یک فتحی

بگذارید واقع بین باشیم. من یک نویسنده بازنشسته هستم که بعد از مدتها دوباره نوشتن را شروع کردم. احتمالا تنها کسی که وبلاگ من را به غیر از شما می‌خواند همسرم است. پس چیزهایی که اینجا گفته می‌شود اول از همه باید به درد خودم بخورد چون من اگر میخواستم برای ایشان بنویسم ترجیح میدادم به جای این همه زحمتی که برای انتشار آنلاین باید بکشم در دفترچه خاطراتش شعرهای رومانتیک بنویسم. بعید میدانم همسرم دلش پر بکشد برای اینکه متوجه بشود چطور می‌شود فایلهای PDFی که پسورد دارند را خواند :)
اما واقعا چطوری باید بنویسیم که بقیه هم رغبت کنند نوشته‌های ما را بخوانند؟ اینجا به بررسی شش دلیلی می‌پردازیم که احتمالا همه را از وبلاگ شما متفرق می‌کند جز یک همسر عاشق!

[...]

پستهایی که درباره وبلاگنویسی می‌نویسم معمولا با استقبال خوبی روبرو می‌شود. دلیلش این است که خواننده می‌داند که همه این راه‌ها را خودم قبلا رفته‌ام و اگر چیزی اینجا می‌نویسم تضمین شده است برای خودم حداقل :) این سری هم یک پست بلند درباره وبلاگنویسی را با هم خواهیم داشت.
ارین فالکونر وبلاگنویسی بود که بسیار عالی آغاز کرد. او در 6 ماه نخست با 100 پست توانست 2000 کامنت و 3000 مشترک کسب کند. مطالب او به نوبه خودش با استقبال بسیار بالایی هم روبرو شد.
او برای این موفقیت 27 نکته را مدنظر قرار داد. در ادامه به بررسی این 27 اصل می‌پردازیم. به شما قول می‌دهم اگر بخواهید از صفر آغاز کنید، با این 27 درس و نکات کوتاهی که به آن اضافه کرده‌ام، یک شبه ره ساله را می‌روید و به اندازه چندین سال تجربه را در عرض کمتر از دو ساعت به دست خواهید آورد. با ما همراه باشید :)

نکته مهم: نوشته‌های قهوه‌ای رنگ، نکات کوچکی است که خودم اضافه کرده‌ام. حتما حتما حتما آنها را هم با دقت بخوانید.

یک / به دیگران ( بازدیدکننده گان وبلاگتان ) کمک کنید ، این یکی از قدرتمندترین راههایی است که میتواند به شما این اطمینان را بدهد که آنان دوباره به سایت شما سر خواهند زد.

دو / بلاگ نویسی صرفا یک راه مناسب برای درآمدزایی نیست. زیاد هم به این مسئله که فلانی درباره ی بدست آوردن پولهایی ازین راه چه میگوید توجه نکنید. این کار نیاز به استعداد، تلاش و صبر دارد.
تنها در صورتی آن را انجام دهید که به نوشتن علاقمند باشید و چیزی برای نوشتن داشته باشید. قبل از دیدن هرگونه بازگشت جدی در این زمینه خودتان را برای سرمایه گذاری آماده کنید.
توی ایران که اصلا چیزی بر نمی‌گردد پس لطفا اگر عاشق نوشتن نیستید از اول، خودتان را مسخره خاص و عام نکنید :)

[...]

اغلب در وب گردی ها با این مسئله برخورد می کنیم که یک مطلب یک ایده بسیار عالی داشته اما خوب پرداخته نشده است. این می تواند دلایل زیادی داشته باشد اما این بار می خواهیم به حجم یک پست دقت کنیم. می خواهیم ببینیم کی می توانیم یک پست را پایان بدهیم تا مطلب در اوج گیرایی تمام بشود؟

در اینجا دو حالت داریم. یکی اینکه پست بسیار کوتاه خواهد شد و یا اینکه بسیار بلند می شود. اگر پست به میزان خوبی حجم داشته باشد و یا اینکه اصلا از انواع خاصی مانند مینیمال باشد که اوضاع فرق می کند. سعی می کنیم یک راه ساده را بیان کنیم که بشود با کمی تغییر در همه جا استفاده کرد.

برای شروع اول باید هدف کلی را پیدا کنیم. مثلا می خواهیم یک لینک را معرفی کنیم. طبیعی است این پست به یک سری توضیح نیاز دارد که از میان آنها مقصد لینک از همه مهمتر است پس آنرا می نویسیم. طبیعی است که همین که بنویسیم یک لینک به کجا می رود زیاد جالب نخواهد بود. بهتر است در مورد این که خواننده در آنجا چه خواهید دید هم صحبت کنیم. البته مثلا برای پستهای ویدیو طبیعی است که مرحله قبل کافی است.

