یک فتحی

 پیرو معرفی قبلی درباره جیمیل این بار به سراغ گوگل ریدر می رویم که تقریبا الان بورس بازار وبلاگنویسان است!

سال 2007 برای گوگل ریدر بسیار عجیب طی شد.

• Trends

گوگل سال را گوگل ریدر ترندز آغاز کرد. ترندز در حقیقت قابلیت آمارگیر فیدخوان شماست. شما هر اطلاعاتی را که بخواهید می توانید از گوگل ریدر ترندز به دست بیاورید. اگر شما می خواهید به اطلاعات درستی از میزان مطالعه خودتان برسید این بهترین راه است زیرا پیدا کردن یک آمار درست و حسابی بسیار سخت و طاقت فرساست. گوگل ریدر با یک کلیک این آمار را به شما هدیه می دهد!

• view embedded videos

  

ویدیوهای توکار یعنی شما یک ویدیو را داخل جایی دیگر به غیر از یک برنامه پلیر مستقل ببینید. مثلا یک متن بنویسید و یک ویدیو از یوتیوب را در آن قرار می دهید تا اگر خواننده ویدیو را اجرا کرد در داخل همان متن و به صورت توکار ( embedded ) آن را بخواند. گوگل ریدر قابلیت خواندن این فایل ها را امسال به مجموعه امکانات خودش اضافه کرد. حالا شما می توانید اگر در پستی فایل توکاری مانند یوتیوب گذاشته شده بود مشاده کنید.

• using Google Gears & Search

ببینید! تمام پستهایی که تا به حال خوانده اید چقدر بار مفید داشته است. شما چه کار می توانید بکنید برای این که این منبع عظیم اطلاعات را از دست ندهید بروید و تمام این صفحاتی را که می خوانید در کامپیوترتان ذخیره کنید. دچار کمبود جا می شوید؟ یک کار راحت تر هم هست. استفاده از Google Gears. شما می توانید با استفاده از این ابزار بین تمام فیدهایتان بگردید! حساب کنید حداقل اگر 100 پست هم داشته باشید با گردش میان آنها به منبع عظیمی از اطلاعات دست پیدا می کنید. حالا این صد را با کل فیدهای خودتان از قدیم الایام تا الان مقایسه کنید و در بهت فرو بروید. شما میتوانید با اضافه کردن فیدهای مختلف به گوگل ریدر خودتان از هزاران مطلب مفید و خواندنی استفاده کنید. مطلب اضافه کنید و با چرخ دنده! های گوگل جستجو کنید.

• Recommendations List

گوگل ریدر دوستان شما را شناسایی می کند (منظورم کسانی است که علائق مشابهی با شما دارند ). یک بررسی کوچک بین فیدهای شما و دوستانتان چه چیزی را یادآوری می کند؟ این که شما چه فیدهایی را برای گوگل ریدر خودتان کم دارید! شما می توانید از لیست پیشنهادات برای شناسایی این فیدها استفاده کنید. شما ممکن است بسیاری از سایتهای پیشنهاد شده را بشناسید ولی این به معنای این نیست که این لیست کارایی ندارد. در حقیقت در اکثر موارد یکی دوتا وبلاگ هستند که شما حواستان به انها نبوده باشد! راستی حتما به تعداد مشترکین فید توجه کنید. اگر بدانید گوگل ریدر چه زحمتی برای ساخت این لیست برای شما می کشد!!

• Using Drag and Drop  

  

یکی از مهمترین تغییرات گوگل این بود که شما می توانید از دراگ اند دراپ برای مدیریت فیدهایتان استفاده کنید ( بکشش – ببر – جایی که می خواهی ولش کن! ). این قابلیت در راستای سیستم مدیریت فیدهای گوگل ریدر به این مجموعه اضافه شد. در این سیستم شما می توانید مطالبتان را در پوشه ها و فولدر ها دسته بندی کنید. تگ ها برای همین به این مجموعه اضافه شده است و کارهایی دیگر که همه به سختی انجام می شد و حالا با سیستم درگ اند دراپ این کار در چند ثانیه انجام می شود!

• Use a PING mechanism

یکی از ضعف های گوگل ریدر همواره این بود که خیلی دیر به دیر آپدیت می شد. در حقیقت در بهترین حالت این زمان به 3 ساعت می رسید و شما مجبور بودید برای مطالعه آخرین پست یک وبلاگ حدود 3 ساعت صبر کنید. گوگل برای این اقدام از یک سیستم پینگ استفاده می کند. یعنی هر وبلاگی که آپدیت می شود برای گوگل یک پیام می فرستد و گوگل خودش را آپدیت می کند. این کار باعث شده است که شما سریعا بتوانید به اخرین مطالب یک وبلاگ دسترسی داشته باشید. عکس زیر نشان می دهد که شما در حقیقت دیگر فرقی ندارد که وبلاگ را واقعا بخوانید یا با گول ریدر بخوانید. هر دو برای شما به یک صورت است.

