یک فتحی

مدتی است که مبحث ترجمه باز شده است. هر کسی  در حد متوسط بتواند ترجمه کند می‌تواند به ما کمک کند تا اطلاعات بهتر و مفیدتری را در اختیار شما قرار بدهیم. هم خودش بهتر یاد می‌گیرد و هم به شما کمک می‌کند. این پست نمونه‌ای از چنین پستهایی است که توسط سعید رمضانی ترجمه شده است. 
سعید رمضانی را احتمالا به خاطر وبلاگ 1709 می‌شناسید. وبلاگی که در آن با خدا عهد کرده است برای گسترش کپی‌رایت و پر از تخفیف‌های جور واجور برای خرید قانونی نرم‌افزارهای اصل و اورجینال! 
شما هم دلتان می‌خواهد ترجمه کنید؟
***

چند وقتی است در ایران دوربینهای حرفه‌ای عکاسی که به آنها DSLR گفته می‌شود جای خود را میان مردم باز کرده‌اند. اگر شما هم یکی از این دوربینها دارید خاطره‌ای مشابه ما دارید. دوربین را با ذوق و شوق خریده‌اید و پدر دکمه شاتر دوربین را درآورده‌اید! 

عکس پشت عکس اما باز هم دیده‌اید که عکسهایی که مثلا در اینترنت می‌بینید یک دنیای دیگر هستند. خیلی‌ها زده می‌شوند و دوربین را می‌گذارند برای مراسم تولد و عروسی و …

بعضی‌ها هم هستند که به مطالعه شیوه‌های عکاسی می‌پردازند و تمرین می‌کنند و تمرین می‌کنند تا یک عکاس حرفه‌ای شوند. در گذشته ما آموزش‌هایی در این باره داشتیم.

در این مقاله اما یک آموزش خاص داریم. امروز 5 سبک عکاسی بسیار محبوب و فوق‌العاده را با هم یاد خواهیم گرفت که جان می‌دهد برای تحت تاثیر قرار دادن دوست و آشنا. برای اینکه نشان بدهید که ارزش داشته است پول بی‌زبان را بریزید پای یک دوربین عکاسی :)

قبل از مطالعه امیدوارم شما « 15 هدیه فوق‌العاده برای عکاسان حرفه‌ای و آماتور » و « چگونه در چهار مرحله در عکاسی پیشرفت کنیم » را به قلم یکی از مشهورترین عکاسان فارسی زبان خوانده باشید. [...]

در این دوره و زمانه ما ترجیح می‌دهیم گفتنی‌هایمان را به وسیله دوربین و لنزهایمان تعریف کنیم تا این که بخواهیم آنها را در آغوش کلمات بگیریم. هیچ چیز نمی‌تواند زیبایی یک لحظه لبخند نوزاد کوچک‌مان را آنطور که دل ما را می‌لرزاند توصیف کند. آخرین امید ما شاید به دستان دوربینهای دیجیتال حرفه‌ای – DSLR  - باشد. دوربینهایی که این روزها می‌توانید آن را دست دوستانتان که عکاسان آماتور یا پرسابقه‌ای هستند ببینید.

حالا اگر شما بخواهید به این عزیزان عکاستان هدیه بدهید چه کار می‌کنید؟ اگر نمی‌خواهید برای من بخرید، خواهش می‌کنم لنزهای چند میلیون تومانی را فراموش کنید! اکثر ما توانایی خرید لوازم گرانقیمت عکاسی را نداریم. فقط با فکر کردن به آنها اعصاب خودمان را خرد می‌کنیم.
در این مطلب به دنیای افراد خلاق پا می‌گذاریم و می‌بینیم آنها برای کسانی چون ما که در جستجوی یک چیز جالب و با قیمت مناسب هستیم چه چیزهایی دارند. این شما و این هم 15 هدیه بسیار دوست داشتنی برای دوست داشتنی‌های زندگی شما

لنزهای واید – تله – ماکرو و فیش آی برای تلفنهای همراه
من دوست عزیزی دارم که دوربین عکاسی ندارد اما همواره به وسیله گوشی تلفن همراهش عکاسی می‌کند و عکسهای خوبی هم می‌گیرد انصافا. چه هدیه‌ای می‌تواند به این دوست با استعدادم کمک کند؟ لنزهای باورنکردنی و متنوعی که از آیفون او ( گوشی موبایل تولیدی اپل ) یک غول بی‌شاخ‌ و دم می‌سازد!
لنزهایی که برای گوشیهای موبایل ساخته می‌شود مسلما با لنزهای قدرتمند و البته گرانقیمت دوربینهای اس ال آر قابل قیاس نیست و در مقابل آنها به اسباب بازی شبیه است اما در جای خود می‌تواند بسیار بسیار کارآمد باشد.