سپس باید پرسید آیا توانستید چیزی که می خواهید را برسانید؟ اگر جواب خیر بود باید دید چه چیزی برای اینکه خواننده را مجاب به کلیک کردن بر روی لینک کند نوشته نشده است؟ احتمال دارد هنوز نکته ای را ناگفته گذاشته باشید پس آنرا بگویید و از خود بپرسید هنوز چه چیزی کم است؟ آنرا بنویسید. یک بار پیش نویس را بخوانید. احتمالا به سوالی بر می خورید که ممکن است برای خواننده پیش بیاید. آنرا در متن پاسخش را بگنجانید. سپس از خود سوال کنید که آیا کافی است؟ اگر کافی بود پیش نویس شما آماده است.

اینجا باید وارد قسمت ویرایش شوید. متن را بخوانید و بعد از اینکه مطمئن شدید از نظر دستوری و لغوی اشکال ندارد به مرحله نهایی می روید. در این مرحله چیزهایی را مانند پیشنهاد و یا مطالب مرتبط و یا لینکهای مکمل و یا حتی یک شوخی یا یک عبارتی که فکر می کنید بودنش در متن کافی است را بیان کنید.

به سوال آخر می رویم. از خودتان بپرسید آیا خواندن این متن برای خواننده جالب است و سوالی در ذهن او ایجاد نمی کند؟ اگر جواب بله بود پست را منتشر کنید. اگر خیر می توانید به ریشه یابی بپردازید.

جمله طلایی

برای نوشتن یک متن اول کلی ترین هدف را بنویسید. سپس از خود به قدری سوال کنید تا به این سوال برسید که آیا متن برای خواننده جذاب است و در او ایجاد سوال نمی کند و تمام نکات را گفته اید؟ اگر جواب مثبت بود پست شما آماده صفحه آرایی و انتشار است.

تذکر طلایی

همواره از خود بپرسید که آیا اگر این قسمت را ننویسم مشکلی پیش می آید؟ هر چه متن طولانی تر باشد شانس کامل خوانده شده آن کمتر می شود. گزیده گویی باعث می شود اصل مطلب بیشتر به چشم بیاید.

اخم طلایی

یک بار متن خودتان را بخوانید. اگر این کار را نکردید و متن را نیمه خوانده رها کردید به خودتان اخم کنید و بگویید وقتی تو این متن را تا به انتها نمی خوانی از دیگران چه انتظاری داری؟ شاید اصلا موضوعتان جالب نباشد!

متن شما آماده است.

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید. اگر نمی دانید فید چیست بر روی همین جمله کلیک کنید

امروز اینترنت و وبلاگها سرعت بالاتری می طلبند. استفاده سریع از وبلاگهایی که هر روز پیشرفته تر می شوند به آرزویی بدل شده است. امروز ، روز سرعت است ولی وبگردی سریع یک توهم پنهان است اگر شما مطالب وبلاگها را بخوانید، اما بدون فید.

در مطالب قبلی بارها سوال شده است که این فید چیست که انقدر ما خوانندگان را به استفاده از آن تشویق می کنیم؟ یا چطور این فید باعث افزایش سرعت می گردد. در این مقاله به معرفی فید و نحوه شروع به استفاده از فید صحبت می کنیم. اگر شما بخواهید در وقت خود ساعتها صرفه جویی کنید باید فید را بشناسید. این مقاله با زبانی ساده و غیرفنی یکی از مفیدترین ابزارهای وب را به شما معرفی می کند.

فید (یا همان خوراک) یک آدرس است که شما با رفتن به آن آدرس مطالب وبلاگ را با قالب سفید بخوانید. خواندن در قالب سفید در حقیقت یعنی شما مطالب وبلاگ را بدون استفاده از امکانات قالب و ظواهر قالب بخوانید. برای همین طبیعی است که شما مطالب را سریعتر بخوانید. این سریعتر خواندن گاهی با توجه به سرعت اینترنت شما تا چند دقیقه هم طول می کشد. ولی فید یک قابلیت دیگر هم دارد و آن چیزی جز استفاده از قالب سفید است. در حقیقت شما با استفاده از فید می توانید مطالب را در فیدخوان خود بخوانید.

