یک فتحی

این اواخر بسیار درباره راههای داشتن یک وبلاگ پربازدید سوال می شود. واقعیت این است که ( ببخشید این گونه عرض میکنم ) فکر میکنم درصد فوق العاده از وبلاگنویسان، حتی آنان هم که مدعی هستند اصلا به بازدیدشان توجه ندارند به فکر جلب بازدید بیشتر هستند.

با خواندن این مقاله تصمیم گرفتم چهار راه زیر را که به سادگی باعث رشد بازدید شما می شود را برای شما شرح دهم. استفاده از این چهار راه در این وبلاگ، تقریبا من را از نتیجه این راهها که برابر است با افزایش بازدید شما مطمئن ساخته است. در نوشتن  بیشتر سعی کردم از تجربه خودم استفاده کنم و آمار ارائه شده کاملا تجربی است و سندیتی ندارد.

• یک چرخه از وبلاگهای مشابه تولید کنید:

ببینید. من به عنوان یک وبلاگنویس برایم مهم است که چه کسانی به مطلب من چه واکنشی نشان میدهند. پس وقتی به آمارگیر وبلاگم میروم و میبینم که شما در یکی از پستهای خودتان به من لینک دادید من سریعا برای گرفتن بازخورد مطلبم میام و مطلب شما را میخوانم.

شما میخواهید مثلا 10 تا بازدیدکننده به وبلاگ من بفرستید درست است؟ نترسید. این 10 تا وبلاگ شما را فراموش نمی کنند و همچنان وبلاگ شما را ( اگر ارزش داشته باشد ) خواهند خواند. به این فکر کنید که اگر مثلا من یک لینک به وبلاگ شما بدهم من هم همان قدر ( اگر خیلی بیشتر نباشد ) بازدیدکننده جدید به وبلاگ شما می فرستم و این می شود فرصتی برای جذب 10 بازدید کننده بیشتر. بالاخره وقتی خیلی از شما لینک بگیرم اگر یک لینک هم بدهم شما بازدید کننده بیشترتان را گرفته اید. البته خیلی کم وبلاگی است که به وبلاگ من 10 تا هم بازدید فرستاده باشد پس نگران بازدید کننده های خودتان نباشید! به عدد کوچولوی 10 هم فکر نکنید. اگر چه 10 خواننده درصدی هم از خواننده های شما نباشد اما به مرور زمان این تعداد خیلی زیاد میشود.

• پستهای تان را با پستهای مرتبط تمام کنید:

شما که برای پستهایتان این همه وقت میگذارید یک دقیقه هم وقت بگذارید و پستتان را با پستهای مرتبط تمام کنید. پستهای مرتبط پستهایی است که حدس می زنیم خواننده علاقه مند به نوشته ما از آن هم خوشش خواهد آمد. البته آن هم باید در وبلاگ خودمان باشد.

در پایان هر مطلب من می توانید پستهای مرتبط را ببینید.

اگر میخواهید بدانید چقدر تاثیر دارد من زمانی که تازه این کار را شروع کرده بودم، یک پست را در نظر میگرفتم. زمانی که بازدیدش به 2000 می رسید مقدار کلیک روی لینکهای مرتبط را می شمردم. به صورت میانگین که به دو مطلب مرتبط لینک میدادم به ازای هر 2000، 500 بازدید هم از این راه به دست می آوردم. حال مثلا اگر بازدید شما از دو پست 4000 باشد می شود 5000. اختلاف دیگر قابل چشم پوشی نیست!

اگر روی هاست شخصی وردپرس استفاده میکنید افزونه برای پست مرتبط زیاد است.

• از سایدبارتان بازدید بسازید:

به سایدبار کنار هر پستتان نگاه کنید. خواننده آنجا را هم میبینند. بد نیست بعضی اوقات به خودتان در آنجا لینک بدهید. مثلا به سه پست برترتان. برای این کار هم افزونه در وردپرس زیاد است. خواننده های شما تصاعدی این مطالب را میخوانند و این پستها تصاعدی پربازدید می شوند. من در صدد هستم دوباره این شیوه را در این وبلاگ اجرا کنم اما بر حسب تچربه میگویم حدودا به ازای هر 1000 بازدید حدودا 50 کلیک هم این لینکها میگیرد. اگر وبلاگتان از طرف لینکدونی های زیادی حمایت میشود این بازدید تا حدود 150 به ازای هر 1000 بازدید پیش بینی میشود. بد هم نیست :)

• پستهای چند بخشی بسازید:

بعضی از اوقات نیاز است که پستهای تان را چند تکه کنید. برای این مورد افزونه های خوبی چون این افزونه برای وردپرسی ها { همه اش شد برای وردپرسی ها :) } وجود دارد که پستهای شما را به چند قسمت تقسیم میکند. برای این منظور مثلا شما میخواهید یک پست درباره فیدبرنر بنویسید ( مانند: چرا باید از فیدبرنر استفاده کنیم و چگونه؟ )

برای این منظور یک قسمت از مطلب میشود درباره اینکه چگونه حساب فیدبرنری بسازیم باشد. یک قسمت درباره مزایای فیدبرنر و … همه اینها را میتوانید به صورت صفحات جدا بنویسید و بعد در یک پست با هم ادغام کنید. البته باید سعی کنید شرافتمندانه از این قابلیت استفاده کنید و نه برای اذیت کردن خواننده هایتان!