قیمت : 20 تا 49 دلار

[...]

وقتی در گوگل سرچ می‌کنم «پست مهمان» به اولین نتیجه‌ای که می‌رسم « پست مهمان نوشتن، راهی برای رشد سریع یک وبلاگنویس باهوش » است که سال پیش همین موقع‌ها تقدیم شما کردم. در آن پست کاملا به تشریح فواید نوشتن یک پست مهمان پرداختیم.
حالا در وبلاگستان فارسی شاهد صدها پست مهمان هستیم که شاید به آن پست من و یا پستهای مفید اساتید وبلاگنویسی مربوط باشد ولی عجیب آن که هنوز در این وبلاگ حتی یک پست، به قلم کسی دیگر تقدیم شما نشده است. دلیلش را باید در وسواس من در این زمینه دانست. می‌خواستم اگر پستی تقدیم شما می‌کنم آن پست به قدری عالی باشد که فکر نکنید می‌خواهم این وبلاگ را با نوشته‌های دیگران پر کنم. نیست که خودم چه نویسنده قهاری هستم، از آن جهت !!
اما حالا این وسواس جواب داده است و من می‌توانم با افتخار اولین پست مهمان این وبلاگ را تقدیم شما کنم. و البته که من بسیار کوچکتر از آن هستم که بخواهم نویسنده بزرگ این مطلب را معرفی کنم.
نویسنده این مطلب را بدون شک تمام علاقه‌مندان حرفه‌ای فارسی زبان عکاسی می‌شناسند. کسی که در این سالها با تولید و انتشار محتواهای فوق‌العاده مفید در زمینه فارسی، نت فارسی را رونقی فوق‌العاده بخشیده است و از محبوبیت خاصی در انجمن‌های عکاسی برخوردار است و این ناشی از تسلط فوق‌العاده ایشان به عکاسی است.
حالا خوشحالم که می‌توانم راهنمایی‌های ایشان را دقیق بخوانم و با راهنماییهای ایشان سعی کنم بفهمم، چطور باید از سطح آماتور در عکاسی دیجیتال گذشت. خیلی تبلیغ کردم؟ :)

پس بیشتر از این روی اعصاب شما حرکت موزون انجام نمی‌دهم و قلم را می‌سپارم به دست یکی از بزرگان عکاسی وب فارسی. دکتر نعما م.روشن. مدیر محترم انجمن و سایت عکاسی

[...]

اگر در عکاسی من از دو چیز خوشم بیاد حتما یکی از آنها عکس سیاه و سفید است. تعارف که نداریم! جان به جانم کنید عکس سیاه و سفید را دوست دارم! البته این به معنای دوست نداشتن عکس رنگی نیست.
قضیه بر می‌گردد شاید به این که من معتقدم توی یک عکس رنگی بار هنری بیشتر روی روایت داستان عکس است و چون دیگر عنصر رنگ نیست تقلبی نمی‌تواند صورت بگیرد. یک عکس معرکه داستان معرکه‌ای هم باید داشته باشد. بحث طولانی می‌شود وگرنه از تاثیرات سایه روشن و چیزهایی از این دست و تقلب‌هایی که عکاسان فوق‌العاده دنیای سیاه و سفید می‌کنند و این‌ها مفصل حرف می‌زدیم که کلا بماند فعلا!
اما جریان امروز این است که من 10 عکس انتخاب کردم که به شما نشان می‌دهم. عکسهایی که در خیره‌کنندگی سیاه و سفیدشان شکی نیست و می‌تواند دست و دل هر عکس دوست و هر دوربین به دستی را بلرزاند.
این 10 عکس که حتی سلیقه ضعیف من هم پسندیدشان را تقدیم شما می‌کنم. به عکس‌ها و تیترشان فوق‌العاده دقیق شوید و حتی سعی کنید شما تیتر دیگری را پیشنهاد کنید تا برسیم به بحث مسابقه:

روایت نیمکت‌های خالی و نور [...]