• خواندن در فیدخوان چه فوایدی دارد؟

1. اگر یک وبلاگی به روز شود شما از طریق فید خوان متوجه می شوید. لازم نیست شال و کلاه کنید و تا دم در وبلاگ بروید و ببینید خبری نیست.
2. شما مطالب را در یک جا می خوانید. برای خواندن مطالب لازم نیست آدرس 2200 سایت و 14785 تا وبلاگ را حفظ کنید. فقط کافی است تا یکبار فیدشان را به فیدخوان اضافه کنید و خلاص. آنچه همه خوبان دارند این فیدخوان همه را یکجا دارد!
3. مسلم است که مطالب را بسیار سریعتر می خوانید. این دلیل برتری فیدخوان در ایران عزیز است. شما که نمی خواهید این همه وبلاگ را از خود وبلاگ بخوانید. اصلا خسته نمی شوید این همه راه می روید به این همه وبلاگ سر می زنید؟
4. خوبی فید این است که اگر شما از فیدبرنر یک وبلاگ استفاده می کنید ( بعدا توضیح خواهم داد این فیدبرنر چیه ) اگر وبلاگ مورد عنایت مسئولین مخابرات قرار گرفت شما باز هم وبلاگ را از دست نمی دهید. این تنها راه قطعی دور زدن این مسئله است. شما هم که ماشالله از هر 10 وبلاگی که می خوانید 11 تا مسدود است!
5. اگر شما از فیدخوانهایی مانند گوگل ریدر ( چقدر عجله دارید! آخر مطلب این رو هم معرفی می کنم ) استفاده کنید می توانید با دوستانتان مطالب را به اشتراک بگذارید.
6. شما می توانید انواع اقسام شکلک های ممکن را مانند علامت گذاری به هزار و یک مدل و دسته بندی های خاص خودتان را همه در فیدخوانتان اعمال کنید.

دلایل دیگری هم هست ولی فکر می کنم هر آدمی با این دلایل حتما به سراغ یک فیدخوان درست و حسابی می رود. البته نمی دانم تاج سرها هم می توانند از فیدخوان استفاده کنند یا نه ولی اگر توانستند حتما خبر می دهم شما هم استفاده کنید.

• کدام فیدخوان را توصیه می کنید؟

فیدخوانها به دو صورت است. فیدخوان ( از این به بعد ممکن است فیدریدر صدایش کنیم ) یا آنلاین هستند یا آفلاین. هر کدام هم مزایای خودشان را دارند. ولی به شخصه گوگل ریدر را توصیه میکنم. چرا گوگل ریدر؟

گوگل ریدر بسیار ساده و روان اجرا می شود. امکانات زیادی دارد که جدیدا امکان گوگل ریدر شیرینگ آن که به عنوان گوگل ریدر اشتراکی هم نام می برند بورس بازار وبلاگستان شده است. محصول گوگل است که خودش نشان از امنیت و پایداری سیستم در اکثر مواقع می دهد. با حسابهای گوگل شما مانند جیمیل کاملا سازگار است. و خیلی هم ساده است. برای شروع به نظر من بهترین انتخاب است.

• وسایل لازم برای یک وب خوان حرفه ای شدن چیست؟

1. یک عدد اینترنت که در این جا ذغالی هم قبول است
2. یک عدد گوگل ریدر به نمایندگی از صنف فیدخوان های مقیم مرکز
3. یک عدد فید که در اینجا فید همین وبلاگ به آدرس http://feeds.feedburner.com/ITpedia کارمان را راه می اندازد ( شما که نمی خواهید این وبلاگ را فراموش کنید؟ )

• روش کار چیست؟

وارد اینترنت بشوید!!

به سایت گوگل ریدر رفته و در حساب خود وارد شوید. این حساب همان حساب Gmail شماست. اگر چنین حسابی ندارید از طریق سایت گوگل می توانید بسازید. در صورت نداشتن این حساب از بسیاری از امکانات سایت گوگل محروم شده اید ( برای ساخت این حساب راهنمای «داشتن یک پست الکترونیکی در چند ثانیه» را بخوانید )

حالا باید یک فید داشته باشید. ما از فید این وبلاگ ( http://feeds.feedburner.com/ITpedia ) استفاده می کنیم ولی شما برای پیدا کردن فید یک وبلاگ باید دنبال لوگوهای فید بگردید. یا دنبال جملاتی مانند در فید ما مشترک شوید یا خوراک یا چیزی شبیه به این باشید. کلماتی مانند RSS یا Atom هم عبارات دیگری هستند که شما را در رسیدن به فید یک وبلاگ یا سایت راهنمایی می کنند. کار ساده ای است. در آخر هر مطلب این وبلاگ هم نمونه ای از این علامات فید را می بینید. لوگوها منظور چیزهایی شبیه ( ) است. اگر می خواهید خودتان را امتحان کنید سعی کنید فید همین وبلاگ را پیدا کنید. ( طبیعی است یک فید دیگر غیر از فید پایین مطالب! ). اگر پیدا نکردید حتما بپرسید تا به شما توضیح کاملتری بدهم. اگر نتوانید در یک وبلاگ فید را پیدا کنید کل این آموزش بدون نتیجه است. ( بشنوید ولی باور نکنید )

فیدبرنر هم یک فید که از روی فید وبلاگ ساخته شده  است. سعی کنید همیشه از فید فیدبرنر استفاده کنید. مهمترین دلیل آن است که اگر وبلاگ مسدود شد و شما مشترک آن بودید اگر وبلاگ نویس به جای دیگر نقل مکان کرد شما سریعا متوجه خواهید شد. برای این که بفهمید یک فید برای فید برنر است یا نه به اول فید نگاه کنید. اگر با آدرس http://feeds.feedburner.com شروع شده بود ( مثل فید همین وبلاگ http://feeds.feedburner.com/ITpedia ) حتما برای فیدبرنر است.