این 4 راه فقط کمی بازدید شما را بالا می برد. چیزی که نیاز دارید پستهای خوب است. این را میگویم که فکر نکنم هر چی بنویسم خواننده ها وبلاگم را میخوانم. اولین قدم پرخواننده شدن خوب نوشتن است.

در این زمینه بخوانید «نگاهی به یک اشتباه رایج در وبلاگنویسی» و «نکته طلایی برای بسط و پایان دادن به یک مطلب»

هر چند کاملا مشخص است وبلاگ من بهترین وبلاگ فارسی زبان نیست اما من شدیدم امیدوارم شما اشتباها دستتون روی لینک زیر برود و اشتباها من را برای بهترین وبلاگ فارسی زبان انتخاب کنید. اشتباه است دیگر!

یک فتحی در مسابقه وبلاگی دویچه وله

نکته مهم: این وبلاگ هم‌اکنون هم جزو کاندیداها هست. اگر شما حمایت کنید برای بخش نهایی و فینال ارسال می‌شود. این واقعا برای من افتخارآمیز است. هر چند در هر حال چیزی از دین من به شما کم نمی‌کند.

درست است که معمولا وبلاگهای سیاسی یا تن‌نویسی برای این مسابقه شانس بیشتری دارند اما شاید به امید امسال دری به تخته خورد و به حمایت دوستان این وبلاگ هم توانست در رقابت باشد و از آرمان‌های IT نویسان دفاع کند :)

در بخش در هر حال من به  لطف  امیدوارم!!!!

کسانی که من حمایت میکنم: یک پزشک برای بهترین وبلاگ جهان ( دقت کنید که من در بخش بهترین وبلاگ فارسی می‌خواهم کاندید شوم )، کیبورد آزاد برای بهترین وبلاگ جامعه خبرنگاران بدون مرز، پادکست آق فری و شرکا برای بخش بهترین پادکست.

پ.ن: این فقط یک جوری دلگرمی به من است که بیشتر در خدمت شما باشم. اگر وبلاگهای دیگری پیدا کردید که نوشتن‌شان بیشتر به دلگرمی شما وابسته است صد در صد به آنها رای بدهید. از کسی هم که وبلاگ من را اضافه کرد خیلی ممنونم.

ببخشید که روی کار شما اسم اشتباه گذاشتم. خواستم پر‌رو نشوم وگرنه این افتخارآمیز هم هست :)

فتحی: داستان، داستان یک نگاه است. نمی‌شود گفت نیست چون هست آن نگاه زیبایی که اگر ثبت شود خاطره‌ای می‌شود فراموش ناشدنی. لحظه‌ای می‌شود جاودان عین خودت ابدیت. تولدی می‌شود به بزرگی یک هستی.

دوست عزیزمان، منیره که دستی بر آتش عکاسی هم دارد با سختی زیادی موفق شده است از بچه‌های عکاس وبلاگستان سراغ بهترین عکسشان را، از نگاه خالق شاهکار بگیرد و آنها را در یک پنجره برای شما هدیه کند.

به جهت این که ایده فوق‌العاده بود نتوانستم مقاومت کنم و  سعادت را به این وبلاگ آوردم ( رایزنی‌های بسیار در این زمینه بی‌تاثیر نبود! ) و این بار هم این عکسها را از طریق این وبلاگ تقدیم شما می‌کنیم تا ثابت کنیم که هنوز در وبلاگستان این محبت و هنر است که رهگذر زلالی چشمان ماست.

منیره: نمیدونم چه قدر به عکاسی علاقه دارین و تا به حال چه قدر عکاسی کردین و از چه دوربینی استفاده میکنین. ولی اگر کمی حرفه ای تر بخواین عکاسی کنین کم کم میفهمین بعضی موارد هست که در بعضی عکس ها بیشتر به چشم میاد و اونا رو محبوب تر میکنن.

گاهی عکس سوژه محشری داره

گاهی با دیدنش خاطره قشنگی رو زنده میکنه

گاهی زحمت بیشتری برای نقش بستن آن کشیدین

گاهی  از کادر بندیش خوشتون میاد

گاهی معنا و مفهوم والایی داره

گاهی عکسی متفاوت با اون چیزیه که باید باشه

گاهی ….

و هزاران دلیل که باعث میشه عکس برای خود عکاس محبوب باشه ولی شاید سایرین نظری به غیر از این داشته باشند. برام جالب بود که بدونم هر عکاسی خودش چه طوری از عکاسی خودش لذت میبره. این بود که  از تعدادی از دوستان پرسیدم که به نظر خودشون بهترین عکسی که تا به حال گرفتن کدومه؟

اینکه یه عکاس بخواد یک عکس (و فقط یک عکس) بین تمامی عکس هایی که گرفته رو به عنوان محبوب ترین عکس انتخاب کنه کار خیلی سخته. به قول بامدادی «مثل این‌که به یه مادر بگی بهترین بچه‌ات رو انتخاب کن» کلی کلنجار رفتم  تا خیلی ها قبول کردند فقط یه عکس برام بفرستند، مگرنه تعداد عکس ها خیلی بیشتر از اینا بود.

چون برای قرار دادن عکس ها ترتیبی به ذهنم نرسید، به ترتیب اسامی عکس ها گذاشتم.

توجه: روی عکس ها کلیک کنین تا به لینک اصلی عکس در فتو بلاگ عکاس برسید.

