یک فتحی

هرود بلنک یک رویای خیلی خیلی ساده داشت! رویای او این بود که یک ون را تمام با دوربین بپوشاند و در خیابانها رانندگی کند و این دوربین ها بی وقفه از مردمی که از عکس گرفتن ها خبر نداشتند عکس بگیرد. طبیعی است مردم با دیدن چنین ماشینی حیرت می کردند. آنجا بود که عکسها که بدون هماهنگی گرفته می شد به منتها درجه طبیعی بودن می رسیدند و خارق العاده می شدند!

صبح روز بعد رویا در مسیر حقیقی شدن قرار گرفت. رویای ماشینی پوشیده از دوربین

با کمک دن لوهاس و چند دوست دیگر هرود دو سال بعد را روی طراحی و ساختن ون صرف کرد. بعد از آزمایش و خطاهای بسیار در سال 1995 ون برای حرکت آماده شد و در آپریل آن سال سفر شگفت آور هرود به دور آمریکا آغاز شد.

او سفر خود را با ترک کردن برکلی کالیفرنیا آغاز کرد و بعد از توقف در هیوستون و نیواورلئان سفر را در نیویورک پایان داد. او 6 ماه در نیویورک پروژه عکاسی خلاقانه خود را ادامه داد. چیزی که توانست او را به شهرتی اعجاب انگیز برساند.

هرود در داخل این ماشین یک دکمه، در کنار سیستم مدیریت پیچیده دوربین ها تعبیه کرده است که ناگهان با زدن آن صدای Say “CHEESE!” ( بگویید چیــــز! ) عابران را برای عکاسی آماده می کند!!

از قسمت های جالب این خودرو سمت مسافر آن است. در این سمت یک مجموعه بسیار شگفت انگیز از دوربین های آنتیک و بسیار جالب را می بینیم.

اگر هم از بالا به این ون نگاه کنیم می بینیم که هرود کلمه Smile را بوسیله دوربین های کداک در بالای ماشین نوشته است. نکته جالب ماجرا اینجاست که وقتی هرود این قسمت را به مادرش نشان داد، مادرش که شوکه شده بود تنها توانست لبخندی بزند و بگوید … تو یک آشغالی!

+ تلفنی که با آن رانندگی می کنند!

احتمالا شما که فکر نمی کنید این عکسهایی زیبایی که در خبرگزاری ها می بینم که در  جریان المپیک گرفته شده مثلا با دوبین موبایل گرفته می شود؟

احتمالا برای تصور عکاسی در المپیک، ده ها عکاس را تصور می کنید که با دوربین های هولناک خود با فلاش هایی که در کسری از ثانیه زده می شود و صدای کرکننده ای دارد به محیط تاریک استادیوم زیبایی خیره کننده ای می بخشند. شاید زیاد بیراه هم تصور نکنید. اما تا به حال فکر کرده اید این عکاسان در کلاس جهانی، چه میزان تجهیزات استفاده می کنند؟

به عکس زیر بنگرید

مجله Stern.de که یک مجله عکاسی است در این عکس 23 دوربین را شناسایی کرده است. برای این که کمی قیمت دستتان بیاید قیمت لنزهای این دوربین ها برای شما محاسبه شده است، 138000 دلار!!

البته قیمت دوربین هایی که این لنزهای گران قیمت روی آنها نصب شده است همچین کم هم نیست! 115 هزار دلار قیمت این 23 دوربین است. این یعنی هر کدام از دوربین ها به طور متوسط 5000 دلار قیمت دارد. بنابر این قیمت دوربین ها و لنزهای آنها فقط در این عکس 253 هزار دلار یا حدود 227 میلیون تومان می شود!

می خواهید یک خورده محاسبات را بیشتر پیگیری کنیم؟ حدود 1100 عکاس حرفه ای در المپیک پکن حضور دارند. اگر حساب کنیم که هر عکاس حداقل 20 هزار دلار وسایل عکاسی همراه خود دارد ( هر عکاس حداقل یک ست دوربین و لنز ثانویه همراه خود دارد، فراموش نکنیم این حداقل است! ) آنگاه 22 میلیون دلار لوازم عکاسی در این چند روزه مورد استفاده قرار می گیرد!