خوب پس حالا شما یک فید دارید.

در گوگل ریدرتان ( قبلا وارد شدید. یادتان نیست؟ ) به دنبال عبارت Add subscription بگردید. اگر بر روی آن کلیک کنید شکلی مانند شکل زیر ظاهر می شود.

در قسمتی که مشخص شده است آدرس فید ( اگر ادرس فید را ندارید از آدرس خود وبلاگ هم در گوگل ریدر می شود استفاده کرد) را بنویسید ( مطابق شکل زیر ) و بر روی دکمه Add کلیک کنید

اگر همه کارها را درست انجام داده باشید بعد از چند ثانیه باکسی مانند شکل زیر برای شما باز می شود که اگر بر روی هر کدام از تیترها کلیک کنید مطلب برای شما باز می شود و شما می توانید به راحتی بخوانید.

این راحت ترین و پایه ای ترین کار است که شما باید با google reader خودتان بتوانید بکنید. بعد از این کار شما توانسته اید مطالب را در فیدخوانتان بخوانید. بقیه بسیار ساده است.

برای شیر کردن مطالب ( به اشتراک گذاری با دوستان ) کافی است روی دکمه Share کلیک کنید.

(برای اطلاعات بیشتر مطلب گوگل ریدر شیرینگ را بخوانید)

بر طبق دانسته های من ، از من بی سواد ، تا افراد بسیار خبره اکثرا از گوگل ریدر استفاده می کنند و گوگل ریدر از پرمصرف ترین فیدخوانها است. از هر 2 خواننده این وبلاگ حداقل یکی از گوگل ریدر استفاده می کند. در حقیقت بر طبق آمار فیدبرنر من از هر 100 مشترک حدود 51 نفر از گوگل ریدر استفاده می کنند. با این حال به خاطر دوستانی که سوال فرمودند یک بار گوگل ریدر را به صورت ساده تا حرفه ای و یک بار هم اسنارفر ( به عنوان یک فیدخوان آفلاین ) معرفی خواهم کرد ( این دومی را به خاطر آبجی آناهیتا که چند وقتی هست غیبش زده است و ما منتظریم که برگردد معرفی می کنم.) برای این که بدانید از هر 100 نفر حدود 7 نفر از اسنارفر برای خواندن مطالب این وبلاگ استفاده می کنند. بقیه 42 درصد بین بقیه فیدخوانها تقسیم می شود. ایشالله که شما هم از این به بعد خواننده فید این وبلاگ شده باشید ( دیگر انقدر توی متن از فید این وبلاگ اسم بردم که خودم هم از رو رفتم ). در هر حال با فید شما مطالب هیچ وبلاگی را از دست نمی دهید.

حالا وقت خفه کردن وب است :)

+مرتبط: چرا باید از گوگل ریدر استفاده کرد و چگونه ؟

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید

چندی پیش دوست عزیزمان لوکادیوم بنابر عللی وبلاگ خود را به روز نیم کرد. متاسفانه هر چه از احوالاتشان جویا شدیم چیزی متوجه نشدیم. یعنی کسی اطلاعات کافی نداشت.

*

گجمو از وبلاگ نویسان خوب و با اخلاق وردپرس است. چندی پیش به علت برخی اختلاف نظرها وبلاگ این دوست عزیزمان از دسترسی خارج شد. گجمو چندی برای برگشت به وبلاگ قبلی تلاش کرد و حتی سعی بر رفتن به گجمو2 داشت ولی …

*

امروز متوجه بازگشت لوکادیوم به سیستم وردپرس شده ام. دلیل لوکادیوم قابل قبول است بنابراین از گناهش می گذریم. در همین حال چند وقتی هم هست که وبلاگ گجمو دوباره در اختیار این دوست عزیز قرار گرفته است. بالاخره تنبلی من در نوشتن یک پست برای برگشت گجمو یک خیری داشت و اینبار برگشت لوکادیوم را هم همزمان با برگشت گجمو به جامعه وردپرس فارسی تبریک عرض می کنم.

پی نوشت: امیدوارم از برگشت این دو عزیز شما هم به اندازه من خوشحال شده باشید. در هر حال از این دو عزیز فقط گجمو بعضی وقتها یک سری می زند. توی لینکدونی هیچ کدام هم نیستم. این را گفتم که نگویید دارد برای دوستانش نوشابه باز می کند. 

پی نوشت2: اگر وبلاگتان به اشتباه علامت گذاری شده است پیگیری کنید. خانواده وردپرس در کنار شماست. الگو هم این دو عزیز!

