یک فتحی

There are certain events which happen at the backstage of the blogosphere, not where the readers of a blog would directly notice, but yet can have a serious impact on the performance of any blogger. The issues regarding hosting services are among these.

Since last week, Blue Host, the hosting service which is used for this very blog [and Kamangir as well], and the number one recommendation for WordPress hosting by WordPress itself, has adopted a policy of suspending its Iranian users. In some cases the bloggers have been given a short notice in order to back up their data and leave. This is despite Bluehost’s good reputation in the blogosphere.

The matter of fact is that many of these bloggers, including Arash Kamangir who blogs at kamangir.net, have no connection to the Iranian administration and have had to take use of a foreign hosting service in order to freely express their opinions.

The important factor is that Bluehost is not committing any illegal action. What is being done is exactly what article 13 in Bluehost Terms of Service mandates. The article does explicitly mention Iran among the sanctioned countries,

Sanctioned Countries presently include, among others, Balkans, Belarus, Burma, Cote d’Ivoire (Ivory Coast), Cuba, Democratic Republic of the Congo, Iran, Iraq, former Liberian Regime of Charles Taylor, North Korea, Sudan, Syria, and Zimbabwe…Each Sanctioned Country, all governmental, commercial, or other entities located therein, and all individuals located in any Sanctioned Country are hereby prohibited from registering or signing up with, subscribing to, or using any service of BlueHost.Com.

Therefore, we respectfully accept Bluehost’s right for implementing its Terms of Service. We want Bluehost to be safe and secure and will not commit any action which would undermine that. However, according to the current practice in some country, giving service to individuals and organizations which act in conflict with the official policies of the administration is illegal. This will result in the Iranian opposition bloggers having no way to go and to be forced to shut down. The actions of Bluehost, therefore, will put a burden on these bloggers and will add to the pressure currently maintained by the Iranian administration on the opposition bloggers.

The matter of fact is, with Bluehost leading, other hosting services will follow very soon.

We respectfully acknowledge the rights of Bluehost and do thank their administration for their high level of service. We do hope that Bluehost drops its policy and does not disrupt the current level of discussion on Bluehost-powered blogs.

The Persian Bloggers who use Bluehost are dispersed all over the world and produce content for people from Iran, Afghanistan, Tajikistan, and other countries. The action taken by Bluehost, while entirely legal, will harm the Persian blogosphere.

The problems I faced in the costly transferring of 1Fathi may lead to the saddest incident to take place for me: the permanent closure of 1Fathi.com. We are in desperate need for the help of you, our friends.

This was a translation of the post titled “Persian blogs on bluehost are about to get out of reach” by Mr. Arash Abadpour which was translated to English and re-published ( see his translation ). I would like to appreciate his help here, too

خیلی بد است که ندانیم پرچم کشورمان چه جوری به وجود آمده است. مخصوصا حالا که پرچم جدید عراق هم رونمایی شده است ما باید اطلاعاتمان را در این زمینه کامل کنیم که کلاهمان یک روز سر از پس معرکه در نیاورد. این تاریخچه به اولین پرچمهای ایران تا امروز می پردازد!

بر خلاف اکثر عموم اولین پرچم ایران درفش کاویانی نبود بلکه اثر ذوق کورش کبیر بود. درفش کاویان زمانی درست شد که کاوه آهنگر یک هو قاطی کرد و دودمان هر چی آدم خونخوار که اول اسمش ضحاک بود را بر باد داد. کاوه فریدون را بر تخت شاهی نشاد و فریدون هم که خیلی از برچیده شدن حکومت ضحاک خوشحال بود دستور داد پیشبند کاوه را که بر سر نیزه زده بودند تا مردم را تحریک به قیام کنند طلاکاری کنند . از این به بعد شد درفش کاویانی!. کثرا فکر می کنند این پرچم اولین پرچم ایران بوده است.  حالا جالب است که درفش کاویانی را که با لباس آن بنده خدا درست نکردند. آن فقط یک نماد بود. درفشی که از روی آن ساخته شد وبه عنوان پرچم قرار گرفت از دوختن پوست پلنگ به عرض 5 متر و طول 7 متر درست شد!

تا زمانی که مسلمان ها ایران را گرفتند این پرچم ایران بود ولی مسلمان ها اجازه طرح پردازی را بر روی پرچم ندادند و ایران عملا بدون پرچم شد. پرچم سیاه جامگان و سرخ جامگان فقط یک رنگ داشت که هر چند پرچم الان لیبی هم فقط یک رنگ دارد ولی قبول کنید این دیگر اسمش پرچم نیست. برای همین سلطان محمود که به پادشاهی رسید توی پرچم سیاه سیاه جامگان که طرح ذوق ابومسلم بود یک ماه طلا دوزی کنند. پسرش مسعود که آمد از این سوسول بازی ها خوشش نیامد و دید ماه خیلی رمانتیک است و به دردش نمی خورد رفت سراغ علاقه اصلیش. شکار شیر!

سلطان مسعود که دید خیلی شیر دوست دارد سریعا یک شیر را به جای ماه به پرچم دوخت و از آن زمان تا قبل از انقلاب شیر شد نماد ایران. اگر می خواهید بدانید چطوری به فرانسه نگاه کنید که نشانش خروس است. آن زمان نشان ما شیر بوده است!