یعنی در این المپیک فقط 20 میلیارد تومان وسایل عکاسی! بقیه چیزها چه؟

پیشنهاد می کنم در موضوع المپیک، «هدایای شگفت انگیز گوگل، ویژه المپیک» را هم بخوانید. این مطلب درقالب مطالب ویژه المپیک نوشته شده است.

الکسی تیتارنکو عکاس نام آشنای روس در سال 1962 در سن پترزبورگ به دنیا آمد. او که هم اکنون در نیویورک زندگی می کند علاقه خاصی به عکاسی از شهرها دارد. مسلما یکی از این شهرها، شهر سن پترزبورگ شهر بسیار دیدنی زادگاه اوست با مردی به ظاهر سرد که دیدن شهرشان کم از دیدن ونیز و شهر ممنوعه ندارد.

اما گویی الکساندر می خواهد تصویری جدید ارائه کند. شهر سن پترزبورگ از دید او به شهری از اشباح می ماند که این تفکر در عکاسی اش رسوخ کرده است. عکسهای زیر از سایت او برگزیده شده است. با هم ببینیم. با کلیک بر روی هر کدام عکس را بزرگتر خواهیم دید.

خیلی خوشحال خواهم شد اگر نظر دوستان عزیزی چون منیره و بامدادی را درباره این عکسها بدانم. اگر شما هم دستی بر دوربین دارید خوشحالم می کنید اگر توضیحاتی تکمیلی اضافه کنید.

پیشنهاد می کنم اگر به هنرهای این چنین علاقه مندید «عکسهایی که بعد از مرگ گرفته شد» و «10 عکس از بهترین عکسهای سونی» را هم ببینید.

اکثر شما با سامانه جهان نمای گوگل موسوم به Google earth آشنا هستید. در این مدت که این نرم افزار ارائه شده است چند عکس بیشتر از دیگر تصاویر این نرم افزار دیده شده است و بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. در زیر چند عکس از این مجموعه را با هم می بینیم. سعی شده است مختصات هر تصویر هم در زیر آن دقیق درج شود. برای دیدن بزرگتر می توانید روی هر کدام کلیک فرمائید.

آبشار ویکتوریا در زیمباوه. می توانید در این عکس قدرت گوگل ارث را حس کنید

Google Earth coordinates -17.925511,25.858223

*

معمای وینفری. یک معمای تودرتوی طبیعی که با چهره اپراه وینفری، ابرستاره دنیای مجری گری ساخته شده است. آریزونا

Google Earth coordinates 33.225488,-111.5955

*

لوگوی فورد. بزرگترین علامت تجاری جهان که متعلق به گروه خودروسازی فورد است. دیترویت. میشیگان

Google Earth coordinates 42.302284,-83.231215

*

کشتی شناور. یک کشتی که بعد از تصادف از یک سمت بر روی دریا شناور بوده است. عراق

Google Earth coordinates 30.541634,47.825445

*

تصادف کامیون. تصویری از سانحه چپ شدن یک تریلر در بیسمارک. شمال داکوتا

Google Earth coordinates 46.765669,-100.79274

*

ماشینی بر دیوار. این آخری را باید شاهکار گوگل ارث نامید. این یک باگ ( خطای نرم افزاری) بسیار مشهور در این نرم افزار است!

Google Earth coordinates 52.069207,4.3139865

*

البته این مجموعه طولانی تر از این حرفهاست اما شما به من اعتماد کنید. اینها بسیار جالبتر از بقیه بودند!

پیشنهاد می کنم « گلچینی از بهترین عکسهای سونی » را هم ببینید.

مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

سوگواری چیزی است که در فرهنگ های مختلف با آن به صورت مختلفی برخورد می شود. اما به وضوح می توان در رفتارهای دورانی ویکتوریایی نشانه های آن را یافت. آنها همواره در جهت باقی گذاشتن یک یادگار بودند. به این نگاه کنید.