• Shared Items

اگر بگوییم مهمترین نقطه عطف گوگل ریدر به غیر از ساخته شدن خود گوگل ریدر چه بوده است بدون شک همین قابلیت. گوگل ریدر شیرینگ در حقیقت گوگل سرسبد تمام کارهای گوگل از آغاز تا کنون است. روش کار ساده است. شما یک سری دوست دارید ( با آنها نامه ای رد و بدل کرده اید یا در گوگل تاک چتی می کنید یا در حقیقت یک کاری بین حسابهای گوگل تان می کنید! ) این دوستان اگر از مطلبی که می خوانند و پسند کردن آنرا با فشار یک دکمه Share به شما معرفی می کنند و این گونه است که بالاخره گوگل ریدر وب2 ای می شود. خاصیت اجتماعی این کار و مفهوم اشتراک باعث رشد سریع این سیستم می گردد. در حقیقت اکثر اخبار گوگل ریدر در این چند وقته حول محور این قابلیت می چرخد. در همین وبلاگ بسیار به این قابلیت پرداخته ایم. برای مثال می توانید از مطلب آیا آیتمهایت را با من به اشتراک می گذاری؟ اطلاعات خوبی به دست بیاورید. می توانید از من با حساب yek.fathi@Gmail.com یا از صفحه گوگل ریدر اشتراکی من شروع کنید. راه برای اشتراک همیشه باز است.

این یادداشت هم به پایان رسید. همانند مطلب ( همه پیشرفتهای جیمیل در 2007 ) می توانید اگر قابلیتی را سراغ دارید که نگفتم بیان کنید تا در مطلب لحاظ کنم. خوشحال می شوم که منم اطلاعاتم بیشتر شود.

راستی امروز به گوگل ریدرتان سر زدید؟

قبل از خواندن این مطلب خواهشمند است مطلب خواهشا این را دیگر به اشتراک نگذار ! را برای این که اصل ماجرا دستتان بیاید مطالعه نمائید.

چند هفته ای از معرفی گوگل ریدر شیرینگ می گذرد و شما در این سرویس می توانید برخی پستهای دلخواهتان را با تمام کسانی که با شما در یکی از سرویسهای گوگل در ارتباط بوده اند به اشتراک بگذارید مسئله این نیست که شما چه پستهایی را به اشتراک می گذارید مسئله این است که شما وقتی یک پست را به اشتراک می گذارید در حقیقت آنرا عمومی کرده اید و نمی توانید معین کنید که فقط و فقط یک شخص یا گروه خاص از آن استفاده کنند. بدون داشتن مدیریت دانه دانه افراد در لیست دوستن ممکن است این قابلیت به یک اسپم نمایی دچار شود. صرف این که من در گذشته برای شما یک نامه ارسال کرده ام دلیلی بر این نیست که شما مایل هستید تمام موارد اشتراکی که من به اشتراک گذاشته باشم را مطالعه کنید. اگر من در این مورد خیلی دست و دل بازانه عمل کنم و تعداد زیادی را به اشتراک بگذارم شما می توانید هر کدام از آیتها را از نظر پنهان کنید. اما شما قادر به بلوکه کردن اشتراکات من نیستید و در واقع نمی توانید معین کنید که چه کسی با شما به اشتراک آیتم بپردازد. چه قدر سخت است که ما بتوانیم یک گروه محافظت شده از افراد را ایجاد کنیم برای این که بتوانیم با دست باز به اشتراک بپردازیم؟ اگر ما می توانستیم از تجربه نشانه گذار فیس بوک استفاده کنیم می تواسنتیم کنترل بیشتری بر روی داده هایی داشته باشیم که کاربران سرویسهای اجتماعی با ما به تبادل می پردازند. در حقیقت گوگل ریدر تمام آیتمهای شما را برای همه منتشر می کند و شما تا زمانی بر روی این آیتمها کنترل دارید که سنجیده بر روی دکمه شیر کلیک کنید. اما اگر یک بار این کار را کردید بر روی اطلاعات دیگر کوچکترین کنترلی ندارید.این در حقیقت حرکت رو به جلویی، تلاشی است برای اشتراکات اندیشه بین زیرمجموعه ای از انسانها. ولی این می تواند بسیار برای حریم شخصی اشخاصی که نمی دانند چگونه کار می کند یک تهدید است. این جنبه شاید باعث شود باعث شود تا افراد زیادی از خیر اشتراک فایل بگذرند! 

