم خواسته‌ام اما نتیجه‌ای نداده است. اصولا من هر چقدر به Share کردن مطالبم توسط دوستان صمیمی علاقه نشان دادم آنها بیشتر دریغ کردند. دلیلش را نمی‌دانم چیست ولی کلا در مورد دوستان‌تان {‌ مخصوصا من :) } مهربان‌تر باشید :)

یازده / همه‌ی پستهای‌تان را برای سایت‌های اجتماعی ننویسید. خیلی کار جالب و درستی نیست و دیگران هم کم‌کم از این کار شما خسته خواهند شد.در لیستی که من از بلاگر های مورد علاقه‌ام تهیه کردم،  به ندرت کسی پیدا می‌شود که صفحه‌ی اولش را برای دیگ یا ردیت ایجاد کند.
اگرچه که این سایت‌ها از آسان‌ترین راه‌ها برای داشتن و گرفتن ترافیک بالایی بر روی سایت شماست ، اما این هم مهم است که یادتان باشد آنها تنها نماینده‌ی درصد کمی از جمعیت کاربران اینترنتی هستند.
اصلا کلیکی که از این وبسایت‌ها می‌شود فقط به درد پز دادن می‌خورد وگرنه برای شما مشتری دائم نمی‌شود. بعد از یک مدت‌ هم خوانندگان ثابت شما را فراری می‌دهد. می‌شوید عین این مجلات زرد پرتیتراژ که اعتبار زیادی نمی‌توانند کسب کنند.

دوازده / به تمامی بازخورد‌ها و انتقاد‌ها با دقت گوش دهید اما خیلی بر پایه‌ی این انتقادها کارهای اصلی خودتان را در وبلاگ انجام ندهید. اکثر مردم اطلاعات زیادی ندارند. وبلاگ شما فرزند ذهن شماست، اگر بخواهید همه را راضی نگاه دارید کمی سر ناسازگاری با شما خواهد برداشت.
یادتان باشد برای خودتان وبلاگ می‌نویسید. اگر قرار باشد همه را راضی کنید یک جایی دلزده می‌شوید. اما ابدا انتقادها را نادیده نگیرید. اگر یک نفر انتقاد می‌کند به معنای این نیست که فقط یک نفر انتقاد دارد. به معنای آن است فقط یک نفر حال و حوصله داشته است انتقادش را به گوش شما برساند. مغرور نباشید فرزندانم!

سیزده / تجربه کنید‌! ریسک کنید و شانس خود را امتحان کنید‌، چندین نفر و نظرهای‌شان را برای خودتان حذف کرده و نادیده بگیرید، گاهی لازم است برخی کارها را برای در اوج ماندن و برتر بودن انجام دهید.

چهارده / همیشه به دنبال پیدا کردن زوایای متفاوت باشید. حتی اگر چیزی که شما میگویید ارزشمند باشد، در مقابل دیگر مطالب که شاید شبیه به مطلب شما نوشته شده باشد و تنها شباهت دلیل بر آن شود تا مطلب‌تان برای خواننده جذاب به نظر برسد هیچ امتیاز مثبتی نخواهید داشت.
برای همین است که نوآوری بهتر از کپی برداری جواب می‌دهد اصولا!

پانزده / در هر برنامه‌ی تجارت اینترنتی و … با هر کس که از شما این امر را بخواهد شرکت نکنید. اگر لینک دادن و لینک شدن شما ارزش و بهای کافی برای کارتان را برای شما ندارد این ایده‌ی خوبی نخواهد بود.
ارزان نباشید و قدر خودتان را بدانید. یک طرح موفق شرکت کنید بهتر است از هزاران طرح ناموفق.

شانزده / درباره ی خودتان و زندگیتان تا جایی که مربوط به موضوع نوشته‌تان میشود نیز چیزی بنویسید. بازگو کردن تجربیان مهم و معنی دار دیگران از زبان خودشان، خود از منابع مهم و ثابت برای شما خواهد شد.
توی کلاس‌های آموزش سخنرانی همیشه این نکته را گوشزد می‌کنند. هم ارائه شما را درست‌تر نشان می‌دهد. هم جو سخنرانی/ارائه/پست وبلاگ را گرم می‌کند و به خواننده اجازه می‌دهد خودمانی‌تر شود.

هفده / خوانندگان وبلاگ‌تان را به فکر کردن بیاندازید. این کار همیشه اتفاق نمی‌افتد و قطعا زمانی که اتفاق بیفتند آنان همچین کاری را فراموش نمی‌کنند.

هجده / خیلی خودتان را درگیر جاسازی تعداد زیادی از تبلیغات سایت‌های مختلف در وبلاگتان نکنید. داشتن ترافیک فوق‌العاده بالا بر روی سایت شما خیلی ارزشمندتر از آن است که شما وقت‌تان را برای یک تبلیغی که با هر کلیک 2‌ریال برایتان سود داشته باشد می‌ارزد.
خواهشا بی‌خیال این تبلیغات کلیکی، آن هم به صورت 1524 در هر وبلاگ بشوید. این جوری هم اعتبارتان را از دست می‌دهید و هم تبلیغات درست و حسابی را.

نوزده / ظاهر وبلاگ. اگر وبلاگ شما در ظاهر تصویر خوشایندی نداشته باشد، قاعدتا خیلی هم جدی گرفته نخواهد شد، درهم ریختگی و شلوغی بیش از حد در وبلاگ و عدم امکان مطالعه‌ی آسان مطالب شما، همه و همه باعث آن خواهد شد تا خوانندگان وبلاگ شما خسته شده و وبلاگ‌تان را ترک کنند.یک ظاهر زیبا برای وبلاگتان باعث ترغیب خوانندگان وبلاگتان خواهد شد و خود یک عامل خواهد شد برای آنکه وبلاگ‌تان دارای بهای ویژه‌ای شود.
برای همین قالب وبلاگ من مفت گران است :)) به زودی درست می‌شود البته ;)

بیست / سر زدن به دیگر وبلاگ‌ها و وقت گذاشتن و نظر دادن برای تک‌تک‌شان هم کاریست که زیاد جالب نیست و بهتر است به آن زیاد اهمیت داده نشود.در عوض یک مطلب پر محتوا بنویسید و با ایمیل زدن به دیگر وبلاگ‌نویسان  آنان را شگفت زده کنید.
این یکی را کاملا رد می‌کنم. برعکس عمل کنید! اصلا مطالبتان را به دیگران ایمیل نکنید چون به نوعی اسپم فرستادن تلقی می‌شود. همین که مطلب خوب بنویسید کافی است. عوضش نظرات مفید و درست و حسابی توی وبلاگ‌های مفید و درست و حسابی بگذارید. خود من شخصا همیشه وبلاگ کسانی که توی وبلاگم کامنت می‌گذارند را دنبال می‌کنم.