اول‌‌نوشت: در صورتی که عکسی با این سرویس کار کردید و استفاده کردید از محیط کار شده عکس بگیرید و برای من بفرستید تا به دیگران در همین‌جا معرفی شود.

این روزها با فراگیر شدن دوربین‌هایی که اصطلاحا به «خر مگاپیکسل» می‌شناسیم‌شان و قدرت فوق‌العاده بالایی برای گرفتن عکس‌هایی با کیفیت بالا دارند یک وسوسه به شدت انسان را آزار می‌دهد.
همه ما عکس‌هایی حتما داریم که بخواهیم آن‌ها را پوستر کرده و در سایز بالا به دیوار بچسبانیم. عکس‌های با سایز بالا کم نیست اما مسئله فقط همین نیست. هزینه وحشتناک بالای چاپ عکس با کیفیت بالا در سایز بزرگ که گاهی 6 رقمی هم می‌شود کافی است تا ما را برای همیشه از چاپ این عکس‌ها منصرف کند. امروز سرویسی برای‌تان معرفی می‌کنم که با یک ایده بامزه این هزینه را تقریبا از بین می‌برد. [...]

احتمالا با بینگ آشنا هستید. اگر خواننده دائم این وبلاگ باشید پست وقتی مایکروسافت دست به دامن گوگل می‌شود را خوانده‌اید.
اما چیزی که موتور جستجوگر بینگ را در بین رقیبان خودش به چشم ما می‌آورد شاید بیش از همه پس‌زمینه‌های استثنائی آن باشد. این پس‌زمینه ها نه تنها دل ما، بلکه دل کاربران بسیاری را در سرتاسر جهان برده است.

حتی این حجم از طرفداری به حدی رسید که برنامه‌ای به نام بینگ دانلودر ارائه شد که به رایگان تصاویر بینگ را هر روز برای شما دانلود و در کامپیوتر شما ذخیره می‌کند.
اما مایکروسافت یک امکان فوق‌العاده برای کاربرانش تهیه دیده است. فرصتی که به عکاسان اجازه می‌دهد شانس خود را بیازمایند. شاید هیچ وقت دیگر عکس‌شان این چنین دیده نشود.

[...]

زنگ‌های تبریک دوستان و آشنایان دلیلی ندارد جز این‌که فردا روز عید سعید فطر است و بالاخره بساطی است برای شادی در این روزها. هر چقدر هم که افسرده باشید هم نمی‌توانید در این روز عزیز در شادی دیگر دوستان شریک نشوید و شما هم به شادی نپردازید.
زمانی که با دیدن ماه این چنین شادی بر قلب‌ها افکنده می‌شود چه اشکالی دارد مجموعه عکس زیر را که تصاویری خارق‌العاده از ظرافت‌های دنیای عکاسی است در بازی با ماه، تقدیم شما نکنیم :)

یک تابلو، ماه!

پله‌پله تا نور

بادکنک

نوربال!

در مشتمان بگیریمش

اسیر دست کابوی تنها

لمس

در آغوش نور

دور کمر ( تقدیم به همه بچه‌های پوشاکی! )

خرس وسط ( شما به این بازی چه ‌می‌گفتید؟ )

اسباب بازی معصومیت

*
عید مبارک

فتحی: داستان، داستان یک نگاه است. نمی‌شود گفت نیست چون هست آن نگاه زیبایی که اگر ثبت شود خاطره‌ای می‌شود فراموش ناشدنی. لحظه‌ای می‌شود جاودان عین خودت ابدیت. تولدی می‌شود به بزرگی یک هستی.

دوست عزیزمان، منیره که دستی بر آتش عکاسی هم دارد با سختی زیادی موفق شده است از بچه‌های عکاس وبلاگستان سراغ بهترین عکسشان را، از نگاه خالق شاهکار بگیرد و آنها را در یک پنجره برای شما هدیه کند.

به جهت این که ایده فوق‌العاده بود نتوانستم مقاومت کنم و  سعادت را به این وبلاگ آوردم ( رایزنی‌های بسیار در این زمینه بی‌تاثیر نبود! ) و این بار هم این عکسها را از طریق این وبلاگ تقدیم شما می‌کنیم تا ثابت کنیم که هنوز در وبلاگستان این محبت و هنر است که رهگذر زلالی چشمان ماست.