در واقع بیشتر عکسهایی که گرفته می شد به خصوص در آمریکا عکسهای پس از مرگ بود. در دوران ویکتوریا به دقت صحنه مرگ برای یک عکاسی دقیق بازسازی می شود. در کتابی در این مورد می خوانیم:

این نوع عکس انداختن به بخشی از مراسم سوگواری در فرهنگ آمریکایی تبدیل شده بود. بازماندگان به آنها افتخار می کردند و عکسهای آنها را به دیوار آویخته، برای دوستانشان فرستاده و یا در قابی کوچک یا در کنار آینه جیبی همیشه همراه داشتند.

تذکر مهم: اگر احساس می کنید که مایل نیستید از مسائل بعد از مرگ بشنوید و یا احساس می کنید که ناراحتی روحی – قلبی دارید پیشنهاد می کنم همینجا مطالب را کنار گذاشته و ادامه ندهید. ممنون.

در آن زمان اتاقی که بیمار در آنجا جان می داد بسیار مهم بود. بخش مهمی از تشییع جنازه و رسومات ان به آنجا بستگی داشت. عکس زیر عکس کودکی است که درون تابوت به خوابی ابدی رفته است. اینجا «اتاق مرگ» است.

راستی به گوشه عکس آن سایه تاریک دقت کردید؟ آن دستیار عکاس است که در تابوت را باز نگه می دارد تا عکس پرتره مرگ را به یادگار بردارد.

 در این عکس چه نکته ای را می بینید؟ پسر کوچک بالای سر برادر مرحومش ایستاده است. ترسناکترین قسمت کار اینجاست. که کسی که در صحنه مرگ بوده است بخواهد همان حالت قبل را داشته باشد. ذره ای احساس جایز نیست.

 نوع دیگری از تصویربرداری آن زمان برداشتن عکس از زمان سوگواری است. این هنگام که معمولا بار احساسی بسیار زیادی را به دنبال دارد نه به متداولی حالت قبل اما خود نیز طرفدارانی داشت.

البته عکاس بیرحم در اینجا برای بالابردن میزان سوگواری موجود در عکس یکی از جذابیتهای آن دوران را در این عکس به کار برده است. روح نگاری. چنین به نظر می رسد که تصویری از مادر به صورت محو بر روی این عکس اعمال شده است و با حالتی شبیه پرتونگاری جلوه ای از روح مادر را به نمایش می گذارد.

نوع دیگری از عکاسی مرگ در آن زمان شاید بسیار دور از ذهن باشد. فرد مرحوم شده را چون فردی زنده قرار می دهند و در حالتی مثلا حالت خواب عکس او را بر می دارند. مانند این عکس که مرد در حال روزنامه خواندن خوابیده است. اما این خواب بیشتر کمی طولانی است. او مرده است.

پی نوشت: شما می توانید در این ارتباط مطلب « مردی که با قوطی نوشیدنی به سفر آخرت می رود » را نیز بخوانید. اما می خواهم نظر شما در اینباره چیست؟ شخصا دوست دارم ادامه هایی بر این نوشته در این وبلاگ باشد. در حال بررسی بیشتر هستم و مطلبی نیمه تمام آماده دارم. ممنون می شوم اگر نظرتان را در اینباره بدانم. برای اطلاع بیشتر این مطلب فوق چکیده ای بود از اینجا!

مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

یکی از بهترین رقابتهای عکاسی جهان را باید رقابتهای SWPA دانست. این رقابتها که هرساله همانطور که از نامش ( Sony World Photography Awards ) بر می آید توسط سونی برگزار می شود امسال هم در 21 تا 25 آپریل برگزار شد.

این رقابتها هر ساله با حضور تعداد زیادی عکاس تقریبا در نوع خود بی همتا است. امسال 55 عکس به بخش نهایی راه یافت که دوست عزیزی حدود 50 عکس از آنها را برایم ایمیل فرموده اند. من هم به سلیقه خود تعدادی را انتخاب کردم که بد ندیدم شما هم ببینید. اگر مایل بودید عکسهای بعد را در یک سری دیگر به همراه 5 عکسی که ندیدم تقدیم شما می کنم. قاعدتا باید در سایت سونی عکسها موجود باشد.

کودک فقیر دوربین را می پوید

این راه تا بی نهایت ادامه خواهد داشت

بوسه نرم مادرانه

[...]