بیست و یک / یه نظرهایی که در وبلاگتان می‌گذارند پاسخ دهید، خصوصا کسانی که نظری خلاف عقیده‌ی شما دارند.این یکی از بهترین راه‌هایی است که شما بدین وسیله می‌توانید به خوانندگان وبلاگتان نشان دهید که برای آنان ارزش قائلید و ارزش وقت و زمانی که آنان برای خواندن وبلاگ شما گذاشته‌اند را می‌دانید.

بیست و دو / وقتتان را صرف خواندن دیگر وبلاگ ها با وسواس بسیار و چک کردن آمار ترافیک سایت دیگران نکنید، بهتر است این وقت را صرف کارهایی کنید که ترافیک سایت خود را بالا ببرید، مانند ایجاد محتوا، تحقیقات، ارسال کردن مطالب به فوروم های مربوطه و …
این را بنویسید بزنید به دیوار اتاق‌تان. بی‌خیال وبلاگ‌های دیگر شوید. مسلما اگر محتوای خوب تولید کنید حال همه رقبا را می‌گیرید.

بیست و سه / اگر به موفقیتی در زمینه ی وبلاگ نویسی دست می‌یابید خیلی نیاز نیست آن را همه جا جار بزنید اما اجازه دهید تا خوانندگان وبلاگ شما تا حدی ازین خبرها باخبر شوند.

بیست و چهار / از بلاگ کارناوال‌ها استفاده کنید. این یکی از آسانترین راههایی است برای آنکه شما تبادل لینک کنید و خوانندگان وبلاگتان را بشناسید و خواننده پیدا کنید بدون آنکه آنان شما را بشناسند.
تا یادم نرفته است به جشنواره نوروزی نزدیک می‌شویم. البته مشترکین این وبلاگ خبرش را حتما دریافت می‌کنند.

بیست و پنج / بهترین نوشته هایتان را به طور ثابت در یک صفحه‌ی خاص و در جایی که دیده شود قرار دهید. هدف اصلی شما هم همین است. اینکه خوانندگان وبلاگ شما بهترین مطالب شما را پیدا کرده و بخوانند، پس چرا بهترین کارهایتان را در بایگانی نگه دارید و بگذارید خاک بخورند و تا مدتها خوانده نشوند؟
این یک یادآوری برای خود من هم هست. کار بسیار پسندیده‌ای که مدتهاست در فکر انجامش هستم. توی وبلاگهای بزرگ جهان نمونه‌های بسیاری از این مطلب می‌بینیم اما توی وبلاگستان فارسی نمونه‌ها برای این مورد بسیار اندک است.

بیست و شش / آن چیزی را انجام دهید که اطمینان دارید برای‌تان مفید است و اصطلاحا روی شما جواب میدهد. سعی کنید خود واقعی‌تان باشد و یک شخصیت در ظاهر خوب تلاش دروغین نکنید. قطعا جایی به مشکل بر میخورید و این تلاش شما پایدار نخواهد ماند. مردم در نهایت حقیقت را خواهند فهمید.
برگردید و درس 14 را باز هم مرور کنید.

بیست و هفت / وبلاگ‌هایی که درباره‌ی وبلاگ‌نویسی و راه‌ها و روش‌های آن توضیح می‌دهند و مطلب می‌نویسند را بخوانید، این وبلاگها منابع مهمی برای یادگیری فنونی برای وبلاگ‌نویسی هستند. به خصوص در زمینه‌های فنی !
یک نمونه هم برای شما پیدا کردم که بیایید و ببینید. یک وبلاگنویس تازه‌کار به اسم فتحی که نوشته‌هایش خوب نیستند اما ارزش خواندن دارند. چندتا از مطالبش درباره وبلاگنویسی را با هم بخوانیم شما قضاوت کنید ارزش دارد یا ندارد. چطور است؟ :)

+ نکته طلایی برای بسط و پایان دادن به یک مطلب
+ نگاهی به یک اشتباه رایج در وبلاگنویسی
+ 4 راه خیلی ساده و سریع برای بالا بردن بازدید از وبلاگ شما
+ 5 دلیل برای اینکه یک وبلاگ جدید می‌تواند برای شما مفید باشد
+ 5 گام کوچک برای یک درخواست ( تبادل ) لینک خوب
+ 6 گام نخستین برای بهینه سازی وبلاگ برای موتورهای جستجو ( SEO )

شما جای چه نکاتی را در این میان خالی می‌بینید؟

اما قضیه را از زبان کامیار بشنویم:
جدیدا توی وبلاگ‌های فارسی مد شده که در جهت افزایش خوانندگانشون بخصوص از طریق فید یکسری جمله‌هایی رو مینویسن حالا به عنوان تبلیغ یا هرچیز دیگر.
این عبارات برای همه‌ی ما آشنا هستن: “اولین باشید” “سریعترین باشید” “بهترین باشید” و از این جور جمله‌هایی که توی تمام تبلیغات دنیا استفاده میشه. اما یک جمله هست که گاها و بیشتر در وبلاگ‌های زرد دیده میشه (زرد واقعی و بعضا تازه کار)  “با عضویت در خوراک ما مطالب را رایگان دریافت کنید!”

چون دوست عزیزم محمد از وبلاگ یک فتحی به عنوان یکی از کسانی که از این کلمه رایگان استفاده می‌کنند نام بردند بگذارید کمی بحث را بکشم بین خوانندگان اینجا!

من با حدود نسبی دانش شما آشنایی دارم. یعنی وقتی یک پست می‌نویسم حدس می‌زنم چه مقدار از مطالب آن نوشته استفاده می‌کنند و چه مقدار یک کلمه هم متوجه نمی‌شوند!
بنابر تجربه در این زمینه ( خودم نمی‌توانم کتمانش کنم. هر چند کسی قبولش نداشته باشد! ) می‌توانم با قاطعیت بگویم تکنولوژی‌های جدید حداقل بین خوانندگان این وبلاگ ترس عجیبی را به همراه دارد.
حالا نه اینکه خوانندگان اینجا اصلا با هیچ چیز آشنایی ندارند. نه! اتفاقا از محبت شما خوانندگانی در بالاترین سطح خوانندگان فارسی هستند که اینجا را می‌خوانند. ولی باید برای وبلاگنویسی به همه مخاطبین‌تان ( مخصوصا کم‌ دانش‌ترین در زمینه‌ای که می‌نویسید ) توجه کنید.

