یک فتحی

یک ماشین سلطنتی برای دفتر و …

*

یک جای مناسب برای پارک ماشین و…

*

یک دفتر مطابق استانداردهای شما و …

* 

یک جایی برای راحت بودن و …

*

و جایی برای تبادل ایده ها و …

*

*

رویا پردازی بسه. بیا برگردیم سر کارمون !!

:)

خواهشا به این مطلب داغ شده در بالاترین نظر مثبت دهید
مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید

امروز چشم­مان به جمال این نوزاد عزیز روشن شد. درست است که دکترها گفته­اند که شیر مادر بهترین غذا برای نوزادان است ولی باید قبول کرد بعضی وقتها تنوع هم لازم است.

پی نوشت: من که از این کارها نمی کنم. شما هم نکنید. چشاتون عین چشای این نوزاده می شه ها :)

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید

  دوست عزیزم نویسنده وبلاگ خوب سار یک بازی وبلاگی جالب راه انداخته است. در دوران وبلاگ نویسی هر نفر یک اتفاق جالب یا داخل پرانتز سوتی! برای آن شخص اتفاق افتاده است. در این بازی هر کدم از شرکت­کنندگان یک خاطره جالب می­نویسند و مثل بازی­های وبلاگی عادی 5 نفر را به بازی دعوت می­کنیم و روند ادامه پیدا می­کند. قوانین هم که بسیار ساده است. اسم بازی به نظرم سوتی شیرینگ خیلی قشنگ است!!

• و این بود سوتی ما:

چند وقت پیش یک مطلبی نوشتم که انتقادی بود از اشتراک­گذاری های بی­دلیل در گوگل ریدر با عنوان . فردای همان روز گوگل برای حل این مشکل یک راه حل ارائه کرد. من هم به آن مطلب لینک دادم و راه جدید را توضیح دادم. طبیعی است که مثل همه وبلاگهای بر پایه بلاگر در قسمت link to this post لینک مطلب من به صورت اتوماتیک قرار بگیرد. من برای خودم شروع کردم در سومین پست از پاسخگویی خوب گوگل نوشتم و این که مطلب من را خوانده­اند و به من به عنوان پست مرتبط لینک هم داده­اند!! خودم هم در آن زمان می­دانستم که این مطلب درست نیست و پست من به صورت اتوماتیک به وبلاگ گوگل ایندکس شده است. حالا حساب کنید سوتی کار کجاست؟

سوتی از آنجا شروع شد که من به اشتباه مطلب را منتشر هم کردم! در حقیقت به جای دکمه ذخیره دکمه انتشار را زدم و خودم هم متوجه این اشتباه نشدم. حالا حساب کنید چه اتفاق وحشتناکی می افتد! در همان دقایق اول تعداد زیادی از IT نویسهای برتر این مطلب را خواندند و احتمالا سر در جیب تفکر فرو بردند که بابا این دیگر کی است؟!! یکی از دوستان سریع گوشزد کرد که بابا  احتمالا اشتباه کردم و من هم مطلب را پاک کردم ولی امان از این فید لعنتی! مطلب پینگ شده بود و همه مطلب را خوانده بودند.  خدا را شکر سابقه اطلاعات من خوب بود و گرنه دیگر باید وبلاگ نویسی را ول می­کردم. سیل شوخی­های دوستان به سمت روانه شد! دوستانی که تا چند روز قبل روی حرف من حساب می­کردند حالا با آخرین سرعت به وبلاگم می­آمدند تا شاهد این سوتی تاریخی باشند و اگر شد یک تیکه­ای هم بندازند! حیف که دستشان به مطلب نرسید (چون من سریع پاکش کردم) و گرنه احتمالا از کامنتهای دوستان منفجر می­شد! ایمیلهای جالبی که در اینباره به من رسید هر کدامش می­توانست اسم من را سر زبانها بیاندازد.خدا را شکر این تنها سوتی بزرگ من بوده است. تازه من آنجا فهمیدم که چه وبلاگ پرخواننده­ای دارم :)

{پایان}

به نوبه خودم من هم 5 تن از اساتیدم را به این بازی دعوت می­کنم. دکترعلیرضا مجیدی – دکتر محمد حسین مزیدی – علامه احسان مصلحی – آقا رضای مقدری -  جادی اسعدی عزیز و آبجی آناهیتا دانشور ( شما 5 تا بشمارید! ) . متاسفانه لیست دوستان بسیار طولانی است و کارت دعوتها محدود!

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید