یک فتحی

با دویست هزار دلار چه کار می‌شود کرد؟

سه شنبه, تیر 23م, 1388 | نوشته های خارج از صفر و یک | 10 نظر

موسسه محک تبلیغی دارد که بسیار هم مورد توجه دوستان وبلاگ‌نویس قرار گرفته است با عنوان با هزار‌تومان چه کار میشه کرد؟ این تبلیغات را در پایین می‌بینید. توصیه می‌کنم حتما نوشته حسن را با همین عنوان با هزارتومان چه کار می‌شود کرد را بخوانید.

پس ساده است که وقتی می‌شود با هزار تومان به یک کودک سرطانی کمک کرد با 20000 دلار نهصد تومانی می‌شود به 180 هزار کودک سرطانی کمک کرد. آیا در ایران 180 هزار کودک سرطانی داریم؟

بگذارید یک جور دیگر حساب کنیم. موسسه‌ای هست که می‌شود از طریق آن و با 30 هزار تومان کفالت یک کودک را اعم از خرج تحصیل و پوشاک و … داد. این موسسه با خرج کردن به صورت عمده هزینه را پایین می‌آورد.
با 20000 دلار می‌شود 6000 کودک نیازمند را زیر پوشش خود گرفت.

بگذارید یک جور دیگر حساب کنیم. اگر با دویست هزار دلار می‌شود عمری یک فتحی را از لحاظ مادی کامل بیمه کرد. برای نوه و نتیجه‌هایش هم می‌ماند احتمالا. حالا متوجه شدید با 20000 هزار دلار چه کارهایی که نمی‌شود کرد.
پست امروز ما در همین مورد بود و حالا شما اطلاعات خوبی پیدا کردید از این که این رقم چقدر بزرگ است. می‌توانید به ادامه کارهای‌تان بپردازید. راستی …

• یک نکته بی‌اهمیت

یکی از کارهایی که می‌شود با این پول کرد و یادمان رفت اشاره کنیم اعزام تیمی به بزرگی پرسپولیس برای یک اردوی خارجی ( ترکیه ) است. البته این فقط در حالتی اتفاق می‌افتد که مدیرعامل آن باشگاه ( عباس انصاری‌فرد ) آنقدر شعور داشته باشد که بیت‌المال، آن هم در این حجم را در ماشینش نگذارد. هر آدم با اندک مقدار عقل هم می‌فهمد که ممکن است ماشین را سرقت کنند.
البته آقای انصاری‌فرد نباید هم نگران آن پول باشند. از جیب خودشان که نبوده‌است. فقط پرشیای ایشان حیف شد که به سرقت رفت. چه کسی به بیت‌المال اهمیت می‌دهد؟

متاسفانه مدت زیادی است که شاهد خرج‌های بسیار بی‌برنامه و به تبع آن پولدار شدن بسیاری در فوتبال ایران هستیم. همیشه هم آقایان از بی‌پولی نالان هستند و همیشه هم تیم‌شان نتایجی «هوادارشرمنده‌‌کن» کسب می‌کند.
این‌بار بی‌مبالاتی به قدری وحشتناک و پرهزینه است که نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت. هر چند رسانه‌های داخلی چون تابناک چنان با گفتن «به گفته مسئولان باشگاه 200 هزار دلار پول اردوی ترکیه در داخل این خودرو قرار داشت.» با قضیه برخورد می‌کنند که گویی این پول اصلا مبلغ مهمی نبوده است و اتفاقی است که شده!