بارها و بارها زمانی که از کلمه رایگان استفاده نمی‌کردم با سوالاتی از این دست روبرو می‌شدم که هزینه اشتراک چقدر است یا آیا هزینه‌های این وبلاگ از طریق آبونمان‌های مشترکین پرداخت می‌شود؟ شما پس از برخورد با این سوالات چگونه برخورد می‌کنید؟

من در طی دوران وبلاگنویسیم همواره سعی کردم در ارائه ساده مطالب و مفاهیم به دیگران که اطلاعات کمتری ممکن است از من داشته باشند گام بردارم. موفق بودن یا نبودنم با شما!  بدیهی است نوشته‌هایی مانند «فید، وبگردی با بالاترین سرعت»‌ دقیقا به همین دلیل نوشته شده است.
کلماتی مانند رایگان را نه برای جذب مخاطب بیشتر – که این هدف هم شیرینیش است :) – بلکه برای این اضافه می‌شود که مخاطبی که اطلاع چندانی از جریان ندارد نترسد. حداقل برود مطلب را بخواند و متوجه بشود که فید یک ابزار رایگان است. این هم خیلی بخواهم مظلوم‌نمایی کنم می‌گویم در راستای همان هدف ارائه به مخاطبینی است که گیک تکنولوژی نیستند :)

• فقط من این جوری فکر می‌کنم؟
  برای این که ببینیم آیا فقط من این جوری فکر می‌کنم کمی در وبلاگستان جهانی می‌چرخیم و به وبلاگ dailyblogtips می‌رسیم. این وبلاگ، شاید از نظر کامیار وبلاگ بزرگی نباشد چون تنها 32 هزار مشترک دارد! اما من شخصا دوستش دارم و تفاهم خاصی با مطالبش حس می‌کنم. این وبلاگ در سال 2007 نامزد Best Web Development Blog در وبلاگ آواردز بوده است و یکی از 500 وبلاگ پربازدید جهان از دید تکنوراتی ( تکنوراتی چیست؟ )  است.

نکته‌ای که در این وبلاگ جلب توجه می‌کند Subscribe for free است که در این وبلاگ در گوشه بالایی ( راست ) این وبلاگ به چشم می‌خورد. برای اینکه فهمیم چرا از این کلمه Free استفاده کرده است به مقاله  50Simple Ways to Gain RSS Subscribers رجوع می‌کنیم. در این مقاله نوشته شده است:

Mention that subscribing to your blog is free. It might sound strange, but many people actually get confused with the “Subscribe” terminology. I received dozens of emails over the past year from people that wanted to know if there was any cost associated with subscribing to my RSS feeds! To avoid any confusion, it could be worth mentioning that subscribing to your blog is free, so instead of “Subscribe to my RSS feed” you could use “Receive our updates for free.”

ترجمه را به خودتان واگذار می‌کنم. انگار توانستم کسی را پیدا کنم که با من هم‌عقیده باشد :)‌

به وبلاگ MakeUseOf می‌رویم. این وبلاگ از قبلی هم بزرگتر است. 101 هزار مشترک فیدی دارد و با توجه به نوشته کامیار به نظر می‌رسد کامیار آن را وبلاگ خوبی می‌داند. زمانی که من به این وبلاگ رفتم 379 دیگر هم مشغول خواندن این وبلاگ بودند.

در پایان این صفحه اصلی این وبلاگ هم بروید به عبارت زیر برخورد می‌کنید: MakeUseOf Downloads -Free Guides. سوالی که مطرح می‌شود این است که چیزهایی که در این وبلاگ برای دانلود گذاشته می‌شود عموما غیر رایگان است که این راهنماها رایگان باشد؟ اصلا برای دانلود پولی چیزی در این وبلاگ آپلود می‌شود؟ یا هزینه‌های این وبلاگ نه از دانلود، که از تبلیغات تامین می‌شود؟

سوال مهم‌تری هم هست! آیا راهنماهای این سایت (Guides) عموما غیر رایگان است و فقط این فایل‌های برای دانلود، رایگان است؟

بعید نمی‌دانم MakeUseOf بزرگ هم در مورد PDFهایش چنین رویکردی برای استفاده از Free داشته باشد :) PDF های پولی این سایت ( اگر PDF پولی داشته باشد ) بیشتر است؟ یا PDFهای رایگان که این چنین می‌نویسد: FREE PDF Guides from MakeUseOf

بحث را بخواهم همین‌جوری ادامه بدهم خیلی بسط پیدا می‌کند. پیشنهاد می‌کنم برویم سراغ سوالات کامیار. شما هم می‌توانید جواب‌های‌تان به این سوالات را اینجا بنویسید که من هم استفاده کنم از نظرات شما.

آیا عرضه مطالب از طریق خود وبلاگ رایگان نیست؟
رایگان است. ترجیح می‌دهم به جای کسب درآمد از کسی که برای پیدا کردن اطلاعاتی که برایش مفید باشد به اینجا آمده است از تبلیغات کسب درآمد کنم. بماند که مطالب اینجا به درد کسی نمی‌خورد عموما و یا برعکس مخاطبین، اسپانسرها به اینجا لطف زیادی ندارند :)

آیا عرضه مطالب از طریق فید یا ایمیل در کاهش‌هزینه‌های کاربر موثره؟
صد در صد! استفاده از فیدخوان باعث کاهش زمان وبگردی می‌شود { برای اطلاعات بیشتر اینجا را بخوانید }  و کاهش زمان وبگردی باعث بالاتر رفتن بهره‌وری در راستای مدیریت زمان بهینه { درباره مدیریت زمان اینجا را بخوانید }
با سرعت پایین اینترنت در ایران هر چه مطالب سریع‌تر به دست کاربر برسد در هزینه‌هایش صرفه‌جویی می‌شود.

آیا شما این حق را به خودتون میدید که مطالبتون رو به صورت پرداختی عرضه کنید؟
همان‌طور که در سوال اول گفتم ترجیح می‌دهم هزینه‌های وبلاگ را از خوانندگان که دوستان فوق‌العاده عزیزی برایم محسوب می‌شوند تهیه نکنم و به جایش از خوانندگانم انتظار دارم با ایراد گرفتن از مطالب یا کامنت‌گذاری من را از اطلاعاتشان بی‌نصیب نگذارند. اگر این خواسته زیادی است بفرمائید همین را هم نداشته باشم :(

آیا بخشی رو در وبلاگ یا وب‌سایتتون جهت کاربران پرمیوم تدارک دیده‌اید که حالا باقی کاربران بتونن از طریق فید رایگان بهره‌مند بشن؟
نه. تنها تبلیغات در این وبلاگ و سایت‌هایی که من فعالیت می‌کنم غیررایگان است. حتی اگر بخشی برای کاربران پرمیوم بود باز ترجیح می‌دادم فید را رایگان عرضه کنم تا یک قدم خیلی ریز برای کمک در وقت خوانندگانم کرده باشم.

