یک فتحی

من از عکسهای پانوراما لذت می‌برم. نمی‌دانم چی در این عکسهاست که من را این چنین جذب خودش می‌کند، اما در هر حال این احساس، وجود دارد :)
برای اینکه بیشتر بتوانیم درباره‌اش صحبت کنیم یک نمونه از این عکسها را با هم نگاه می کنیم که من را شیفته خودش کرده است!

روی عکس لطفا کلیک بفرمائید تا بزرگ شود.

این عکس را کوچولوی دوست داشتنی‌مان، آپولوی 12 در 2 ژانویه 2004 گرفته است. این دومین باری بود که بشر بر ماه قدم می‌گذاشت. شاید برایتان جالب باشد دفعه اول در نوامبر 1969 بود!

بشر خیلی علاقه داشت بعد از آن تجربه ناراحت کننده یک بار دیگر ماه‌نوری کند. آن سال چارلز کنراد و آلن بین فقط 2 روز توانستند سطح ماه را سیاحت کنند و طبیعی است در آن سال، با آن امکانات، اطلاعات زیادی قابل یافت از سطح ماه نبود!

برای همین آلن بین با ابزارهای خاص گرافیکی عکسها را فرآوری کرد و به هم چسباندشان و شد این تا یادی از آن روزها زنده کرده باشد :)

حتما اطلاع دارید که عکسهای پانوراما به صورت خلاصه از چسباندن یک سری عکس بسیار شبیه به هم ساخته می‌شود.

تصویری پانوراما از سطح ماه، که با خود حرف‌هایی از دنیاهای دیگر دارد هیچ‌گاه نمی‌تواند جای یک لحظه بودن در آن لحظه را بگیرد. حتی اگر خورشید آن عکس به اندازه خورشید خودمان که هر روز می‌بینیم، خودمانی باشد.

اما در هر حال این عکس مرا بی‌نهایت شیفته خود می‌کند. شما می‌دانید چرا؟ :)

پی‌نوشت: به سرم زده است تست کنم ببینم با استفاده از این راهنما و گوگل ارث می‌توان عکسهای پانوراما درست کرد؟ { ببینید }

زنگ‌های تبریک دوستان و آشنایان دلیلی ندارد جز این‌که فردا روز عید سعید فطر است و بالاخره بساطی است برای شادی در این روزها. هر چقدر هم که افسرده باشید هم نمی‌توانید در این روز عزیز در شادی دیگر دوستان شریک نشوید و شما هم به شادی نپردازید.
زمانی که با دیدن ماه این چنین شادی بر قلب‌ها افکنده می‌شود چه اشکالی دارد مجموعه عکس زیر را که تصاویری خارق‌العاده از ظرافت‌های دنیای عکاسی است در بازی با ماه، تقدیم شما نکنیم :)

یک تابلو، ماه!

پله‌پله تا نور

بادکنک

نوربال!

در مشتمان بگیریمش

اسیر دست کابوی تنها

لمس

در آغوش نور

دور کمر ( تقدیم به همه بچه‌های پوشاکی! )

خرس وسط ( شما به این بازی چه ‌می‌گفتید؟ )

اسباب بازی معصومیت

*
عید مبارک