یک فتحی

بزرگترین شناگر تاریخ در استخر هم با کامپیوتر کار می کند!

شهریور 12, 1387 جالب, متفرقه های وب, نوشته های خارج از صفر و یک

مایکل فیلپس، بزرگترین ورزشکار تاریخ المپیک، این روزها بدجوری دارد در عرض سیر می کند. کوچکترین اطلاعاتی از او سوژه بزرگترین رسانه های دنیاست. حال فرض کنید اگر او بخواهد یک کار خارق العاده انجام دهد چه می شود!

دیروز یکی از وبلاگهای تابعه cnn شروع به انتشار عکسهایی از مایکل فیلپس کرد که او را در حال نشان دادن کار با کامپیوترش نشان می داد. نکته اینجا بود که این اتفاق در کف استخر دانشگاه دولتی میشیگان، محل تحصیل مایکل اتفاق افتاد!

به نظر می رسد که با توجه به اعتبار CNN باید قبول کنیم که وقتی می گویند عکسها فتوشاپی نیست حتما فتوشاپی نیست و واقعی است.

اگر برای شما جالب است باید عرض کنم که کامپیوترهایی که در عکسهاست انواعی از کامپیوترهای mac شرکت اپل است. احتمالا زندگی برای مایکل هم خرج دارد!

برنامه غذایی حیرت انگیز مایکل فیلپس را می توانید در « برای تبدیل شدن به پر افتخارترین المپیکی تاریخ چه باید بخورید؟ » ببینید. شاید شما هم حیرت کنید :)

برچسب‌ها:المپیک, مایکل فیلپس, ورزش

طلای المپیک بر سینه هادی ساعی درخشیدن گرفت

شهریور 1, 1387 سرگرمی, نوشته های خارج از صفر و یک

شاید هیچ گاه فکر نمی کردم با طلا در المپیک پکن برای خوشحال شوم. شاید دوست داشتم ایران هیچ طلایی نگیرد تا شاید ضعف سیستم ورزشی ایران قابل چشم پوشی نباشد. اما این تفکر من وقتی که تلوزیون را روشن کردیم و طلای این ورزشکار اررزشمند را دیدیم سریعا غلط از آب درآمد. خوشحالی شدیدی که فکر می کنم هیچ چیز دیگر در آن لحظه نمی توانست به من منتقلش کند.

در زیر نگاهی می اندازیم به برشی از زندگی ورزشی هادی ساعی.

بچه های شهرری توی محله های تهران به یک چیز معروف اند. به قهرمان پروری! در این محل تقریبا از همه رشته های مهم ایران یک ورزشکار سرشناس هست. در تکواندو اما بی شک سرشناس ترین همین هادی ساعی بوده است. او متولد سال 55 در شهرری است.

در بازیهای غرب آسیای سال 97 او بالاخره توانست اولین مدال طلای بین المللی خودش را برای ایران به دست بیاورد. هادی ساعی 21 ساله مزد زحمات 15 ساله خودش را اما از دو سال قبلش در رقابتهای ارتش های جهان با مدال نقره گرفته بود.

اما هادی اصلا آدم کم توقعی نبود. همین کم توقعی باعث شد او حالا هفت مدال جهانی داشته باشد. اولین طلای او در ادمونتون کاندا در سال 99 به دست آمد. او با این مدال قدم به المپیک 2000 سیدنی گذاشت. همان المپیکی که رضازاده به عنوان برترین ورزشکار تاریخ المپیک ایران از آنجا خودش را نشان داد.

همه چیز خوب پیش می رفت تا این که ساعی به ناگهان و در کمال ناباوری در نیمه نهایی طعم شکست را در برابر ورزشکار کره ای چشید و به صورت فوق العاده ناراحت کننده، از المپیک با یک مدال برنز وداع کرد.

در سال 2003 ساعی به مدال نقره مسابقات آلمان بسنده کرد. این همان مدالی بود که ساعی به خاطر زلزله بم به حراج گذاشت. ساعی بعد از این حرکت به عنوان یک ورزشکار مردمی شناخته شد و مانند جهان پهلوان، اسطوره ورزش ایران، غلامرضا تختی که در زمان زلزله بی کار ننشسته بود ساعی هم به یاد مردم ماند.

المپیک آتن 2004. همان جایی که در دور اول با ضربه استثنائی ( که مسلما یادتان نرفته است ) از حریف ایتالیایی خود گذشت. کابوس نیمه نهایی اما آغاز شد. رقابت با یک حریف کره ای آماده که تا آخرین ثانیه ها هم ادامه داشت و این بار ساعی بود که به لطف پوئن شکنی به فینال راه یافت. طلای آتن ناگهان چهره واقعی ساعی را نشان داد.

در سال 2005 باز هم ساعی مدال طلا را این بار در رقابت های قهرمانی جهان برگردن آویخت. تا مدال جهانی بعدی یعنی در رقابت های پکن 2007 دو سالی برای ساعی این مدال گرفتن ها با تاخیر همراه بود.