آیا شما احساس میکنید مایکل ارینگتون هستید؟
نه :) من فتحی هستم و فکر می‌کنم از مایکل ارینگتون خوش‌بخت‌ترم چون مخاطبینم به جای این‌که مانند ارینگتون خوانندگانم برایم حکم پول بیشتر را داشته باشند حکم دوست و رفیق دارند :)

آیا شما فکر می‌کنید در حال رقابت با MakeUseOf هستید؟
خیر. به جایش با دیروز خودم رقابت می‌کنم. اگر از دیروز خودم موفق‌تر بودم در وبلاگنویسی خوشحال می‌شوم و اگر افت کرده باشم ناراحت. این بیشتر به من کمک می‌کند تا رقابت با MakeUseOf :)

آیا میدونید که مطالبی که شما و من مینویسیم به هیچ دردی نمی‌خورن و خواننده‌ی محترم میتونه با تبدیل عنوان به انگلیسی بهترین‌ها رو پیدا کنه؟
نوشته‌های شما را مطمئنم این طور نیست. اما در مورد اگر بدونم چیزی که می‌خواهم بنویسم به درد خوانندگانم نمی‌خورد هیچ وقت آن مطلب را نمی‌نویسم. اخلاقا این کار درست نیست. اگر به درد شما نمی‌خورد دلیل بر به درد نخور بودن مطلب نیست. حکایت از دانش بالای شما دارد. البته استثنا در این مورد ( به درد بخور بودن ) پذیرفته می‌شود :)

خواننده‌ی محترم می‌تواند با تبدیل عنوان به انگلیسی بهترین‌ها را پیدا کند. من برای کسانی می‌نویسم که نمی‌خواهند این کار را بکنند ( حالا به هر دلیل ).
یا کسانی که سلیقه من را تا حدی قبول دارند و پیش خودشان می‌گویند بد نیست به جای روزانه کلی اخبار و مقاله، هر روز یکی را به انتخاب فتحی بخوانیم. هر چند اکثر کسانی که اینجا را می‌خوانند از روی محبت‌شان است.

پس از این که یادآوری کردم به شدت از دانستن نظر شما استقبال می‌کنم این مطلب را به دوست قدیمی‌ام، کامیار ندیمی عزیز به خاطر این همه درسی که در وبلاگنویسی از ایشان گرفتم تقدیم می‌کنم. هر چند فکر کنم مدتی است کمتر حالی از من می‌پرسد :)
و به دوست تازه‌ام، محمد غفاری که علاوه بر اینکه علاوه بر اینکه خیلی خوب قضیه را توضیح داد ( کلا خوب می‌نویسد در وبلاگش هم ) در اینجا خیلی هم به من محبت داشت. محبتی که بیش از لیاقت من بود.

توصیه می‌کنم شما هم به «رایگان» مشترک مطالب این وبلاگ بشوید یا مطالب اینجا را در گوگل‌ریدر بخوانید ( از اینجا )

مهم: هک وبلاگ من با این مسئله مربوط نیست. با این حال اصلا قضیه را دست‌کم نگیرید. بعد از خواندن پست یک ثانیه هم صبر نکنید. هیچ‌کس از چند دقیقه بعد شما خبر ندارد.

• همین الان آپدیت کنید! همین الان!
  همه شواهد حاکی از آن است که تنها راه خلاصی از دست این حملات ارتقای وردپرس‌تان به آخرین نسخه است. اصولا در هر نسخه کلی به امنیت وردپرس افزوده می‌شود. حتما وردپرس خود را از سایت وردپرس به نسخه 2.8.4 ارتقا دهید.

اگر برای شما سوال است که چطور متوجه شوید وردپرس‌تان از چه ورژنی استفاده می‌کند ساده‌ترین راه این است که به پیش‌خوان بروید و در پایین‌ترین قسمت به دنبال ورژن آن بگردید. مثلا برای من نوشته شده است: “نگارش 2.8.4″

اگر چنین چیزی را پیدا نکردید یعنی وردپرس شما خیلی قدیمی‌تر از این حرف‌هاست. بروید جلوی کولر بنشینید و نماز شکر به جای آورید که مشکلی تاکنون نداشته‌اید. اگر چنین چیزی را پیدا کردید که مثلا نوشته شده است 2.7.1 آنگاه کار برای هکرها کمی سخت‌تر است اما از آنجایی که باز هم فکر می‌کنم وبلاگ‌تان ارزش آن را داشته باشد که کمی زحمت به خودتان بدهید باز هم توصیه می‌کنم به ( حداقل ) 2.8.4 ارتقا دهید.

برای ارتقا می‌توانید از آپگرید اتوماتیک استفاده کنید. اما به نظر من بد نیست ریسک نکنید و این بار را دستی ارتقا دهید. البته این حرفم مثل بقیه ‌حرف‌هایم نیست که بی‌دلیل باشد :)
در ارتقای دستی بیشتر متوجه فایل‌های مهم روی سرورتان می‌شوید و اگر فایل مشکوکی دیدید سریعا می‌توانید دست به کار شوید و برای شناسایی و حتی نابودی آن اقدام کنید.
در ثانی مشاهده شده است که تعدادی از کاربران بعد از ارتقای اتوماتیک با مشکل مواجه شده‌اند. من حدس می‌زنم اشکال مربوط به افزونه‌ای خاص و مشخصا افزونه پادپرس بوده باشد ( چنین افزونه‌ای روی سیستم خود دارید؟ ) برای همین است که می‌گویم دستی آپدیت کنید. این بار دستمال نبندید به سری که درد نمی‌کند!

• آیا با این کار از نظر امنیتی دیگر مشکل نخواهم داشت؟
  ابدا. هکرها روز به روز قدرتمند‌تر و ***  می‌شوند. به شدت باید مراقب وبلاگ خود باشید. برای همین در اولین قدم توصیه می‌کنم پست «مت بزرگ» با عنوان How to Keep WordPress Secure را از دست ندهید.

برای امنیت وردپرس‌تان از افزونه استفاده می‌کنید؟ کار خوبی می‌کنید! اما فراموش نکنید این برای زمان آرامش است. به شدت به دنبال راهکارهای امنیتی باید بود. البته نیازی به ترس هم نیست. تمام این کارها برای محکم‌کاری است وگرنه شما یک وردپرس امن ( 2.8.4 ) در اختیار دارید. اما باز هم توصیه می‌کنم توصیه‌های امنیتی بسیار ساده‌ای که وجود دارد را انجام دهید. بعضی از آنها فقط چند ثانیه وقت شما را می‌گیرد!
یک مورد ساده این است که از پسورد‌های جدید و قدرتمند استفاده کنید. سوالات و درخواست‌ها در این مورد زیاد است و من حتما باید برای این مورد یک پست تقدیم شما کنم ولی اصول کار بسیار ساده است. سعی کنید حتما از پسوردهای جدیدی برای دیتابیس‌ها، FTP و وبلاگ و کلا جاهای مهم استفاده کنید. به روز کردن پسورد امری ساده اما ضروری است. این را همیشه به یاد داشته باشید.

از آنجایی که نمی‌خواهم ابدا مشکلی برای شما پیش بیاید در آخر توصیه می‌کنم یک بک‌آپ از وبلاگتان بگیرید. هم به صورت خروجی از وردپرس و هم به صورت بک‌آپ از دیتابیس و کل سرور. این جوری دیگر راحت راحت خواهیم بود و اگر شب خوابیدم و صبح وبلاگم هک شده بود مشکلی نخواهیم داشت :)

• از کجا بفهمیم وبلاگ‌مان زیر آتش حملات است؟
  یک سر نخ مهم برای فهمیدن این موضوع اضافه شدن یوزر و ادمین است که به دو صورت اتفاق می‌افتد. اول اینکه یوزرهای اضافه درست شده باشد ( مانند عکس زیر ) که به راحتی از بخش کاربران قابل ردیابی است. هم‌اکنون وبلاگ من سه مدیر دارد که همه را هم خودم مدیر کردم ( دو مدیر دیگر برای بررسی‌های امنیتی فنی اجازه مدیریت یافته‌اند ) پس مشکلی نیست. شما هم به همین راحتی می‌توانید از این بخش مطمئن بشوید.