محمد آجر پاره :

بامدادی :

زهرا درگاهی :

فضانورد :

حامد ملک :

آرش کمانگیر :

مهرداد رجبی :

میلاد احرام پوش :

محمد علی طائبی :

محسن حسینیان :

نیما اکبر پور :

زهرا :

رضا رنجبران :

صادق نقاش زاده :

سودابه کریمی :

تنهاترین :

توجه مهم: تمام حقوق برای جمع‌آوری کننده محفوظ است و این وبلاگ هیچ‌گونه حقی نسبت به این نوشتار ندارد. برای در اختیار گرفتن هرگونه حقوقی به ایشان مراجعه فرمائید.

یکی از مهمترین اصول وبلاگنویسی این است که اگر وبلاگنویسی هستید که خوانندگان زیادی دارید و بعضی از آنها به شما به چشم یک منبع اطلاعاتی سیار نگاه می کنند حتما شما هم جواب سوالات و مسائل آنها را ( اگر می توانید ) بدهید.

نمونه بارز همین کامنتهای سوالی است که در پای مطالب می بینیم. از آن گذشته بعضی از کامنت ها نیاز به بحث و پاسخ گویی دارند. جواب ندادن به آنها بعضا باعث می شود که خواننده شما فکر کند برای او ارزش قائل نشده اید.

نکته اینجاست که وقتی شما پاسخ شخص مقابلتان را می دهید هم، پاسخ ها فقط در وبلاگ شما نمایش داده می شود و شخص کامنت گذار متوجه پاسخ شما نمی شود!! راه حل اما ساده است!

مدتی است اکثر وبلاگنویسانی که بر روی هاست شخصی از وردپرس استفاده می کنند از من می پرسند که چگونه پاسخ ایمیل ها را می دهم؟ وقتی آنها می بینند که کامنتشان با یک ایمیل پاسخ داده می شود بسیار خوشحال خواهند بود.

راه حل این مشکل افزونه wordpress thread comment است. توجه داشته باشید که من اکثر افزونه های کامنت گذاری موجود را امتحان کرده ام و بعد از آزمون و خطاهای زیاد این افزونه را پیشنهاد می کنم. این افزونه کاملا هم فارسی است و طریقه استفاده از آن بسیار ساده است.

نکته مهم: این افزونه فقط برای کاربران وردپرس بر روی هاست شخصی کاربرد دارد. این یکی از دلایل عمده مهاجرت من از wordpress.com بود.

این افزونه به شما اجازه می دهد که قابلیت پاسخ دهی تو در تو ( بحث ) را به بخش کامنتهای وبلاگتان اضافه کنید. این افزونه همچنین به شما این قابلیت را می دهد اگر به کامنتی پاسخ دادید کامنت برای گیرنده ارسال شود.

با هم این افزونه را نصب می کنیم.

1. آن را از اینجا دانلود می کنیم.
2. بسته افزونه را باز می کنیم (unzip ).
3. پوشه wordpress-thread-comment را به wp-thread-comment تغییر می دهیم. آن را در پوشه پلاگین هایمان آپلود می کنیم ( مانند همه افزونه های دیگر )
4. آن را اکتیو کرده و از صفحه
   http://Yourblog.com/wp-admin/options-general.php?page=wp-thread-comment/wp-thread-comment.php
   در وبلاگمان آن را تنظیم می کنیم.

وبلاگنویس متعهدی باشید. با وردپرس ممکن است :)

پی نوشت: این مطلب تقدیم می شود به سارا رهای عزیز نویسنده وبلاگ آوای موج، شاعره وبلاگستان که سوال فرموده بودند و حامد صفای عزیز نویسنده شاهوار که اذیت کردن های شبانه مرا تحمل کردند :)

امروز 16 شهریور شاید از نظر تاریخی مهمترین روز تاریخ وبلاگستان فارسی باشد. در 16 شهریور سال 1380، سلمان جریری عزیز در وبلاگی همنام خودش، سلمان، اولین پست وبلاگش را نوشت تا به عنوان اولین پست وبلاگستان فارسی با عنوان « weblog (وب نوشت) اصلا یعنی چی؟ » سرآغازی باشد بر دنیایی که امروز همه ما در آن با لذت گام بر می داریم.

به مناسبت سالروز این اتفاق شیرین که رسانه ای آزاد، شخصی و صمیمی را برای اولین بار به کاربران فارسی زبان معرفی کرد تعدادی از مشهورترین و محبوبترین وبلاگنویسان فارسی لطف کردند و در یک طرح فوق العاده جالب شرکت کردند.

طرح به صورت ساده به این صورت است:

وبلاگنویسان یک نوشتار، با هر حجمی اما با دست خط خودشان می نویسند تا در اینجا برای شما به نمایش گذاشته شود. قضیه اما یک هدف دارد

می خواهیم ببینیم که خوانندگان بدونند وبلاگنویسهای محبوبشان اگر بخواهند با چشم بسته بنویسند چه جوری می نویسند!

دیدن خط وبلاگنویسان بزرگ وبلاگستان فارسی یک طرف، خواستن این خواسته که با چشم بسته بنویسند یک طرف!