این دو سال فرصت خوبی بود تا ساعی بخت خود را در جبهه اصلاح طلبان در انتخابات شورای شهر بیازماید. نتیجه قابل پیش بینی بود. آنقدر مردم ایران با اطلاعات در انتخابات شرکت می کنند که انتخاب ورزشکاری برای این مقام نه صد در صد اما بسیار محتمل بود. ساعی هنوز هم در این عرصه فعالیت می کند.

سال 2007 پکن اما چیزی بیشتر از یک برنز نصیب ساعی نشد. همین مدال برنز در جایی که مدال نقره به یک ورزشکار افغان بی نام و نشان رسیده بود شد بلای جان ساعی.

مسئولان ورزش ایران که شاید موافق حضور یک ورزشکار سیاسی نبودند به سن بالای ساعی ( 32 سال ) اشاره می کردند و با انواع مسابقات راه او را برای ورود به المپیک 2008 پکن سخت می کردند. مشکل اما اینجا بود که ساعی تمام حریفان را در تمام مسابقات شکست داد تا ثابت کند در دسته 80 کیلوگرم هیچ کس را یارای مقابله با او نیست.

المپیک 8 آگوست آغاز شد. روزها یکی بعد از دیگری می گذشت و ایران در جدول مدالها در قسمت نماینده طلاها فقط و فقط یک خط تیره می دید. المپیک پکن به کابوسی برای ورزش ایران بدل شده بود. روزها گذشت تا رسید به امروز. 22 آگوست

دانشکده علوم و فناوری. آوردگاه

از ساعت 11 صبح به وقت پکن رقابت های دسته 80 کیلو استارت خورد. هادی برای شروع کار سختی نداشت و موفق شد حریف نپالی را با نتیجه 7 بر صفر در هم بکوبد. در دور بعد هم حریف چینی در مقابل او شکست را پذیرا شد. اینجا همان جایی بود که لوپز برنده مدال طلای 2000 سیدنی ( در وزن ساعی ) و 2004 آتن ( در همین دسته 80 کیلوگرم ) در مقابل سرمینتو ایتالیایی شکست خورد.

می توانستیم پیش بینی کنیم که سرمینتو برای رسیدن به فینال کار سختی در پیش نداشت. جایی که قهرمان ما بعد از شکست دادن حریف آذری خودش به فینال رسیده بود.

رقابت در بیست و سی دقیقه به وقت پکن آغاز شد. نتیجه اما چیزی بود که ما می خواستیم. بعد از این که ما نفس ها را به خاطر تساوی 4-4 در راند دوم در سینه حبس کرده بودیم هادی ساعی شش بر چهار پیروز میدان شد و ایران را به اولین مدال طلای المپیک 2008 پکن رساند.

ساعی با این طلا توانست با دو مدال طلا و یک برنز از رضازاده با دو طلا پیشی بگیرد و به عنوان برترین ورزشکار تاریخ المپیک ایران شناخته شود. این افتخاردر کنار عنوان برترین تکواندوکار تاریخ جهان ( از نظر سازمان آمار فدراسیون جهانی ) افتخاری است که به ساعی این اجازه را می دهد.

این اجازه که اشباع شود و دیگر به افتخارآفرینی فکر نکند. کاری که قهرمانان ما خوب می دانند. باید منتظر ماند و دید. دید که ساعی چه برای آینده تکواندو ایران انجام می دهد.

اما اگر بخواهیم از نسیه بگذریم نقدا می گوییم

هادی عزیز. مدال طلا بر تو و مردم ایران مبارک

پی نوشت: امیدوارم فردا زهرا کریمی عزیز، بتواند به فینال رقابت های ووشو راه پیدا کند. هر چند مدال برنز او هم اکنون قطعی است اما در هر حال ما دلمان طلا می خواهد :)

با تشکر از ویکیپدیا

+ برای تبدیل شدن به پرافتخارترین المپیکی تاریخ چه باید بخورید

برچسب‌ها:المپیک, ورزش

برای تبدیل شدن به پرافتخارترین المپیکی تاریخ چه باید بخورید؟

مرداد 27, 1387 جالب, متفرقه های وب, نوشته های خارج از صفر و یک

راستش هنوز هم باور نکردنی است پسرک 23 ساله ای چون مایکل فلپس با آن اندام استثنایی و شاید کمی عجیب ( شماره پای 50 را در نظر بگیرید. خود پاروست! ) این چنین جهان را خیره هنرنمایی خود کرده باشد. بدون شک هیچگاه تاریخ المپیک پکن را فراموش نمی کند. جایی که فلپس توانست هر هشت طلای ممکن در رشته شنا را مال خود بکند و به همراه شش طلای المپیک آتن ( و دو برنز )، عنوان پرافتخارترین ورزشکار تاریخ را مال خود بکند.