یک سرنخ دیگر این است که یک ادمین مخفی درست شده باشد که چون Hidden است ممکن است از دید شما دور مانده باشد. روی هاست خودتان بگردید و اگر به back door یا اسامی ناشناخته‌ای مانند Administrator (2) برخوردید نگران شوید!

سرنخ سوم به وجود آمدن آدرسهایی است که دارای کلیدواژه‌هایی چون eval و base64_decode است. اگر چنین آدرسهایی دیدید سریعا با مدیر سرور تماس بگیرید.

• اگر وبلاگ‌مان زیر حمله بود چه کار کنیم؟
  از خدا می‌خواهم امیدم را ناامید نکند از این که وبلاگ تمامی دوستان‌مان در وبلاگستان فارسی سالم بماند. اما اگر بعد از خواندن این مقاله باز هم تنبلی کردید و بک‌آپ نگرفتید و هک شدید حق‌تان است :)

واقعا امیدوارم از دوستان کسی هک نشود اما اگر هک شدید با من تماس بگیرید. حتی با دیدن هر سرنخی با من تماس بگیرید. من سعی می‌کنم اطلاعاتم را در این زمینه به روز نگه دارم که در صورت نیاز بتوانم اطلاعات دقیق‌تری ارائه کنم.
یک ایمیل کاربردی برای این منظور هم security@wordpress.org است که در صورت هک شدن یا دیدن هر چیز مشکوکی قبل از خوردن آب به آنها اطلاع دهید. یک تیم فوق قدرتمند از کارشناسان مسائل امنیتی به شما پاسخ می‌دهند.

یک نکته بسیار مهم!
این هک روی دیتابیس صورت می‌گیرد پس ابدا در صورت بروز مشکل از بک‌آپی که از دیتابیس گرفتید استفاده نکنید. تماس بگیرید یا در صورت واجب بودن حتما از بک‌آپی استفاده کنید که به صورت خروجی از وردپرس گرفتید.

و سوال آخر: آیا وردپرس امن است؟
من به شما می‌گویم که بی‌نهایت! وردپرس یک پروژه اوپن سورس است که از دو عنصر فوق‌العاده برای امنیت بهره می‌برد. یکی کاربرانش است که از نظر فنی در سطح بسیار بالایی هستند و به شدت در زمینه امنیت و پیدا کردن مشکلات امنیتی کمک می‌کنند. بد نیست بدانید تیم‌هایی در جهان هستند که روی مشکلات امنیتی وردپرس کار می‌کنند و همواره راه‌حل‌هایی برای مشکلاتی که هکرهای خلاق به وجود می‌آورند پیدا می‌کنند. این از مزایای اوپن سورسی بودن وردپرس است.
در سویی دیگر پشت نام تیم امنیتی وردپرس، همان‌ها که ایمیل security@wordpress.org را پاسخ می دهند تیمی از غولهای دنیای امنیت شبانه‌روز کار می‌کند. فراموش هم نکنید افرادی چون مت با این که سمتی در بخش امنیت ندارد باز خودش هم یک متخصص امنیت است و در این زمینه از اطلاعات خوبی برخوردار است ( همین‌طور بقیه تیم وردپرس! )
برای همین است که عرض کردم من که فکر نمی‌کنم وردپرس.کام روزی هک شود و از این هک مشکلی برای کاربرانش به وجود آید! وبلاگنویسانی که روی وردپرس.کام می‌نویسند که از هفت دولت آزادند چون خیالشان راحت است شاید هر سال در حد یک ساعت هم وبلاگشان داون نباشد! چه برسد به مشکلات جدی مانند هک!

در پایان باز هم تاکید می‌کنم. راه‌کارهای امنیتی بسیار ساده هستند. انجام دادن آنها چند دقیقه شاید در ماه وقت شما را بگیرد. تنبلی نکنید. انجام اصول امنیتی خیلی کمتر از بازیابی یک وبلاگ ( اگر بشود باز گرداند! ) زمان می‌برد. همین الان وردپرس خود را آپدیت کنید.

پی‌نوشت: از این دست پستهای مهم حتما توصیه می‌کنم پست «چه چیزهایی باعث معلق شدن اکانت توییتری شما می‌شود؟» را از دست ندهید.

***عذرخواهی: بدیهی است هر وبلاگنویس می‌تواند از یک اصطلاح با شناخت از جامعه مخاطبین خودش استفاده کند و مطمئن باشد که مخاطبینش آنقدر در نوشته‌های او دقیق و موشکاف هستند که بتوانند منظور دقیق آن را دریابند. اما این اطمینان به شدت می‌تواند آسیب‌پذیر باشد به طوری که ناگهان با یکی از مخاطبین‌تان برخورد کنید که از یک اصطلاح در متن شما رنجیده خاطر شده است. برای همین ضمن عذرخواهی از تمام کسانی که ممکن است یکی از اصطلاحات به کار رفته را توهین به جامعه هکرها قلمداد کرده باشند از شما خواهش می‌کنم مانند من درس عبرتی گرفته و از هر اصطلاحی هر چقدر هم که مشخص باشد استفاده نکنید :)
- تشکر ویژه از دوست عزیزم زهرا را هم ضمیمه این عذرخواهی فرمائید لطفا!

مشکل وحشتناک‌تر نه پاک شدن سرور و از دست‌رس خارج شدن آن بلکه دی‌فیس شدن صفحه ایندکس 1Fathi.com بود که به سیستم‌های بازدیدکنندگان، در صورت استفاده نکردن از مرورگرهای مطمئنی مانند فایرفاکس آسیب وارد می‌ساخت. ترسناک‌ترین بخش جریان تشویق کردن کاربران به دانلود کردن یک بسته حاوی یک ویدئو بود که به سیستم قربانیان شدیدا ضربه وارد می‌کرد.

در همان دقایق اولیه حمله، خوشبختانه به خاطر دل‌درد شدید بیدار بودم و شروع به کار کردن روی سرور کردم. با همکاری دوست فوق‌العاده عزیزم «خانم ب.ف» موفق شدیم کنترل سرور را بازپس بگیریم و قبل از ایجاد مشکل سریعا فایل‌های آلوده را از روی سرور پاک کنیم.

روند کار کمی کند و طاقت‌فرسا بود ولی موفق شدیم در طی سه ساعت کلا سیستم آلوده را از روی سرور پاک کنیم و طوری تنظیم کنیم کاربرها با پیغامی روبرو می‌شدند که به آنها اعلام می‌کرد اجازه دسترسی به محتویات سایت را ندارند.