پی نوشت3: کسی نمی داند آبجی آناهیتا کجاست؟ فکر کنم دعوایش کردم گفتم برو درست رو بخون نگوش کرده است. اگر مشغول شیطونی دیدید سریعا ایشان را به نزدیکترین صندوق پست پرتاب کنید. :(

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید

در این نوشتار سعی داریم تا اول این موضوع را روشن می­کنیم که چرا باید از فیدبرنر استفاده کرد. دوم اینکه چگونه باید از فیدبرنر استفاده کرد. طبیعی است این مجموعه بسیار ساده نوشته خواهد شد. در پستهای دیگر به صورت حرفه ­ای تری به معرفی این ابزار خواهم پرداخت که مسلما استفاده از آن مطالب مستلزم تسلط در مطالب این یادداشت است.

• فیدبرنر چیست؟

فید برنر یک سرویس است که فیدی را دریافت و یک فید دیگر بر اساس آن فید تولید می­کند. این سرویس رایگان است و به عنوان مشهورترین سرویس در نوع خود شناخته می­شود.

• چرا باید از فید خودمان یک فید فیدبرنر بسازیم؟

 من دلایل این کار را به دو دسته تقسیم می کنم. دسته اول خدمات این سرویس است که برای کاربران تمام دنیا برابر است و می­توان به سیستم آمار آن اشاره کرد. این خدمات در فیدهای اصلی وبلاگ ( از این به بعد فید ارجینال) یا نیست یا اگر باشد بسیار محدود است. دسته دوم خدمتی است که فقط در ایران خیلی کاربرد دارد. فرض کنید وبلاگ شما به هر دلیلی مسدود شد و شما یک وبلاگ دیگر ثبت کردید. آن هنگام می­توانید از صفر شروع کنید یا اینکه اگر فید فیدبرنر داشته باشید با عوض کردن آدرس فید ارجینال همه مشترکین فیدبرنرتان را به وبلاگ بعدی راهنمایی کنید و تقریبا هیچکدام از خوانندگانتان را از دست ندهید. نمونه این کار را می­توانید در وبلاگ دکتر مزیدی ببینید. می­بینید که دلیل دوم چقدر برای ما واجب است. در پستهای حرفه­ای­تر از دلایلی که به عنوان دسته اول اسم بردم بیشتر صحبت می­کنیم. مطمئن باشید یک چنینی فیدی برای شما حتما لازم است.

• چگونه یک حساب فیدبرنر داشته باشیم؟

برای این کار یک خورده تصویری­تر کار می­کنیم. برای این­کار شما باید فید ارجینال وبلاگ خود را بدانید. اگر نمی­دانید در یک پست توضیح خواهم داد ولی برای شروع در قسمت نظرات بپرسید تا شخصا جواب بدهم. فعلا از آدرس فید ارجینال همین وبلاگ استفاده می کنیم. ( http://1fathi.wordpress.com/feed )

حالا به سایت فیدبرنر بروید. سپس راهنماها را بر حسب شماره دنبال کنید.

 

حالا Next  بزنید.

حالا وقتی Next را بزنید فید شما به آدرس http://feeds.feedburner.com/fa-fathi ساخته شده است. Next را زده به مرحله بعد بروید. در محله بعد همه گزینه ها را علامت بزنید و با Next به مرحله بعد بروید. در این مرحله فید شما برای تمام دنیا آماده است! حالا باید فید خود را به کاربران خودتان معرفی کنید.

• بدست آوردن کدهای معرفی

 برای بدست آوردن کدها باید روی Publicize کلیک نمائید.

 سپس از سایدبار سمت چپ گزینه Chicklet Chooser کلیک کنید.

حالا تعداد زیادی از امکانات و لوگوها برای شما مهیاست تا شما بتوانید از طریق این لوگوها کاربران را به مشترک شدن در فیدبرنرتان دعوت کنید. برای این کار اگر شما خواهان استفاده از هرکدام از سرویسها باشید کافی است آن سرویس را انتخاب کنید و کدهای مخصوص را استخراج کنید. این کار را برای شما بیشتر توضیح می­دهم.

مهمترین چیز استفاده از آیکن اصل فید است. برای این کار اولین گزینه را علامت دار کنید.

سپس کدها را از محل مخصوص کپی کنید و در قسمت مناسب و در دید در وبلاگتان پیست نمائید.

 عکس زیر که در کناره این وبلاگ می­بینید کمی تغییر یافته این کد است (خودتان به راحتی می­توانید تغییر دهید) که عکسش عوض شده است.

برای عوض کردن عکس می­توانید به جای عبارت

 http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png

آدرس عکس خودتان را قرار دهید. عوض کردن عکس برای این است که عکس پیشفرض بسیار کوچک و دور از چشم است. بنابر این طبیعی است که کاربران متوجه آن نشوند. ایکن فید هرچقدر بزرگتر باشد بهتر است. البته نباید قالب سایت یا وبلاگتان را خراب کند. حالا فقط کافی است تا برای این کدها یک جای مناسب پیدا کنید. این کار خیلی مشکل نیست. اگر درست کار را انجام دهید شکلی مانند شکل زیر در قسمت مربوطه می­بینید.

 اگر این کار را درست کرده باشید بعد از کلیک بر روی لینک مربوطه به صفحه­ای مانند صفحه فید ارجینال می­روید.