منیره: نمیدونم چه قدر به عکاسی علاقه دارین و تا به حال چه قدر عکاسی کردین و از چه دوربینی استفاده میکنین. ولی اگر کمی حرفه ای تر بخواین عکاسی کنین کم کم میفهمین بعضی موارد هست که در بعضی عکس ها بیشتر به چشم میاد و اونا رو محبوب تر میکنن.

گاهی عکس سوژه محشری داره

گاهی با دیدنش خاطره قشنگی رو زنده میکنه

گاهی زحمت بیشتری برای نقش بستن آن کشیدین

گاهی  از کادر بندیش خوشتون میاد

گاهی معنا و مفهوم والایی داره

گاهی عکسی متفاوت با اون چیزیه که باید باشه

گاهی ….

و هزاران دلیل که باعث میشه عکس برای خود عکاس محبوب باشه ولی شاید سایرین نظری به غیر از این داشته باشند. برام جالب بود که بدونم هر عکاسی خودش چه طوری از عکاسی خودش لذت میبره. این بود که  از تعدادی از دوستان پرسیدم که به نظر خودشون بهترین عکسی که تا به حال گرفتن کدومه؟

اینکه یه عکاس بخواد یک عکس (و فقط یک عکس) بین تمامی عکس هایی که گرفته رو به عنوان محبوب ترین عکس انتخاب کنه کار خیلی سخته. به قول بامدادی «مثل این‌که به یه مادر بگی بهترین بچه‌ات رو انتخاب کن» کلی کلنجار رفتم  تا خیلی ها قبول کردند فقط یه عکس برام بفرستند، مگرنه تعداد عکس ها خیلی بیشتر از اینا بود.

چون برای قرار دادن عکس ها ترتیبی به ذهنم نرسید، به ترتیب اسامی عکس ها گذاشتم.

توجه: روی عکس ها کلیک کنین تا به لینک اصلی عکس در فتو بلاگ عکاس برسید.

محمد آجر پاره :

بامدادی :

زهرا درگاهی :

فضانورد :

حامد ملک :

آرش کمانگیر :

مهرداد رجبی :

میلاد احرام پوش :

محمد علی طائبی :

محسن حسینیان :

نیما اکبر پور :

زهرا :

رضا رنجبران :

صادق نقاش زاده :

سودابه کریمی :

تنهاترین :

توجه مهم: تمام حقوق برای جمع‌آوری کننده محفوظ است و این وبلاگ هیچ‌گونه حقی نسبت به این نوشتار ندارد. برای در اختیار گرفتن هرگونه حقوقی به ایشان مراجعه فرمائید.

دوستان کمی می دانند که چه عکسهایی مرا تحت تاثیر خود قرار می دهد و هنوز هم کسی نبوده که بتواند مقدار علاقه مرا به آن عکسها حدس بزند. عکسهایی که در آنها باران و به صورت دقیقتر «قطره معلق در فضا از دید نزدیک» باشد چنان مرا مجذوب خود می سازد که گویی هر لحظه دوست دارم در آن صحنه بودم و می توانستم آن قطرات را در هوا معلق ببینم

همین است که وقتی مجله اسمشینگ نمونه هایی از این عکسها را منتشر می کند، هر چند دقیقا همان چیزی نیست که من می خواستم، نمی توانم از باز انتشار آنها چشم پوشی کنم. مخصوصا که بسیاری از عکسها به خاطر استفاده از سرویس فلیکر برای کاربران داخل ایران در دسترس نباشد.

عنوان هایی که در زیر عکس ها می بینید اولین عنوانی است که در زمان دیدن هر عکس به ذهنم رسید. شما چه عنوانهایی را توصیه می کنید؟

راه من

چتر

آب بر آب

نوری بر آب

زمین و زمان زرین

لنگرگاه معصومیت

پیاده رو

دروازه ای به بهشت

عشق بازی های یک عکاس

و این آخری را که باعث نوشتن این نوشتار شد
«آسمان قرمز من» نام نهادم
به یاد آن بامدادهایی که هر روز زمانی از خانه بیرون می رفتم که آسمان این گونه قرمز بود
و من که نوجوانی بیش نبودم مدتها بر این سرخی خیره می شدم
و شما چه دانید که چه شکوهی داشت

طبیعتا شما با کمی فکر نام های بهتری از این تیترهای «آنی به ذهن رسیده» می یابید. عنوان کنید :)

+ 10 عکس از بهترین عکسهای مسابقه عکاسی سونی
+ عکسهای تیتارنکو از شهر اشباح
+ عکسهایی که بعد از مرگ گرفته شد