هر چند این کار سخت تر از تصورم بود اما مجموعه پیش رو ارزشش را داشت تا در جشن وبلاگستان فارسی برگی دیر از تاریخ وبلاگستان رقم بخورد. در ضمن یک مهمان ویژه هم داریم که با هم می بینیمش ;)

قضاوت بین دست خط ها و بسته بودن چشم ها با خود شما. نظرات و کامنت های شما نشان می دهد که کدام خوش خط تر و کدامیک یواشکی از آن وسطها می دیده است ;)

توجه: برای دیدن عکسها حتما بر روی آنها کلیک کنید تا بزرگ شوند. از این کار هدف دیگری هم دارم که سنجیدن استقبال شماست!

اگر بخواهیم شروع کنیم مسلما باید اولین دست خط برای کسی باشد که امروز جشن تولد وبلاگ اوست. سلمان جریری، اولین وبلاگنویس فارسی، دوست عزیزی که هم صحبتی با او واقعا برایم عجیب لذت بخش است، چنان خوش خط! نوشته است که جای هر گونه شکی را از ما می گیرد که چشمانش بسته بوده است :)

برای این که بعدا نگویید فتحی شما بدی دست خطش را پنهان کرده است، این هم دست خط این حقیر.  البته من سعی کردم یک خورده ساده تر هم بنویسم که خیلی خراب نشود! آنجا که با دست خط خیلی قشنگم :(( نوشتم:

وبلاگستان فارسی این روزها چنان صمیمی شده است، که می توان با تایپ چند کلمه مهربانی کرد و با نوشتن یک دست نوشته حتی با چشمان بسته، با هم بودن را اثبات کرد.

اگر به خاطر خط بد مرا استهزا کنید رسما کلاهمان در کلاه هم فرو می رود. والله

اما اگر نگویم هم می توانید از «هاها … » گفتن های متن زیر می توانید بفهمید دست خط زیر نوشته – با چشمان بسته – آزادمرد عرصه کیبورد، جادی عزیز است. این بار هم صمیمت در نوشته جادی به وضوح قابل مشاهده است.

اما رسما در زمینه خط شک برانگیزترین دست خط برای گلابتون عزیز نویسنده وبلاگ فالشیست است که مسلما شما را هم به شک انداخته است که شاید با چشم باز نوشته است. البته اگر دست خط واقعا فوق العاده گلابتون را با چشمان باز دیده بودید می فهمیدید که این دست خط هر چقدر که زیبا باشد در مقابل دست خط اصلی او واقعا هیچ است. فکر کنم گلابتون عزیز بعدا شدیدا از فرستادن دست خط پشیمان شد :)

اما محبوبترین وبلاگ ایران، توسط دکتر مجیدی عزیز نوشته می شود که هر روز با همین دست خط بیمارانشان را ویزیت می کنند و یک لقمه نان و بوقلمون حلال، کسب روزی می کنند. دست خط ایشان هم دکتری است، و هم با چشمان بسته. خودتان حساب کنید این دست خط تا به حال دیده نشده چگونه می تواند باشد!

اما در این مجموعه یک دکتر نداریم. دکتر شیرین احمدنیا، بانویی که شاگردانشان در دانشگاه سعادت خواندن وبلاگشان را هم دارند شاید صمیمی ترین و خودمانی ترین استاد دانشگاهی هستند که به عمرم دیده ام. استاد دانشگاهی که بر خلاف استادان دیگر در وبلاگستان برو و بیایی دارند!

قرار است به زودی آرش کمانگیر هم به جرگه دکترهای وبلاگستان بپیوندند، اما تا آن روز فعلا سرمان را با پروژه های آماری جالبش در وبلاگستان گرم کرده است و با دست خطش که ازآن سوی آبها می گوید:

بس است دیگر. جمع دکترهایمان زیاد شد :) برویم سراغ مدیر عزیزی که وبلاگش توانست عنوان وبلاگ زبان فارسی در سال 2007 را از آن خود کند و انگار این وبلاگستان بدجوری به چنگش آورده است. کیوان عزیز نویسنده وبلاگ 35 درجه می گوید:

اما دو نفر هم داریم که چنان در بحر این با چشمان بسته نوشتن فرو رفته بودند که یادشان رفت در نوشته هاشان به شما تبریک بگویند ( که خارج از نوشتاری من وظیفه تبریک گفتنشان را بر عهده گرفتم )

اولی ژورنالیستی است که بیشتر از آن نام او را در مجلاتی چون چلچراغ دیده باشیم او را از وبلاگ ساده اما صمیمی اش می شناسیم. نیما اکبرپور عزیز

و دومی وبلاگنویسی است که در اوج درگیری های این روزهایش لطف کرده است و یک دروغ شیرین تحویل ما داده است. بامداد وبلاگستان

اما ما که دیدیم این جوری نمی شود و احتمالا خانواده ها خرده می گیرند، دست یک زوج بسیار دوست داشتنی را گرفتیم و آنها را هم مجبور کردیم که قبول زحمت کنند و خانوادگی یک نوشتار بنویسند. این بود که حدیثه و صادق، زوج مهربان وبلاگستان که وبلاگهای چشم غمگین و بلاگنوشت را می نویسند برایمان نوشتند:

و وبلاگنویسی که به خاطر همکاری مهربانانه اش در جشنواره نوروزی وبلاگستان، همیشه از او ممنون خواهم بود و شده است یار مشترک المنافع، بابک محمودی هم لطف کرده است و علاوه بر نوشته اش هنر نقاشی اش را به رخ ما کشیده:

