یک فتحی

از قدیم الایام که تلفن همراه وارد ایران شد همواره یک مسئله ذهن دارندگان آنها را درگیر خودش کرده بود. فکر کنم در بقیه جهان هم این ترس وجود داشته باشد که اگر گوشی‌مان خیس شد چه کار باید بکنیم؟ 

بهترین راه این است که نگذاریم موبایل‌مان خیس بشود! اما چه کسی می‌تواند مطمئن باشد هیچ‌وقت هیچ اتفاقی نمی‌افتد؟ گوشی از دستش نمی‌افتد یا زیر باران موبایلش خیس نمی‌شود؟
به جای توصیه‌های مهندسان فامیل ( از دیروز همه مهندس شدند و شما خبر ندارید ) و راهکارهای بعضا اشتباهشان، 5 راهکار برای شما جمع‌آوری کردیم که می‌تواند سریعا رطوبت تلفن همراه شما را از بین ببرد و شما را نجات دهد. [...]

بعد از 40 سال توی سر همدیگر زدن، هنوز شخص من و فکر می‌کنم بسیاری از شما، اطلاعاتی از روز جهانی زمین، در 22 آپریل نداشته باشیم.البته ممکن است بدانیم 22 آپریل روز جهانی زمین است. اما چقدر از اقدامات بی‌نهایت ساده‌ای که می‌شود برای کمک به سلامت سیاره خوشگل‌مان انجام داد مطلع هستیم؟ 40 سال است، یعنی دقیقا از 22 آپریل 1970 تاکنون هر سال یک جشن سالانه برگذار می‌کنند و در آن تمام تلاش‌شان را می‌کنند که با همدیگر راهکارهایی برای حفاظت از محیط زیست ارائه بدهند.

برای اینکه خودم کمکی به مبارزه با گرم شدن زمین و از دست رفتن محل زندگیم بکنم، و یک تلنگر هم به آن دوستانی بزنم که حواسشان پرت شده است، مطلب امروز را، که در آن به بررسی 10 اقدام بی‌نهایت ساده برای نجات زمین می‌پردازیم، به زمین بی‌نهایت تو دل برویمان تقدیم می‌کنم :) [...]

دوستان کمی می دانند که چه عکسهایی مرا تحت تاثیر خود قرار می دهد و هنوز هم کسی نبوده که بتواند مقدار علاقه مرا به آن عکسها حدس بزند. عکسهایی که در آنها باران و به صورت دقیقتر «قطره معلق در فضا از دید نزدیک» باشد چنان مرا مجذوب خود می سازد که گویی هر لحظه دوست دارم در آن صحنه بودم و می توانستم آن قطرات را در هوا معلق ببینم

همین است که وقتی مجله اسمشینگ نمونه هایی از این عکسها را منتشر می کند، هر چند دقیقا همان چیزی نیست که من می خواستم، نمی توانم از باز انتشار آنها چشم پوشی کنم. مخصوصا که بسیاری از عکسها به خاطر استفاده از سرویس فلیکر برای کاربران داخل ایران در دسترس نباشد.

عنوان هایی که در زیر عکس ها می بینید اولین عنوانی است که در زمان دیدن هر عکس به ذهنم رسید. شما چه عنوانهایی را توصیه می کنید؟

راه من

چتر

آب بر آب

نوری بر آب

زمین و زمان زرین

لنگرگاه معصومیت

پیاده رو

دروازه ای به بهشت

عشق بازی های یک عکاس

و این آخری را که باعث نوشتن این نوشتار شد
«آسمان قرمز من» نام نهادم
به یاد آن بامدادهایی که هر روز زمانی از خانه بیرون می رفتم که آسمان این گونه قرمز بود
و من که نوجوانی بیش نبودم مدتها بر این سرخی خیره می شدم
و شما چه دانید که چه شکوهی داشت

طبیعتا شما با کمی فکر نام های بهتری از این تیترهای «آنی به ذهن رسیده» می یابید. عنوان کنید :)

+ 10 عکس از بهترین عکسهای مسابقه عکاسی سونی
+ عکسهای تیتارنکو از شهر اشباح
+ عکسهایی که بعد از مرگ گرفته شد