انعکاس انتشار خبر مربوط به این قابلیت کمک زیادی به ما کرد. ما می خواستیم که افرادی که با هم از طرقی در ارتباط هستند با هم به اشتراک آیتمهایشان بپردازند ولی ما افرادی را که بسیار از این قابلیت استفاده می کنند را دست کم گرفته بودیم.

…

شما می توانید با کلیک بر روی قسمت تنظیمات و انتخاب کردن Tags ، هر تگ یا آیتمهای ستاره دارتان را به اشتراک بگذارید. هر تگی که شما به اشتراک می گذارید فقط از طریق همان آدرس در دسترس است و فقط کسانی می توانند از آنان بهره مند شوند که شما آدرس را در اختیارشان گذاشته باشید. اگر شما بر دکمه Edit Tags در زیر هر آیتم کلیک کنید می توانید هر ایتم را در زیر آن تگ به اشتراک بگذارید. اگر شما بر روی دکمه Manage friends کلیک کنید می توانید با انتخاب دکمه انتقال یا پاک کردن آیتمهای شریک شده کاری کنید تا تمام آیتمها به آن تگ منتقل شود یا تمام آیتمها پاک شود و دوباره از نو شروع کنید. اگر شما در گوگل ریدرتان نیستید زمانی که با پنجره پاپ آنی با عنوان با دوستان مشترک شده را دیدید از آنجا اگر آیتمهایتان را پاک کنید و دکمه Continue را بزنید دیگر آیتمهایتان به اشتراک گذاشته نمی شود.

از تمام کاربرانمان که ما را در ساختن گوگل ریدر بهتر یاری می رسانند متشکریم و خواهش می کنیم که بازخوردهایشان را با نگاه دارند. از طرف همه اعضای تیم گوگل ریدر ، برای  سال جدید شاد و سلامتی بهترین آرزوها را داریم.

پی نوشت : تیم گول ریدر از طریق سیستم گوگل بلاگ سرچ و گوگل وب سرچ به بررسی موارد نوشته شده برای این سرویس پرداخته است. این کار بسیار قابل ستایش است و امیدوارم مدیران سرویسهای وطنی نیز یک روز به چنین کارهایی فکر کنند.

تیم گوگل ریدر ، به خاطر پشتیبانی عالی شما ممنون :)

 قابلیت جدید گوگل ریدر شیرینگ که حتما معرف حضور هست. پیش از این درباره این موضوع زیاد گفته شده است که می توانید در قسمت پیشنهادات مطلب ببینید. این بار می خواهم بگویم به اشتراک نگذارید! همین !!

خواهش می کنم

هر مطلبی را به اشتراک نگذارید. مطالب شیر شده مطالب موردعلاقه شما نیستند و نباید با مطالب ستاره دار که کسی دوست دارد بعدا بخواند اشتباه شود.

خواهشا مطالبی را معرفی کنید که دوست دارید دیگران هم بخوانند. شاید اگر کسی یک مطلب به اشتراک بگذارد و من دوست داشته باشم اول آیتمهای ایشان را ببینم تا کسی که 200 آیتم به اشتراک می گذارد و 50 تا آیتم خوب دارد. مسلما پیدا کردن 1 آیتم خوب از بین 10 آیتم هم ساده تر از 50 آیتم در 200 آیتم است.

ببخشید که جسارت می کنم ولی راستش خیلی دلم از دست بعضیها پر است. مطالب خواندنی زیاد می گذارند ولی بعضی از آیتمهای ایشان واقعا عذاب آور است.

متاسفانه استفاده غیر هوشمندانه از این ابزار باعث می شود که بعضی از این کاربران از این سرویس دوری کنند. حتما می پرسید چرا؟ به علت این که بعضی از کاربران اصلا دقت عمل را در به اشتراک گذاری مطالب به کار نمی برند. کاربرانی هستند که همیشه بیش از 100 مطلب در قسمت شیرشده آنهاست. با خوشحالی به سراغ آنان می روی و می بینی که تقریبا 80 درصد  آنها مطالب تک خطی روزنویسی است یا کسی را می بینی که از همه موارد آیتم معرفی کرده است و بعضی واقعا ارزش خواندن ندارد! یا کسی فقط مطالب وبلاگ خودش را به اشتراک می گذارد! نمی خواهم بگویم به اشتراک نگذارید این قابلیت مهم وب دو است و وب چیزی است که جهان را می سازد. می خواهم بگویم با احتیاط لطفا!