و می رسیم به مهمان ویژه این وبلاگ. کسی که راستش سر سوزنی امید نداشتم که در این طرح شرکت کندو به همین خاطر ویژه می نامیم. راستش همیشه از تحسین کنندگان او بوده ام و خواهم بود چرا که چنان حس مسئولیت پذیری بالایی دارد که بسیار سر وقت و سریع، لطف کرد و نوشته خود را برایم ارسال کرد. کسی که رسما نمی توانم خوشحالیم را از داشتن دوست مهربانی چون او پنهان کنم. بانویی که در محبوبیتش شکی نیست، ویولت عزیز نویسنده من و ام اس

راستش جمع کردن دست نوشته این 13 وبلاگنویس محبوب ( چهارده تا دست خط است اما من که محبوب نیستم :)) ) آن هم با این شرط سخت ( چشم بسته نوشتن ) هر چند کمی دشوار بود اما شاید کمترین کاری بود که می توانستم برای این روز بزرگ انجام دهم. فقط به این خاطر که …

فقط به این خاطر که شاید اگر خشک و خالی تبریک می گفتم نمی دانستید تا چه حد دوستتان دارم. 16 شهریور روز تولد وبلاگستان فارسی بر شما مبارک.

البته مطمئنا شما هیچگاه درک نخواهید کرد کار کردن با کسی که فوق العاده «اذیت کن» است و بینهایت هم خوانندگان وبلاگش را دوست دارد چه مقدار سخت خواهد بود اما مهران عزیز کوتاه نیامد و تا تمام چیزهایی که من می خواستم را پیاده کرد دست از کار نکشید تا قالبی را تهیه کند که مدتهاست فکر من را به خودش مشغول کرده است.

حاصل، این لباسی است که از هم اکنون بر تن این وبلاگ پوشانده شده است تا بلکه شمایی که لطف می کنید و قدم رنجه می کنید در محیط بهتری مطالب را بخوانید.

زبان ناتوان است از تشکر، آن هم از کسی که مدتهاست به خواندن وبلاگش «ورژن 17» وابسته شده ایم و این بار با محبتش ، به طریقی دیگر ما را به  دلبسته خود نمود. البته مطمئنم همه شما حتما وبلاگ مهران را می خوانید یا مشترک خوراکش هستید :)

مهران ثابت کرد مهربانیش پایان پذیر نیست.

پی نوشت: چه هدیه بزرگی به من می دهید اگر نظر خود را درباره قالب جدید و پیشنهاداتی برای بهتر شدنش ارائه فرمائید.

امروز متوجه جریاناتی شدم در باب سرعت وردپرس و مقایسه آن با دیگر سرویس دهنده های وبلاگی رایج.

وقتی من که توی وردپرسی بودنم فکر نمی کنم شکی وجود داشته باشد ( وردپرس دو آتشه منظور است ) می بینم که وردپرس سیستم فوق العاده سریعی نیست چرا باید به آمار و ارقام رجوع کنم؟

حقیقت این است که به نظر من همان بلاگفا هم از وردپرس در بعضی مواقع سریعتر است. مشاهدات شخصی من می گوید:

• در بخش خود وبلاگ

وبلاگهای وردپرس.کام ( سرویس رایگان ) از سرعتی فوق العاده برخودارند. حتی صفحات استاتیک مووبل تایپ هم در صورت ساده طراحی شدن یارای رقابت ندارند. اگر وردپرس دات کام را به خاطر شرایط خاص و مدیریت شدن بر روی سرویس های اعجاب برانگیز وردپرس از بحث کنار بگذاریم سرعت بقیه حدودا در یک سطح است. هر چند اینجا مسئله طراحی قالب خیلی مهم می شود اما اگر همه از قالبی در یک سطح بهره ببرند می شود از کمی اختلاف چشم پوشی کرد.

• در بخش مدیریت

در این بخش به نظر من مسلما اکثر سرویسهای وطنی سرعتی بالاتر دارند. در این زمینه مثال خوب بلاگفا و بلاگ اسکای است من شخصا از سرعتشان خیلی راضی هستم. اما در رده های آخر بلاگر و وردپرس قرار می گیرند.

به وضوح برای من بخش مدیریت وردپرس از تمام سیستمها کندتر بالا می آید. وردپرس دات کام وضع بهتری دارد و کمی بدتر از آن بخش مدیریت همین وبلاگ است که رسما افتضاح است :)

حالا چرا این نظر را بیان کردم؟ برای این که بگویم شرط موفقیت یک سرویس در دادن اطلاعات غلط به کاربر نیست. بعضی حرف ها را نمی شود همه جا گفت اما آقایان گناهکار و مانی منجمی می دانند که اگر مهاجرت بی رویه به وردپرس زیاد بشود شاید هیچ کس اندازه من به دردسر نیافتد. { خواهشا این بحث را ادامه ندهید }

چرا باید به کاربر بگوییم وردپرس سرعترین سیستم است و کاربر ببیند و توی ذوقش بخورد؟

نظر شخصی من را می خواهید بدانید؟

اگر به هوای سرعت به وردپرس می آیید دست نگه دارید. سرعتش آن قدر کم نیست که منصرفتان کند اما آن چنان سرعت طوفانی ( در حد گوگل.کام!!! ) هم ندارد. این بیشتر در بخش مدیریت است اما باز هم درست انتخاب کنید. اگر حاضرید برای ورود به بخش مدیریت چند ثانیه بیشتر معطل شوید اما از امکانات بیشتر استفاده ببرید بسم الله. شاید هم این چند ثانیه کمی بیشتر هم طول کشید. فقط جایی بروید که راحت تر هستید. این از همه مهمتر است.برای تست توصیه می کنم به آخر مطلب توجه کنید که راه تست را بیان کردم!