تا اینجا شما فیدبرنر خود را درست کرده­اید و در وبلاگ خود قرار داده­اید. همین کار برای شما کافی است ولی برای این که بتوانید کمی حرفه­ای­تر عمل کنید یک ذره دیگر توضیحات را ادامه می­دهیم. برای این که بتوانید از دیگر آیکنهایی که در صفحه می­بینید استفاده کنید کافی است هر کدام که لازم دیدید را مانند عملی که برای اصل فید کردیم انجام دهید تا در محل کد قبلی کد لازم برای آیکن دلخواه شما جایگزین گردد. من به شما توصیه می­کنم فقط از آیکن گوگل استفاده کنید. برای اینکار گزینه­ای را که در عکس زیر می­بینید علامت­دار کنید.

 سپس کد را مانند حالت قبل به محل دلخواه انتقال دهید. نمونه این مورد را می­توانید در همین سایدبار سمت راست همین وبلاگ ببنید.

تمام کارها برای به کار بردن فید خود را یاد گرفتید. فید شما برای کاربران قابل استفاده است. حالا باید فقط آمار وبلاگ خود را داشته باشید.

برای این کار عکسهای زیر راهنمای شماست.

فقط یادتان باشد تا زمانی که تعداد مشترکانتان (subscribers)  زیر 500 نفر است از افشای تعداد مشترکینتان بپرهیزید زیرا باعث می­شود که کاربران فکر کنند که وبلاگ شما پر بیننده نیست. این یک فکر اشتباه است ولی بر روی کاربران تاثیر می­گذارد.

در ضمن شما همواره باید مراقب فیدهای خود باشید چون کسی نمی­خواهد یک فید خراب را در فیدخوان خودش ببیند. به زودی مطلبی هم درباره چند سرویس که فیدتان را برای شما تعمیر می­کنند خواهم نوشت.

خوب. فیدبرنری­های عزیز!! شما حالا یک کاربر فیدبرنر هستید و از این به بعد باید فید جدید خود را به کاربرانتان معرفی کنید. اگر عمری بود در مقالات بعدی به معرفی امکانات پیشرفته و عالی فیدبرنر که به خاطر پیچیدگی توسط کاربران استفاده نمی­شود میپردازیم. برای اطلاع خودکار از مقالات بعدی می­توانید شما هم مشترک این وبلاگ شوید و به گسترش این وبلاگ کمک کنید. می­توانید برای اشتراک از لینک آخر مطلب استفاده کنید. به دنیای فیدبرنر خوش آمدید!

• پاسخ به یک سوال

در کامنتها سوال شده است که چرا با وجود اینکه بعضی از اوقات  مطمئنیم که تعداد مشترکین مثلا 1000 مشترک است رقم در قسمت آمار وبلاگ کمتر از این مقدار است؟ جواب را از زبان دوست عزیزم رضا می خوانید:

عرض شود فید برنر تعداد دنبال کنندگان فید را بر حسب تعداد ای پی هایی که یک فید رو درخواست می کنند محاسبه میکنه پس بنابراین اتفاق بالا یک روند کاملا طبیعی هستش

پیشنهاد می کنم اگر نمی دانید فید چیست و یا نمی دانید فید ارجینال مطالبتان چیست مطلب « فید، وبگردی با بالاترین سرعت ممکن » را بخوانید.  

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید

تک کرانچ برای امسال یک مصیبت بزرگ داشت. مراسم کرانچیز در آستانه برگزاری بود ولی استیوجابز و کلا مدیران اپل دعوت را برای گرفتن جایزه در این مراسم رد کرده بودند. در بزرگترین مراسم سالانه تک کرانچ هم که نمی­شد یکی از برندگان غایب باشد. راه­حل­ها هر کدام پیشنهاد می­شد ولی همه غیر­قابل اجرا بود. همه ناامید بودند تا اینکه جرقه زده شد. یک پیشنهاد هیجان­انگیز. حلال مشکل فقط دانیل لیونز بود.

• داستان شروع می­شود

دانیل لیونز {Daniel Lyons} در سال 1960 در ماساچوست آمریکا به دنیا آمد. در فوربز مقاله می­نوشت و چند تایی هم داستان کوتاه نوشته بود ولی مگر می­شد از این راهها به شهرت رسید. برای همین بزرگترین ریسک زندگی­اش را انجام داد. یک کار بزرگ کرد و یک وبلاگ راه انداخت. اما این وبلاگ یک ایده بزرگ داشت و یک نام بزرگ. روزنوشتهای سری استیوجابز!