سوالی که در اینجا مطرح می‌گردد این است که مدیرعامل باشگاه چرا باید چنین رقمی را به صورت نقد همراه خود داشته باشند؟ آیا پرداخت بودجه‌ها همیشه به صورت نقدی و با اسکناس صورت می‌پذیرد؟ آیا واریز به حساب باشگاه امری خرج از قاعده است؟‌ آیا وقتی پول به صورت «جیرینگی» پرداخت می‌شود می‌توان به سلامت خرج کردن آن ایمان داشت؟
بماند که هنوز برای من سوال است چگونه یک فرد جرئت می‌کند 200 میلیون تومان را همین‌جوری در ماشین رها کند؟ اصلا با عقل جور در می‌آید؟
صادقانه بگویم با توجه به این که خودم به دنبال 200 هزار تومان پول بودم خواندن این خبر بسیار شوکه‌ام کرد. اگر من بودم برای ایشان این مجازات‌ها را در نظر می‌گرفتم:

اخراج از سمت مدیرعاملی باشگاه پرسپولیس

مجبور کردن ایشان به عذرخواهی در تلوزیون از مردم ایران به خاطر خیانت در نگاه‌داری از اموال ملت

پرداخت مبلغ 200 هزار دلار به عنوان اصل پول از جیب خود ایشان و نه هیچ ارگان دیگری ( مثل پرسپولیس )

پرداخت جریمه‌ای متناسب با 200 هزار دلار که قاضی عادل می‌تواند آن را تعیین کند

کنار گذاشتن ایشان از تمام سمت‌های مدیریتی تا اطلاع ثانوی که منوط به احراز روحیه امانت‌داری ایشان است.

توجه داشته باشید که تمام مراحل بالا زمانی خواهد بود که ایشان ثابت کنند در سرقت نقشی نداشتند!!
ایشان البته می‌توانند خوشحال باشند که من در این زمینه هیچ قدرتی ندارم چون هم‌اکنون احتمالا قضیه به صورت زیر خواهد بود:

1. سارقی به دزدیدن خودروی ایشان اعتراف می‌کند و 200 هزار دلار هم می‌دهد ( این که ایشان واقعا سارق هستند یا نه اصلا اهمیت ندارد )
2. آقای انصاری‌فرد در سمت خودشان ابقا می‌شوند و یا به ایشان سمتی بالاتر داده می‌شود
3. پرسپولیس به سفر ترکیه می‌رود و آقای انصاری‌فرد هم با همراهی این تیم خستگی از تن و جان می‌زدایند
4. آقای انصاری‌فرد باز هم میلیون‌ها تومان پول مردم را داخل ماشین می‌گذارند تا دزدها ببرند!

آقای انصاری‌فرد. به خداوندی خدا بسیارند نیازمند به این پول‌ها. لطفا کمی مسئولانه‌تر برخورد کنید. لطفا. لطفا. لطفا.

Tags: انصاری فرد, سرقت, مدیریت, پرسپولیس

لعنت بر تماشاگرنما { یا خطرات یک بازی پرسپولیس و استقلال }

جمعه, بهمن 25م, 1387 | daily, نوشته های خارج از صفر و یک | 17 نظر

از آنجایی که من همیشه سیاست‌های مخفی را دوست می‌دارم اصلا قرار نیست کسی بفهمد من پرسپولیسی هستم یا استقلالی { به علت ترس از خودکشی هواداران دو تیم } :) این زمانهایی به درد می‌خورد که دوستتان زنگ بزند و دعوت کند به خانه‌اش بروید برای تماشای بازی. آن هم دوستی که نامش لرزه بر اندام هر استقلالی می‌اندازد!

فکر می‌کنید دیدن یک نیمه فوتبال در کنار ایشان بدترین چیز ممکن است؟ اشتباه می‌کنید! از آن بدتر این است که ببینید مهمان سومی هم هست.:) «علی» سالهاست که حتی چای را به علت قرمز بودن ترک کرده است. خودتان حسابش را بکنید!

بگذارید فقط گوشه‌ای از مصائبی که بر آقای فتحی رفته است را برایتان تعریف کنم تا بفهمید در این یک نیمه چه به روز بنده آمده است! › ادامه مطلب

Tags: 66, استقلال, تماشاگرنما, خاطره, دربی, فوتبال, پرسپولیس