دیگر الان به هیچی نیاز ندارم. مشاهدات یک کاربر از همه چیز مهم تر است حتی از آمارها. این طور نیست؟ دلیل موفقیت وردپرس تا الان در صداقت بوده است.

وردپرس.کام بعضی سرویسهایش را غیر رایگان کرد و گفت برای تامین منابع بعضی از این امکانات را غیررایگان کردیم. هیچ کس هم انتقادی نکرد چون بالاخره مفت و مجانی که نمی شود یک سرویس با این کیفیت راه اندازی کرد.

اگر می خواهیم وردپرس فارسی پیشرفت کند، حتی اگر با تمام وجودمان این را می خواهیم بهترین راه صداقت است. ایرانی ها صداقت را احساس می کنند و به جایی می روند که صداقت هست. بهتر است معایب وردپرس هر چند ناچیز باشد را به عنوان مزایا معرفی نکنیم!

اگر می خواهید سرعت وردپرس را با وبلاگ خودتان مقایسه کنید پیشنهاد می کنم یک وبلاگ در وردپرس.کام بسازید و تست کنید. خرجی هم که ندارد ( اگر خواستید من یک وبلاگ در وردپرس دات کام در اختیار شما قرار می دهم که تست کنید. خوب است؟ ) آن وقت بهتر تصمیم می گیرید که کدام سرویس سریعتر است.این بهتر است از هر آمار و هر پیشنهادی :)

پی نوشت: این پست بر اساس نظر شخصی من بود و به هیچ عنوان قابل استناد نیست. اگر تجربیات شخصی شما چیزی غیر از این است خوشحال می شوم بفرمائید.

پی نوشت2: من در زمانی که در وردپرس.کام بودم فید وبلاگم خیلی زود در گوگل ریدر به روز می شد. الان که در این وبلاگ هستم به محض پست شدن در گوگل ریدر قابل مشاهده است. شاید به جبران آن روزهاست. خواستیم بگوییم و کمی پز بدهیم دلمان خوش باشد :)

+ از نظر آماری به نظرم این پست بررسی خوبی کرده است بر سرعت سرویسها. بالاخره شاید بخواهید بدانید همه از نظر سرعت مانند شما فکر می کنند یا نه؟!

دوست عزیزی نوشته ای می نویسد و نظراتشان را بیان می دارند. ایشان که از قضا در نزد ما عزیز هم هستند می فرمایند

چرا بعضی دوستان مثلا “وبلاگ‏نویس” اصول اولیه‏ی وبلاگ‏نویسی را یاد نمی‏گیرند؟

نکته اما اینجاست که این اصول هر چه باشد حتما رعایت احترام دیگر وبلاگنویسان جزئی از آنان است. ننوشتن پستی با بغض احتمالی و بدون انصاف یکی از این اصول است. وگرنه خوشبختانه در وبلاگستان فارسی چاقو زیر گلوی کسی نمی گذارند که بنویس یا مثلا اگر حرف نزنی چیزهایی در مورد توانایی تکلمت بگویند. وبلاگستان فارغ از این مسائل جایی است برای گفتگو برای آموختن، و جایی برای رها شدن از مالکیتهای کسانی که خود را ریش سفید وبلاگستان می دانند.

ایراد فرمایشات از سوی وبلاگنویسی که ماههاست در این وبلاگستان می نویسد اقعا چیز عجیبی است. آن جا که ایشان می فرماید:

چرا بعضی دوستان وبلاگنویس فکر می‏کنند وبلاگ فقط می‏تواند در “وردپرس” باشد؟

بهتر نیست فکر کنیم ایشان شاید سالها با سرویسهای مختلف کار کرده اند و اینک فکر می کنند وردپرس بهترین سیستم وبلاگنویسی است؟ آیا شما اگر چیزی را بهترین بدانید به دوستانتان توصیه نمی کنید؟

چرا این روزها داشتن وبلاگ در بلاگفا، پرشین بلاگ، پارسی بلاگ، بلاگ اسکای و بلاگ اسپات با “سال‏ها” آرشیو جالب و جذاب “عقب مانده‏گی” محسوب می‏شود؟

وه که چه خوشحالیم که فهمیدیم کسانی هستند که این دوستان را عقب مانده می پندارند. انتساب یک دیدگاه به کل جامعه وبلاگنویس با اشاره پنهانی به وردپرسی ها البته که کاری نیکو است و اگر منصفانه نیست و شاید مغرضانه است اما حتما (!) از اخلاق وبلاگنویسی سرچشمه گرفته است.

اینجا اعلام می کنم اگر من روزی وبلاگنویسی را به خاطر بلاگفایی بودن عقب مانده نامیدم خودم عقب مانده ام و اگر کلا کسی را در این جمع وبلاگنویسی صمیمی به هر دلیلی و با هر گرایشی عقب مانده دانستم کلا از انسانیت استعفا می دهم. باشد دیگر این دوستمان نظر یکی دو نفری از دوستانشان را که دیده است را به کل تعمیم ندهد.