به مرور تنظیمات به جای خود بازگشت و عملیات کار بر روی پشتیبان‌ها آغاز شد. به طرز هولناکی روند بازگردانی اطلاعات با مشکل روبرو شد به طوری که تا عصر عملا پشتیبان‌های زیادی ( به غیر از پشتیبان‌های ذخیره شده به صورت آنلاین ) تست و بررسی شد که متاسفانه هیچ‌کدام نتوانست  کمک زیادی در این زمینه بکند.

اضطراب و استرس شدید در برخورد با یکی از سخت‌ترین آزمایش‌هایی که با آن روبرو بودم اجازه برخورد درست با مشکلات را از من گرفته بود تا این که یکی از کسانی که در این چند ساله حتما شاهد کمک‌های او به بنده بودید وارد ماجرا شد.

بعد از برقراری یک تماس طولانی تلفنی و فعالیت به صورت مکالمه‌ای، جادی بزرگ وارد ماجرا شد، که مسلما همه از جایگاه دست نیافتنی‌اش در وبلاگستان فارسی و کلا وب فارسی آگاه هستید.
بعد از غروب آفتاب در حالی که من به علت گرسنگی و ضعف شدید دیگر توان کار کردن بیشتر بر روی سرور را نداشتم، جادی همچنان دست از تلاش نکشید تا من بتوانم کمی آسوده‌تر بروم و روزه خودم را افطار کنم. 4 ساعت بعد تلاش‌ها نتیجه داد و یکی از بک آپ‌‌ها ( که صد در صد یادم بیاندازید درباره آن یک پست بنویسم، اگر به وبلاگ‌تان علاقه دارید! ) بازگردانی شد و بعد از تست نهایی توسط جادی، وبلاگ یک فتحی.کام احیا شد.
جادی بعدتر در توییترش نوشت:

Spent 4 hours to fix a friends website. That was hacked by an Anti-Shi’i group. Now it is up and running again.

• عملیات هک توسط چه کسانی صورت پذیرفته بود؟

آن طور که به نظر می‌رسد شخص یا گروهی به اسم Red-D3v1L اقدام به هک سرور کرده است. هنوز ردیابی‌ها برای یافتن روش نفوذ بدون نتیجه مانده است ولی هکر(ها) خود را ضد شیعه معرفی کرده و با توهین به مقدسات شیعی چون عزاداری‌های امام حسین(ع) و اعتقادات هموطنانمان چون قمه‌زنی توحش خودشان را نشان دادند. [ آپدیت: برای اطلاعات بیشتر بخوانید چه کسی یک فتحی را هک کرد؟ ]

هر چند من به شخصه به قمه‌زنی اعتقادی نداشته و آن را دوست ندارم ولی خودم را ملزم می‌دانم که احترام آن را به عنوان یک مراسم آئینی حفظ کنم ولی هکرها جسورتر از این بوده و به آئین باستانی ما ( چهارشنبه سوری ) هم بی‌احترامی کردند. در هر حالت تنها موردی که صراحتا اعلام شد ضدشیعی بودن این حمله بود که متاسفانه دامن یک وبلاگ صلح آمیز و شخصی با رویکرد آموزش IT را هم از طرف سرور مشغول پیگیری بیشتر هستم، هر چند امید چندانی نیست به یافتن اطلاعات تخصصی بیشتر نیست.

• تخریب تا چه حد رخ داد؟

متاسفانه تمام اطلاعات روی سرور، اعم از اطلاعات این وبلاگ و وبلاگ‌ها و وبسایت‌هایی که روی این سرور بودند از بین رفته‌ است. در این دو روز به شدت مشغول بازیابی اطلاعات هستم و موفق شدم بخش اعظمی از آن‌ را که مربوط به همین وبلاگ است بازیابی کنم. اطلاعاتی چون قالب و تنظیماتش از بین رفت که من هم ترجیح دادم از یک قالب موقت ( که هم‌‌اکنون روی وبلاگ می‌بینید ) استفاده کنم تا در آینده ببینیم کسی زحمت طراحی قالب برای وبلاگ را تقبل خواهد کرد یا نه؟‌
هم‌اکنون مشغول بازیابی وبلاگ‌ها و سایت‌های تابعه هستم که به زودی آن‌ها هم دوباره در دسترس خواهند بود.

• یک گیک باید از هر چیزی درس بگیرد

اگر قرار باشد این پست چیزی یاد بدهد دوست دارم یک نکته حیاتی باشد. شما ممکن است الان بخوابید و نیم ساعت دیگر زحمت چندین ساله‌تان از بین رفته باشد. تنها چیزی که شما را نجات می‌دهد بک‌آپ‌هاست.

آنقدر مقوله بک‌آپ در همه زمینه‌ها مهم است که به زودی شروع به معرفی یک سری ابزارهای بک‌آپ می‌کنم تا شما دیگر دچار مشکل نشوید. متاسفانه یک تفکر ساده این است که یک فایل بک‌آپ هر چند قدیمی برای نجات سیستم کارساز است. درسی که شخصا گرفتم این بود که بک‌آپ‌ها باید همیشه به روز و با سیستم‌های مختلف باشند که اگر یکی از دسترس خارج شد بقیه به داد دل شما برسند.

• عذرخواهی با لباس تمام رسمی

در مدت این چند ساله به قدری با شما مانوس شدم که هک شدن این وبلاگ ضربه روحی فوق‌العاده بدی را به من وارد ساخت به طوری که اگر اطلاعات بازیابی نمی‌شد احتمالا این وبلاگ تعطیل و یک وبلاگ روزنوشت برای نوشتن اتفاقات یومیه جای آن را می‌گرفت!
شاید برای شما عجیب باشد اما دوستانی که من را می‌شناسند به خوبی از علاقه شدید من به این وبلاگ و مخصوصا جامعه خوانندگان این وبلاگ باخبرند و می‌دانند برای این‌که امروز چندین هزار مخاطب داشته باشم متحمل چه سختی‌هایی شدم.
مخصوصا در این دو ساله اخیر با وجود این که فشار کاری بسیار زیاد بوده است، این وبلاگ را با تمام وقت‌گیریش رها نکردم و با تمام وجودم برای نوشتن مطالبی که به درد شما خوانندگان عزیز بخورد تلاش کردم.
خدا را شکر می‌کنم که الان در جایگاهی هستم که از خودم راضی هستم چون مطالبی که می‌نویسم همه و همه به قصد تبادل دانش با دوستان عزیزم بوده است و تنها دلخوشیم همین محبت شما در به کار بستن مطالب این وبلاگ است. خوشبختانه شما هم با لایک زدن در گوگل‌ریدر، شیر کردن مطالب و بوکمارک کردن در دلیشس من را دلگرم می‌کنید :)
به پاس همین محبتتان به خاطر مشکلات این دو روز از شما عذر می‌خواهم، از صبری که برای راه‌اندازی دوباره این وبلاگ کردید تحسین می‌کنم و به خاطر مهربانی‌های‌تان تعظیم کرده و روی ماه شما را می‌بوسم :)

در این رابطه توصیه می‌کنم بخوانید: وقتی یک فتحی هک می‌شود!!!