اما نکته اینجاست که برای چنین ورزشکاری باید رژیم غذایی پیچیده ای را تصور کرد. این که روزی 12000 کالری انرژی غذایی دریافت می کند من را به شدت کنجکاو کرد که ببینم این دلفین آمریکایی روزانه چه می خورد. به نقل از وبلاگ donklephant.com با هم نگاهی می اندازیم به این رژیم غذایی:

به شخصه بعد از دیدن این رژیم غذایی زیاد شوکه نشدم. وقتی شما بخواهید روزانه 5 ساعت و شش روز هفته این چنین تلاش کنید مسلما به این همه غذا نیاز دارید!
هنوز البته این سالمترین رژیم نیست …
4000 کالری به ازای هر وعده …

• صبحانه: 3 تا ساندویچ تخم مرغ نیمرو شده با پنیر، کاهو، گوجه، پیاز سرخ کرده و مایونز.
  

  

  
  به صورت جایگزین صبحانه: 3 برش نان تست فرانسوی و شکر! یک املت کامل با 5 تا تخم مرغ!، 3 عدد شکلات، یک ظرف بزرگ بلغور، و 2 فنجان قهوه که همه اینها را بشورد ببرد پایین :)

  

• ناهار: نیم کیلو پاستا ( دقیق ترش یک پاوند )، 2 همبرگر بزرگ با پنیر ساندویچ ورقه ورقه شده، و هزار کالری اضافه حاصل از نوشیدن نوشابه های انرژی زا که بدون الکل است حتما. فکر بد نفرمائید :)

  

• شام: نیم کیلو دیگر پاستا ( همان ماکارونی خودمان است یک خورده باکلاس تر. این جوری نگاهم نکنید! ) و یک پیتزای درسته!
  

  

  و البته نیاز دارد که روزی هزار کالری دیگر هم نوشیدنی ( همچنان بدون مضرات خانمان سوز ) بخورد تا در آخر بتواند به رقم شگفت انگیز 12000 کالری در روز برسد!

البته نویسنده مجله مانند من نیست که از این حجم غذایی که این موجود مصرف می کند حیرت زده بشود. او بیشتر نگران قیمت این همه مواد غذایی است.

اما ورزشکاری که بتواند هشت مدال طلا در یک المپیک کسب کند ما را وادار می کند که بگوییم …
نوش جان مایکل :)

مطالب مرتبط در زمینه المپیک پکن:

+ ۲۲۷ میلیون تومان دوربین عکاسی در یک عکس!

+هدایای شگفت انگیز گوگل، ویژه بازیهای المپیک

برچسب‌ها:المپیک, ورزش

227 میلیون تومان دوربین عکاسی در یک عکس!

مرداد 26, 1387 جالب, سرگرمی, عکس و عکاسی, نوشته های خارج از صفر و یک

احتمالا شما که فکر نمی کنید این عکسهایی زیبایی که در خبرگزاری ها می بینم که در  جریان المپیک گرفته شده مثلا با دوبین موبایل گرفته می شود؟

احتمالا برای تصور عکاسی در المپیک، ده ها عکاس را تصور می کنید که با دوربین های هولناک خود با فلاش هایی که در کسری از ثانیه زده می شود و صدای کرکننده ای دارد به محیط تاریک استادیوم زیبایی خیره کننده ای می بخشند. شاید زیاد بیراه هم تصور نکنید. اما تا به حال فکر کرده اید این عکاسان در کلاس جهانی، چه میزان تجهیزات استفاده می کنند؟

به عکس زیر بنگرید

مجله Stern.de که یک مجله عکاسی است در این عکس 23 دوربین را شناسایی کرده است. برای این که کمی قیمت دستتان بیاید قیمت لنزهای این دوربین ها برای شما محاسبه شده است، 138000 دلار!!

البته قیمت دوربین هایی که این لنزهای گران قیمت روی آنها نصب شده است همچین کم هم نیست! 115 هزار دلار قیمت این 23 دوربین است. این یعنی هر کدام از دوربین ها به طور متوسط 5000 دلار قیمت دارد. بنابر این قیمت دوربین ها و لنزهای آنها فقط در این عکس 253 هزار دلار یا حدود 227 میلیون تومان می شود!

می خواهید یک خورده محاسبات را بیشتر پیگیری کنیم؟ حدود 1100 عکاس حرفه ای در المپیک پکن حضور دارند. اگر حساب کنیم که هر عکاس حداقل 20 هزار دلار وسایل عکاسی همراه خود دارد ( هر عکاس حداقل یک ست دوربین و لنز ثانویه همراه خود دارد، فراموش نکنیم این حداقل است! ) آنگاه 22 میلیون دلار لوازم عکاسی در این چند روزه مورد استفاده قرار می گیرد!

یعنی در این المپیک فقط 20 میلیارد تومان وسایل عکاسی! بقیه چیزها چه؟

پیشنهاد می کنم در موضوع المپیک، «هدایای شگفت انگیز گوگل، ویژه المپیک» را هم بخوانید. این مطلب درقالب مطالب ویژه المپیک نوشته شده است.

برچسب‌ها:المپیک, عکاسی