این دوستمان که می گوید

چرا بعضی دوستان تکنولوژیک فکر کرده‏اند فناوری‏های روز فقط برای آنها عرضه شده است و دیگران از این مزایا “محروم “مانده‏اند؟

ای کاش کمی فکر می کردند که علمی نویسی یعنی همین که اطلاعاتی را که دیگران از آن محروم مانده اند به آنها بدهی! یک میلیارد ساعت وبلاگنویسی برای کسی که همه اطلاعات همه این نوشته ها را داراست چه فایده ای دارد؟ یا شاید هم مانند پستهای ایشان خراب شدن بتی بر روی دخترکی نشان وبلاگنویسی علم گراست!! ( این جوری گفتم که بگویم می شود به مینیمال نویس هم توپید. مینیمال نویسان خواهشا به دل نگیرند و به حساب دیگر خطاهای من ببخشایند )

ای کاش کمی هم در یادداشتشان رتبه در فرندفید را هم شرح می دادند تا دوستان فرندفیدی ما که آنها را به پراکندن شایعات مضحک و اخبار زرد محکوم می کنید هم بدانند در چه رتبه ای هستند!

می دانید دوستان مشکل از کجاست؟

مشکل از ادعای ماست. تا یک مدت از وبلاگنویسی مان گذشت سریع خودمان را می گیریم و به جای کمک به دیگران زود بر آنان پرخاش می کنیم، چرا که حالا ما دیگر وبلاگنویس با سابقه ایم!

می گوییم

این دوستان “تازه رسیده” کجا بودند وقتی بلاگرهای فارسی “ساعت‏ها” وقتشان را پای این اینترنت کم سرعت “عذاب‏آور” صرف نوشتن چند خط کوتاه “مفید” می‏کردند، وقتی یک تنه در مقابل همه‏ی “سانسورها، محدودیت‏ها و فشارها” ایستاده بودند؟

نمی دانیم که همان دوستان تازه رسیده خودشان سالها وبلاگ نوشتند و وبلاگ خواندند. من اگر می گویم سابقه وبلاگنویسی ام 10 ماه است یعنی در این وبلاگ 10 ماه، نوشته ام. فکر می کنید ما آن موقع فکر تیله بازی بوده ایم و این دوستان با سابقه در فکر وبلاگنویسی؟ نه خیر عزیزان!

به خاطر همان خاطرات قدیم است که وبلاگ می نویسیم که دیگر کسی همان کارهای قدیم ما را نکند. زمانه، زمانه ADSL 512 است و نه Dial up 56k. بعضی دوستان چنان داد سخن می آورند که انگار ما همه با اینترنت T1 شروع کردیم و مودم دیال آپ در عمرمان ندیدیم!

بدی کار فقط این است که ما دنبال همین هستیم. تا یک چیزی پیدا کنیم و با آن بزنیم در سر دیگران. حالا که آرشیومان 57 ماه از عمرش گذشت چه بهتر که به دیگران لقب “تازه رسیده” بدهیم. این جوری قریب به اتفاق وبلاگستان را کوبیده ایم!

این جوری خودمان شده ایم شاه وبلاگستان! این جوری وبلاگستان را ملک “صاحبداری” می نامیم و می گوییم

چرا بعضی‏ها به خودشان اجازه داده‏اند وبلاگستان فارسی را ملک “بی‏صاحبی” بدانند که هر طور دلشان بخواهد در آن رفتار کنند؟

هر چند که ما، وبلاگستان را مامنی بدون “آقا بالا سر” بدانیم که راحت بتوانیم از تمام دغدغه هایمان بنویسیم و از کسی هم به خاطر نوشتن منطقی مان اجازه نخواهیم اما انگار هستند این «آرشیو بلند بالاها»!

یاد صادق بلاگنوشت افتادم. او هم آرشیو بلندبالایی دارد اما تا به حال از او این چنین نوشته هایی ندیدیم! پس بین همان ها هم هستند دوستانی که این گونه فکر نکنند اما امان از روزی که جایی که قرار است محل آرامش عده ای باشد را ملک شخصیمان بدانیم و بگوییم

خدا لعنت کند شرکت یاهو را که “چت روم‏هایش” را بست و این تحفه‏ها را ناگهان به کیسه‏ی وبلاگستان ریخت.

و فکر نکنیم خطاب کردن آی تی نویسان، یا “آرشیو کوتاه ها”!، فرقی نمی کند چون در حال تعداد زیادی هستند با لفظ “تحفه” از ادب به دور است. اما شاید “بی ادب نویسی” از اخلاقیات وبلاگنویسی است.

ای کاش این دوستمان به جای حمله کردن به IT نویس و تازه شروع کرده هایی که یک خط از نوشته هایشان به کل آرشیو 57 ماهه ایشان – که حدس می زنم باعث همین احساساتشان همین آرشیو است – می ارزد اخلاق وبلاگنویسی را یاد می داد. ایشانی که به طرفه العینی وبلاگستان ما را « مریض » نامیدند.

کسی که تازه وبلاگنویسی را شروع کرده است و با ADSL هم وبلاگ می نویسد لزوما بد نمی نویسد جناب مطرود!

+مافیای وبلاگستان بیمار فارسی

و این نوشته ها را هم حتما بخوانید. دو تا از همین تازه رسیده های IT دوست نوشتند!!!