• روزنوشتهای من

یک وبلاگ کاملا حرفه­ای از روزنوشتهای استیوجابز واقعا همه را سر کار گذاشت. این که یکی از نوشته­های یکی از بزرگترین مردان دنیای صفر و یک را بخوانی برای هر ITنویسی یک لذت شیرین است. آن هم با این لحن جالب که همه بزرگان دنیای نت را به زبان شوخی معرفی می­کرد. این که در یک وبلاگ از شوخی­ کردن­ها با بیل گیتس بگویی واقعا شیرین است. مخصوصا که به سرعت بازدیدکنندگان از سر و روی وبلاگت بالا بروند. همه هم که نمی­دانند این وبلاگ واقعا نوشته­های استیوجابز نیست. یا کسی به آن عبارت “Fake Steve Jobs” توجهی نمی­کند یا اگر می­کند دوست دارد که باور کند که این شیرین­ زبانی­ها واقعا متعلق به خود خود استیوجابز است!

• حدس­ها آغاز شد

هر کی یک نظری می­داد. همه می­خواستند حدس بزنند این نویسنده کی­است که این جوری وبلاگ می­نویسد و دست گذاشته روی این استیو­جابز بیچاره! حدسهای زیادی زده شد ولی بعضی-ها واقعا توی چشم­تر هستند. لیندر کاهنی از مجله وایرد که بعضی از تکیه کلامهایش عینا توی این وبلاگ می­آمد، اریک ساویز از مجله بارونز، جان پاسکوفسکی از همه چیزهای دیجیتال، اندی ایناکتو از شیکاگو­سان تایمز همه از حدسهای نزدیک به یقین بودند تا اینکه یک اتفاق بزرگ افتاد و سر و کله جان میلر پیدا شد. این بنده خدا خودش یکی از وبمسترهای شرکت اپل بود و ناگهان نگاه ها را به سمت خودش جلب کرد. دیگر همه داشتند مطمئن می­شدند که برد استون تمام معادلات را به هم ریخت.

• باز شدن مشت آقای نویسنده   

برد استون که آن زمان در نیویورک تایمز کار می­کرد آنقدر دنبال این قضیه را گرفت تا از روی یک سری از مطالب وبلاگ به لیونز مشکوک شد و بالاخره توانست از لیونز اعتراف بگیرد. مجله فوربز سریع یک مصاحبه تلفنی با لیونز کرد و بعد هم همه­جا منتشرش کرد. بعد از این که استیو جابز خودش خواندن این مقالات را در این وبلاگ تائید کرد همه­جا خبر این اتفاق پیچید. لیونز ناگهان به یکی از خبرسازترین افراد دنیای IT مشهور شد. هدفش از این کار “دانستن احساس یک مدیر بزرگ وقتی که وبلاگ می­نویسد” عنوان شد. بعد از 14 ماه وبلاگ­نویسی لیونز به یک استراحت کوتاه نیاز داشت. مخصوصا که حالا برای خودش یک اسپانسر هم دست و پا کرده بود. همه حدسهایی زده بودند ولی کسی فکرش به لیونز نرسید حتی خود استیو جابز!

• وقتی آقای نویسنده با بزرگان شوخی می کند

یکی از شیرین­کاری های لیونز شوخی­هایش بود. نمی­شود آدم یک روزنوشت داشته باشد و با کسی شوخی نکند. برای همین لیونز شروع کرد اسم گذاشتن روی ملت! برای همین اول رفت سراغ بزرگان نت.

موسسین شرکت­های بزرگ ار دست لیونز خواب راحت نداشتند. لیونز به عنوان استیو جابز همین جوری روی آنها اسم می­گذاشت. یکی از بدترین اسمها را برای بیل گیتس موسس مایکروسافت گذاشت. اگر با کرمیت آشنایی ندارید باید بگویم کرمیت یک شخصیت تلوزیونی بود. البته مشکل اینجا بود که کرمیت یک قورباغه است. این یکی دیگر خیلی ضایع بود ولی از آنجایی که در این وبلاگ استیو جابز و بیل گیتس دو دوست صمیمی هستند شک کسی برانگیخته نمی­شد.

اسم حیوانات یکی از اسامی مورد علاقه لینوز بود. مثلا لیونز به استیوبالمر از شرکت مایکروسافت لقب بچه میمون و به اریک اشمیت رئیس گوگل لقب بچه سنجاب داد. به البته شوخی ­ها اینجا تمام نمی­شد. اگر نام زوکربرگ و شرکتش را با هم قاطی کنید نتیجه چیزی نمی­شود بجز فیس­برگ!! تازه هنر آقا هنوز مانده و با قاطی کردن بز ( Goat ) و ماسبرگ یک اسم خوب برای نویسنده مجله وال استریت ژورنال درآورد، Goatberg!!

البته بیشتر از همه پیشوند تارد بود که از کلمه ریتارد به معنی کندکننده گرفته میشود و قابلیت مسخره کردن خوبی دارد. مثلا به مایکروسافت می گفت مایکروتارد! آقای نویسنده است دیگر!

• آخرین شاهکار آقای نویسنده

برگردیم به اول داستان استیو جابز که برای مراسم کرانچیز حاضر نشد در یک مراسم جالب لیونز برای گرفتن جایزه بر روی سن رفت. جایزه شرکت اپل به استیو جابز تقلبی داده شد. همه چیز به خوبی و خوشی تمام شد.