پیشنهاد می کنم :

 صفحه گوگل ریدر اشتراکی من

گوگل ریدر اشتراکی بر علیه دلیشس فید

آیا آیتمهایت را با من به اشتراک می گذاری؟

ایران فیدز در نبردی با گوگل ریدر 

همیشه خواستم  مطلبی بنویسم که بقیه ننوشته باشند. وقتی همه می دانند که مثلا فلان چیز خوب است من چرا بگویم. ولی مثلا این مورد کمی تفاوت دارد!

گوگل را باید هیولایی دانست که ایده های نوین را می بلعد و در خود هضم می کند و ناگهان یک محصول جالب ارائه می دهد. نمونه هم که بسیار است. برای همین عجیب است که ببینیم گوگل در یک زمینه به فناوری های نوین چشم ندوزد. یکی از این فناوریها وب2 است که بر اصل تشریک اطلاعات استوار است. گوگل در یکی از آخرین تغییرات خود ویژگی شرینگ را به گوگل ریدر خود افزود.

روش کار بسیار ساده است. شما یک مطلب را که در گوگل ریدرتان می پسندید با زدن دکمه شیر بین دوستانتان شیر می کنید. این اشتراک گذاری بین کاربرانی انجام می شود که با شما یک مبادله داشته اند و حالا به هر نحوی حساب کاربری آنان در حساب شما موجود است. مهمترین آن ارسال یک ایمیل ساده است. ما این کاربران را دوست خطاب می کنیم.

نکته مهم این است که همواره گشن بین مقدار زیادی آیتم که هرکدام هم احتمالا مطلبی طولانی هستند کاری وقت گیر و زمانبر است. این کار به شدت باعث دلزدگی کاربر می گردد. چاره چیست. شما می توانید اول مطالبی را که دوستی با شما به اشتراک گذاشته است را بخوانید. به همین راحتی.ولی اگر هم خواننده باشند که مسلما نتیجه ای نخواهیم داشت پس شما هم می توانید مطالب جالبی که می بینید را با دوستانتان به اشتراک گذارید. حالا واقعا کسی به این مطالب اهمیت می دهد؟ مسلما بله!

افراد زیادی هستند که به مطالب به اشتراک گذاشته شما توجه فراوانی نشان می دهند. برای نمونه می توان از  روبو از دوستان دو در دویی! نام برد:

حالا چرا پای دودردو به میان آمد؟ از آنجا که بهترین وسیله برای معرفی وبلاگهای خوب به دودردو همین گوگل شیرینگ است. کافی است زحمت بکشید و کلید Share زیر هر مطلبی را که خوشتان آمد فشار بدهید و من در لیست خودم خواهم دید اگر بین شما و من حداقل یک ایمیل رد و بدل شده‌باشد و شما هم میتوانید ایمیل مرا به لیست خودتان اضافه کنید:

(robo.rend@gmail.com) و مطمئن باشید که اگر مطلب برای من جالب باشد و اگر آن وبلاگ را نشناسم حتما پیگیر خواهم بود که آیا به درد لیست دودردو میخورد یا نه؟

 یا نمونه دیگر دکتر مزیدی است که می گوید :

به گوگل ریدر می‌روم فقط و فقط برای مطالعه لینکهایی که شما پیشنهاد خواندن آن را به من می‌دهید. از خلال همین لینکهاست که می‌توانم تمایل شما را حدس بزنم و از این به بعد مطالب این وبلاگ را متناسب با سلیقه شخصی شما تنظیم کنم. پس از همین حالا شروع کنید و لینکهای جالب را share کنید.

خودشان به خوبی توضیح داده اند که این کار را چقدر مهم می دانند. برای من هم بسیار مهم است. دلیل ساده است. من می توانم با این کار از سطح سلیقه دوستانم با خبر گردم. در ضمن می توانم بفهمم که دوستانم چه وبلاگهایی را مطالعه می کنند. این کار باعث می گردد تا من هم به آن وبلاگها سر بزنم و انها را مطالعه کنم و اگر پسندیدم من هم مخاطب آن وبلاگها گردم. در ضمن در کل این مطالب به صورت گلچین شده در خدمت من می باشد پس دلیلی ندارد که من اول به مطالعه آنان نپردازم.

حالا آیا آیتمهایت را با من به اشتراک می گذاری؟

متن اصلی روبو و مزیدی را از اینجا بخوانید.