+ مرهمی به نام مافیا ( نوشته کمانگیر با 2 سال سابقه )

+ احترام به مخاطب اصل اول وبلاگنویسی ( نوشته میلاد با 14 ماه سابقه )

چندی پیش سرویسی از سوی تیم وردپرسی راه اندازی شد که در آن به کاربران بلاگفا این امکان را می داد که از روی اطلاعات خود خروجی مناسب برای درون ریزی ( Import ) اطلاعات به دست آورند تا بتوانند در سرویسهای دیگر استفاده کنند. این سرویس به سرعت از سوی مدیر سرویس بلاگفا بلوکه شد.

در این زمان دوستانی شروع به تحریک دیگر وبلاگنویسان برای برخورد همه جانبه با سیستم بلاگفا نمودند که این اقدام راه های گفتگوی بین وبلاگنویسان را بست و عملا جوی به وجود آورد که همه بی محابا بر علیرضا شیرازی، مدیر سرویس بلاگفا ، تاختند و باعث تیره شدن روابط بین افراد رده بالای دو سرویس وردپرس فارسی و بلاگفا شدند.

در این زمینه گناهکار در سمت نویسنده سرویس ارائه شده از سوی وردپرس فارسی گفت:

متاسفانه توی این جریان باز هم شاهد بودیم که عده‌ای با تندروی و منحرف کردن موضوع و بدون این‌که با بنده (به‌عنوان یکی از اعضای تیم برنامه‌نویسی وردپرس فارسی) صحبتی کنن شروع به نظریه‌پردازی و تحلیل مسئله از دید خودشون کردن که باعث شد یک جَو غیرمنطقی علیه بلاگفا راه‌اندازی بشه که خود من کاملن باهاش مخالفم.

لازمه بر این نکته تاکید کنم که ما دشمن بلاگفا نیستیم و علی‌رغم اون‌چه برخی افراد ممکنه القاء کرده باشن، خودمون را دوست و همکار بچه‌های تیم بلاگفا و همین‌طور ده‌ها هزار کاربر بلاگفا می‌دونیم.

از این رو در صدد هستم که با ارائه یک سری تحلیل ها به واکاوی قضیه پرداخته و در این راه از چیزی استفاده کنم که دوست یا دوستان دیگر از آن تعمدا یا سهوا غفلت کرده بودند.

در این نوشته ها تنها به نظرات شخصی اکتفا نکرده و از طریق مکاتبات قصد بازتاب نظرات دو تیم وردپرس فارسی و بلاگفا را در یک قالب منسجم دارم. در این تحلیل ها استفاده می بریم از نظرات:

• جادی عزیز که به عنوان یکی از طرفداران آزادی کاربران نیازی به معرفی ندارند.
• علیرضای عزیز که به عنوان مدیر بلاگفا خوب این چند وقته اخیر مورد بی مهری قرار گرفته اند و انگار تنها کسی که نظراتشان نباید در تحلیل ها شنیده می شد ایشان بود و این نوشتار قصد دارد در یک وبلاگ وردپرسی نظرات ایشان را هم در کنار نظر دیگران بازتاب دهد.
• یکی از اعضای تیم وردپرس فارسی که هنوز صد در صد قطعی نشده است چه کسی است.

• و شما دوستان عزیز. شما دوستان عزیز نیز می توانید با ارائه تحلیل های شخصی خود و یا مطرح کردن سوالاتی به بهبود بحث کمک کنید. اگر شما سوالی داشتید می توانید در کامنتهای همین مطلب بفرمائید یا اگر نیاز به بحث داشت می توانید از طریق فرم تماس بفرمائید. طبیعی است که این وبلاگ هم متعلق به شماست و هدف از این دعوت به همکاری ایجاد یک فضای تعاملی است که دوست عزیزمان مانی منجمی نیز تلویحا از آن استقبال کردند.

امید است بتوانیم این قضیه را با کمک به کاربران بلاگفا برای داشتن وبلاگی بهتر به پایان ببریم. با توجه به دوستانی که برای مشارکت در بحث ها اعلام آمادگی فرمودند.

پی نوشت: برای شروع بحث یک سری از یادداشت های عزیزان را به عنوان نوشته پایه استفاده می کنیم ( به عنوان نظرات مهم ). خواهش می کنم برای پیگیری بحث حتما نوشته های زیر را مطالعه کنید. نوشته های دیگر دوستان هم در صورت ارتباط به صورت علامت مثبت در پایان نوشته های پایه لینک داده شده است تا از نظر دیگر دوستان هم مطلع گردید.

حل مشکل ( … ) خروجی گرفتن از بلاگفا
رفتار حرفه ای و احترام به حقوق و منافع سایتها
رفتار حرفه‌ای٬ پاسخ‌گویی و مذاکره
گفت‌وگو با علیرضا شیرازی درباره انتقال محتوای بلاگفا به وردپرس
مرا سودی از ضرر بلاگفا نیست – پس از جوالدوز به بلاگفا: یک سوزن به وردپرس
بلاگفا، فراموش نشوی
بلاگفا و دیگر هیچ
بلاگفا در برابر فلیکر/فیس بوک

و نوشته های دیگر …

+، +،+،+،+،+،+،+،+،+،+ ، +
+، +،+،+،+،+،+،+،+،+،+،+،+،+