البته این داستان ادامه دارد. تا زمانی که بار دیگر شاهکاری از آقای نویسنده ببینیم :)

منبع: اطلاعات شخصی و ویکیپدیا و چند تک مقاله دیگر.

مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید

تا حالا فکر کردید که اگر شما یک گربه بودید وبلاگتان چه شکلی می­شد؟ اگر بر روی عکس زیر کلیک کنید متوجه می شوید که این وبلاگ اگر فتحی یک گربه بود چه شکلی می­شد؟

اگر شما می خواهید بدانید که وبلاگتان در این حالت چه شکلی می­شود کافی است به سایت lolinator.com رفته و سپس نام وبلاگ خود را وارد کنید. البته هنوز وبلاگها در سطحی بسیار ابتدایی درست می شود ولی باز هم دیدن عکس تعداد زیادی گربه در کنار مطالب نوشته شده توسط شما خالی از لطف نیست.

برای دیدن صفحه من به آدرس lolinator.com/lol/1fathi.wordpress.com بروید. برای راحتی کار می توانید آدرس صفحه دلخواه را جایگزین آدرس این وبلاگ (1fathi.wordpress.com) بکنید.

ولی آیا می توان به خاطر یکی نبودن این وبلاگ با وبلاگ ساخته شده توسط این سایت مطمئن شد که نویسنده این مطالب یک گربه نیست؟ ;)

مدتی پیش در وبلاگهای مختلفی و بعد از مهاجرت تعدادی از وبلاگ­نویسان از سیستم بلاگفا به وردپرس و بلاگر شاهد برخی از اظهار­نظرها بودیم. تنها مدیر سرویس وطنی که در مقابل مهاجرت از سرویسهای وطنی به سایتهای خارجی به ابراز­نظر پرداخت مهندس شیرازی مدیر سایت بلاگفا است. بعد از مدتها از فراموشی آن بحث توسط وبلاگستان فراموشکار! بار دیگر مهندس در وبلاگ شخصی خویش آغاز کلام نموده و برخی از نظراتش را درباره این مسئله منتشر نمود. شاید در محیط آزاد وبلاگ نویسی بد نباشد کمی درباره این یادداشت اخیر مهندس اظهار نظر نمود. پیشنهاد می کنم قبل از مطالعه این نوشتار یک مروری بر مطلب مهندس داشته باشیم.

در این نوشتار به بررسی سیستم تبلیغات در بلاگفا می پردازیم. در مباحث بعدی و در صورت تمایل مهندس شیرازی به ادامه این بحث می پردازیم.

بلاگر و وردپرس اصلا تبلیغات ندارند. برای همین قانونا باید بازنده این بازی را بلاگفا دانست. ولی باید توجه کرد ما با تبلیغات در بلاگفا مخالف نیستیم. ما می گوییم که بلاگفا باید تبلیغات نشان بدهد. اگر کسی مخالف است مقصر بلاگفا نیست چون بلاگفا برای تامین هزینه­ها باید از این تبلیغات استفاده کند. ولی آیا تبلیغات نباید تغییری کنند. همانطور که می­دانیم دیلی­میشن ( سرویسی شبیه یوتیوب ) با آن همه عظمت در چند روز اخیر 3 نوع تبلیغات جدید را وارد عرصه تبلیغات خویش کرد. یا همان گوگل زمانی در عرصه تبلیغات موثر گشت که سیستم تبلیغات متنی را که ساخته و پرداخته امید کردستانی مهندس ایرانی شرکت گوگل بود را جایگزین تبلیغات سنتی نمود.چند سوال از مهندس شیرازی می پرسیم:

1. شما چه تغییراتی در سرویسهای تبلیغاتی خود اعمال نموده اید؟
2. چرا تبلیغات شما متناسب با نوع وبلاگ نیست؟ آیا شایسته است که در وبلاگ من به عنوان یک مثلا استاد دانشگاه یک تبلیغ فروش CD طنز! به چشم بخورد؟
3. اصلا چرا شما بر تبلیغات خود هیچ نظارتی ندارید؟ برای این مورد می توانید به مطلب “تبلیغات زشت” مراجعه فرمائید.
4. چرا هزینه سرویسهای شما هیچ انعطافی ندارد؟ عملا کاربران عادی را از گردونه تبلیغات خارج نموده اید. شما می توانید حجم تبلیغات را از این حجم آزاردهنده خارج کرده و در همین فضا مثلا به 3 مشتری سرویسی خطی یا با اندازه ای مناسبتر بدهید. و البته با قیمت مناسبتر!
5. و آخرین سوال این که چرا به نظر می رسد تبلیغاتتان اصلا از نظر بصری زیبایی ندارند. آیا بهتر نیست تعداد تبلیغات کم گردد ولی با تبلیغات زیبا و جذاب تبلیغات خودتان را برای کاربران ارزشمند و دلپسند کنید؟