• چرا باید یک پست مهمان نوشت؟

این کار دلیل ساده‌ای دارد. وقتی من به عنوان خواننده یک وبلاگ بزرگ، یک پست عالی می‌‌خوانم که نویسنده‌اش شما هستید آن وقت می گویم شاید شما از این پست‌های عالی باز هم داشته باشید. برای همین یک سر به وبلاگ شما خواهم زد.
طبیعی است اگر وبلاگ‌نویس خوب باشید که به اندازه حق‌تان شناخته شده نباشید آن وقت شناخته می‌شوید دیگر :) یک وب‌گرد دنبال چه چیزی است جز یک وبلاگ خوب؟
به نظر شما این خیلی بهتر از این که بروید و بنویسید به من هم سر بزن نیست؟ آن هم توی کامنتدونی 1678 وبلاگ که از این تعداد بعید است یکی هم به شما سر بزند!

• خودتان را یک محک درست و حسابی بزنید بد نیست!

خیلی شده است که می‌بینیم یک وبلاگ‌نویس با 5 تا پست چنان بادی به غبغب می‌اندازد و بدشانسی را مانع از مشهور شدن در وبلاگستان می‌دانند که بیایید و ببینید! یا روزی 10 پست کاملا به درد نخور می‌نویسند و توقع دارند حالا به عنوان بزرگ وبلاگستان از آنان تجلیل شود.
این غرورهای کاذب و اکثرا اشتباه از آنجا ناشی می‌شود که ما در بین یک سری از دوستان‌مان قرار می‌گیریم که به خاطر محبت یا هر چیز دیگر از ما تعریف می‌کنند. آن وقت ما فکر می‌کنیم که واقعا پست‌های ارزشمندی می‌نویسیم و به اندازه‌ای که حق‌مان است از ما تقدیر نمی‌شود. حالا وبلاگنویسی مهمان می‌تواند یک امتحان دو مرحله‌ای از وبلاگنویسی شما بگیرد. سطح اول توسط وبلاگنویس میزبان و در مرحله دوم توسط خوانندگان وبلاگنویس میزبان:

در محله اول وبلاگ‌نویس میزبان به خاطر این‌که آبروی وبلاگش را از سر راه پیدا نکرده است و اگر این‌طور بود هیچ‌وقت وبلاگنویس بزرگی نمی‌شد شروع می‌کند به یک سری سخت گیری‌ کردن در مورد گرفتن پست مهمان. طبیعی است وقتی برای وبلاگش این همه زحمت می‌کشد راضی نمی‌شود یک پست الکی به وبلاگش راه پیدا کند. باور کنید اگر میزبان مناسبی انتخاب کرده باشید این مرحله اصلا ساده نخواهد بود!
در مرحله دوم، خوانندگان وبلاگ میزبان هستند که ممکن است به هیچ وجه مانند خوانندگان خودتان شما را دوست نداشته باشند. آن‌ وقت است که با بیرحمی تمام پست شما را قضاوت خواهند کرد. این اصلا بد نیست و در حقیقت رویایی‌ترین حالت ممکن است چون برداشت درستی از نحوه وبلاگ‌نویسی‌تان به شما می دهد.

• لینک‌هایی که پیج رنک شما را بالا می‌برند

وقتی شما یک پستی می‌نویسید در یک وبلاگ با پیج‌رنک بالا، آن وبلاگ هم به شما لینک می‌دهد. این یک کار طبیعی است که در اول پست مهمان برای معرفی مهمان یا مهمانان انجام می‌شود.
این جور لینک‌های درون پستی خیلی بهتر و مفیدتر از لینک‌های عادی هستند که در سایدبار داده می‌شوند و بسیار موردعلاقه گوگل هستند. در حقیقت گوگل برای دادن پیج‌رنک به این لینک‌ها توجه زیادی می‌کند چون آن‌ها را نوعی از پارامتر می‌داند که به منزله اعتبار وبلاگی شما هم هست. برای همین اصلا این قابلیت را دستکم نگیرید.

• مهمانانی که در خانه خود جای ندارند

اینجا یک وبلاگ سیاسی نیست. خوانندگان آن‌ هم به قصد خواندن مطالب سیاسی آنجا نمی‌آیند. اگر من بخواهم یک حرف سیاسی بزنم آیا این‌جا جای مناسبی است؟ وبلاگنویسی مهمان یک راه بسیار خوب است برای این‌که پست‌هایتان را در وبلاگ‌های تخصصی‌شان منتشر کنید. منتشر کردن یک پست بلند در یک وبلاگ مینیمال می‌توانند باعث عصبانیت خوانندگان شود اما انتشار در جای درست می‌تواند بهره مناسب را به خوانندگان تقدیم کند.

• اگر یک پست درخشان در یک وبلاگ بزرگ بنویسم چه می‌شود؟

حدس بزنید. اگر اتفاقا پست شما بهتر از پست‌های وبلاگ میزبان باشد آن وقت خواننده‌ها پیش خودشان می گویند چه جایی بهتر از وبلاگ شما؟ ناگهان دیدید نامردی کردند و وبلاگ میزبان را ول کردند و مشتری شما شدند :)
در ثانی اگر پست شما آنجا هم مورد توجه قرار بگیرد آن وقت انرژی فوق‌العاده‌ای به بدنه وبلاگنویسی شما تزریق می‌گردد که تا مدت‌ها وبلاگ شما را به بهترین نحو راه خواهد برد.
ممکن است پیش خودتان بگویید مگر می‌شود از پست‌های درخشان نوشت؟ پاسخ این است که در وبلاگنویسی مهمان از آنجایی که شما شانس زیادی برای نوشتن پست‌های بد ندارید مجبورید یک پست درخشان بنویسید. در حقیقت وبلاگنویسی مهمان فقط زمانی یک بازی برد-برد خواهد بود که یک پست درخشان بنویسید.
البته اگر پست خوبی ننویسید این وبلاگنویس میزبان است که بازی را خواهد باخت نه شما، مهمانان گرامی.

پی‌نوشت: این وبلاگ پذیرای پست‌های شماست. هر چند متاسفانه مجبورم قوانین دست و پاگیری برای آن داشته باشم اما مسلما پست‌های عالی شما، مهمانان خوبی برای اینجا خواهند بود.

1. سامسونگ
   غول دنیای لوازم خانگی و صوتی تصویری اولین برند بزرگی است که به شما معرفی می‌کنیم. سامسونگی‌ها که به شدت دنیای تکنولوژی‌های روز هستند به جای استفاده از برنامه‌های مدیریت محتوایی که بعضا بسیار گرانقیمت هستند رو به نرم‌افزاری رایگان اما بی‌نهایت قدرتمند آورده‌اند.