در زمان خوارزمشاهیان سکه هایی زده شد که عکس خورشید بر پشت شیر بود. به شخصه فکر می کنم که این به دلیل آیین مهرپرستی ایرانیان آن موقع بوده است که در این آیین خورشید بسیار مقدس بوده است. ولی هنوز تا زمان شاه خورشید باید صبر کنید.

شاه طهماسب هم یک خورده در این واقعه اختلال ایجاد کرد و چون فکر می کرد که ماه حمل با نشان گوسفند خیلی پربرکت بوده است ( چون خودش متولد ماه حمل بوده است ) گوسفند را جایگزین شیر کرد. در بقیه آن دوران پرچم ایران یک پارچه سبز با مشان شیر و خورشید بود که شیر و خورشید انواع و اقسام حالات مختلف را در این دوران داشته اند. تا این که نادر ، شاه شد!

نادر شاه چند تا پرچم داشت ولی پرچم ایران را پرچمی سه رنگ قرار داد که از رنگهای پرچم فعلی تشکیل شده بود. در این پرچم که هنوز هم 4 گوش نشده بود و مثلثی بود یک شیر بود که خورشید از پشتش طلوع می کرد و در وسط خورشید عبارت الله الملک به چشم می خورد. این پرچم مادر پرچمهای جدید ایران شد!

آقا محمد خان که آمد یک سری کارهای اساسی توی پرچم کرد. مثلا پرچم را 4 گوش کرد و به دست شیر ایران یک شمشیر هم داد. به خاطر این که با نادر هم مخالف بود رنگ پرچم را واحدی کرد که در شکل می بینید.

اما امیر کبیر. وقتی صحبت از امیر کبیر می شود باید بسیار با احترام صحبت کرد. این ایران امروز ساخته دست همان مرد است. هر چی خوبی توی ایران می بینیم یک نقشی در آن به عهده امیر کبیر بوده است.

امیرکبیر دلبستگی ویژه‌ای به نادرشاه داشت و به همین خاطر  پیوسته به ناصرالدین شاه توصیه می‌کرد شرح زندگی نادر را بخواند. امیرکبیر همان رنگ‌های پرچم نادر را قبول کرد ، اما دستور داد شکل پرچم مستطیل باشد (بر خلاف شکل سه گوشه در عهد نادرشاه. اگر این اتفاق نمی افتاد پرچم الان ما غیر استاندارد حساب می شد) و سراسر زمینه پرچم سفید، با یک نوار سبز به عرض تقریبی ۱۰ سانتی متر در گوشه بالایی و نواری سرخ رنگ به همان اندازه در قسمت پایین پرچم دوخته شود و نشان شیر و خورشید و شمشیر در میانه پرچم قرار گیرد، بدون آنکه تاجی بر بالای خورشید گذاشته شود. بدین ترتیب پرچم ایران تقریباً به شکل و فرم پرچم امروزی ایران درآمد. در آخر درباره رنگهای بیشتر صحبت می کنیم.

بعد از انقلاب مشروطه در مجلس برای مخالفت با روحانیون که اسفاده از عکس را حرام می دانستند نمایندگان شیر را نماد حضرت علی اعلام کردند. مشخص است که دیگر هیچ ایرانی جرئت نداشت با نشان حضرت علی مخالفت کند. حضرت علی هم که قربانش بروم یک شمشیر داشت به اسم ذوالفقار پس به دست شیر یک شمشیر هم داده شد. در همان زمانها هم بود که توسط پهلوی ها تاج به پرچم اضافه و برداشته می شد.

این بود تا زمان پیروزی انقلاب ایران که پرچم این جوری شد.این پرچم را هم که می دانید توسط طولش یک و نیم برابر عرضش است. 22 بار الله اکبر در حاشیه ها دارد. یک هیئت 18 نفره این طرح را که توسط حمید ندیمی طراحی شده است تائید کرده اند.

در این صفحه اطلاعات زیادی در این باره خواهید خواند: صفحه استاندارد ایران

رنگ پرچم

درباره رنگ پرچم هم که می شود هر برداشتی کرد ولی کلا این ترتیب زیر از همه معتبرتر است:

• سبز – نشانه خرمی و دوستی
• سپید – صلح و دوستی (بر گرفته از نشانه زرتشتیان)
• سرخ – نشان خون از دست رفتگان در راه ایران (شهیدان)

البته می توانید برای این که بفهمید این سه رنگ در پرچم ایران چقدر قدمت دارند به عکس روی این دیوار که از هخامنشی مانده است و به عنوان پرچم اهورا ( فروهر) الان در موزه لوور نگهداری می شود توجه کنید.

این سه رنگ امروز جزئی از هویت امروز ماست. در حقیقت پرچم ایران اگر هر احساسی به ایران داشته باشیم باز هم با وجود ما آمیخته شده است و همه ما را با این پرچم می شناسند. یک روز پرچم  شیر و خورشید و امروز این پرچم در وجود ماست. متاسفانه در چند ساله اخیر به این پرچم و کلا پرچمهای ایران توهین هایی صورت گرفته است. اگر شد یک مطلب هم در آینده درباره آن خواهم نوشت. فقط یک چیز را فراموش نمی کنم. من ایران را دوست دارم!

 مرتبط در دیگر وبلاگها: می توانید در این مورد یک مطلب تخصصی را در وبلاگ هفت شهر عشق بخوانید

خواهشا به این مطلب در بالاترین نظر مثبت دهید
مطالب ما را از طریق فیدریدر دنبال کنید