2. سونی
   واقعا سونی چه کم از سامسونگ دارد وقتی مانند آنها آنقدر تیزهوش هستند که وبسایت‌هایشان را با ابزاری بسیار محبوب چون وردپرس اداره کنند؟



3. پلی‌استیشن
   سونی آنقدر از نحوه کار وردپرس راضی بود که وبلاگ کنسول بازی بی‌نهایت محبوب خود را هم با وردپرس نگه‌داری می‌کند. پلی‌استیشن دستگاهی برای بازی است که با رقبای بزرگی چون Xbox محصول مایکروسافت در نبردی برای عظیم است و تا به امروز از این نبرد به نسبت پیروز خارج شده است.



4. جنرال الکتریک
   اما شاید از سونی و سامسونگ بزرگ‌تر بتوان به جنرال الکتریک اشاره کرد که با تحت تسلط داشتن شرکت‌های بزرگی که تعدادشان از شماره فزون است توانسته‌اند به غول صنایع الکتریکی جهان بدل شود.



5. فورد
   اگر فکر می‌کنید جنرال الکتریک تنها شرکت بزرگ آمریکایی است که از وردپرس استفاده می‌کند سخت در اشتباهید. فورد، این غول خودروسازی جهان، اخبار مربوط به خودرو‌های خیره‌کننده خود را همچون موستانگ و GT در وبلاگی منتشر می‌کند که با وردپرس مدیریت می‌شود.



6. CNN
   نگاهی کوچک به دنیای رسانه‌های پرمخاطب جهان ما را متوجه هیولایی چون CNN می‌کند که اخبار بسیار پرطرفدار خود را از طریق اینترنت هم منتشر می‌کند. آن هم توسط وبلاگی با مدیریت وردپرس.



7. نیویورک تایمز
   اما رقیب بزرگی چون نیویورک تایمز که برای همه خط و نشان می‌کشد هم وبلاگی دارد که به خاطر پوشش یک سری اخبار بسیار مورد توجه از بازدیدی چشمگیر برخوردار است. این وبلاگ با وردپرس مدیریت می‌شود.



8. People
   هر چقدر سی‌ان‌ان و نیویورک تایمز خشک و رسمی هستند پیپل عامه‌پسند است. آن هم به خاطر پوشش اخبار ستاره‌های دنیای غرب که همواره مورد اقبال مخاطبتان بوده‌اند. مجله پیپل هم احتیاج به سکوی برای انتشار محتوای خود دارد که … :)



9. وال استریت ژورنال
   در آخر هم به وال استریت ژورنال می‌رسیم. منبعی که بی‌شک مکان مناسبی است برای پیگیری اخبار پیرامون این غول دنیای اقتصادی دنیا



10. وبلاگ دیگ
    اما این روزها سایت‌های سوشیال‌بوکمارک به شدت در حال رقابت با رسانه‌های کلاسیک هستند. در ارائه اخبار غول‌هایی مانند دیگ هستند که این روزها از محبوبیتی بی‌اندازه برخوردارند. وبلاگ دیگ به ارائه اخبار مربوط به سرویس دیگ، با برنامه‌ای می‌کند که مانند خود دیگ از محبوبیتی رشک‌برانگیز برخوردار است.



11. یاهو
    حالا که به دنیای IT وارد شدیم بهتر است از یکی از پربازدید‌ترین سایت‌های این سالها یعنی یاهو هم یادی کنیم. یاهو در بسیاری از وبلاگ‌های خودش از وردپرس استفاده می‌کند که این فقط یکی از آنهاست.



12. فلیکر
    یکی از سرویسهایی که تحت قیمومیت یاهو است و تقریبا محبوب‌ترین سرویس یاهو است پادشاه دنیای عکس فلیکر است. وبلاگ این ابرسرویس هم توسط وردپرس نگه‌داری می‌شود.



13. رک اسپیس
    حتما تبلیغات رک‌اسپیس را در وبلاگ‌های مشهور IT دیده‌اید. این روزها رک‌اسپس با تبلیغات بی‌نهایت زیاد خود میان کاربران بسیار شناخته شده و در حال رسیدن به قله‌های هاستینگ دنیاست.



14. سی‌پنل
    اما اکثر کسانی که از وردپرس استفاده می‌کنند آن‌را بر روی هاست‌هایی قدرت گرفته از cPanel نصب می‌کنند. حال ببینید که خود سی‌پنلی‌ها هم وبلاگشان را با وردپرس برپا کرده‌اند. سی‌پنل با برآورده کردن امکانات فوق‌العاده جانی دوباره به سرورهای لینوکسی داد و هم‌اکنون طرفداران بیشماری در سرتاسر جهان دارد. سی‌پنل بی‌شک دنیای زیباتری برای وب‌مسترها ساخته است.



15. Cnet
    سی‌نت خودش خیلی بزرگ است و این روزها به یک منبع خبری فوق‌العاده عظیم در دنیای نت مبدل شده است. در حقیقت اگر خبری توسط Cnet منتشر بشود مسلما در سرتاسر جهان می‌پیچد. یا اگر چیزی برای دانلود توسط Download.Cnet ارائه بشود به تعداد فوق‌العاده زیادی دانلود می‌شود. این است که این روزها یکی از بزرگ‌ترین مراجع دانلود قانونی جهان را دانلود سی‌نت می‌دانند.



16. Mozilla
    وقتی شما یک نر‌م‌افزار اوپن سورس محبوب می‌نویسید چه کار می‌کنید برای مدیریت وبلاگ‌تان؟ مشخص است. از یک نرم‌افزار اوپن‌سورس محبوب استفاده می‌کنید. تیمی که مرورگر فوق‌العاده محبوب فایرفاکس را می‌نویسند ( خود من هم از فایرفاکس استفاده می‌کنم ) ترجیح دادند از وردپرس استفاده کنند و خیالشان از هر جهت راحت باشد.
    



17. Ebay
    بزرگترین حراجی دنیا که توسط یک ایرانی‌الاصل فرانسوی پایه‌گذاری شد … همین فکر کنم برای نشان دادن بزرگی ebay کافی است :)



18. GigaOM
    زمانی مت مولنوگ بزرگ از گیگا به عنوان یکی از محبوب‌ترین وبلاگ‌هایش نام برد. آن زمان گیگا به قدری محبوب بود که خیلی‌ها باور نمی‌کردند این وبلاگ روی یک سرویس مجانی بنا شده باشد. از میان لیست بالا گیگا او ام تنها گزینه است که بر روی وردپرس.کام ( سرویس رایگان وردپرس ) مدیریت می‌شود و از خدمات ویژه وردپرس.کام برای انتشار محتوای بسیار پرطرفدار خود استفاده می‌کند.

در وردپرس.کام به راحتی یک وبلاگ بسازید. شاید فهمیدید چه چیز بزرگی را از دست داده‌اید.

توصیه می‌کنم اگر به مباحث مربوط به وردپرس علاقه‌مند هستید نگاهی هم به دسته وردپرس این وبلاگ بیاندازید.